Τροπαιούχος με θρίαμβο η Σάο Πάουλο

Το τρίτο Κόπα Λιμπερταδόρες της ιστορίας της πανηγυρίζει από τα ξημερώματα της Παρασκευής η Σάο Πάουλο, καθώς στον επαναληπτικό συνέτριψε με 4-0 την Ατλέτικο Παραναένσε και αναδείχθηκε νικήτρια στον πρώτο τελικό της 45χρονη ιστορίας της διοργάνωσης ανάμεσα σε ομάδες από την ίδια χώρα.

Έχοντας τη συμπαράσταση 75.000 φιλάθλων της που κατέκλυσαν κάθε γωνιά του σταδίου «Μορούμπι» και με τον αέρα που τους έδινε το 1-1 του πρώτου αγώνα στο Πόρτο Αλέγκρε, οι γηπεδούχοι μπήκαν δυνατά στον αγώνα και προηγήθηκαν μόλις στο 16’, όταν ο τερματοφύλακας της Ατλέτικο, Ντιέγκο, απέκρουσε ασθενώς το σουτ του Ντανίλο και ο Αμορόζο στην επαναφορά με κεφαλιά έκανε το 1-0. Οι φιλοξενούμενοι έχασαν χρυσή ευκαιρία για να ισοφαρίσουν στην εκπνοή του πρώτου ημιχρόνου. Ο Άλεξ κράτησε τον Λίμα εκτός περιοχής, εκείνος έπεσε μέσα σε αυτή και ο διαιτητής ξεγελάστηκε καταλογίζοντας πέναλτι. Η υπόδειξη προκάλεσε έντονες διαμαρτυρίες των παικτών της Σάο Πάουλο που καθυστέρησαν την εκτέλεση για τρία λεπτά. Όταν τα πνεύματα ηρέμησαν, ο Φαμπρίτσιο έστειλε τη μπάλα στο δοκάρι του Τσένι για να παραμείνει το 1-0.

Στο 53’ η Σάο Πάουλο πήρε σαφές προβάδισμα για την κατάκτηση του τίτλου, όταν ο προωθημένος Φαμπάο έπιασε την κεφαλιά σε κόρνερ του Σισίνιο και την έστειλε στα δίχτυα για το 2-0. Στο 71’ ο Λουιζάο έγειρε την πλάστιγγα οριστικά στο μέρος της ομάδας του σκοράροντας με προβολή από θέση οφσάιντ, όπως φάνηκε από την τηλεοπτική μετάδοση. Πανηγυρικό τόνο στην επιστροφή της Σάο Πάουλο στο θρόνο της Λατινικής Αμερικής μετά από 12 χρόνια (είχε κατακτήσει το Λιμπερταδόρες το 1992 και το 1993) έδωσε στο 89’ ο Ντιέγκο Ταρντέλι διαμορφώνοντας το τελικό 4-0.

Ο αγώνας αμαυρώθηκε από συμπλοκές των οπαδών με τις αστυνομικές δυνάμεις έξω από το γήπεδο, που προκλήθηκαν όταν δεν τους επετράπη η είσοδος στο γήπεδο. Οι αστυνομικοί αναγκάστηκαν να κάνουν χρήση δακρυγόνων και σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης της Βραζιλίας υπήρχαν αρκετοί μικροτραυματισμοί.

Οι νικητές του Λιμπερταδόρες

1960 Πενιαρόλ
1961 Πενιαρόλ
1962 Σάντος
1963 Σάντος
1964 Ιντεπεντιέντε
1965 Ιντεπεντιέντε
1966 Πενιαρόλ
1967 Ρασίνγκ Κλουμπ
1968 Εστουντιάντες
1969 Εστουντιάντες
1970 Εστουντιάντες,
1971 Νασιονάλ
1972 Ιντεπεντιέντε
1973 Ιντεπεντιέντε
1974 Ιντεπεντιέντε
1975 Ιντεπεντιέντε
1976 Κρουζέιρο
1977 Μπόκα Τζούνιορς
1978 Μπόκα Τζούνιορς
1979 Ολίμπια
1980 Νασιονάλ
1981 Φλαμένγκο
1982 Πενιαρόλ
1983 Γκρέμιο
1984 Ιντεπεντιέντε
1985 Αρχεντίνος Τζούνιορς
1986 Ρίβερ Πλέιτ
1987 Πενιαρόλ
1988 Νασιονάλ
1989 Ατλέτικο Νασιονάλ
1990 Ολίμπια
1991 Κόλο Κόλο
1992 Σάο Πάουλο
1993 Σάο Πάουλο
1994 Βελέζ Σάρσφιλντ
1995 Γκρέμιο
1996 Ρίβερ Πλέιτ
1997 Κρουζέιρο
1998 Βάσκο Ντα Γκάμα
1999 Παλμέιρας
2000 Μπόκα Τζούνιορς
2001 Μπόκα Τζούνιορς
2002 Ολίμπια
2003 Μπόκα Τζούνιορς
2004 Όνσε Κάλντας
2005 Σάο Πάουλο

Οι ομάδες με τους περισσότερους τίτλους

7 - Ιντεπεντιέντε
5 – Μπόκα Τζούνιορς, Πενιαρόλ
3 - Ολίμπια, Σάο Πάουλο, Εστουντιάντες, Νασιονάλ
2 – Ρίβερ Πλέιτ, Κρουζέιρο, Γκρέμιο, Σάντος

Επιμέλεια: Χρήστος Ρομπόλης