Ολυμπιακός: Τώρα είναι καλές οι… σέντρες;

• Πάλι πολλές σέντρες έκανε χθες ο Ολυμπιακός. Καμιά σαρανταριά. Μόνο που τώρα κανείς δεν τον κατηγορεί. Διότι πολύ απλά αυτή τη φορά η ομάδα του Μεντιλίμπαρ κέρδισε και δη χάρη στη μεγάλη βοήθεια που πήρε ακριβώς από τις σέντρες.

• Το πρώτο γκολ, που ξεκλείδωσε το παιχνίδι, ήρθε από μία φαρμακερή σέντρα του Ρόντινεϊ, με την κοντινή κεφαλιά-καμικάζι του Ελ Κααμπί να αποτελεί την κατάληξη μίας πολύ καλά οργανωμένης επίθεσης του Ολυμπιακού, που εκτυλίχθηκε μέσα σε 41 δευτερόλεπτα, διάστημα στο οποίο υπήρχαν 13 επαφές της μπάλας από τους «ερυθρόλευκους» και καμίας από τους γηπεδούχους.

• Αλλά και ουκ ολίγες σημαντικές ευκαιρίες του Ολυμπιακού ήρθαν από καλοτραβηγμένες σέντρες, ιδίως του Μπρούνο από αριστερά. Με τον Αφρικάνο διεθνή μπακ να είναι άτυχος γιατί δεν κατέληξαν στα δίκτυα ούτε η κεφαλιά του Τσικίνιο, ούτε το κοντινό πλασέ του Ελ Κααμπί, ούτε το πολύ απειλητικό σκαστό σουτ του Αντρέ Λουίς.

• Απλά, το θέμα με τις σέντρες είναι να γίνονται από το σωστό σημείο και να είναι καλές. Να έχουν φάλτσα και δύναμη. Κι ο Κοστίνια στο α΄ ημίχρονο είχε δύο αρκετά καλές, όμως όχι τόσο καλές ώστε να εξελιχθούν σε φάσεις.

• Εν τέλει, ωστόσο, μιλάμε για ένα παιχνίδι το οποίο ο Ολυμπιακός το πήρε με δύο από τους τρόπους που αρέσουν ίσως περισσότερο στον προπονητή του, με μία σέντρα και με μια αντεπίθεση, του σπεσιαλίστα σε αυτή τη διαδικασία Ζέλσον, που έβγαλε πάσα πάρε βάλε τελικά στον Ελ Κααμπί. Ήταν από τις λιγοστές κόντρα επιθέσεις που μπόρεσε να βγάλει ο Ολυμπιακός κόντρα σε έναν αντίπαλο που έπαιζε για τουλάχιστον 60 λεπτά πολύ πίσω.



• Είναι, όμως, αυτό που πάντα λέμε, ότι αν μπει το πρώτο γκολ, θα βρει ο Ολυμπιακός χώρους και για δεύτερο, όπως και συνέβη χθες. Με τον Ζέλσον μάλιστα να έχει λίγα λεπτά πριν το 2-0 μία αντεπίθεση καρμπόν, πάλι από πολύ καλό άνοιγμα του Μπρούνο, όπως και στο 2-0 (!), όμως τότε δεν βρήκε όπως ήθελε τον Ελ Κααμπί.

• Η αλήθεια είναι ότι ο Ολυμπιακός έψαξε την ευκαιρία και το γκολ με αρκετούς τρόπους σε αυτό τον αγώνα, έχοντας και μία υπομονή στο παιχνίδι του. Η πάσα του Ζέλσον στον Ελ Κααμπί στην πλάτη της άμυνας στα πρώτα κιόλας 35 δευτερόλεπτα ήταν ευφυής. Όπως και η κάθετη του Τσικίνιο στον Ζέλσον, εκεί όπου ο Πορτογάλος πήγε να βάλει ίδιο γκολ όπως στην Καϊράτ, αλλά δεν είναι πάντα εύκολο να σκοράρεις στην κλειστή γωνία του γκολκίπερ. Εξαιρετικό και το γύρισμα του Ζέλσον στον Τσικίνιο, που πλάσαρε ως κρυφός φορ από θέση για γκολ, με τον αντίπαλο τερματοφύλακα όμως πάλι να διώχνει.

• Γενικά, δεν μπορείς να κατηγορήσεις τον Ολυμπιακό χθες για τον τρόπο που επιτέθηκε για 70 λεπτά. Και κεφαλιές απειλητικές πήρε από εκτελέσεις κόρνερ και μακρινά καλά σουτ επιχείρησε. Το ζητούμενο είναι τα δούμε αυτά και κόντρα σε πιο ισχυρούς αντιπάλους από τον Πανσερραϊκό. Και ασφαλώς να μην ξαναδούμε αυτό τον «ύπνο βαθύ» του Ολυμπιακού στο τρίλεπτο 80’-82’, στο οποίο κατάφερε και δέχθηκε τρεις τελικές, με την Τρίτη να καταλήγει στα δίκτυα του εμβρόντητου Τζολάκη.