Το κυνήγι της ευτυχίας της Νιουκάστλ

Όταν σκέφτεσαι έναν σύλλογο όπως η Νιουκάστλ υπάρχουν αρκετές εικόνες οι οποίες σου έρχονται στο μυαλό. Μπορεί να είναι ένα γεμάτο «ΣενΤζέιμς Παρκ» με τον «Μαύρο και Άσπρο Στρατό», το οποίο έγραψε ο Στινγκ για τους οπαδούς της ομάδας, να δίνει κίνητρο στους παίκτες. Μπορεί να είναι ο Άλαν Σίρερ να βάζει την μπάλα στα δίχτυα για άλλη μία φορά, ή το τοπικό ντέρμπι ανάμεσα σε Νιουκάστλ και Σάντερλαντ. Οι επιτυχίες του παρελθόντος, όπως η πορεία μέχρι την φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ την σεζόν 2002-03.

Μόλις έναν χρόνο αργότερα κατάφερε να φτάσει μέχρι τα ημιτελικά του Γιουρόπα Λιγκ, όμως ήταν τα δύο γκολ του Ντιντιέρ Ντρογκμπά με την φανέλα της Μαρσέιγ που την έστειλαν πίσω στην Αγγλία. Τώρα τέτοιες πορείες και επιτυχίες μοιάζουν κάτι παραπάνω από... όνειρο απατηλό για τον σύλλογο. Δύο υποβιβασμοί το 2009 και το 2016 έδειξαν πως ο πάλαι ποτέ σπουδαίος σύλλογος του Τάιν είχε αρχίσει να χάνει την αίγλη του. Κάθε νέα προσπάθεια των προπονητών για να παρουσιάσουν κάτι καλύτερο έπεφτε γρήγορα στο «κενό», με τον πρόεδρο της ομάδας Μάικ Άσλεϊ να μην δείχνει ιδιαίτερα θερμός στο να ξοδέψει αρκετά χρήματα για να κάνει η ομάδα το βήμα παραπάνω στο πρωτάθλημα.



Ο μοναδικός που κατάφερε να «νικήσει» την νοοτροπία του Άσλεϊ απέναντι στην ίδια του την ομάδα δεν ήταν άλλος από τον Ράφα Μπενίτεθ. Ο Ισπανός προπονητής έφτασε την σεζόν 2015-16 με στόχο την αποφυγή του υποβιβασμού, κάτι που τελικά δεν κατάφερε. Ο ίδιος ωστόσο δεν έχασε ούτε λεπτό, με ηγέτες την νέα χρονιά τους Ντουάιτ Γκέιλ, Ματ Ρίτσι και Αγιόθε Πέρες κατέκτησε την πρώτη θέση της Τσάμπιονσιπ και επέστρεψε πίσω στα σαλόνια της Πρέμιερ Λιγκ. Δυστυχώς η οικονομική πολιτική του Άσλεϊ δεν έδειχνε να αλλάζει σε καμία περίπτωση, με όλο και περισσότερα πανό που έγραφαν «Ashley Out» να εμφανίζονται σε κάθε εντός έδρας αγώνα. Από την πλευρά του ο Μπενίτεθ ήξερε πως έδινε χαμένη μάχη, οπότε απλώς σήκωσε τα μανίκια του και έπιασε δουλειά .

Η άφιξη παικτών όπως του Μαρτίν Ντουμπράφκα, του Μιγκέλ Αλμιρόν, του Φαμπιάν Σαρ και του Σαλομόν Ροντόν ως δανεικού, έδωσαν μία νέα πνοή στον σύλλογο και έδειξε στους οπαδούς της ομάδας πως ο Μπενίτεθ μπορεί να βγάλει από την μύγα... ξίγκι. Η κατάκτηση της 13η θέσης και η άνετη παραμονή στην κατηγορία έκαναν σαφές πως ο Ισπανός τεχνικός με την κατάλληλη στήριξη μπορεί να κάνει θαύματα στον σύλλογο. Μάλλον λογάριαζε χωρίς τον Άσλεϊ, καθώς για άλλη μία φορά ο ιδιοκτήτης της ομάδας δεν έδωσε το πράσινο φως για την ενίσχυση που ζητούσε ο Μπενίτεθ, ούτε του έδωσε τις διαβεβαιώσεις που ήθελε για να συνεχίσει στον πάγκο της ομάδας.

Ο 60χρονος αποχώρησε από τον σύλλογο, με τους οπαδούς της ομάδας να είναι εξαγριωμένοι με τη νέα αποτυχία του Άσλεϊ, η οποία αυτή την φορά κατάφερε να τους στοιχίσει τον προπονητή που κατάφερε σε μεγάλο βαθμό να αλλάξει την εικόνα της ομάδας. Η φυγή των Ροντόν και Πέρες λίγο αργότερα έκανε τα πράγματα ακόμα χειρότερα, με τον σύλλογο να χάνει μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα τρία βασικά στελέχη. Νέος προπονητής ανακοινώθηκε πως θα ήταν ο Στιβ Μπρους, με το όνομα του να ξυπνά μνήμες... υποβιβασμού στις τάξεις των οπαδών.



