Το δέντρο και το δάσος για τον Ολυμπιακό…

Το βράδυ της Κυριακής έφυγε με μια παγωμάρα για τον Ολυμπιακό. Πρώτα για το αποτέλεσμα, μετά για την εικόνα και τα λάθη και έπειτα για τον τραυματισμό του Εσε. Για τον τελευταίο ελπίζω να μην είναι σοβαρή η ζημιά αλλά να την έχει γλιτώσει με κάτι πιο «ελαφρύ». Το λέω εξαιτίας των δηλώσεων του Ιμανόλ που φάνηκε ανήσυχος στη συνέντευξη Τύπου…

Στα άλλα δύο σημεία που όπως προανέφερα έφεραν «παγωμάρα», θα πρέπει να υπάρξει ανάλυση. Των λαθών που έγιναν και έφεραν αυτό το αποτέλεσμα, αλλά και το γεγονός πως η εικόνα δεν ήταν η καλύτερη δυνατή. Διότι το προπονητικό επιτελείο θα πρέπει και θεωρώ δεδομένο πως θα δει το δάσος και όχι το δέντρο.

Το δέντρο και συνάμα η λάθος ανάγνωση των γεγονότων θα ήταν να σταθεί κανείς μόνο στο λάθος κυρίως του Ορτέγκα και έπειτα στου Τικνιζιάν. Ασφαλώς, μιλάμε για ένα ανεπίτρεπτο και συνάμα παιδικό λάθος, το οποίο σε ένα ντέρμπι πιθανότατα θα τιμωρηθεί. Όπως και έγινε για να φέρει το 1-1, το οποίο παραμένει ως το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή. Παρόλα αυτά, το ανησυχητικό σημάδι ήταν πως οι Πειραιώτες παρά το προβάδισμα που πήραν χάρη στο σεντερφορίσιο γκολ του Ορμίγξα, έδειξαν να κάθονται σε αυτό. Ισως και να χάνουν τη συγκέντρωσή τους. Καθώς όσο περνούσε η ώρα, ο ΠΑΟΚ χτυπούσε το ένα καμπανάκι μετά το άλλο και οι γηπεδούχοι δεν το άκουγαν. Θα μπορούσε να το πάρει το ματς ο Ολυμπιακός με τον έναν ή τον άλλον τρόπο; Ναι με ένα γκολ στις δύο καλές φάσεις ή αν ερχόταν μια σωστή πάσα στο τελευταίο τρίτο.

Πάμε και στο… δάσος. Ο Ολυμπιακός έχει γίνει μια ομάδα που είναι πολύ πιο στρωτή, με διαφορετικό τρόπο ανάπτυξης, ενώ είναι αρκετά πιο δημιουργικός. Παρόλα αυτά, δέχεται ευκαιρίες σχεδόν σε κάθε αγώνα. Μεμονωμένα αν δει κανείς τα παιχνίδια, οι ερυθρόλευκοι παρουσιάζουν κάποια αμυντικά ζητήματα που αφορούν τη συνολική ανασταλτική λειτουργία. Διότι και στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, οι Πειραιώτες είδαν τον αντίπαλο να έχει τρεις μεγάλες φάσεις για γκολ (Ζαφείρης, Κόστα, Χατζηδιάκος) και ένα τέρμα από τον Ζίφκοβιτς! Έφτιαξαν και οι ίδιοι ασφαλώς, αλλά σίγουρα είναι πρόβλημα σε ένα τέτοιο παιχνίδι να φαίνεται από κάποια στιγμή και μετά πως είναι πιθανό να δεχτείς γκολ.

Ο τρόπος του Ιμανόλ εμπεριέχει ρίσκο. Καλώς για εμένα, καθώς δεν παρεκκλίνει από αυτό που θέλει να παίζει. Θα πρέπει όμως να δώσει περισσότερη βαρύτητα στη βελτίωση της αμυντικής συμπεριφοράς, καθώς μπροστά η ομάδα αρχίζει να στρώνει και τα γκολ θα τα βρίσκει. Διότι ακόμη και σε αγώνες που κρατούσε το μηδέν στην άμυνα, υπήρχαν στιγμές ανησυχίες και που ο Ορτέγκα κρατούσε το νικηφόρο σερί.

Χρόνος για δάκρυα δεν υπάρχει, παρότι τώρα έχουμε διακοπή. Κανένα πρωτάθλημα δεν τελείωσε από τη 10η αγωνιστική, ειδικά από τη στιγμή που η βελτίωση είναι εμφανής στην ομάδα. Οπως εμφανής είναι τελευταία, πάντως, και η επιβάρυνση σε αρκετούς ποδοσφαιριστές και εκεί πρέπει να δει ο Ιμανόλ πως θα τους διαχειριστεί. Ειδικά τα δυο χαφ του, οι οποίοι θα έχουν ματς και ταξίδια, αλλά και τον Ζότα Σίλβα. Ισως και τον Πιρόλα, ο οποίος έδειξε να χρειάζεται επίσης ανάσες!

Υπομονή, δουλειά και εμπιστοσύνη στην ομάδα. Η συνέχεια είναι κρίσιμη, αλλά και απαιτητική. Το λάθος του Ορτέγκα είναι τραγικό και αποτελεί το δέντρο. Ίσως αν δεν γινόταν να μην έχανε κιόλας ο Ολυμπιακός, ναι! Αλλά είναι κάτι που μερικές φορές έχει συμβεί ξανά, κάποιο λάθος στο ανασταλτικό κομμάτι ή ο αντίπαλος να φτιάξει τις φάσεις του για να σκοράρει. Και αυτό είναι το δάσος, κομμάτι στο οποίο πρέπει να υπάρξει βελτίωση. Αρχής γενομένης από την επανέναρξη…