Ολυμπιακός: Γιατί έβαλε Κάρμο και Ρόκα και γιατί έκανε τις αλλαγές τόσο γρήγορα

· Όποιοι γνωστοί με ρωτούσαν εδώ που είμαι, τι έβλεπα για το παιχνίδι του Ολυμπιακού με τη ΝΕΚ, έπαιρναν την ίδια απάντηση: «Ισοπαλία, κι ίσως να είμαστε ευχαριστημένοι». Και απορούσαν.

· Προφανώς διότι δεν είχαν δει τον Ολυμπιακό στα έξι φιλικά του στην Ολλανδία. Εγώ τα είχα δει, όλα. Και με προσοχή. Κι έβλεπα ότι η ομάδα πολύ απλά δεν είναι καλά (κι όχι τυχαία είχε τρεις ήττες στα τρία τελευταία, από Άγιαξ 0-1, Άντβερπ 0-3 και ΑΖ 2-3). Ούτε είχε τις ενισχύσεις που έπρεπε να είχε μεταγραφικά. Οπότε θα χρειάζονταν μαγικό ραβδί για να αλλάξει θεαματικά η εικόνα της, απέναντι σε ένα αντίπαλο που είναι η Νο 3 ομάδα στο περασμένο ολλανδικό πρωτάθλημα, άρα αποκλείεται να είναι κακή.

· Υπό αυτή την έννοια, ρεαλιστικά, έβλεπα ισοπαλία, που δεν είναι καλό αποτέλεσμα καθότι ήσουν γηπεδούχος, αλλά τουλάχιστον σε κρατάει ζωντανό. Και σου δίνει την ευκαιρία να δουλέψεις καλύτερα για μία εβδομάδα, να έχεις επιστροφές (Έσε, Σιπιόνι), να είναι ο προερχόμενος από τραυματισμό Ρέτσος καλύτερα, να προσαρμοστεί λίγο ο Πορτογάλος Σα, να πάρουν κι άλλες προπονήσεις ο γκολκίπερ Ορτέγα και οι Σάλιακας, Ρόκα, Ζότα.

· Κοιτάξτε, οι δύο ομάδες έχουν κάποια κοινά σημεία, όντως. Ιδίως ότι τους αρέσει να πρεσάρουν ψηλά, με πολλούς παίκτες. Η ΝΕΚ το έκανε καλύτερα, με πέντε παίκτες (τους δύο ακραίους και τους τρεις κυνηγούς) υποχρεώνοντας τον Ολυμπιακό, ομάδα που ούτως η, άλλως δεν παίζει με χτίσιμο επιθέσεων από πίσω, να παίξει πολλές φορές, περισσότερο κι από το συνηθισμένο του, με βαθιές μπαλιές των Πόποβιτς και Κάρμο, προκειμένου να αποφύγει απώλεια της μπάλας κοντά στην περιοχή του. Γι΄ αυτό, άλλωστε, ο Μεντιλίμπαρ ξεκίνησε με τον Κάρμο αντί του Πιρόλα, για να πάρει από τον Πορτογάλο τις 30άρες και τις 40άρες πάσες του. Με τον Κάρμο παρεμπιπτόντως να ρισκάρει να παίζει από το 11΄ με κίτρινη κάρτα για να κόψει μία πιθανή αντεπίθεση.

· Οι δύο ομάδες έχουν και διαφορές. Για παράδειγμα οι Ολλανδοί παίζουν πολύ με συνδυασμούς, τόσο πολύ που είναι σαν να θέλουν να μπουν με την μπάλα στα δίκτυα! Αν θυμάστε σε δύο-τρεις στιγμές το έκαναν και ρόλαραν εντυπωσιακά την μπάλα μέσα στην περιοχή του Πόποβιτς. Τόσο πολύ, που τελικά έχασαν τις ευκαιρίες. Αντίθετα, οι «ερυθρόλευκοι» παίζουν άμεσο ποδόσφαιρο, που βασίζεται πάρα πολύ, ίσως υπερβολικά, στην ένταση. Όταν σταματάει η ένταση λόγω κόπωσης, εκεί αρχίζουν και βγαίνουν οι αδυναμίες.



· Ο Μεντιλίμπαρ μπορεί να μην βγαίνει να το πει, αλλά προφανέστατα ξέρει ότι η ομάδα του δεν είναι στα καλά της. Ούτε ίσως από πλευράς αντοχών σε σχέση με τη ΝΕΚ, που το Σάββατο ξεκινάει το ολλανδικό πρωτάθλημα, 15 μέρες νωρίτερα από το ελληνικό…Είναι κι αυτός ένας λόγος που θέλησε να παίξει πολύ με μακρινές πάσες, ώστε οι παίκτες του να κουράζονταν λιγότερο.

·Ο προπονητής των Ολλανδών γενικά παίζει κάτι εντελώς ξεχωριστό: Πέντε πίσω και πέντε μπροστά! Στο 3-4-2-1 οι δύο ακραίοι χαφ δεν είναι μπακ όπως σε όλες τις άλλες ομάδες που παίζουν με τριάδα στην άμυνα-είναι καθαρά εξτρέμ. Οπότε, δύο αυτοί και τρεις οι κυνηγοί, φτιάχνουν μία επιθετική πεντάδα! Και υπάρχει κι η άλλη επιθετική πεντάδα, με τους τρεις στόπερ και τους δύο κεντρικούς αμυντικούς χαφ. Το κλειδί για τη ΝΕΚ στο ξεκίνημα ήταν ότι ο ένας κυνηγός, ο αρχηγός, κατέβαινε πίσω και τον έψαχναν οι συμπαίκτες του για αντεπίθεση, όταν οι Γκαρθία και Μουζακίτης πίεζαν ψηλά. Ο Ολλανδός ανενόχλητος έπαιρνε μπάλες και έφευγαν πέντε εναντίον τεσσάρων.

