Ανοικτό μέτωπο

Σαφείς αιχμές κατά του Δημήτρη Μελισσανίδη άφησε μιλώντας στον SuperΣΠΟΡ FM 94,6 ο Χρήστος Ζούπας, επικεφαλής του ψηφοδελτίου της «Ένωσης 1924» στις εκλογές της Ερασιτεχνικής. To μέλος της χρυσής ομάδας μπάσκετ της ΑΕΚ που το 1968 στέφθηκε Κυπελλούχος Ευρώπης και ένωσε τις δυνάμεις του με τον Ντέμη Νικολαΐδη και την πρωτοβουλία των φίλων της ομάδας επέκρινε τον «τίγρη» θεωρώντας πως ασχολείται αποκλειστικά με το γηπεδικό ζήτημα της ομάδας και όχι με τη στέγαση των υπολοίπων τμημάτων, ενώ χαρακτήρισε ουσιαστικά απομίμηση του Καραϊσκάκη το πλάνου του για γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια. Παράλληλα εξέφρασε σαφώς την προτίμηση του συνδυασμού του να παραμείνει η «Ένωση» στην ιστορική της έδρα, επισημαίνοντας πως αν κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, θα επιδιώξουν την κατασκευή ενός αθλητικού κέντρου που θα αναβαθμίσει πολιτιστικά την περιοχή και θα αναπληρώσει την απώλεια του ποδοσφαιρικού γηπέδου.

Αναφερόμενος στο πώς πείστηκε να ηγηθεί του ψηφοδελτίου της «Ένωσης 1924» ο επιφανής επιστήμονας είπε: «Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Εγώ σαν επίτιμο μέλος εδώ και πολλά χρόνια δεν είχα δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Όταν έγινε αυτή η μεγάλη προσπάθεια και συναινετική διαδικασία για να μπορέσουμε να βγάλουμε αυτή τη μεγάλη ομάδα από το αδιέξοδο που έχει περιέλθει, βρέθηκα προ εκπλήξεως όταν κλήθηκα από τον Ντέμη Νικολαΐδη και τα παιδιά της Ένωσης 1924. Ομολογώ ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια είδα σχεδόν 20 σχετικά νέους ανθρώπους να δακρύζουν, να μιλάν για την ΑΕΚ και να δακρύζουν και να θέλουν να χτίσουν ένα παράθυρο στην ελπίδα για κάθε Ενωσίτη που συγκινείται από τη λέξη της ΑΕΚ. Είχα υποχρέωση να σταθώ στο πλευρό αυτής προσπάθειας. Όταν μου είπαν πως σαν επίτιμο μέλος δεν έχω το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι σκέφτηκα ότι αυτό δεν θα με πείραζε. Έκανα μια αίτηση για να με μετατάξουν και ακόμη δεν έχω πάρει απάντηση. Αυτή η κίνηση έχει μοναδικό σκοπό να αγγίξει τις καρδιές των ανθρώπων που αγαπούν την ΑΕΚ και πάνω από όλα να ενώσει και όχι να χωρίσει».

Παράλληλα δεν έκρυψε πως είχε ενδοιασμούς αρχικά, αφού το παράδειγμα του συναδέλφου του, Λάκη Νικολάου, που βγήκε «χαμένος» από την εμπλοκή του στα διοικητικά της ΠΑΕ, ήταν σχετικά πρόσφατο. «Ομολογώ πως είναι κάτι που με προβλημάτισε αφάνταστα. Ήθελα να έρθω και θα έρθω σε επαφή με τον Λάκη Νικολάου, που είναι φίλος μου και συνεργάτης για να ακούσω και τις δικές του απόψεις. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια όταν βρέθηκα σε αυτό τον κύκλο των ανθρώπων που με κάλεσαν ο Ντέμης και η Ένωση 1924 ένιωσα ένα παράξενο σκίρτημα και επειδή δεν λειτουργώ μόνο με τη λογική, αλλά και το συναίσθημα, αισθάνθηκα πως δεν έπρεπε να εγκαταλείψω αυτή την προσπάθεια που μεταμόρφωσε την ΑΕΚ από ένα τσαντίρι που ήταν πέρσι αυτόν τον καιρό σε αυτό το μεγαλείο και την ομορφιά που έφτιαξε ο Ντέμης και η παρέα του. Ήμουν υποχρεωμένος να αφήσω κι εγώ το στίγμα μου. Εμείς προσπαθούμε να δημιουργήσουμε όχι το παλιό, το δοκιμασμένο και το γνωστό, αλλά αυτό που δεν έχει βγει στην επιφάνεια και δεν έχει περάσει στον κόσμο. Αυτό θα γίνει την Πέμπτη που θα μιλήσει ο Ντέμης και την Παρασκευή που θα μιλήσουμε εμείς. Ελπίζω να περάσουμε το στίγμα της ανανέωσης και της μεγάλης αλλαγής της ΑΕΚ σε ένα μοντέρνο και σύγχρονο αθλητικό σωματείο. Είμαστε υποχρεωμένοι να ξαναχτίσουμε το μεγαλείο που κουβαλά αυτή η ομάδα».

