Η Αθήνα της πάει!

Ο Κακά είναι το αστέρι, ο Τζέραρντ και ο Μαλντίνι οι μεγάλοι αρχηγοί, αλλά οι μεγάλοι τελικοί θέλουν τον άνθρωπό τους. Αυτός είναι ο Φίλιπο Ιντζάγκι, ο οποίος ακούμπησε δύο φορές την μπάλα και κατάφερε να τη στείλει ισάριθμες φορές στα δίχτυα της Λίβερπουλ, οδηγώντας τη Μίλαν στη νίκη επί της Λίβερπουλ με 2-1 και στην κατάκτηση του 7ου Κυπέλλου Πρωταθλητριών (το δεύτερο στο ΟΑΚΑ μετά τη νίκη επί της Μπαρτσελόνα το 1994 με 4-0). Στο 45' και στο 82' τα γκολ του «Πίπο», με τον Ντιρκ Κάουτ να μειώνει στο 89’. Εξαιρετικός ρυθμός στο παιχνίδι, με τις δύο ομάδες να ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους κάτω από τον αττικό ουρανό. Καλύτεροι στη μεγαλύτερη διάρκεια του παιχνιδιού οι «κόκκινοι», με τους Πέναντ και Μασεράνο να κάνουν ό,τι μπορούν προκειμένου να οδηγήσουν την ομάδα τους στη νίκη. Κακά, Ζέεντροφ και Πίρλο οι σταθερές αξίες για τη Μίλαν, αλλά ο πρωταγωνιστής ήταν, φυσικά, ο μεγάλος «Πίπο».

Μόνο Λίβερπουλ

Η έναρξη του μεγάλου τελικού ανάμεσα στη Μίλαν και τη Λίβερπουλ, βρήκε τους «κόκκινους» να κυριαρχούν στον αγωνιστικό χώρο του ΟΑΚΑ. Ο Ράφα Μπενίτεθ άφησε εκτός ενδεκάδας τον Κράουτς, αφήνοντας μοναδικό προωθημένο τον Κάουτ, με τον Στίβεν Τζέραρντ να είναι πίσω από τον φουνταριστό και να βγαίνει σαν κρυφός κυνηγός. Το ενισχυμένο κέντρο της Λίβερπουλ, σε συνδυασμό με την εξαιρετική εμφάνιση των Μασεράνο και Πένναντ, ανάγκασε την Μίλαν να μείνει στην άμυνα της και να προσπαθεί να βγει μπροστά με τους Κακά και Ζέεντορφ να παλεύουν μόνοι τους με τα «θηρία».

Ο ρυθμός στα πρώτα δέκα λεπτά ήταν υποτονικός, με τους Άγγλους πάντως να έχουν την κατοχή της μπάλας και με πλαγιοκοπήσεις να απειλούν τους Ιταλούς. Η μεγαλύτερη στιγμή για τη Λίβερπουλ έγινε στο 10ο λεπτό. Ο Πέναντ έκλεψε την μπάλα, ο Κάιτ την έστρωσε στον Άγγλο μέσο, ο οποίος από τα δεξιά μπήκε στη μεγάλη περιοχή, έκανε το σουτ, αλλά ο Ντίντα έπεσε εντυπωσιακά στη γωνία του και απομάκρυνε τον κίνδυνο.

Το σκηνικό παρέμεινε ίδιο για τα υπόλοιπα 30 λεπτά, με τους Άγγλους να πιέζουν ψηλά τους Ιταλούς αμυντικούς, αναγκάζοντάς τους να κάνουν αρκετά λάθη, με συνέπεια η Λίβερπουλ με ωραίους αυτοματισμούς να βγαίνει με αξιώσεις μπροστά από την εστία του Ντίντα. Η δεύτερη καλή στιγμή για την ομάδα του Ράφα Μπενίτεθ ήρθε στο 26’, όταν ο Τζέραρντ έστρωσε την μπάλα στον Τσάμπι Αλόνσο, αυτός αρκετά μέτρα έξω από τη μεγάλη περιοχή, ζύγισε το πόδι του, έκανε το σουτ, αλλά η μπάλα πέρασε ελάχιστα έξω από το δεξί κάθετο δοκάρι του Ντίντα.

Ιντζάγκι και γκολ

Ο ρυθμός του παιχνιδιού μετά το πρώτο 30λεπτο, ανέβηκε κατακόρυφα, η μπάλα πήγαινε συνέχεια πάνω-κάτω, με τη Λίβερπουλ να είναι πάντως πιο καλά στημένη στον αγωνιστικό χώρο του ΟΑΚΑ. Οι «κόκκινοι» είχαν κλείσει όλους τους διαδρόμους στους Μιλανέζους, με τον Μασεράνο να έχει εξαφανίσει τον Κακά και τον Πέναντ να έχει δημιουργήσει απίστευτα προβλήματα στον Γιανκουλόφσκι από τα δεξιά, με τον Τσέχο να είναι μία ταχύτητα κάτω από τον Άγγλο μέσο.