· Ο Μεντιλίμπαρ το διόρθωσε αυτό μετά το 20λεπτο, αλλά από πλευράς επιλογής αρχικής 11άδας δεν πήρε από τον Ρόκα όσα ήθελε. Τον έβαλε γιατί περίμενε να βρει χώρους, στους οποίους ο νεαρός Ισπανός εξτρέμ είναι καλός. Είναι όμως και άγουρος. Δραστήριος ήταν, πολύ, μπούκαρε, όμως συνήθως κόβονταν με εξαίρεση μία-δύο στιγμές και όταν βρέθηκε σε θέση βολής ήταν κακό το σουτ. Έτσι κι έγινε αλλαγή στο ημίχρονο από τον Ζέλσον, που πιθανότατα θα ξεκινήσει βασικός στη ρεβάνς. Όπως κι ο Ζότα με τον Πιρόλα, που μπαίνοντας στο β΄ ημίχρονο βοήθησαν πάρα πολύ να γυρίσει το ματς ο Ολυμπιακός κι από εκεί που απειλούνταν συνεχώς από το 40’ έως το 60’, να πάρει το πάνω χέρι στα τελευταία 25 λεπτά.

· Ο Πιρόλα καθάριζε πίσω, ενίοτε και με ηρωϊκό παιχνίδι, ενώ ο Ζότα έδωσε στην επίθεση αυτό που δεν έδινε ο Τσικίνιο, δηλαδή ενέργεια και προσπάθειες, από το μέτωπο, αλλά και πλάγια. Δεν ξέρω πόσο αντέχει να παίζει έτσι ο Ζότα, γιατί άλλο να παίζεις 35-40 λεπτά κι άλλο 90, όμως η παρουσία του έκανε την ομάδα αν μη τι άλλο πιο κινητική μπροστά, προκάλεσε ανησυχία στους αντίπαλους αμυντικούς.

· Ο Γκαρθία στα 70 λεπτά που είχε πιο πολλές δυνάμεις ήταν καλός, ανασταλτικά, αλλά και δημιουργικά. Κι ο Μουζακίτης έκανε καλή δουλειά, όμως όχι όταν ήταν να σουτάρει η, να σεντράρει, με εξαίρεση μία στιγμή σε εκείνο το κόρνερ με τον Κάρμο εξ επαφής να μην κάνει το γκολ, χάρη στην έγκαιρη κι αποφασιστική έξοδο του τερματοφύλακα. Όπως άσχημα ήταν και τα σουτ του Μπρούνο, που τουλάχιστον έβγαινε συχνά μπροστά και πέρασε κάποιες σέντρες, έστω όχι ιδανικές.



· Από τη δεξιά πλευρά περιμέναμε περισσότερα. Κι από τον Σάλιακα, που πάντως κακός δεν ήταν, αλλά κυρίως από τον Ρόντινεϊ, που με την ποιότητα του είχε δύο-τρεις καλές στιγμές σε επίπεδο δημιουργίας και το πιο επικίνδυνο σουτ του Ολυμπιακού, αλλά δεν έβγαλε διάρκεια στο παιχνίδι του.

· Ο Μεντιλίμπαρ έκανε χθες κάτι που δεν συνηθίζεται, με τις τέσσερις αλλαγές ως το 56’ (υποχρεωτική η πέμπτη, στο 64΄, αφού τη ζήτησε ο Ρέτσος). Στα δικά μου μάτια δικαιώθηκε. Τον Ζέλσον έπρεπε να τον βάλει, και δη από το ημίχρονο, για να πάρει την εξτρά ποιότητα που δεν έβγαζε ο Ρόκα. Και τις τρεις αλλαγές έπρεπε να της κάνει, αφού ο Ολυμπιακός στο πρώτο δεκάλεπτο του β΄ ημιχρόνου, ως συνέχεια των τελευταίων λεπτών του α΄ ημιχρόνου, είχε χάσει εντελώς τον έλεγχο του παιχνιδιού και κινδύνευε ανά πάσα στιγμή να φάει γκολ.

· Παρότι για ένα πεντάλεπτο εξακολούθησε ο Ολυμπιακός να έχει πρόβλημα παρά την είσοδο των τριών παικτών, προφανώς γιατί χρειάζονταν προσαρμογή, η ομάδα επανέκτησε τον έλεγχο. Ο Πιρόλα με τον Ζότα έδωσαν άλλη δυναμική στην ομάδα κι ακόμη κι ο Μαφέο μετά τα πρώτα δύσκολα λεπτά δεν ήταν καθόλου κακός.

· Ο δε Σμάϊλοβιτς χρειάστηκε κι αυτός τον χρόνο του μετά από ένα ασταθές ξεκίνημα, αλλά όσο προχωρούσε το παιχνίδι γίνονταν πιο θετικός και ασφαλής. Ντεμπούτο έκανε κι αυτός, 22 ετών είναι, ήθελε προφανώς λίγο διάστημα. Εξάλλου, άλλο είναι τα φιλικά κι άλλο τα επίσημα.