Ένας χρόνος χωρίς τον Δημήτρη Μητροπάνο

Πάτησε στην κορυφή. Εκεί που φυτρώνουν μόνον τα «Εντελβάις». Ταυτόχρονα, όμως, ήξερε πολύ καλά και από τα γήινα. Που πάει να πει, τα ανθρώπινα : Τα τερτίπια της ζωής. Τους καημούς του έρωτα. Τη ζήλια, τον εγωισμό, χορεύοντας περήφανα ζεϊμπέκικο για κάποια «Ρόζα» σε πίστα της «Θεσσαλονίκης».

Όλα τα παραπάνω και ακόμη περισσότερα φέρνουν, αμέσως, στο νου μας τον Δημήτρη Μητροπάνο, κι ας περάσει όχι ένας χρόνος, αλλά ένας 100, στου «Αιώνα την Παράγκα».

Ο μεγάλος ερμηνευτής που με όπλο το ένστικτό του να ερμηνεύει πάντα σπουδαία κομμάτια, έγραψε τη δική του ιστορία στο λαϊκό αλλά και το έντεχνο, ελληνικό τραγούδι.

Η σπουδαία φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου, σίγησε μία Τρίτη, 17 του Απρίλη, πέρυσι, αφήνοντας κληρονομιά μία ξεχωριστή διαδρομή σχεδόν 40 ετών στο χώρο.

Η σχέση του με το μικρόφωνο άρχισε προτού καν τελειώσει το Γυμνάσιο. Στα 17 του χρόνια, έπειτα από παρότρυνση του μεγάλου Γρηγόρη Μπιθικώτση, επισκέπτεται την «Κολούμπια».

Στα γραφεία της δισκογραφικής εταιρίας στη Ριζούπολη, ο Μητροπάνος γνωρίζει τον Γιώργο Ζαμπέτα, δίπλα στον οποίο δούλεψε στο κέντρο «Ξημερώματα».

Όταν αναφερόταν στον Ζαμπέτα έλεγε πως ήταν «ο μόνος άνθρωπος στο τραγούδι, ο οποίος με βοήθησε χωρίς να περιμένει κάτι. Με όλους τους υπόλοιπους συνεργάτες μου κάτι πήρα και κάτι έδωσα».

Το 1966 συνεργάζεται με τον Μίκη Θεοδωράκη, ερμηνεύοντας μέρη από τη «Ρωμιοσύνη» και το «Άξιον Εστί» σε μια σειρά συναυλιών στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Την επόμενη χρονιά, 1967, μπαίνει στο στούντιο και ηχογραφεί τον πρώτο του 45άρη δίσκο, με το τραγούδι «Θεσσαλονίκη».
Το 1972, χρονιά-σταθμός στην καλλιτεχνική του πορεία, συνεργάζεται με τον Δήμο Μούτση και τον Μάνο Ελευθερίου στον «Άγιο Φεβρουάριο».

Στη μακρόχρονη πορεία του στο πεντάγραμμο, ο Δημήτρης Μητροπάνος είχε το προνόμιο να δουλέψει με τους μεγαλύτερους δημιουργούς του λαϊκού, αλλά και του έντεχνου τραγουδιού :

Γιώργος Ζαμπέτας, Μίκης Θεοδωράκης, Δήμος Μούτσης, Απόστολος Καλδάρας, Τάκης Μουσαφίρης, Χρήστος Νικολόπουλος, Γιάννης Σπανός, απογείωσαν την καριέρα του νεαρού που είχε έρθει από τα Τρίκαλα στην Αθήνα για μία καλύτερη τύχη.

Η δεκαετία του ’70, αλλά κυρίως του ’80, βρίσκουν τον Μητροπάνο «πρώτο όνομα» στο λαϊκό τραγούδι.

Το ’90 γίνεται η στροφή σε άλλο μουσικό ύφος. Το έντεχνο, με την άκρως επιτυχημένη συμμετοχή του Μητροπάνου σε δίσκους των Λάκη Παπαδόπουλου και Νίκου Πορτοκάλογλου, αναδεικνύοντας τις απεριόριστες ερμηνευτικές του δυνατότητες.

Το ρίσκο οδήγησε σε μία σειρά από δίσκους – σταθμούς του σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού, που έδειξε ότι μπορεί να συνδυάζει την ποιότητα με την εμπορικότητα.

Το παραπάνω βήμα έγινε στην δύση της χιλιετίας, που έφερε και τη συνεργασία του με τον Θάνο Μικρούτσικο με τον δίσκο «Στου Αιώνα την Παράγκα».

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Δημήτρης Μητροπάνος πάλεψε με τον καρκίνο. Η μάχη κρίθηκε στα σημεία, με τον «Χάρο να βγαίνει παγανιά», αλλά τον αγαπημένο τραγουδιστή να είναι εκείνος που κερδίζει την αιώνια «Αθανασία».



Ανδρέας Μορφόπουλος