Αναμνήσεις από Σουμ και Αλέφαντο

Το ντέρμπι ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό είναι, όπως πάντα, οριακό. Δυο πρώην προπονητές των «αιωνίων» γνωρίζουν την πίεση από… πρώτο χέρι. Σουμ και Αλέφαντος, μίλησαν στο περιοδικό «Ταχυδρόμος», της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» και ήταν απλά… απολαυστικοί.

Αναλυτικά οι συνεντεύξεις

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος, μα είναι αγιάτρευτος ο πόνος για τον Νίκο Αλέφαντο… Ο Δούρος σημάδεψε την καριέρα του και κάθε συζήτηση γύρω από το παιχνίδι της περυσινής χρονιάς, όπου καθόταν στον πάγκο του Ολυμπιακού, αρχίζει και τελειώνει στον διαιτητή. «Ούτε να τον δω μπροστά μου δε θέλω», λέει στον «Τ» ο 66χρονος τεχνικός.

«Όλα μαζί του τα είχε ο Παναθηναϊκός τότε. Πήγαμε χωρίς τον φοβερό κόσμο μας, ήμασταν πίσω στη βαθμολογία, ο Παναθηναϊκός λέγανε ότι είναι σε φόρμα κι είχε μια πεντάδα υπουργών φανατικών παναθηναϊκών που τον στήριζε παντού. Γράψε: Καραμανλής, Βουλγαράκης, Σουφλιάς κι ο Ορφανός που έκανε τα χατήρια των ανωτέρων του… Ακόμα κι έτσι, όμως, αν ο Ζλατάνος (σ.σ. Δούρος) δεν είχε φερθεί έτσι και έβλεπε την αποβολή του Κυργιάκου θα είχαμε κερδίσει. Καταλαβαίνεις, τι μου έκανε; Αθάνατος θα είχα γίνει. Στα χέρια θα με είχε ακόμα ο κόσμος… Θα είχα πάρει το πιο αντρίκειο νταμπλ… Γιατί, μη νομίζεις, στον τελικό του Κυπέλλου μπορεί και να μην κατέβαινε ο Παναθηναϊκός από τον φόβο του αν είχε χάσει στη Λεωφόρο. Ακόμα κι έτσι, με δύο αυτογκόλ χάσαμε στη Νέα Σμύρνη»…

Οι «ειδικοί» λένε ότι η ψυχολογία σε τέτοια ντέρμπι κρίνει τα πάντα. Πώς αισθανόταν παραμονή του περυσινού αγώνα ο Νίκος Αλέφαντος; «Άστα αυτά για τις ψυχολογίες, είναι για άλλους. Κανένα άγχος δεν είχα. Το ποδόσφαιρο είναι καλό κοουτσάρισμα, σωστή προπόνηση και ποια ομάδα θα κάνει τα λιγότερα λάθη στο γήπεδο. Και η διαιτησία βέβαια, γιατί πέρυσι εμένα με εκτέλεσε».

Για το φετινό ντέρμπι τα πράγματα είναι ακόμα πιο ξεκάθαρα για τον Αλέ. «Δεν τον πιστεύω αυτόν τον Παναθηναϊκό. Είναι καλύτερος ο Ολυμπιακός και πιστεύω ότι θα κερδίσει. Έχει μεγάλους παίκτες και αν οι τέσσερις Λατινοαμερικάνοι, Ριβάλντο, Τζιοβάνι, Καστίγιο, Σούρερ είναι φτιαγμένοι ψυχολογικά θα το πάρει το ματς ο Ολυμπιακός. Κι ας μην έχει τον κόσμο του που είναι μεγάλο ντεζαβαντάζ. Έχει φέρει παικταράδες ο Κόκκαλης στον Μπάγεβιτς, τι να λέμε τώρα; Κι ο Μπάγεβιτς έχει την ομάδα εκεί που την έχει. Μιλάμε τώρα για ομάδα που έπρεπε να είναι δέκα πόντους μπροστά. Αν ήταν επτά θα έπρεπε να κλαίνε στον Ολυμπιακό. Έχει χάσει τα αυγά και τα πασχάλια ο άνθρωπος. Έχει καθίσει πάνω στους τίτλους του και δεν έχει βγάλει έναν παίκτη. Έναν πείτε μου. Ο Μπάγεβιτς είναι «φύγε την Παρασκευή από την ομάδα κι έλα ξανά την Δευτέρα, μετά τον αγώνα».

Για τον Ιτζάκ Σουμ τα είπε όλα με δύο λόγια: «Έλα τώρα μωρέ, ποιος Σουμ; Δεν υπάρχει προπονητής Σουμ. Ανύπαρκτος. Κοιμόταν στον πάγκο. Πήρε νταμπλ και δεν τον πίστεψε ούτε ένας ποδοσφαιριστής, όπως έγινε με μένα. Διαβάστε τι λέει ο Καστίγιο τώρα»…

Ο οδοστρωτήρας Νίκος Αλέφαντος δεν έχει καμία αμφιβολία ότι «αν ήμουν εγώ προπονητής τι θα γινόταν στο ντέρμπι; Θα κέρδιζα. Για πλάκα. Έχω μελετήσει τον Παναθηναϊκό και έχω δει τις τρύπες του. Δυο σκάλες ανώτερος είναι ο Ολυμπιακός».


