Γκαλέτι: «Είμαι Ολυμπιακός μέχρι θανάτου»!

Την πίστη ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα στην ομάδα του Ολυμπιακού, παρά τη μαζική αποχώρηση καλών και «παλιών» παικτών, εξέφρασε ο Λουτσιάνο Γκαλέτι, μιλώντας στην εφημερίδα το «Φως». «Και πέρυσι άλλαξαν αρκετά πρόσωπα και ο προπονητής, οπότε δεν είναι κάτι άγνωστο σε μας», δήλωσε ο Αργεντινός, που αναφέρθηκε στο ενδιαφέρον των ξένων ομάδων για την απόκτησή του, λέγοντας: «Είμαι ευτυχισμένος στον Ολυμπιακό και η οικογένειά μου ζει υπέροχα εδώ». «Είμαι ο Ολυμπιακός μέχρι θανάτου στην Ελλάδα και Εστουδιάντες μέχρι θανάτου στην Αργεντινή!», απάντησε ο 29χρονος άσος, όταν ρωτήθηκε ποια είναι η αγαπημένη του ομάδα.

Αποσπάσματα των όσων δήλωσε ο Γκαλέτι:

Πώς αισθάνεσαι μετά την πιο επιτυχημένη σεζόν στην καριέρα σου; Πρωτάθλημα, Κύπελλο, πρώτος σκόρε και ουσιαστικά MVP του Ολυμπιακού σε όλες τις διοργανώσεις!

«Είμαι πραγματικά ευτυχισμένος. Αυτές οι δύο χρονιές που πέρασα στην ομάδα ήταν καταπληκτικές! Είμαι πολύ χαρούμενος για όλα όσα έχω πετύχει μέχρι σήμερα, αλλά και για το γεγονός ότι για δεύτερη συνεχόμενη φορά είχα την ευκαιρία να πανηγυρίσω την κατάκτηση του πρωταθλήματος, έχοντας μαζί μου την οικογένεά μου στη φιέστα».

Πίστευες ποτέ ότι θα ερχόταν η στιγμή που θα σκόραρες με ρυθμούς και… αριθμούς ενός σέντερ φορ;

«Αυτό όχι, σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να το φανταστώ. Η δουλειά μου, η δουλειά ενός παίκτη που αγωνίζεται στα άκρα, είναι να βοηθά τους επιθετικούς και να τους δίνει σωστές τελικές πάσες για να φτάσουν στο γκολ. Για να φτάσεις στο σημείο να σκοράρεις τόσες φορές, χρειάζεται και αρκετή τύχη, όμως, όπως και να έχει, είμαι πολύ χαρούμενος που τα κατάφερα».

Ποιες διαφορές εντοπίζει στη φετινή εικόνα της ομάδας;

«Κατ’ αρχή, ήρθαν κάποιοι καινούργιοι παίκτες, που μπήκαν κατ’ ευθείαν στην ενδεκάδα, και βέβαια άλλαξε και ο προπονητής – και όλοι ξέρουμε πόσο μεγάλη είναι μια τέτοια αλλαγή. Ουσιαστικά, νομίζω πως η περσινή και η φετινή είναι δύο τελείως διαφορετικές ομάδες. Πάνω από όλα πιστεύω πως η μεγάλη αλλαγή ήρθε με τον χρόνο, και ίσως να ήταν αυτός ο λόγος για τον οποίοα αποκλειστήκαμε τόσο πρόωρα από το Champions League, αν σκεφτούμε ότι δεν είχαμε τον απαραίτητο χρόνο ώστε να “δεθούμε” και να γνωρίσουμε ο ένας το παιχνίδι του άλλου. Στη συνέχεια, όμως, με τη δουλειά στις προπονήσεις και στα παιχνίδια, καταφέραμε να αποκτήσουμε ομοιογένεια, να προσαρμοστούμε και να φτάσουμε στο επίπεδο που έχει κάθε χρόνο ο Ολυμπιακός, ο οποίος καταφέρνει να κερδίζει όλους αυτούς τους τίτλους».

