Με τη σκέψη στον Πουέρτα

Της Εύης Μάνου

Ήταν μία διοργάνωση που βολόδερνε πάντα ανάμεσα στην ανυπαρξία και την αδιαφορία. Ακόμα και όταν γινόταν, ήταν φανερό πως δεν ενδιέφερε ιδιαίτερα. Και πολλές φορές οι δύο αντίπαλοι χρησιμοποιούσαν το ματς σαν επίσημο φιλικό.
Μία τραγωδία, ο θάνατος του Αντόνιο Πουέρτα, έθεσε εν αμφιβόλω τη διεξαγωγή του ματς για πρώτη φορά έπειτα από 20 χρόνια. Ποιος αλήθεια από τη Σεβίλλη μπορεί να σκέπτεται σοβαρά έναν αγώνα μετά το σοκ των τελευταίων 24ωρων; Και η Μίλαν, η οποία άμεσα εκδήλωσε τη συμπαράστασή της και την προθυμία της να αναβληθεί το Σούπερ Καπ, αν το επιθυμούσαν οι Ισπανοί, έχει ανάλογα πεσμένη διάθεση.

Κι όμως, το σκηνικό θα ήταν ιδανικό για ένα καταπληκτικό παιχνίδι. Η Σεβίλλη με τη φόρα που έχει πάρει από τον Μάη του 2006 διεκδικεί 6ο τίτλο σε 16 μήνες, ενώ γίνεται η πρώτη ομάδα που θα έχει την ευκαιρία -από τότε που τα ματς καθιερώθηκαν στο Μονακό- να διατηρήσει τα κεκτημένα της. Πέρυσι σε μία επιθετική πανδαισία διέλυσε την Μπαρτσελόνα 3-0, βάζοντας το κερασάκι στην τούρτα της εξαιρετικής προηγούμενης χρονιάς, αλλά συνέχισε με τέτοια φόρα και φέτος, που σίγουρα δεν θα άφηνε σε κανέναν να υπολογίσει πως θα έβλεπε το ματς ως ξεμούδιασμα. Από την άλλη η Μίλαν, η οποία πήρε το Κύπελλο το 2003 με γκολ του Σεβτσένκο (με Πόρτο), επιστρέφει έπειτα από 4 χρόνια και θέλει ένα ακόμα τρόπαιο στην πλούσια διεθνή συλλογή της. Ποτέ η Μίλαν δεν μπαίνει χαλαρή σε επίσημα ματς, αλλά τα γεγονότα των τελευταίων ημερών έχουν αλλάξει τα δεδομένα.

Ο κίνδυνος να μη γίνει το Σούπερ Καπ για πρώτη φορά από το 1985 ήταν ολοφάνερος. Τότε, πριν από 21 χρόνια δεν μπορούσε να γίνει το Εβερτον-Γιουβέντους λόγω της τραγωδίας του «Χέιζελ» και της τιμωρίας των αγγλικών ομάδων. Πριν από λίγο καιρό η Εβερτον έκανε πρόταση στην ΟΥΕΦΑ να διεξαχθεί με βετεράνους εκείνης της εποχής το ματς και ο νικητής να πάρει εκ των υστέρων τον τίτλο! Κάτι που η ΟΥΕΦΑ δεν αποδέχτηκε.

Ολλανδική ιδέα

Η ιδέα για τη δημιουργία του ευρωπαϊκού Σούπερ Καπ γεννήθηκε από έναν Ολλανδό δημοσιογράφο (Αντον Βίτκαμπ) τον χειμώνα του 1973. Πρότεινε στην εφημερίδα του «Ντε Τέλεγκρααφ» να χρησιμοποιηθούν τα δύο φιλικά ματς που είχαν «κλειστεί» ανάμεσα στον πανίσχυρο πρωταθλητή Ευρώπης Αγιαξ και την κυπελλούχο Ρέιντζερς, που γιόρταζε τα 100 της χρόνια, ως πλατφόρμα για την ανακήρυξη του υπερπρωταθλητή. Ταυτόχρονα θα ήταν μία ευκαιρία να τιμηθεί ο αδιαφιλονίκητος σταρ της εποχής Γιόχαν Κρόιφ.

