Από τη στιγμή που στα πλέι-οφ τουλάχιστον η πρωτιά έχει κριθεί από νωρίς, οι ημιτελικοί του Κυπέλλου παρουσιάζουν το πιο μεγάλο ενδιαφέρον. Περισσότερο κι από τη μάχη της 2ης θέσης όπου ΑΕΚ και ΠΑΟΚ διαγωνίζονται για το ποιος θα παραχωρήσει τη θέση στον άλλο, όπως τουλάχιστον φαίνεται μέχρι τώρα.

Οι δύο οριακές νίκες των Δικέφαλων δίνουν έναν χαρακτήρα θρίλερ στις ρεβάνς που φαίνονται πολύ ανοικτές αν και έχουν από ένα μεγάλο φαβορί. Η ΑΕΚ στο ζευγάρι με τον Άρη μοιάζει να έχει τον πρώτο λόγο. Ωστόσο οι Θεσσαλονικείς προέρχονται από μια παλικαρισια εμφάνιση στην οποία απώλεσαν τη νίκη στο 88', επιδεικνύοντας τεράστιες αντοχές στις απώλειες τον Βελεθ και Σόουζα. Από την άλλη στην ΑΕΚ επανήλθε η αβεβαιότητα κι αυτό αποτελεί ίσως πιο μεγάλη απώλεια κι από αυτήν των δύο πόντων στην μάχη για την 2η θέση.

Για την ΑΕΚ προβλήματα υπάρχουν από το πουθενά. Η δυστοκια στο γκολ η ασταθής απόδοση τουλάχιστον στην πρώτη τριάδα αγώνων στα πλέι-οφ, για την μεσαία γραμμή, το ότι στα άκρα της Παρί μόνο από τη μια πλευρά αποτελούν θέματα. Ο Άρης οπως φάνηκε προχθές μπορεί να προκαλέσει ζημιά στην Ένωση. Ο κόσμος μπορεί να θεωρεί πως ένα γκολ θα είναι αρκετό για το εισιτήριο του τελικού. Είναι όμως έτσι;

Ο Άρης μπορεί να μπερδέψει την ΑΕΚ αν πάει το παιχνίδι σε έναν ρυθμό πιο γρήγορο. Απέναντι σε μια Ένωση που σίγουρα μοιάζει πιο εκτεθειμένη τώρα χωρίς τον Βρανιες, αν επιβάλλει έναν γρήγορο ρυθμό στο ματς μπορεί να έχει τύχη. Σε αυτό το τέμπο θα μπορούσε να οδηγήσει την ΑΕΚ σε περισσότερα λάθη κι εκείνος να χτυπήσει το αργό πλέον κέντρο της άμυνας της με πολλές απομονώσεις κι ένας εναντίον ενός. Για την Ένωση που αύριο έχει να υπερασπιστεί αποτέλεσμα η επιλογή των τριών χαφ πιθανώς να αποδειχθεί πιο σοφή.

Για τον ΠΑΟΚ από την άλλη η υπεράσπιση ενός εύθραυστου σκορ στο Καραϊσκάκη είναι μια περίπλοκη ιστορία. Αν κι αυτή δείχνει από τα ματς των τελευταίων ετών πως δεν είναι τελείως ανέφικτη, γιατί ο Δικέφαλος του Βορρά καταφέρνει να περιορίζει σε μερικά διαστήματα των αγώνων στο Φάληρο την επιθετικότητα των ερυθρόλευκων, αν όχι σε όλα τα κομμάτια των αγώνων, τουλάχιστον σε κάποια μεγάλα διαστήματα στα ματς. Όσο ο ΠΑΟΚ θα κρατάει το μηδέν θα αυξάνει τις πιθανότητες να περιπλέξει τον αγώνα, μετατρέποντας τον σε μια μάχη χαρακωμάτων.

Ψυχολογικά ο Ολυμπιακός αυτή τη στιγμή μετά και την επικράτηση του στην πρεμιέρα των πλέι-οφ, έχει το πνευματικό και ψυχικό αβαντάζ. Κάθε αγώνας ωστόσο είναι ξεχωριστός και το ζήτημα αύριο για τον ΠΑΟΚ είναι να τρέξει πολύ περισσότερο από όσο στα δύο από τα τρία τελευταία παιχνίδια. Συμπερασματικά ένας ΠΑΟΚ με τους νωχελικους ρυθμούς που είχε στα δύο ματς του πρωταθλήματος στο κέντρο δύσκολα θα έχει τύχη στο Φάληρο, απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που δείχνει πολύ σφριγηλος στο κέντρο.

Ο ΠΑΟΚ επίσης για να έχει τύχη να πάρει την πρόκριση πρέπει να βρει τρόπο να σκοράρει. Αυτό αν λάβει κανείς υπόψη του το τελευταίο παιχνίδι στην Τούμπα δείχνει περίπλοκο κι ίσως να τον οδηγήσει να πάρει περισσότερο ρίσκο. Οι επιλογές που έχει να αντιπαρατάξει στην μεσαία γραμμή δεν είναι πολλές. Η κατοχή της μπάλας δεν θα του εξασφαλίσει τίποτα αν δεν μπορέσει να είναι ουσιαστικός στο διάστημα που θα την έχει.

ΥΓ: Τον συμπαθούσες ή όχι ο Νίκος Αλέφαντος άφησε το δικό του αποτύπωμα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Όπως κάθε άνθρωπος που δεν το έχει με την επικοινωνία στην Ελλάδα, μπήκε στο στόχαστρο εξαιτίας και του εκρηκτικού χαρακτήρα του. Προς αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας και νομίζω πως το αξίζει το 5-3-2 στην Ελλάδα το εφήρμοσε αυτός πρώτος στην ομάδα του Ηρακλή, στα μέσα της δεκαετίας του 80 και όχι ο Μπονεφ στον Παναθηναϊκό, λίγα χρόνια αργότερα.