Το βασικότερο επιχείρημα εκείνων που αμφισβητούν τις επιτυχίες του Ολυμπιακού σχετίζεται με το τι κάνει ή τι δεν κάνει η ομάδα στις ευρωπαϊκές της υποχρεώσεις, με εξαίρεση ίσως την περσινή σεζόν, όπου φτάσατε μέχρι τους «16» του Champions League και αποκλειστήκατε από τη μετέπειτα φιναλίστ Τσέλσι. Πιστεύεις πως εκεί εμφανίζονται οι πραγματικές αγωνιστικές δυνατότητές μιας ομάδας και ότι εκεί φαίνεται το αν είναι καλή ή όχι;

«Πρώτα από όλα, οφείλουμε να έχουμε στο μυαλό μας το εξής: για να πας στο Champions League, θα πρέπει να κερδίσει αυτό το δικαίωμα μέσα από το πρωτάθλημα ης χώρας σου. Στην αρχή, αμφισβητείτο το ότι θα καταφέρουμε να πάρουμε το πρωτάθλημα, μετά ήταν η σειρά του Κυπέλλου, που και αυτό το πήραμε. Έτσι γίνεται και με το Champions League. Πιστεύω πως είναι καλό για μια ομάδα να υπάρχει και αμφισβήτηση, γιατί έτσι οι παίκτες βρίσκονται διαρκώς σε εγρήγορση, έχοντας ακόμα περισσότερα κίνητρα για να αποδείξουν σε όλους ότι είναι οι καλύτεροι».

Πολλοί είπαν ότι η αποβολή σου ήταν αδικαιολόγητο λάθος, το να πανηγυρίσεις δηλαδή έτσι, έχοντας ήδη μια κάρτα, ωστόσο οι διαμαρτυρίες σου στον διαιτητή ήταν εντονότατες. Τι ακριβώς συνέβη εκεί;

«Ειλικρινά, δεν ήταν ότι είχα κίτρινη κάρτα! Δεν είδα ποτέ την κάρτα του διαιτητή, γιατί απλούστατα την έδειξε στην πλάτη μου! Πώς θα μπορούσα να ξέρω, λοιπόν ότι είχα ήδη μια κίτρινη κάρτα και ότι θα έπρεπε να είμαι πιο προσεκτικός; Οι κανονισμοί λένε ξεκάθαρα ότι ο διαιτητής οφείλει να δείξει την κάρτα στον παίκτη κατά πρόσωπο, όμως κάτι τέτοιο δεν συνέβη – και πρόκειται καθαρά για δικό του λάθος.

Για αυτό πήγα αμέσως πάνω του και τον ρώτησα “γιατί με βγάζεις; Δεν έχω άλλη κάρτα”. Είμαι σίγουρος πως, αν παραμέναμε με έντεκα παίκτες, όχι μόνο δεν θα είχαμε ισοφαριστεί, αλλά θα είχαμε αυξήσει τη διαφορά. Παρότι έγινε ό,τι έγινε, ευτυχώς για μας ο τελικός έληξε υπέρ μας και πήραμε το Κύπελλο. Αναγνωρίζω ότι θα μπορούσε να μας είχε κοστίσει πολύ, όμως ευτυχώς πήγαν όλα καλά».

Ο τελικός κόντρα στην ΑΕΚ είχε κάποιες επιπλέον ιδιαιτερότητες, μετά τη… βεντέτα που άνοιξε πέρυσι ο Ριβάλντο, με τις χειρονομίες του προς την εξέδρα και τις κάμερες. Πώς σου φάνηκε όλη αυτή η ιστορία;
«Ο καθένας πράττει ανάλογα με αυτό που έχει μέσα του, είτε στο ποδόσφαιρο είτε οπουδήποτε αλλού. Είναι το πώς αντιμετωπίζει κάποιος τα πράγματα. Αν εγώ είχα παίξει σε κάποια άλλη ελληνική πριν από τον Ολυμπιακό, φυσικά και δεν θα μπορούσα να πανηγυρίσω μια νίκη εναντίον, και μάλιστα κάνοντας χειρονομίες που θα προκαλέσουν τους οπαδούς οι οποίοι με αγάπησαν. Είναι πολύ άσχημο αυτό που έκανε, γιατί είμαι σίγουρος πως ο κόσμος και η ομάδα φέρθηκαν πολύ καλά στον Ριβάλντο. Δεν ξέρω τι τον οδήγησε σε αυτές τις πράξεις, ξέρω όμως πως εγώ δεν θα μπορούσα σε καμία περίπτωση να δείξω χαρά και ενθουσιασμό, επειδή νίκησα την πρώην ομάδα μου…».

Παρόλα αυτά, θα ήθελες να τον έχει προλάβει στην ομάδα;

«Ασφαλώς! Πρόκειται για έναν πολύ μεγάλο ποδοσφαιριστή, κι εγώ θέλω πάντα να βρίσκομαι δίπλα σε τόσο σπουδαίους παίκτες. Συμβαίνουν πολύ ωραία πράγματα στον Ολυμπιακό και σκέφτομαι πόσο όμορφα θα ήταν, αν είχα την ευκαιρία να έρθω νωρίτερα σε αυτόν».

Όπως σε ακούω, μου δίνει την εντύπωση πως το κεφάλαιο «Εθνική ομάδα» έχει πλέον κλείσει για σένα, παρότι είσαι ακόμη 29 ετών. Ισχύει πράγματι αυτό ή υπάρχει μέσα σου μια τελευταία ελπίδα να προλάβεις το επόμενο Μουντιάλ, αν κάνεις του χρόνου μια παρόμοια καταπληκτική σεζόν;

«Πάντοτε υπάρχει η φιλοδοξία και πάντα θέλεις μέσα σου να συμβεί κάτι τέτοιο. Ξέρεις, όμως, επίσης πως η κούραση θα είναι πολύ μεγάλη και πως αυτό μπορεί να αποβεί εις βάρους του συλλόγου στον οποίον αγωνίζεσαι. Μακάρι να είχα την ευκαιρία να παίξω έστω σε ένα ακόμη ματς με την Εθνική, όμως το βλέπω πάρα πολύ δύσκολο…».

Από πέρυσι κιόλα, ακούγεται το ενδιαφέρον ξένων ομάδων για σένα, με πιο «επίμονο» αυτό της Γιουβέντους. Ποια πρόταση θα μπορούσε να σε «ξεμυαλίσει», ώστε να σκεφτείς να αφήσεις την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό;

«Παρόλο που είναι πάντοτε ωραίο το να ξέρεις πως κάποιες σημαντικές ομάδες ενδιαφέρονται για σένα, νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο να με ξεμυαλίσει κάποια από αυτές, δεδομένου πως είμαι ευτυχισμένος στον Ολυμπιακό και η οικογένειά μου ζει υπέροχα εδώ. Έχουμε αποφασίσει να παραμείνουμε εδώ. Έχουμε αποφασίσει να παραμείνουμε στην Ελλάδα για πολλά χρόνια, οπότε είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει αυτό».

Τι είναι αυτό που έκανε τόσο σπουδαίο παίκτη του Ντάρκο Κοβάσεβιτς; Σου θυμίζω πως, όταν ήρθε στην Ελλάδα, προερχόταν από μια πολύ κακή σεζόν και πολλοί τον θεωρούσαν «τελειωμένο»…

«Προερχόταν όντως από μια πολύ κακή χρονιά, αλλά δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι ο Ντάρκο είναι γκολτζής. Το είχε αποδείξει αυτό σε ολόκληρη την καριέρα του και δεν ήταν τόσο δύσκολο το να επιστρέψει στα γκολ και στις καλές εμφανίσεις. Η έλευσή του στην Ελλάδα τον βοήθησε πολύ, βρήκε εδώ πολύ καλές συνθήκες και δεν μου προκάλεσε καμία έκπληξη το ότι σκόραρε τόσες φορές στο πρωτάθλημα και στο Champions League, κάνοντας μια φανταστική σεζόν».

Με τη μαζική αποχώρηση καλών και «παλιών» παικτών, αλλά και την αλλαγή προπονητή, ο Ολυμπιακός θα βιώσει ένα σημαντικό μεταβατικό στάδιο. Ποιες είναι οι προβλέψεις σου για την επόμενη σεζόν;

«Θα είναι μια μεγάλη αλλαγή. Και πέρυσι άλλαξαν αρκετά πρόσωπα και ο προπονητής, οπότε δεν είναι κάτι άγνωστο σε μας. Ειδικά φέτος, όμως, είναι πολύ σημαντικές οι αλλαγές. Πιστεύω, ωστόσο, πως θα τις ξεπεράσουμε χωρίς προβλήματα, γιατί είμαι σίγουρος ότι θα έρθουν και πάλι ποιοτικοί ποδοσφαιριστές, που θα μπορέσουν να αντικαταστήσουν αυτούς που φεύγουν».

Το ότι ο πρωταθλητής Ελλάδας επιστρέφει στην απευθείας πρόκριση στους ομίλους του Champions League τη σεζόν 2010/11, είναι ένα παραπάνω κίνητρο για να πάρετε ξανά τον τίτλο;

«Όλες οι ομάδες θα προσπαθήσουν να βελτιωθούν για να κερδίσουν το πρωτάθλημα, και αυτό θα κάνει πιο δύσκολη την προσπάθειά μας. Εμείς, όμως, θα γίνουμε ακόμα καλύτεροι, για να μην επιστρέψουμε σε κανέναν να μας απειλήσει».

Εστουδιάντες, Σαραγόσα, Ατλέτικο Μαδρίτης, Ολυμπιακός. Ποια ομάδα είναι η πλέον αγαπημένη σου;

«Είμαι ο Ολυμπιακός μέχρι θανάτου στην Ελλάδα και Εστουδιάντες μέχρι θανάτου στην Αργεντινή!».