Για όλους και για όλα μίλησε ο Ανρί...

Το περασμένο καλοκαίρι η μετακίνησή του από το Λονδίνο και την Άρσεναλ στη Βαρκελώνη και την Μπαρτσελόνα προκάλεσε αίσθηση σε όλον τον φίλαθλο κόσμο. Τα ποσά που δαπανήθηκαν και το «βάρος» του ονόματός του έκαναν τη μεταγραφή αυτή τη πιο ηχηρή του καλοκαιριού και μια από τις πιο αξιοπρόσεκτες των τελευταίων ετών. Όμως οι περγαμηνές που τον συνόδευαν και οι προσδοκίες που είχαν από αυτόν οι Ισπανοί φαίνεται πως τον επηρέασαν άμεσα στην απόδοσή του.

Ο λόγος για τον Τιερί Ανρί, ο οποίος στη Μπαρτσελόνα δεν θυμίζει τον γκολτζή που έφυγε από την Άρσεναλ. Με μόλις 13 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις ο Ανρί δείχνει έξω απ' τα νερά του. Για την κατάσταση αυτή, αγωνιστική και προσωπική, μίλησε ο ίδιος στην ελληνική έκδοση της «L' Equipe» που κυκλοφορεί μαζί με την "SportDay" και προσπάθησε να εξηγήσει την κάμψη που τον χαρακτηρίζει το τελευταίο διάστημα.

Αναλυτικά η συνέντευξη

-Πώς είναι η φυσική σου κατάσταση;

«Στην αρχή της σεζόν δεν ήμουν καλά, μια και έφτασα τραυματίας στην Μπαρτσελόνα. Ηταν λάθος μου που ήθελα να παίξω σε εκείνη την κατάσταση. Ημουν πραγματικά κατώτερος των περιστάσεων. Δυσκολευόμουν να τελειώσω τους αγώνες. Μετά την επιστροφή μου, απέναντι στη Μαγιόρκα (σ.σ.: στις 5 Ιανουαρίου 2008, νίκη της Μπαρτσελόνα με 2-0), νιώθω πολύ καλύτερα στο θέμα της φυσικής κατάστασης. Κατόπιν, όλη η ομάδα πέρασε μια δύσκολη φάση, με ένα σερί κακών αποτελεσμάτων. Η τάξη, όμως, έχει επανέλθει. Εχω βάλει αρκετά κρίσιμα γκολ και έχω κάνει μερικά καλά παιχνίδια. Θα μπορούσα, όμως, σίγουρα να τα έχω πάει πολύ καλύτερα».

-Γιατί πήρες αυτό το ρίσκο στην αρχή της χρονιάς;

«Ετσι είμαι ως άνθρωπος. Πάντως, πραγματικά δεν ξέρω πώς τα κατάφερα να μην τραυματιστώ ξανά. Τώρα δεν πονάω πια στην πλάτη. Πρέπει να βγάλω το καπέλο στο ιατρικό επιτελείο της Μπαρτσελόνα, που μου επέτρεψε να αποφύγω την εγχείρηση και να επιστρέψω σε καλή φόρμα. Ομως δεν είμαι πια 25 χρόνων. Νιώθω πραγματικά την ανάγκη, ύστερα από κάθε αγώνα, να επανέρχεται το σώμα μου τελείως. Με είχαν προειδοποιήσει οι παλιοί συμπαίκτες μου στην εθνική Γαλλίας: όσο γερνάς τόσο περισσότερο πρέπει να δουλεύεις».

-Στην Μπαρτσελόνα, περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα, κρίνεσαι από τον αριθμό των τερμάτων που σημειώνεις.