Ακολούθως δεν δίστασε να εξαπο0λύσει επίθεση κατά του Δημήτρη Μελισσανίδη και των εξαγγελιών του, καλώντας τον, όπως και τον Γιάννη Γρανίτσα, να παραδώσουν τη σκυτάλη σε νέους ανθρώπους: «Δεν άκουσα τίποτα για την Ερασιτεχνική ΑΕΚ και δεν ξέρω αν έχει συνειδητοποιήσει ο κόσμος ότι μιλάμε για εκλογές στην Ερασιτεχνική ΑΕΚ. Κανείς δεν είπε τι θα γίνει για το μεγάλο κομμάτι της Ερασιτεχνικής. Όλοι να βγήκαν να εξαγγείλουν ωραία και εντυπωσιακά γήπεδα, λες και αυτό που μας ενδιαφέρει είναι μόνο το γήπεδο. Μας ενδιαφέρει, αλλά το να πάρεις το Καραϊσκάκη και να το στήσεις στη Νέα Φιλαδέλφεια δεν σημαίνει ότι αύριο θα φτιάξεις γήπεδο. Η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως δεν είναι Ποδοσφαιρική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως. Η ΑΕΚ αγκαλιάζει όλα τα τμήματα που την έχουν κάνει μεγάλη και τρανή. Τα τμήματα της ΑΕΚ βρίσκονται σε μαρασμό και έχουμε χάσει την επαφή με τους ανθρώπους που μας θέλουν κοντά μας. Σε αυτόν τον τόπο, όλα τα πράγματα δοκιμάζονται και όλοι κρινόμαστε. Εκείνο που έχει δοκιμαστεί είναι γνωστό, και από την πλευρά του Γιάννη Γρανίτσα, με τον οποίο δεν έχω τίποτα, γιατί προσπάθησε τα τελευταία χρόνια και σήκωνε το βάρος της προσπάθειας. Αλλά για όλους μας έρχεται κάποτε η ώρα της αλλαγής, της παραδόσεως της σκυτάλης. Νομίζω πως ορισμένα πράγματα φθείρονται με τον καιρό. Δεν υπάρχει η εσωτερική φλόγα. Δεν ξέρω που αποσκοπεί η επιμονή να κάθεσαι 10-15 χρόνια στο ίδιο πόστο και να μη θέλεις να ξεκολλήσεις με τίποτα. Όταν έχεις προσφέρει, αφήνεις στους νεότερους να φέρουν τη νέα αύρα και τις νέες ιδέες. Όσον αφορά στο Δημήτρη Μελισσανίδη, προσωπικά με πλήγωσε αφάνταστα όταν κάποτε ξεπούλησε την ΑΕΚ. Μπορεί να ήταν ένας πρόεδρος της ΠΑΕ και να ενδιαφέρθηκε πάρα πολύ για το ποδόσφαιρο, αλλά η πορεία του κατά την ταπεινή μου γνώμη ήταν λίγο αμφιλεγόμενη. Όλοι θέλουν το καλό της ΑΕΚ, αλλά από διαφορετική σκοπιά. Η ανάγκη είναι μια: να ξαναγίνει η ΑΕΚ μεγάλη, να μαζέψει τον κόσμο γύρω της και να φτιάξει ένα γήπεδο».

Τέλος δεν έκρυψε την επιθυμία της κατασκευής του νέου γηπέδου στη Νέα Φιλαδέλφεια, υποσχόμενος ουσιαστικά πως ακόμη και αν κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατό, να προσπαθήσει να καλύψει το «κενό» του ποδοσφαιρικού γηπέδου με μια κυψέλη αθλητισμού για όλη την περιοχή.

«Το να μαζέψεις όλη την αθλητική δραστηριότητα της ΑΕΚ σε ένα σημείο χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια και πάνω από όλα βούληση. Εμείς στην προσπάθεια για να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο αύριο σε αυτό που λέγεται ΑΕΚ, πρωταρχικός μας στόχος και σκοπός είναι να μη φύγουμε από το χώρο που δημιουργήθηκε το μεγαλείο της ΑΕΚ. Δεν είμαι σε θέση να σας πω αν θα μπορέσουμε να κάνουμε ένα γήπεδο των προδιαγραφών που θέλει η ΠΑΕ και ο κόσμος της ΑΕΚ και σύμφωνα με τους όρους που θέτει το Συμβούλιο της Επικρατείας και το ΥΠΕΧΩΔΕ. Ό,τι και να γίνει, όπως και να γίνει, δεν θα εγκαταλείψουμε ποτέ αυτό το χώρο που λέγεται Νέα Φιλαδέλφεια. Ονειρευόμαστε να φτιάξουμε ένα κέντρο Ολυμπιακών Προδιαγραφών που να στεγάσει όλα τα τμήματα και θα αποτελέσει κυψέλη ζωής για την ευρύτερη περιοχή που είναι μαραμένη αθλητικά. Αυτό όμως που πρέπει να σέβεται κανείς είναι το περιβάλλον. Αν δεν είμαστε σε θέση να φτιάξουμε αυτό το μεγαλείο που θέλουμε όλοι, και πάλι ποτέ δεν θα εγκαταλείψουμε το χώρο και θα κοιτάξουμε να φτιάξουμε ένα παλάτι πολιτισμού και αθλητισμού, που θα αποτελέσει κύτταρο ζωής που θα μαζέψει τα μικρά παιδιά. Στόχος μας δεν είναι μόνο να φτιάξουμε και να δημιουργήσουμε, αλλά και να εντάξουμε αυτά τα παιδιά στο πρόγραμμα της ζωής. Γιατί να μην αξιοποιήσουμε αυτά τα παιδιά;».

Επιμέλεια: Χρήστος Ρομπόλης