Ο «Βάλε με μέσα» γράφει: Μήπως ξεθωριάζει το προφίλ του Μουρίνιο;

Γράφει ο «Βάλε με μέσα». Ο «Ρόμελ» των πάγκων, Ότμαρ Χίτσφελντ, μαζί με τους δύο Ισπανούς, τον Μπενίτεθ και τον Φλόρες θεωρώ πως ήταν εκείνοι που έκλεψαν την παράσταση στους προημιτελικούς. Ο μεν τεχνικός της Λίβερπουλ είδε την ομάδα του να παίρνει τη νίκη με άνεση και να καθαρίζει εύκολα την Αϊντχόφεν. Οι άλλοι δύο πήραν ισοπαλίες με σκορ και έχουν τις ομάδες τους σε πλεονεκτική θέση ενόψει των ρεβάνς που θα γίνουν στην έδρα τους.

Να ξεκινήσουμε από το σημερινό ματς. Η Βαλένθια κατάφερε αυτό που ήθελε. Έβαλε ένα γκολ και πήρε ένα σκορ που της δίνει προβάδισμα. Στο δεύτερο μέρος και μετά την ισοφάριση δεν ρίσκαρε και πλην ελαχίστων περιπτώσεων που κινδύνεψε δεν απειλήθηκε σοβαρά να χάσει από τα χέρια της την ισοπαλία. Χωρίς να κάτσει πίσω στο πρώτο μέρος μπλόκαρε το προβλέψιμο παιχνίδι τη Τσέλσι. Ποιο είναι αυτό; Η βαθιά μπαλιά για να σπάσει τη μπάλα αριστερά ή δεξιά ο Ντρογκμπά με το κεφάλι. Η Βαλένθια βραχυκύκλωσε τα άκρα των Άγγλων και αν δεν γινόταν η ασυνεννοησία του Κανιθάρες με τον Αγιάλα στη φάση του γκολ, θα μπορούσε να είχε φύγει με τη νίκη. Τώρα η Τσέλσι θα πρέπει να πάει στο «Μεστάγια» να βρει μία Βαλένθια που θα βολεύεται και με λευκή ισοπαλία. Κι αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Ο Μουρίνιο γκρινιάζει για τις περιορισμένες λύσεις που έχει, αλλά αν είναι να μιλάει αυτός, τότε τι να πουν κι οι υπόλοιποι προπονητές. Υποδειγματικό ματς για μένα έκανε ο Αλμπέλδα.

Ο Μπενίτεθ αυτή τη στιγμή στα χέρια του μία ομάδα που μοιάζει με καλοκουρδισμένη μηχανή. Έχει δύο από τους ικανότερους παίκτες στον κόσμο στο ψηλό παιχνίδι, έναν εγκέφαλο στη μεσαία γραμμή, έναν αφιονισμένο αριστεροπόδαρο (Ρίισε) που πυροβολεί από παντού και πολλούς παίκτες σε άχαρους ρόλους που όμως παίζουν πάνω απ’ όλα για το καλό της ομάδας. Η δουλειά του Τσάμπι Αλόνσο είναι τεράστια και η παραγωγικότητα της αυτή τη στιγμή είναι στα ανώτερα σημεία. Μία ομάδα που αναδεικνύει την συλλογική δουλειά από το να ξεχωρίζει κάποιον παίκτη περισσότερο απ’ όλους.

Η Μπάγερν ήξερε πως απέναντι στους υπερήλικες της Μίλαν θα έπρεπε να κάνει μία σωστή διαχείριση δυνάμεων. Αφού άφησε του Ιταλούς να παίξουν σε έναν φρενήρη ρυθμό, ήξερε πως θα χτυπήσει στο δεύτερο και μετά τα μισά του. Πάνω που η Μίλαν άρχισε να κάνει κοιλιά στην απόδοση της, χτύπησε μία φορά και αφού αυτό δεν ήταν αρκετό χτύπησε και δεύτερη και πήρε το 2-2. Μην ξεχνάμε πως οι Γερμανοί δεν είχαν ούτε καν, αν και ο Ρένσινγκ δεν ήταν άσχημος, ενώ δεν είχε και Φαν Μπόμελ. Τώρα στην «Αλιάνζ Αρίνα» που είναι μία καυτή έδρα και όχι Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου, το έργο της Μίλαν θα είναι δυσκολότερο.

Το μόνο ματς για το οποίο την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές δεν έχω εικόνα είναι της Ρόμα με την Μάντσεστερ. Πίστευα πως θα μπορούσε η Γιουνάιτεντ να πάρει έστω ισοπαλία με γκολ στο Ολίμπικο. Από τη στιγμή όμως που το αποτέλεσμα ήταν υπέρ των Ρωμαίων, τα πράγματα δεν θα είναι καθόλου εύκολα. Αυτή η Ρόμα παίζει καλύτερα εκτός έδρας όπως έχει αποδείξει και στο ιταλικό πρωτάθλημα αλλά και στο Ζερλάν, οπότε η κατάσταση θα γίνει πολύ δύσκολη για τον Φεργκιουσον που έχασε και τον Σκόουλς και οι λύσεις στην άμυνα του λιγόστεψαν επικίνδυνα.

Τις εντυπώσεις μέχρι στιγμής, απ’ αυτά τα ματς χάνει ο Μουρίνιο. Σε σύγκριση με το υλικό που διαθέτει δεν έχει κάνει ανάλογη διαχείριση. Αντίθετα οι καλοί στρατηγοί που ξέρουν καλά και τις δικές τους αδυναμίες, αλλά και των αντιπάλων, διαβάζουν τη μάχη καλύτερα και μέχρι στιγμής κερδίζουν τις εντυπώσεις από τον Πορτογάλο.