Η ΟΥΕΦΑ δεν είδε με καλό μάτι την πρωτοβουλία, κυρίως γιατί η Ρέιντζερς ήταν τιμωρημένη με ένα χρόνο αποκλεισμό από τα Κύπελλα Ευρώπης λόγω των επεισοδίων των οπαδών της στον τελικό του Κυπελλούχων. Πάντως, τα δύο ματς έγιναν και ο Αγιαξ πήρε το τρόπαιο με 2 νίκες (3-1, 3-2). Από τον επόμενο χρόνο και επίσημα η ευρωπαϊκή ομοσπονδία πήρε υπό τη σκέπη της τον νέο θεσμό, αλλά πέρασε από σαράντα κύματα η καθιέρωσή του. Τα διπλά παιχνίδια έπεφταν θύματα του πολύπλοκου καλενταριού και των πολιτικών σκοπιμοτήτων, με αποτέλεσμα κάποιες σεζόν να μη γίνεται καν το ματς. Το 1986 η ΟΥΕΦΑ δοκίμασε τη λύση να σώσει το Σούπερ Καπ με μονό ματς που θα γινόταν μόνιμα στο Μονακό, αλλά τα αντιεμπορικά ονόματα της Στεάουα και της Ντιναμό Κιέβου δεν βοήθησαν.

Η λύση του Μόντε Κάρλο

Ωσπου το 1998 η εκτελεστική επιτροπή της ΟΥΕΦΑ αποφάσισε να γίνονται μόνιμα οι κληρώσεις στο Μόντε Κάρλο και ταυτόχρονα ως επίσημο kick off της σεζόν να διεξάγεται και το Σούπερ Καπ.

Από τότε κάθε Αύγουστο οι νικήτριες του Μάη δίνουν το επόμενο ραντεβού για ένα τρόπαιο που ποτέ κανείς δεν στενοχωριέται που το χάνει, αλλά που -πλάκα στην πλάκα- όλοι μετρούν ως ένα ακόμα λάφυρο.

Η Σεβίλλη εμφανίζεται μόλις για 2η φορά σε τελικό. Η Μίλαν είχε την πρώτη ευκαιρία να διεκδικήσει το Σούπερ Κύπελλο το 1973, αλλά ο Αγιαξ την είχε συντρίψει 6-0, ανατρέποντας το 1-0 του πρώτου ματς. Από τότε οι «ροσονέρι» είχαν ευκαιρίες να διεκδικήσουν το τρόπαιο πολλές φορές. Εγιναν μάλιστα η πρώτη και μοναδική ομάδα μετά τον Αγιαξ που κατάφερε να το κατακτήσει σε διαδοχικές χρονιές: 1989 (με Μπαρτσελόνα) και 1990 (με Σαμπντόρια). Το 1993 λόγω της τιμωρίας της Μαρσέιγ είχαμε εκ νέου ιταλικό τελικό: η Πάρμα του Νέβιο Σκάλα άρπαξε το Κύπελλο ανατρέποντας την ήττα της (0-1) με ένα εντυπωσιακό 0-2 στο Μιλάνο! Το 1994 ο θρίαμβος της Αθήνας με την Μπάρτσα έφερε τους Μιλανέζους αντιμέτωπους της κυπελλούχου Ευρώπης Αρσεναλ. Με ισοπαλία στο Λονδίνο και νίκη 2-0 στο «Μεάτσα» κατέκτησαν ακόμα ένα Κύπελλο. Συνολικά με 4 θριάμβους, η Μίλαν είναι η ομάδα με τις περισσότερες κατακτήσεις.

Αφιερωμένο στον Πουέρτα

Tο κλίμα δεν θα είναι γιορτινό, όπως συνήθως. Το ματς υπό τη σκιά του θανάτου του Πουέρτα που συγκλόνισε όλο τον κόσμο του ποδοσφαίρου γίνεται προς τιμήν του. Ο πρόεδρος της Σεβίλλης, Χοσέ Μαρία ντελ Νίδο, τόνισε πως η ομάδα θέλε πολύ να κερδίσει για να αφιερώσει το Κύπελλο στον αδικοχαμένο παίκτη. «Πλέον θα είμαστε ανίκητοι, αφού η ψυχή του θα μας συνοδεύει παντού και θα αγωνιζόμαστε με 12 ποδοσφαιριστές», είπε ο Ντελ Νίδο. Για τη Σεβίλλη, οι παίκτες της οποίας θα φορούν φανέλες που θα φέρουν το όνομα του Πουέρτα, είναι η ευκαιρία για το 6ο τρόπαιο μέσα σε 16 μήνες! Για ένα σύλλογο που περίμενε έξι δεκαετίες για έναν τίτλο, αυτό μοιάζει με παρατεταμένο όνειρο, που ξαφνικά μετατρέπεται σε θλιβερό εφιάλτη.