«Ναι, και είναι φυσιολογικό. Ομως πρέπει να κρίνουμε κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Στην Αρσεναλ έπαιζα στην κορυφή. Ολη η ομάδα δούλευε για εμένα και οι φάσεις συχνά τελείωναν σε εμένα. Σε αυτή τη φάση της σεζόν συνήθως είχα σημειώσει γύρω στα 25 γκολ. Στην Μπαρτσελόνα υπάρχουν ο Σάμουελ Ετό, ο Ροναλντίνιο, ο Μέσι. Οι φάσεις τελειώνουν σε οποιαδήποτε πλευρά του γηπέδου, οποιαδήποτε στιγμή. Παίζοντας τις περισσότερες φορές στα πλάγια, έχω σύνολο 13 γκολ και 6 ασίστ (σ.σ.: αντίθετα με τη θητεία του στην Αρσεναλ, ο Ανρί δεν είναι ο εκτελεστής των πέναλτι, ούτε των φάουλ στην Μπαρτσελόνα). Προσοχή, είναι απλώς μια παρατήρηση. Δεν παραπονιέμαι. Απλώς θα επιθυμούσα να συγκρίνουμε μεγέθη που είναι πραγματικά συγκρίσιμα».

-Δηλαδή;

«Οι άνθρωποι με ρωτούν συχνά γιατί δεν βλέπουν τον Τιερί Ανρί της Αρσεναλ. Δεν παίζω πια στην ίδια θέση. Η τακτική δεν είναι η ίδια. Ο κόσμος τείνει να ξεχνά ότι είμαι 31 χρόνων (σ.σ.: θα τα κλείσει στις 17 Αυγούστου). Ξέρω ότι έχω ακόμα πολλά να δώσω, όμως αυτό δεν είναι πάντα εμφανές. Αν ο κόσμος θέλει να παρακολουθήσει τον παλιό Τιερί Ανρί, πρέπει να αγοράσει DVD της Αρσεναλ».

-Εχεις μιλήσει με τον προπονητή σου, Φρανκ Ράικαρντ, για τη θέση σου;

«Για να κάνει τι; Ο προπονητής είναι αυτός που αποφασίζει. Στη Σεβίλλη (1-1) μου είχε ζητήσει να βοηθήσω στο μαρκάρισμα του Πόουλσεν και το έκανα».

-Εχεις την εντύπωση ότι δεν έχεις δώσει ακόμα το 100% των δυνατοτήτων σου με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα;

«Από τη στιγμή που παίζω μπροστά από τον Αμπιντάλ ή τον Σιλβίνιο στην αριστερή πλευρά, έχω την εντύπωση ότι τρέχω πολύ. Αυτό μερικές φορές αφαιρεί δυνάμεις από τα πόδια στις επιθέσεις. Από την άλλη, ποτέ δεν είμαι απόλυτα ικανοποιημένος από ό,τι κάνω. Οπότε, μπορείτε να φανταστείτε ότι αυτή τη στιγμή είμαι σίγουρα λιγότερο ευχαριστημένος».

-Είναι δύσκολο να καθιερωθείς στην Μπαρτσελόνα, να επιβάλεις το στυλ σου;

«Οχι. Είμαι δεύτερος καλύτερος σκόρερ της ομάδας (σ.σ.: 13 τέρματα σε όλες τις διοργανώσεις, πίσω από τα 15 του Μέσι και μπροστά από τα 10 του Ετό και τα 9 του Ροναλντίνιο). Ο κόσμος είχε συνηθίσει να με βλέπει να παίρνω την μπάλα έξω από την περιοχή και να ντριμπλάρω, όμως πρέπει να βοηθήσω την ομάδα. Τώρα πια είμαι πολύ πιο μακριά από το τέρμα από παλαιότερα. Πάντως, μιλώντας για τέρματα, διανύω μία από τις πιο παραγωγικές σεζόν μου στην εθνική Γαλλίας (σ.σ.: 5 γκολ σε 6 ματς φέτος).

-Η κυριακάτικη ήττα από τη Βιγιαρεάλ (1-2) έβαλε τέλος στις ελπίδες της Μπαρτσελόνα να απειλήσει την πρωτοπόρο Ρεάλ Μαδρίτης;

«Οχι, πριν από μία εβδομάδα είχαμε απόσταση δύο βαθμών από τη Ρεάλ και τώρα βρισκόμαστε στους οκτώ. Αυτή τη στιγμή στην Ισπανία οι πάντες μπορούν να νικήσουν τους πάντες. Αντίθετα με τη Ρεάλ, εμείς βρισκόμαστε ακόμα στο Τσάμπιονς Λιγκ και στο Κόπα ντελ Ρέι. Πρέπει να προσπαθήσουμε να εκμεταλλευτούμε κάθε στραβοπάτημα των Μαδριλένων».

