Κοινοτικοί οι Αφρικανοί και στην Ισπανία

Τον περασμένο Μάρτιο και δη στις 13 του μήνα, η Ράντερς από τη Δανία είχε προχωρήσει σε μία κίνηση που άλλαξε το status quo του εγχώριου ποδοσφαίρου. Όπως είχε αποκαλύψει η «SportDay», η Ράντερς, βασιζόμενη στη συνθήκη του Κοτονού (οικονομική πρωτεύουσα του Μπενίν), η οποία υπογράφηκε στις 23 Ιουνίου 2000 ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το γκρουπ 78 χωρών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού Ωκεανού, απέκτησε το δικαίωμα της χρησιμοποίησης των Αφρικανών ποδοσφαιριστών της ως κοινοτικών Β' ζώνης. Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Δανίας ήταν άμεσα εκτελεστέα και ένα μήνα μετά το μοντέλο υιοθετήθηκε και από την όμορη Σουηδία.

Κανείς δεν περίμενε ότι η κατάσταση θα έπαιρνε ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Όμως, η Ρεάλ Μαδρίτης υποκίνησε το θέμα για τα «μάτια» του Μαχαμαντού Ντιαρά. Ήθελε να ελευθερώσει μία ακόμη θέση στο ρόστερ της. Εν τέλει, η εμμονή της πρωταθλήτριας Ισπανίας δικαιώθηκε διά στόματος του εκπροσώπου Τύπου της ισπανικής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας (RFEF), Χόρχε Καρετέρο. «Από αυτή τη στιγμή οι παίκτες από τις χώρες της Αφρικής λογίζονται ως κοινοτικοί, ακόμη και αυτοί που θα αποκτηθούν από 'δω και στο εξής. Η μεταφορά των αθλητικών κανόνων θα γίνει και στην καθημερινότητα του κράτους», ανακοίνωσε, χαρακτηριστικά. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι τόσο οι πρώην «δικοί μας» Γιάγια Τουρέ, Μαχαμαντού Ντιαρά όσο και ο Σαμουέλ Ετό εφεξής δεν θα καταλαμβάνουν θέσεις ξένων. Και δεν είναι μόνο αυτοί. Ο Αρούνα Κονέ της Σεβίλλης, οι δύο Ούτσε (Αλμερία και Χετάφε αντιστοίχως), ο Γουεμπό της Μαγιόρκα και ο Ετιέν της Λεβάντε υπάγονται στο ίδιο καθεστώς. Και είναι μόνο η αρχή, μια και υπάρχουν ακόμη 24 χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα) που έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να χαράξουν τον ίδιο δρόμο. Ποιος κράτος έχει σειρά;

Πηγή: SportDay