Ο Ιτζάκ Σουμ αποφεύγει οποιαδήποτε συζήτηση αφορά τον Παναθηναϊκό και το παρελθόν. Νιώθει προφανώς σα να οδηγεί ένα πολυτελές αυτοκίνητο κοιτώντας μόνο τους καθρέφτες. Σε καιρούς σαν κι αυτούς, όμως, που ζει σήμερα στη Βουλγαρία ως προπονητής της Λίτεξ Λόβετς (4η στο πρωτάθλημα) βοηθάει πάντα να θυμάσαι καιρούς σαν κι αυτούς που έζησε στην Ελλάδα. Για το ταξίδι των αναμνήσεων στα ντέρμπι έκανε μια εξαίρεση και μίλησε στον «Τ».

«Πριν απ’ όλα πρέπει να πω ένα πράγμα. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ντέρμπι του πλανήτη». Μήπως πρόκειται για υπερβολή; Μπαρτσελόνα-Ρεάλ, Ρέιντζερς-Σέλτικ και τόσοι άλλοι αγώνες μεταξύ ομάδων που έχουν θρησκευτικές και μεγαλύτερες διαφορές. «Όχι, είμαι κατηγορηματικός σε αυτό. Είναι το πιο μεγάλο παιχνίδι του κόσμου. Αυτό το ματς είναι τα πάντα για τους παίκτες, τους προπονητές, τον κόσμο. Μου το είπαν πολλοί φίλοι μου από το εξωτερικό που ήρθαν κι έζησαν την ατμόσφαιρα του συγκεκριμένου αγώνα. Αν χάσεις, τα χάνεις όλα. Και ξέρεις, νιώθω φανταστικά που δεν έχασα ποτέ από τον Ολυμπιακό. Ούτε από την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ έχασα. Τρεις αγώνες με τον Ολυμπιακό, τέσσερις με την ΑΕΚ, δύο με τον ΠΑΟΚ. Θυμάμαι τα πάντα»…

Αναπολεί, λοιπόν, την ένταση, τους σφυγμούς, το στρες που προκαλεί ένα ντέρμπι πριν και κατά τη διάρκειά του; «Ήξερα τη σημασία του, αλλά παραμονές του αγώνα προσπαθούσα να είμαι ψύχραιμος. Δε μπορώ να πω ότι δεν είχα άγχος γιατί ήξερα ότι από ένα αποτέλεσμα κρίνονται τα πάντα. Από το παιχνίδι στη Λεωφόρο κρατάω ένα πράγμα. Το ισόπαλο αποτέλεσμα. Τότε ήταν θετικό για μας, τώρα ίσως είναι για τον Ολυμπιακό γιατί έχει καλύτερο πρόγραμμα στη συνέχεια».

Είναι φανερό ότι παρακολουθεί στενά το ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά αρνείται να επισέλθει σε λεπτομέρειες και να κάνει προβλέψεις για τον νικητή του ντέρμπι και τον πρωταθλητή. «Ποτέ δε θα ξεχάσω αυτά τα ντέρμπι. Κυρίως, γιατί όλα ξυπνούν σε μένα ευχάριστες αναμνήσεις. Όταν κερδίζεις τέτοια παιχνίδια όλα είναι ωραία, όταν χάνεις το αντίθετο, αλλά εγώ αυτό το συναίσθημα δεν το έζησα. Ξέρετε, γενικά η Ελλάδα μου ξυπνά ευχάριστες αναμνήσεις. Κέρδισα το νταμπλ, λατρεύω αυτή τη χώρα και είναι πολύ σημαντικό ότι εισπράττω τα ίδια αισθήματα από τους Έλληνες. Δε μπορείτε να φανταστείτε… Εδώ στη Βουλγαρία, ειδικά στη Σόφια, υπάρχουν πολλοί Έλληνες και όταν με βλέπουν στον δρόμο, στην ταβέρνα, παντού, μου σφίγγουν το χέρι, μου δείχνουν τον σεβασμό τους και μου μιλάνε για τον Παναθηναϊκό. Ίσως μια μέρα να γυρίσω πίσω». Στον Παναθηναϊκό; «Δεν ξέρω που, αλλά κάποια στιγμή θα γυρίσω».


Επιστροφή στο ντέρμπι. Το γκολ της ισοφάρισης του Γκούμα στο περυσινό 2-2 της Λεωφόρου ήταν το πιο γλυκό για τον Ιτζάκ Σουμ στην εν Ελλάδι θητεία του; «Το πιο γλυκό ήταν το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή στον Πύργο, όταν κατακτήσαμε και μαθηματικά το πρωτάθλημα. Τη στιγμή εκείνη δεν θα ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου».