Το μυστήριο του Χολμς στο… Survivor του Παναθηναϊκού

Σχεδόν από το πουθενά, ο Ρισόν Χολμς βρέθηκε στο επίκεντρο της συζήτησης γύρω από τον Παναθηναϊκό. Η εικόνα του απέναντι στην ΑΕΚ και η δημόσια κριτική του Εργκίν Αταμάν άνοιξαν έναν κύκλο αντιδράσεων, που έφτασε μέχρι και το περιβάλλον του Αμερικανού.

Είναι πολύ εύκολο σε τέτοιες περιπτώσεις η ευθύνη να πέσει εξ ολοκλήρου πάνω στον παίκτη, που από τους περισσότερους κρίνεται πλέον ως μία αποτυχημένη μεταγραφή. Η περίπτωση του 32χρονου ψηλού, όμως, δεν είναι τόσο απλή, καθώς πολλά έχουν συντελέσει στην αδυναμία του να προσφέρει μέχρι στιγμής τα αναμενόμενα. Και σίγουρα, δεν είναι όλα δικό του φταίξιμο.

Το... ταμείο μέχρι στιγμής

Πριν επιχειρήσουμε να αναλύσουμε διεξοδικά τους λόγους που έχουν οδηγήσει στο underperformance του Χολμς, είναι πολύ σημαντικό να δούμε πόσο μεγάλο είναι αυτό. Η αλήθεια είναι πως ο Αμερικανός σέντερ σε καμία περίπτωση δεν έχει δικαιολογήσει το πολύ υψηλό συμβόλαιο (άνω των 2 εκατομμυρίων ετησίως) που υπέγραψε το περασμένο καλοκαίρι. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως ο 32χρονος διανύει μία κάκιστη σεζόν.

Πράγματι, με μία πρόχειρη ματιά στα νούμερα, γίνεται ξεκάθαρο ότι ο πρώην NBAer έχει συνολικά θετική επίδραση στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού. Οι «πράσινοι» είναι κατά 5,3 πόντους ανά 100 κατοχές καλύτεροι με αυτόν στο παρκέ, επίδοση που τον τοποθετεί τρίτο σε ολόκληρη την ομάδα, πίσω μόνο από τους Κώστα Σλούκα και Τζέντι Όσμαν (είναι ψηλά και ο Τολιόπουλος, αλλά με πολύ μικρό και άρα αναξιόπιστο δείγμα).

Αυτό το νούμερο δείχνει ότι μπορεί ο Χολμς να παίζει κάτω από τα «στάνταρ» του, όμως δεν είναι επιζήμιος για την ομάδα του. Υπάρχει και ένας άλλος παράγοντας, όμως, που πρέπει να αξιολογηθεί. Οι καλύτερες εμφανίσεις του Αμερικανού (και αυτές που ανέβασαν τους μέσους όρους του) έχουν έρθει στα εξής παιχνίδια: Βιλερμπάν εντός, Εφές εκτός, Αρμάνι εντός, Βίρτους εντός, Μπασκόνια εντός, Μακάμπι εκτός και Βιλερμπάν εκτός έδρας. Τι κοινό έχουν όλες οι παραπάνω ομάδες; Βρίσκονται εκτός της 10άδας, ανήκουν δηλαδή στο «κάτω ράφι» της Euroleague.

Το μεγαλύτερο ζήτημα του 32χρονου, επομένως, δεν είναι ότι δεν προσφέρει τίποτα, αλλά ότι δεν μπορεί μέχρι τώρα να ανταποκριθεί στα «μεγάλα» παιχνίδια, απέναντι στις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης. Και για έναν παίκτη με το βιογραφικό και τις εκλάμψεις του, αυτό παραπέμπει περισσότερο σε ζήτημα νοοτροπίας και πνευματικής ετοιμότητας, παρά σε έλλειψη ικανότητας.

Το μέλλον απ' το παρελθόν

Για να καταλάβει κανείς τον Χολμς του σήμερα, πρέπει να δεις τον Χολμς του παρελθόντος. Ο Αμερικανός έμεινε στο NBA για 10 χρόνια, από το 2015 που επελέγη στο Draft, μέχρι το 2025 που πέρασε στη δική μας πλευρά του Ατλαντικού για να φορέσει τα πράσινα. Στις δέκα σεζόν που αγωνίστηκε στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου, όμως, βρέθηκε κατά κύριο λόγο σε ομάδες που ήταν πολύ μακριά από τα playoffs, και άρα τον υψηλό ανταγωνισμό.

Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 492 συμμετοχές του στο NBA, μόνο 3 (!) ήταν σε αγώνα της postseason. Aντίθετα, σε πέντε από τις δέκα σεζόν του, ήταν μέλος ομάδας που τερμάτισε σε μία από τις δύο τελευταίες θέσεις της περιφέρειάς της. Με άλλα λόγια, ο Χολμς σε καμία περίπτωση δεν είναι μαθημένος στην πίεση για νίκες, ούτε στη διεκδίκηση υψηλών στόχων.

