Ακόμη δεν πήγαν ταμείο…

Δυσαρέσκεια επικρατεί στις τάξεις των διεθνών για τη μη καταβολή του πριμ της κατάκτησης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, αλλά και μισθών πολλών μηνών από την ΕΠΟ και την Πολιτεία. Στη μια και μοναδική συζήτηση που έχει γίνει για το θέμα πριν από τον αγώνα με την Αλβανία στα Τίρανα τον Σεπτέμβριο, τα ποσά που οι διεθνείς άκουσαν πως θα πάρουν ως πριμ για τον άθλο της Πορτογαλίας απείχαν παρασάγκας από τα όσα τους είχαν τάξει κατά την επιστροφή τους από την Ιβηρική Χερσόνησο στις αρχές του Ιουλίου. Και μπορεί άπαντες οι διεθνείς να τονίζουν πως δεν παίζουν στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα για τα χρήματα, αλλά για το εθνόσημο, ωστόσο είναι απόλυτα λογικό να επιθυμούν να τηρηθούν απέναντί τους όλες οι υποσχέσεις που είχαν λάβει. Αντίθετα, όχι μόνο δεν έχουν λάβει μεγάλο μέρος του πριμ που τους έχουν υποσχεθεί, αλλά τους οφείλονται μισθοί πολλών μηνών, όπως επίσης και οι άδειες ΠΡΟ-ΠΟ, που τους είχαν πει πως θα παραλάβουν μέχρι το Σεπτέμβριο του 2004.

Η ΕΠΟ από την πλευρά της αποδίδει την καθυστέρηση της καταβολής του πριμ και των μισθών στην οικονομική δυσπραγία που οφείλεται στο γεγονός πως ακόμη δεν έχει μπει στα ταμεία της η επιχορήγηση για το 2004, ενώ η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δυσχερής αν συνυπολογιστεί η δεδομένη διαμάχη της ομοσπονδίας με το Υπουργείο. Πάντως το επιχείρημα των άδειων ταμείων δεν φαίνεται να είναι αρκετά πειστικό για την πλειοψηφία των διεθνών, που θεωρούν πως είναι αδιανόητο να μην υπάρχουν χρήματα στα ταμεία της ΕΠΟ μετά από μια τέτοια επιτυχία και όλα της τα επακόλουθα (συμφωνίες με χορηγούς, έσοδα από προϊόντα της Εθνικής, εισιτήρια στους εντός έδρας αγώνες κλπ.).

Για την ώρα οι Έλληνες διεθνείς φαίνεται να κρατούν στάση αναμονής και να μην δείχνουν διάθεση να τραβήξουν το σχοινί, αφού στις αρχές του Ιουνίου και στις αναμετρήσεις με την Τουρκία (4/6) και την Ουκρανία (8/6) κρίνεται εν πολλοίς η υπόθεση πρόκριση στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου και καθετί που μπορεί να αποπροσανατολίσει την ομάδα από το στόχο της είναι ανεπιθύμητο. Πάντως δεν αποκλείεται σύντομα να υπάρξει συλλογική αντίδραση (π.χ με ανακοίνωση του συνόλου των διεθνών) που βλέπουν τους ανθρώπους που έσπευδαν να φωτογραφηθούν μαζί τους μετά τον ιστορικό θρίαμβο του καλοκαιριού, να απομακρύνονται, όταν φτάνει η ώρα να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους απέναντί τους.