Η μόνη ομάδα που έχει κερδίσει ο Ολυμπιακός επί 5 μήνες (!) και το ταλέντο που μοιάζει να είναι ακόμη παιδί

• Ο Ολυμπιακός των δύο προκριματικών του Τσάμπιονς Λιγκ δυστυχώς ήταν τελικά η συνέχεια του φινάλε της περασμένης σεζόν: προσπάθεια, που δεν είναι αρκετή. Με όλα τα παιχνίδια στο όριο, να κρίνονται από μία λεπτομέρεια. Και όταν πας σε τέτοια παιχνίδια, εν πολλοίς θα κριθεί η τύχη σου από μία συγκυρία.

• Για να μην κοροϊδεύομαστε, άλλωστε, ο Ολυμπιακός βρέθηκε να παίζει στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ επειδή ο ΠΑΟΚ κέρδιζε 2-0 στη Λεωφόρο έως το 68ο λεπτό και ισοφαρίστηκε σε 2-2 από τον Παναθηναϊκό…Όταν πας έτσι, όλα να κρέμονται από μία κλωστή, είναι μαθηματικά απίθανο να βγαίνεις πολλές φορές κερδισμένος.

• Για παράδειγμα το χθεσινό παιχνίδι. Αφού δεν κέρδισε ο Ολυμπιακός στο Καραϊσκάκη, ήταν δεδομένο ότι όλα στη ρεβάνς θα αποφασίζονταν από μία στιγμή. Μύριζε από μακριά ότι η πρόκριση θα πήγαινε στην παράταση. Για να είμαι δε ειλικρινής εγώ περίμενα να πάει στα πέναλτι. Και νομίζω ότι εκεί θα πήγαινε, αν δεν αποβάλλονταν ο Φορτούνης, που παρά τα 34 χρόνια του δεν είχε την στοιχειώδη εξυπνάδα, αφού πρώτα έχασε το κοντρόλ να μην κάνει μετά φάουλ. Όταν δίνεις δικαίωμα την εποχή του VAR, μπορεί να το πληρώσεις, ανάλογα με την όρεξη των διαιτητών.

• Ο Ολυμπιακός ήταν άτυχος στην θλάση του Ζότα μόλις στο 16’. Αλλά τυχερός στο δοκάρι των Ολλανδών στο 9’. Αλλά δεν ήταν θέμα ατυχίας η, τύχης ότι σε ολόκληρο το α΄ ημίχρονο είχε μία τελική! Σπουδαία ευκαιρία, ιδανική για το 0-1, με τον Ζέλσον, αλλά μία τελική σε 45 λεπτά…

• Τυχερός ήταν ο Ολυμπιακός που άνοιξε το σκορ ιδανικά, στα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα του β΄ ημιχρόνου. Όμως, στο δεκάλεπτο που ακολούθησε και ήταν αυτός καλά κι η ΝΕΚ επηρεασμένη ψυχολογικά, δεν μπόρεσε να κάνει δεύτερο γκολ, με τον Σα και τον Ελ Κααμπί να έχουν κακές τελικές, έστω σε όχι καθαρές φάσεις. Εκεί ήταν η ευκαιρία του Ολυμπιακού, που όμως δεν έβγαλε στόφα ομάδας που μπορεί να καθαρίσει μία πρόκριση βάζοντας και δεύτερο γκολ σε έναν αντίπαλο που είχε χάσει το ηθικό του.



• Και μετά ήρθε ο εφιάλτης! Όπως ακριβώς και στο πρώτο ματς. Απλά τότε, σε διάστημα 12 λεπτών (50’-62΄) η ΝΕΚ έτυχε και δεν είχε κάνει γκολ. Χθες, σε διάστημα πάλι 12 (!) λεπτών, από το 58’ έως το 70’, έγινε το έλα να δεις-έξι τελικές, σχεδόν όλες επικίνδυνες. Ήταν αδύνατο να μη γίνει ένα γκολ από τους Ολλανδούς μέσα στο σπίτι τους. Με τραγικό, αλλά και γνωστό από…πρόπερσι, μειονέκτημα του Ολυμπιακού να μην μπορεί να σηκώσει κεφάλι όταν παθαίνει αυτά τα μπλακ άουτ.

