Παρ'ολίγον... Μαραντόνα της Λεωφόρου

Επιβεβαίωσε τις φήμες πως το 1987, προτού αποκτήσει την τεράστια φήμη του Μαραντόνα των Βαλκανίων, βρέθηκε ένα βήμα από τον Παναθηναϊκό ο Γκεόργκι Χάτζι. Ο Ρουμάνος προπονητής, πλέον, της Γαλατάσαραϊ, χαρακτηρίζει ήρωες τους παίκτες της Εθνικής Ελλάδος για τον άθλο του EURO, ενώ ζητά από τον Σανμαρτεάν, τον οποίο παρομοίασε με τον νεαρό Πλατινί να…δυναμώσει για να αποδείξει τις δυνατότητές του. Ακολουθούν τα κυριότερα αποσπάσματα της συνέντευξής του «Μαραντόνα των Βαλκανίων» στο «Εθνοσπόρ» της Δευτέρας.

Το φλερτ, που δεν κατέληξε σε γάμο

«Θέλω να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ στον Γιώργο Βαρδινογιάννη, ο οποίος κατέβαλε τεράστιες προσπάθειες για να με φέρει στην Ελλάδα. Η καριέρα μου ήταν μεγάλη, αλλά ποτέ δεν βρέθηκε άνθρωπος να σταθεί στο πλευρό μου τόσο πολύ όσο αυτός. Είχα έρθει με τους γονείς μου και υπέγραψα συμβόλαιο, αλλά ο Ντίνο Τσαουσέσκου, γιος του πρωθυπουργού της Ρουμανίας που ήταν Υπουργός Αθλητισμού, δεν υπέγραψε ποτέ την άδεια για να φύγω από την πατρίδα. Ο κ.Βαρδινογιάννης όμως δεν έβλεπε εμπόδια μπροστά του, πίεζε πολύ και όχι μόνο τότε. Δύο χρόνια κράτησε το φλερτ, αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε.

Για μένα η Ελλάδα ήταν τότε σαν τη γη της Επαγγελίας, γιατί στη Ρουμανία υπήρχε φτώχεια. Ήθελα πολύ να έρθω γιατί εκτιμώ πολύ τη χώρα και από μικρός άκουγα πολλά γι’αυτή από τη γιαγιά μου. Η μητέρα μου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και μετακόμισε οικογενειακώς στη Ρουμανία όταν ήταν πέντε χρονών. Οι παππούδες μου γεννήθηκαν στις Σέρρες, αλλά λίγα χρόνια μετά το γάμο τους αποφάσισαν να επιστρέψουν στη Ρουμανία. Ο καιρός έχει γυρίσματα. Ίσως η μοίρα τα φέρει έτσι και έρθω κάποια στιγμή ως προπονητής στην Ελλάδα».

Ήρωες οι Έλληνες

«Στο ποδόσφαιρο τίποτα δεν είναι τυχαίο. Το επίπεδο του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα έχει ανέβει πολύ, έχουν έρθει αρκετοί μεγάλοι ποδοσφαιριστές και έχουν ανεβάσει τα στάνταρ. Οι Έλληνες παίκτες άρχισαν να πιστεύουν στην αξία τους και το απέδειξαν στην Πορτογαλία. Η Ελλάδα κέρδισε το EURO με την καλή οργάνωση, το οικογενειακό κλίμα, το πάθος, τον ζήλο και το ‘πιστεύω’ της. Τα παιδιά της Ελλάδας είναι πραγματικοί ήρωες. Ο κόσμος όμως δεν πρέπει να είναι απαιτητικός, γιατί είναι δύσκολο να επαναληφθεί αυτή η επιτυχία. Ο Ότο Ρεχάγκελ είναι δάσκαλος και είναι τυχερός επειδή στην Ελλάδα του δόθηκε χρόνος για να κάνει δουλειά. Ο Μπασινάς, ο Κατσουράνης και ο Καφές είναι παίκτες πάνω στους οποίους μπορείς να επενδύσεις».

Ο ταλαντούχος, πλην αδύναμος, κύριος Σανμαρτεάν

«Για τον Σανμαρτεάν όταν ήταν μικρός είχα πει πως έχει τα στοιχεία που είχε στην αντίστοιχη ηλικία ο Πλατινί. Ταίριαζαν στο στυλ του παιχνιδιού. Είναι γρήγορος με τη μπάλα στα πόδια, διαθέτει ταχύτατη σκέψη, αλλά πιστεύω πως τώρα που μεγάλωσε θα έπρεπε να είναι πιο σκληρός, πιο θρασύς. Εκείνος όμως είναι ήρεμος χαρακτήρας και πρέπει να γίνει πιο δυνατός. Είναι φοβερό ταλέντο, δεν το συζητάμε, αλλά πρέπει να δουλέψει πάρα πολύ για να αποκτήσει διάρκεια στο παιχνίδι του. Για τον Μίτου δεν έχω ολοκληρωμένη εικόνα, γιατί έφυγε πολύ μικρός για την Κροατία. Εκεί πήγε καλά, αλλά δεν μπορώ να πω πολλά. Πάντως χρειάζεται τεράστια προσπάθεια για να καθιερωθείς σε ένα ξένο πρωτάθλημα».

Η μετάβαση από το γήπεδο στον πάγκο

«Πλέον είμαι προπονητής. Ό,τι πέτυχα ως ποδοσφαιριστής το άφησα πίσω μου. Ανοίγονται νέες προοπτικές μπροστά μου και αλίμονό μου αν μείνω προσκολλημένος στο παρελθόν. Το μόνο που με απασχολεί είναι πώς θα πάρει η Γαλατάσαραϊ πρωτάθλημα».