-Την Κυριακή σε κατηγόρησαν ότι έφυγες από το γήπεδο πριν από τη λήξη του αγώνα.

«Οταν έγινα αλλαγή χαιρέτησα έναν προς έναν όλους τους ανθρώπους του πάγκου. Μετά πήγα να κάνω ντους και παρακολούθησα τα τελευταία λεπτά του αγώνα από τα αποδυτήρια. Οταν είδα το γκολ του Τόμασον, είπα στον εαυτό μου ότι "αυτό ήταν" και εκνευρίστηκα. Ενιωσα την ανάγκη να φύγω. Μέσα σε ένα λεπτό ήμουν μέσα στα νεύρα, δεν ήμουν ο εαυτός μου. Κάνω πράγματα που συνήθως δεν έκανα».

-Γιατί;

«Δεν έχω μιλήσει γι' αυτό μέχρι τώρα. Από τότε που ήρθα στη Βαρκελώνη δεν βλέπω σχεδόν καθόλου την κόρη μου. Την έχω δει πέντε φορές μέσα σε οκτώ μήνες. Μόνο όταν είναι εδώ νιώθω πραγματικά ευτυχισμένος. Δεν συμβαίνει, όμως, συχνά. Δεν πρόκειται να μπω σε λεπτομέρειες για την προσωπική ζωή μου. Είναι πολύ πιο δύσκολο απ' ό,τι μπορώ να σας περιγράψω. Συχνά έχω βάλει την καριέρα μου πάνω από την υπόλοιπη ζωή μου. Το γεγονός ότι δεν έχω την κόρη μου στο πλευρό μου με κάνει να συνειδητοποιώ ότι υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα. Οταν δεν νιώθεις ήρεμος στην προσωπική ζωή σου δεν είναι εύκολο να πιάσεις καλή απόδοση στον αγωνιστικό χώρο».

-Τι πιστεύετε για τις δηλώσεις του Φάμπρεγκας, που εκτιμά ότι η Αρσεναλ παίζει πιο ελεύθερα μετά την αποχώρησή σας;

«Μιλάω κάθε μέρα με τον Σεσκ στο τηλέφωνο. Δεν έχει πει αυτό. Είπε ότι παλιά το παιχνίδι περνούσε συχνά από τα δικά μου πόδια και ότι οι παίκτες περίμεναν από εμένα να κάνω τη διαφορά. Το ότι έφυγα απελευθέρωσε τους παίκτες, με την έννοια ότι πρέπει πλέον να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Είναι διαφορετικό. Κάθε Σαββατοκύριακο παρακολουθώ τους αγώνες της Αρσεναλ. Μιλάω συχνά με τον Σεσκ, τον "Αντε" (Αντεμπαγιόρ), τον Γκαέλ (Κλισί) ή τον Ουιλιάμ (Γκαλάς). Τις περισσότερες φορές για να τους συγχαρώ. Ο Αντεμπαγιόρ έχει φτάσει σε απίστευτο επίπεδο. Κατά την άποψή μου, είναι ένας από τους καλύτερους επιθετικούς στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή».

-Πριμέρα Ντιβιζιόν, Τσάμπιονς Λιγκ, Κόπα ντελ Ρέι και Euro 2008. Πώς θα τα ιεραρχούσες;

«Κατά τη διάρκεια της καριέρας μου δεν έχω βάλει ποτέ στόχους. Αν πρέπει σίγουρα να θέσω μια προτεραιότητα, αυτή είναι να βλέπω συχνότερα την κόρη μου. Θα έδινα ευχαρίστως όλους μου τους τίτλους για να το καταφέρω αυτό...».