Στα 32 του χρόνια, λοιπόν, ο έμπειρος ψηλός όχι μόνο κλήθηκε να αφήσει για πρώτη φορά την πατρίδα του και να μεταβεί σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον, αλλά ήρθε αντιμέτωπος με μία άγνωστη γι' αυτόν πραγματικότητα. Όταν έχεις περάσει όλη σου την καριέρα σε συλλόγους που βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, σίγουρα δεν είναι εύκολο να προσαρμοστείς σε ένα περιβάλλον όπου κάθε αγώνας έχει χαρακτήρα «τελικού» και μοναδικός στόχος είναι η κατάκτηση όλων των τίτλων.

Το... Survivor του Παναθηναϊκού

Σαν να μην έφτανε η παραπάνω μετάβαση, ο σέντερ των «πράσινων» βρέθηκε σε έναν οργανισμό που λειτουργεί πολλές φορές σαν ριάλιτι τύπου... Survivor. Ο Χολμς της προαναφερθείσας νοοτροπίας καλείται να επιβιώσει σε έναν σύλλογο που μανιωδώς κάνει τα προβλήματά του κοινή γνώση, χωρίς να προσπαθεί να τα επιλύσει μακριά από τη δημοσιότητα.

Το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι τα όσα συνέβησαν με τον Εργκίν Αταμάν, τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά το ματς με την ΑΕΚ. Ο Τούρκος τεχνικός έβγαλε στη «σέντρα» τον Χολμς στο ημίχρονο του αγώνα λέγοντας πως «κοιμάται», ενώ στις δηλώσεις του στην κρατική τηλεόραση αμέσως αφού έληξε το παιχνίδι, άφησε εμμέσως πλην σαφώς να εννοηθεί ότι η επιστροφή του Ματίας Λεσόρ θα εξοβελίσει τον Αμερικανό από το rotation.

Αυτό, φυσικά, δεν είναι ένα μεμονωμένο συμβάν, αλλά μία ακόμη έκφανση ενός μοτίβου που βλέπουμε συχνά στον Παναθηναϊκό. Τόσο ο προπονητής της ομάδας όσο και ο ιδιοκτήτης δεν διστάζουν να μιλήσουν με πολύ σκληρά λόγια για τους παίκτες των «πράσινων» όταν τα αποτελέσματα δεν είναι τα επιθυμητά. Αυτού του είδους οι πρακτικές μπορεί να δώσουν κίνητρο σε κάποιους πιο «μπαρουτοκαπνισμένους» αθλητές (π.χ. Σλούκας, Χουάντσο), όμως εύκολα οδηγούν στο αντίθετο αποτέλεσμα με παίκτες που δεν έχουν μάθει να λειτουργούν σε τέτοιου είδους πίεση.

Υπάρχει λύση;

Τα μονοπάτια που μπορεί να ακολουθήσει ο Παναθηναϊκός με τον Χολμς είναι δύο. Αν ο κόουτς Αταμάν επιμείνει στην τρέχουσα στάση του, είναι πολύ πιθανό να χάσει οριστικά τον παίκτη. Ήδη τα πρόσφατα γεγονότα έδειξαν πως έχουν δημιουργηθεί κάποιοι τριγμοί στη σχέση του Αμερικανού με τον σύλλογο, αλλά και τον προπονητή του. Δεν μοιάζει καθόλου απίθανο, αυτή τη στιγμή, ο 32χρονος να βρεθεί εντελώς εκτός του rotation της ομάδας.

Ωστόσο, υπάρχει και ένας άλλος δρόμος, αυτός της στήριξης. Μπορεί ο παίκτης να μην έχει δώσει τα αναμενόμενα, παραμένει όμως μία πολύ μεγάλη οικονομική επένδυση του Παναθηναϊκού και θα είναι κρίμα να πάει στράφι. Με όλα του τα προβλήματα, ο Χολμς έχει δυνατότητες που μπορούν να τον καταστήσουν ένα ιδανικό back-up του Ματίας Λεσόρ για 10-15 λεπτά ανά παιχνίδι.

Η μεγαλύτερη πρόκληση για τον Ρισόν Χολμς δεν είναι μόνο να παίξει καλά, αλλά να βρει στήριξη σε ένα περιβάλλον που εύκολα εκθέτει όποιον ζορίζεται. Αν η ομάδα του του δώσει την ψυχολογική ασφάλεια που χρειάζεται, ίσως βρει τον δρόμο του. Παράλληλα, ίσως η επιστροφή του Λεσόρ και η πιθανή υποβάθμισή του σε ρόλο back-up τον απαλλάξει από ένα μέρος της πίεσης. Το αν θα καταφέρει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις και να δικαιώσει την εμπιστοσύνη, παραμένει άγνωστο...