Σύμφωνα με τη ροή του αγώνα, το γκολ έμοιαζε να είναι πιο κοντά στη Λίβερπουλ, αλλά οι Ιταλοί έδειξαν για άλλη μία φορά πως έχουν φονικό ένστικτο και δεν χρειάζονται παραπάνω από μισή ευκαιρία για να σε «σκοτώσουν». Στο 44ο λεπτό ο Κακά κέρδισε φάουλ έξω από τη μεγάλη περιοχή, ο Πίρλο ανέλαβε την εκτέλεσή του και έγινε αυτό που γίνεται τα τελευταία δέκα χρόνια.

Η μπάλα πέρασε από το τείχος, χτύπησε στον ώμο του Πίπο Ιντζάγκι, άλλαξε πορεία, με αποτέλεσμα να ξεγελαστεί ο Ρέινα και να καταλήξει στα δίχτυα του Ισπανού πορτιέρο, με τον «Πίπο» να κάνει το 1-0 για τη Μίλαν, σκορ το οποίο έμεινε μέχρι το τέλος του πρώτου ημιχρόνου.

Μάθημα η Κωνσταντινούπολη

Το 2005 το 3-0 του ημιχρόνου είχε γυρίσει «τούμπα» και η Λίβερπουλ είχε πάρει το τρόπαιο. Αυτό έγινε μάθημα στους «ροσονέρι», οι οποίοι στην Αθήνα ήταν πολύ πιο προσεκτικοί. Στο δεύτερο ημίχρονο βγήκαν αποφασισμένοι να κρατήσουν το υπέρ τους αποτέλεσμα και έτσι με σφιχτή άμυνα έκλεισαν τους διαδρόμους προς την εστία του Ντίντα. Οι Ιταλοί περιόρισαν τη δραστηριότητα του Πέναντ και έδωσαν χώρο στη Λίβερπουλ, προκειμένου να βγαίνουν στις αντεπιθέσεις με τους Ιντζάγκι και Κακά στην κορυφή.

Η Λίβερπουλ συνέχισε να πιέζει, είχε κάποιες καλές στιγμές, μπροστά από την εστία του Ντίντα και έχασε μεγάλη ευκαιρία να ισοφαρίσει στο 62ο λεπτό. Ο Τζέραρντ έκλεψε την μπάλα από τον Νέστα, μπήκε από τα αριστερά στην περιοχή της Μίλαν, αλλά το πλασέ που έκανε δεν στάθηκε ικανό να νικήσει τον Βραζιλιάνο πορτιέρο.

Ο Ράφα Μπενίτεθ βλέποντας τα χρονικά περιθώρια να στενεύουν, άλλαξε τη διάταξη της ομάδας του στο 78΄, βάζοντας δεύτερο επιθετικό στο παιχνίδι τον Πίτερ Κράουτς, με σαφή προσανατολισμό να «φορτώσει» την περιοχή της Μίλαν. Ο χρόνος κυλούσε, αλλά το γκολ της ισοφάρισης δεν ερχόταν.

Ο νόμος του «Πίπο»

Δύο φάσεις, δύο γκολ μόνο ένας ποδοσφαιριστής μπορεί να το κάνει και αυτός είναι ο Ιντζάγκι, Στο 83ο λεπτό ο Κακά μάζεψε όλη την άμυνα πάνω του, έκανε τη μαγική κάθετη μπαλιά, με τον «Πίπο» να περνάει τον Ρέινα και κάνει το 2-0, σφραγίζοντας ουσιαστική τη νίκη της Μίλαν. Η Λίβερπουλ δεν τα παράτησε, προσπάθησε για το θαύμα, αλλά το μόνο που κατάφερε ήταν να μειώσει στο 89ο λεπτό με την κεφαλιά του Ντιρκ Κάουτ.

Με το σφύριγμα της λήξης από τον Χέρμπερτ Φάντελ, άρχισε το πάρτι για τους Ιταλούς οπαδούς, με τον Πάολο Μαλντίνι να σηκώνει για πέμπτη φορά στην καριέρα του το βαρύτιμο τρόπαιο. O αρχηγός των "ροσονέρι" έφτασε παράλληλα στις οκτώ συμμετοχές σε τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών, ισοφαρίζοντας το ιστορικό ρεκόρ του θρύλου της Ρεάλ Μαδρίτης, άκο Χέντο.

Το φιλμ του αγώνα

Οι συνθέσεις:

ΜΙΛΑΝ (Κάρλο Αντσελότι): Ντίντα, Οντο, Νέστα, Μαλντίνι, Γιανκουλόφσκι (79΄ Καλάτζε), Αμπροζίνι, Γκατούζο, Ζέεντορφ (+90΄ Φαβάλι), Πίρλο, Κακά, Ιντζάγκι (88΄ Τζιλαρντίνο)

ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ (Ραφαέλ Μπενίτεθ): Ρέινα, Φίναν (88΄ Αρμπελόα), Αγκερ, Κάραγκερ, Ρίισε, Αλόνσο, Μασεράνο (78΄ Κράουτς), Τζέραρντ, Πέναντ, Ζέντεν (59΄ Κιούελ), Κάουτ

Διαιτητής: Χέρμπερτ Φάντελ
Κίτρινες: Γκατούζο, Γιανκουλόφσκι - Μασεράνο, Κάραγκερ

Αχιλλέας Κώτσογλου