Οσο για τη Μίλαν, κανέναν δεν αφήνει ποτέ αδιάφορο η πρόκληση ακόμα ενός τίτλου. Φέτος θέλουν να ξαναπάρουν τα πρωτεία στην Ιταλία και ταυτόχρονα να γίνουν η πρώτη ομάδα που θα κατακτήσει σερί χρονιές το Τσάμπιονς Λιγκ. Η τελευταία ομάδα που έχει καταφέρει κάτι τέτοιο είναι η... Μίλαν, όταν ακόμα το Κύπελλο λεγόταν Πρωταθλητριών. Επί της ουσίας, απόψε κοντράρονται στο ταλαιπωρημένο χορτάρι του «Λουί ΙΙ» η ομάδα της τελευταίας εικοσαετίας στην Ευρώπη και η καλύτερη ομάδα, κατά πολλούς, στην ήπειρό μας αυτή την εποχή. Η συγκυρία θα ήταν μοναδική, αν η μοίρα δεν έπαιζε ένα από τα πιο άσχημα παιχνίδια της σε ένα παιδί μόλις 22 χρόνων!

Κι όμως. Εχει και ματς... Μίλαν και (κυρίως) Σεβίλλη θα προσπαθήσουν να ξεχαστούν για 90 λεπτά. Ο Κάρλο Αντσελότι δεν ετοιμάζει τίποτα φοβερές εκπλήξεις. Ο «ψημένος» Πίπο Ιντσάγκι, σκόρερ των δύο τερμάτων των «ροσονέρι» στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, θα βρίσκεται στην κορυφή της επίθεσης της Μίλαν, αφήνοντας στον πάγκο τον Τζιλαρντίνο. Αντίθετα η ενδεκάδα της Σεβίλλης είναι ένα τεράστιο ερώτημα. Μαρτί και Χεσούς Νάβας ήταν οι καλύτεροι φίλοι του Πουέρτα και ίσως δεν παίξουν. Αλλά κανείς δεν ξέρει. Πιθανότατα, ούτε ο Χουάντε Ράμος. Είναι ενδεικτικό πάντως ότι ο Ντάνιελ Αλβες σταμάτησε τα κολπάκια του (για να πάρει μεταγραφή) και ζήτησε από μόνος του να ταξιδέψει στο Μονακό...

Πιθανές συνθέσεις:

Μίλαν: Ντίντα (Κάλατς), Όντο, Γιανκουλόφσκι, Νέστα, Καλάτζε, Πίρλο, Γκατούζο, Αμπροζίνι, Σέεντορφ, Κακά, Ιντσάγκι.

Σεβίλλη: Πάλοπ, Χίνκελ (Άλβες), Φάτσιο, Εσκουντέ, Ντραγκουτίνοβιτς, Πόουλσεν, Μαρέσκα, Χεσούς Νάβας, Ντούντα, Ρενάτο, Κανουτέ.

Διαιτητής του αγώνα θα είναι ο Αυστριακός Κόνραντ Πλάουτς. Βοηθοί του 42χρονου ρέφερι θα είναι οι συμπατριώτες του, Εγκόν Μπερέουτερ και Μάρκος Μέιϊρ, ενώ τέταρτος διαιτητής θα είναι ο εξίσου Αυστριακός, Φριντ Στούτσλικ. Ο «άρχων» του αποψινού τελικού είχε «σφυρίξει» παιχνίδια και των δύο «μονομάχων» την περυσινή σεζόν στο δρόμο τους προς τα τρόπαια. Συγκεκριμένα, διαιτήτευσε στο Μίλαν-Σέλτικ (1-0) στο «Σαν Σίρο» τον Μάρτιο για τη φάση των «16» του Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ τους Ανδαλουσιάνους τους είχε "σφυρίξει" στο 2-2 με την Τότεναμ στο Λονδίνο, για την προημιτελική φάση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.