• Με το 1-1 στο 70’ και την αποβολή του Φορτούνη στο 77’, η καταστροφή έμοιαζε να έρχεται. Εκεί, πάντως, είναι αλήθεια ότι η ομάδα του Μεντιλίμπαρ όρθωσε ανάστημα. Οι παίκτες τα έδωσαν όλα, παίζοντας με ένα λιγότερο για 43 ολόκληρα λεπτά, εκτός έδρας. Το ματς είχε ισορροπία και όλα θα κρίνονταν σε μία στιγμή. Στο 89΄ δεν πήγε η μπάλα μέσα στο καλό σουτ του Ρόκα, στο 93’ μπήκε μέσα στην κεφαλιά του φορ της ΝΕΚ-ο Ολυμπιακός πραγματικά ήταν τυχερός, σώθηκε από ένα οφσάϊντ εκατοστών, και δη στο ξεκίνημα κι όχι στο τέλος της φάσης.

• Το ίδιο σκηνικό και στο ξεκίνημα της παράτασης! Μέσα σε 53 δευτερόλεπτα κρίνονται τα πάντα. Στο 94’ πάλι ο Ρόκα σουτάρει λίγο άουτ και στο 95’ η ΝΕΚ κάνει το γκολ με τη βοήθεια της τύχης, την πρώτη κόντρα που έδωσε την…ασίστ στον σκόρερ Μορ και τη δεύτερη κόντρα με το τάκλιν του Ρέτσου και την μπάλα στα δίκτυα, σε μία φάση που αν δεν έβρισκε την μπάλα ο αρχηγός του Ολυμπιακού, νομίζω ότι μπορεί να έφευγε και άουτ!

• Πραγματικά δεν μπορεί να έχουμε παράπονα από την ομάδα σε όλο αυτό το διάστημα με τον παίκτη λιγότερο. Ακόμη και αμέσως μετά το 1-2, στο 98’, είχε μεγάλη ευκαιρία ο Σιπιόνι για το 2-2, αλλά αστόχησε στην κεφαλιά σχεδόν εξ επαφής από την άλλη κεφαλιά, πάσα, του Ελ Κααμπί. Ο Πόποβιτς κράτησε στο 104’ το 1-2 και ο Ολυμπιακός τα έπαιξε όλα για όλα στο τελευταίο πεντάλεπτο, με δύο τελικές στο 116’ και στο 121’. Η δεύτερη, του Τσικίνιο, ήταν από καλή θέση, αλλά ο Πορτογάλος σε λίγο θα συμπληρώσει ένα χρόνο χωρίς γκολ! Θα το έβαζε χθες;



• Θα έλεγα ότι η μεγαλύτερη ευκαιρία ήρθε νωρίτερα και χάθηκε από την ανωριμότητα του Ρόκα, που έχει κάποια καλά στοιχεία, αλλά μοιάζει να είναι ακόμη παιδί, σε όλα. Όπως π.χ. στη φάση του 2-1 που αντί να γυρίσει να βοηθήσει τον Μπρούνο ήταν μπροστά και αγνάντευε. Έτσι και στη φάση του 108’, ενώ για πρώτη φορά μπήκε δυνατά στη μάχη και κέρδισε τζαρτζάρισμα, πήγε με το κεφάλι κάτω και έβγαλε ένα τραγικό γύρισμα στην αγκαλιά του γκολκίπερ. Αν έκανε το πιο απλό που κάνει ένας κυνηγός, και σήκωνε το κεφάλι του, θα έβλεπε ότι ο Τσικίνιο ερχόταν μόνος του από το πέναλτι. Κρίμα.

• Τέλος πάντων, οι αριθμοί τις περισσότερες φορές λένε την πραγματικότητα. Κι η πραγματικότητα είναι μία: ο Ολυμπιακός στα εννιά τελευταία επίσημα παιχνίδια του, στους πέντε τελευταίους μήνες, έχει κερδίσει μόνο μία ομάδα, τον Παναθηναϊκό του Μπενίτεθ (2-0 κι 1-0)! Έχει ισοπαλία και ήττα, και με τη ΝΕΚ (0-0, 1-2) και με την ΑΕΚ (1-1, 0-1) και με τον ΠΑΟΚ (1-1, 1-3)! Και 0-0 στο Καραϊσκάκη με τη Λάρισα που υποβιβάστηκε.

• Τα αποτελέσματα καμιά φορά τα λένε όλα.