Τμήμα πυραύλου της Space X κατέληξε να συντριβεί στη Σελήνη –Τι θα δουν οι επιστήμονες και γιατί δεν υπάρχει κίνδυνος γι

Ένα απρόβλεπτο (και ταυτόχρονα σχετικά ανησυχητικό για τον απλό κόσμο) γεγονός της σύγχρονης διαστημικής εξερεύνησης εκτυλίχθηκε στη Σελήνη, καθώς το ανώτερο τμήμα ενός πυραύλου Falcon 9 της SpaceX, το οποίο περιφερόταν ανεξέλεγκτα στο Διάστημα για περίπου 18 μήνες, εκτιμάται ότι προσέκρουσε στην επιφάνεια του φυσικού δορυφόρου της Γης.

Αν και η σύγκρουση δεν εγκυμονεί κανέναν απολύτως κίνδυνο για τον πλανήτη μας, αποτελεί μια εξαιρετικά σπάνια επιστημονική ευκαιρία για τη μελέτη των συγκρούσεων στη σεληνιακή επιφάνεια και της συμπεριφοράς της σεληνιακής σκόνης.

Πώς ξεκίνησε η ιστορία
Η ιστορία άρχισε στις 15 Ιανουαρίου 2025, όταν ένας πύραυλος Falcon 9 απογειώθηκε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα μεταφέροντας δύο εμπορικά σεληνιακά σκάφη: το Blue Ghost της Firefly Aerospace, που μετέφερε επιστημονικά όργανα της NASA, και το Resilience (Hakuto-R Mission 2) της ιαπωνικής ispace.

Το πρώτο τμήμα του Falcon 9 επέστρεψε κανονικά στη Γη για επαναχρησιμοποίηση.

Αντίθετα, το ανώτερο τμήμα του, μήκους σχεδόν 14 μέτρων και βάρους περίπου 4 τόνων, ολοκλήρωσε την αποστολή του θέτοντας τα δύο σκάφη σε τροχιά προς τη Σελήνη και στη συνέχεια παρέμεινε στο Διάστημα.

Επειδή η συγκεκριμένη αποστολή απαιτούσε υψηλότερη ενεργειακή ώθηση από μια συνηθισμένη εκτόξευση σε γήινη τροχιά, το τμήμα του πυραύλου δεν διέθετε αρκετό καύσιμο ώστε να επιστρέψει ελεγχόμενα στη Γη ή να οδηγηθεί σε ασφαλή τροχιά απόρριψης.

Πώς κατέληξε σε τροχιά σύγκρουσης
Για περίπου 18 μήνες το αντικείμενο περιφερόταν σε ιδιαίτερα ελλειπτική τροχιά μεταξύ Γης και Σελήνης.

Σταδιακά, η βαρυτική επίδραση της Γης, της Σελήνης και του Ήλιου, αλλά ακόμη και η εξαιρετικά ασθενής πίεση που ασκεί η ηλιακή ακτινοβολία πάνω στη μεταλλική κατασκευή, μετατόπισαν την πορεία του.
Ανεξάρτητοι αστρονόμοι, με επικεφαλής τον ειδικό στις τροχιές Μπιλ Γκρέι, παρατήρησαν ότι το αντικείμενο (γνωστό ως 2025-010D) δεν θα περνούσε πλέον απλώς κοντά από τη Σελήνη, αλλά είχε εισέλθει σε αναπόφευκτη τροχιά πρόσκρουσης.
Η ανάλυσή τους επιβεβαιώθηκε αργότερα και από το Κέντρο Μελετών Αντικειμένων Κοντά στη Γη (CNEOS) της NASA.

Η πρόσκρουση στη Σελήνη
Οι τελευταίοι υπολογισμοί έδειχναν ότι το τμήμα του πυραύλου θα έπεφτε στην επιφάνεια της Σελήνης με ταχύτητα περίπου 2,43 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο, δηλαδή σχεδόν 8.700 χιλιομέτρων την ώρα, κοντά στον κρατήρα Αϊνστάιν (Einstein), στη φωτισμένη δυτική πλευρά του φεγγαριού.

Η πρόσκρουση εκτιμάται ότι δημιούργησε έναν νέο κρατήρα διαμέτρου αρκετών δεκάδων μέτρων, ενώ απελευθέρωσε μεγάλο νέφος σεληνιακής σκόνης και θραυσμάτων.

Οι επιστήμονες θεωρούν πως η συγκεκριμένη σύγκρουση θα προσφέρει πολύτιμα στοιχεία για τη μηχανική των προσκρούσεων, τη σύσταση του σεληνιακού εδάφους και τη συμπεριφορά της σκόνης σε περιβάλλον χωρίς ατμόσφαιρα.

Γιατί δεν υπάρχουν ακόμη φωτογραφίες
Παρότι η πρόσκρουση θεωρείται ότι έχει ήδη πραγματοποιηθεί, καμία διαστημική συσκευή δεν βρισκόταν στην κατάλληλη θέση για να καταγράψει το γεγονός σε πραγματικό χρόνο.

Το σεληνιακό σκάφος Danuri της Νότιας Κορέας πέρασε σχετικά κοντά από την περιοχή λίγο πριν από την πρόσκρουση, ωστόσο οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν ανακοινώσει ότι τυχόν εικόνες ή δεδομένα θα δημοσιοποιηθούν μόνο αφού ολοκληρωθεί η επιστημονική ανάλυσή τους.

Παράλληλα, το Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) της NASA αναμένεται να φωτογραφίσει το σημείο τις επόμενες ημέρες, συγκρίνοντας νέες εικόνες με παλαιότερες ώστε να εντοπιστεί ο νέος κρατήρας.

Την ίδια στιγμή, μεγάλα επίγεια τηλεσκόπια στις Ηνωμένες Πολιτείες προσπάθησαν να καταγράψουν τη σύντομη λάμψη και το νέφος σκόνης που προκάλεσε η πρόσκρουση.

Ωστόσο, η επεξεργασία των ακατέργαστων δεδομένων απαιτεί αρκετές ώρες ή ακόμη και ημέρες, προτού οι επιστήμονες επιβεβαιώσουν ότι οι καταγραφές αντιστοιχούν πράγματι στη σύγκρουση.

Καμία απειλή για τη Γη
Η NASA ξεκαθαρίζει ότι το περιστατικό δεν δημιουργεί κανέναν κίνδυνο για τη Γη.

Αντίθετα, αντιμετωπίζεται ως μια μοναδική ευκαιρία για τη βελτίωση των μοντέλων παρακολούθησης διαστημικών αντικειμένων και την καλύτερη κατανόηση των επιπτώσεων που έχουν οι συγκρούσεις στη σεληνιακή επιφάνεια.
Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, η πρόσκρουση είναι αρκετά ισχυρή ώστε να αφήσει εμφανές αποτύπωμα στη Σελήνη, αλλά εξαιρετικά μικρή σε σχέση με το μέγεθος του φυσικού δορυφόρου και χωρίς καμία επίδραση στη γήινη ασφάλεια.

Το γεγονός, ωστόσο φέρνει για ακόμη μία φορά στην επικαιρότητα τις ερωτήσεις και τους προβληματισμούς όσο αφορά τη διαχείριση των διαστημικών απορριμμάτων τα οποία είναι ήδη πολλά, καθώς οι αποστολές προς τη Σελήνη αυξάνονται ενόψει του προγράμματος Artemis και της σχεδιαζόμενης μόνιμης ανθρώπινης παρουσίας στην επιφάνειά της.

Πηγή: skai.gr