Η ειρωνεία της όλης υπόθεσης είναι σε ένα καλοκαίρι ο Άσλεϊ έδωσε το ΟΚ για την μεταγραφή του Ζοέλιντον από την Χόφενχαϊμ για 40 εκατομμύρια λίρες, ποσό ρεκόρ στην ιστορία του συλλόγου, και του Αλέν Σεν-Μαξιμίν από τη Νις για άλλες 20εκατομμύρια λίρες. Αυτό το ποσό μπορεί και άλλα την γνώμη του Μπενίτεθ, όμως με αυτή την κίνηση ο Άσλεϊ έδειξε πως δεν ήθελε να μπλέξει με έναν προπονητή ο οποίος, σύμφωνα με τον ίδιο, θα είχε... υπερβολικές αξιώσεις. Ο Ζοέλιντον δεν δικαιολόγησε σε καμία περίπτωση το ποσό που δόθηκε για αυτόν, με μόλις 4 γκολ σε 44 αγώνες, ενώ από την άλλη ο Σεν-Μαξιμίν έγινε εφιάλτης για κάθε αντίπαλο αμυντικό.

Παρά τις όποιες ανησυχίες για την διαχείριση του Μπρους και το υλικό της ομάδας, η Νιουκάστλ κατάφερε πάλε με σχετική άνεση να τερματίσει στην 13ηθέση της βαθμολογίας, την ίδια με τελευταία σεζόν του Μπενίτεθ. Αυτό έδειξε πλέον σε όλους πως το μόνο που χρειάζεται η ομάδα είναι την κατάλληλη ενίσχυση σε καίριες θέσεις. Η αγορά του συλλόγο από τους Άραβες και τα πανηγύρια στο Νιουκάστλ φάνηκε να τελειώνουν άδοξα, καθώς σχεδόν μετά από πέντε μήνες φαίνεται πως η απόπειρα αυτή έπεσε στο κενό. Παρ’ όλα αυτά μόνο απογοητευτικές δεν μπορούν να χαρακτηριστούν οι έως τώρα κινήσεις της ομάδας. Η απόκτηση των Τζεφ Χέντρικ και Ράιαν Φρέιζερ από τις Μπέρνλι και Μπόρνμουθ ως ελεύθερους δίνουν ταλέντο και εμπειρία στο σύνολο του Μπρους.

Παράλληλα η απόκτηση του Τζαμάλ Λιούις για το αριστερό άκρο της άμυνας, τον οποίο ήθελε και η Λίβερπουλ, από την Νόριτς για15 εκατομμύρια λίρες δίνουν ταχύτητα και μεγαλύτερη επιθετική δεινότητα στην αριστερή πλευρά της ομάδας. Τέλος η καλύτερη μεταγραφή δεν ήταν άλλη από αυτή του Κάλουμ Γουίλσον, ο Άγγλος επιθετικός επέλεξε να μην παραμείνει στην υποβιβασμένη Μπόρνμουθ και για 20 εκατομμύρια λίρες έγινα «Καρακάξα». Η μεταγραφή του είναι αυτομάτως τεράστια αναβάθμιση για την ομάδα, μιλώντας για έναν παίκτη που είναι διεθνής και είχε τραβήξει ενδιαφέρον από συλλόγους του top-six, ενώ αυτομάτως σημαίνει... κακά μαντάτα για τον Ζοέλιντον.



Δεν είναι οι βαρύγδουπες μεταγραφές που υπόσχονταν οι Άραβες με τα λεφτά τους, φτάνοντας στο σημείο να θέλουν και τον Γκάρεθ Μπέιλ από την Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά είναι ουσιαστικές κινήσεις σε ένα ήδη καλοδουλεμένο σύνολο. Ο Μπρους παρέλαβε μία σταθερή ομάδα από τον Μπενίτεθ και κατάφερε τουλάχιστον να την διατηρήσει στο ίδιο επίπεδο, όμως τώρα ήρθε η ώρα για να κάνουν το βήμα παραπάνω. Πλέον το κυνήγι της δεκάδας δεν είναι μία εύκολη υπόθεση στην Πρέμιερ Λιγκ, ειδικά αν αναλογιστούμε ότι υπάρχουν η Γουλβς, η Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, η ανανεωμένη Έβερτον και η Σαουθάμπτον. Όμως το μέλλον φαντάζει μονάχα καλύτερο για τις «Καρακάξες» με τα φαντάσματα των Μάικλ Όουεν και Μάικ Άσλεϊ να απομακρύνονται σιγά σιγά από το «Σεν Τζέιμς Παρκ».

Επιμέλεια: Μάριος Αγγελέτος