Ζάετς - ΠΑΟ: Σχέση αγάπης και μίσους

Ο Βέλιμιρ Ζάετς αγαπήθηκε από τον κόσμο του Παναθηναϊκού όσο λίγοι, την περίοδο που αποφάσισε να φορέσει την "πράσινη" φανέλα και να αγωνιστεί για λογαριασμό των "πράσινων" το 1984. Είκοσι χρόνια αργότερα, η πλειοψηφία των οπαδών του "τριφυλλιού" δεν θέλει να τον βλέπει ούτε... ζωγραφιστό, γιατί θεωρεί ότι απέτυχε παταγωδώς από τη θέση του τεχνικού διευθυντή, ενώ κανείς δεν φαίνεται να ξέχασε την θητεία του ως προπονητής την περίοδο 1996-1997, όπου ο Παναθηναϊκός έμεινε εκτός Ευρώπης μετά από 16 ολόκληρα χρόνια.

Έφτασε ο μεσσίας

Όταν το 1984 ο Γιώργος Βαρδινογιάννης αποφάσισε να φέρει στον Παναθηναϊκό τον αρχηγό της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας, Βέλιμιρ Ζάετς, κόντεψαν να… πέσουν τα τσιμέντα στην Παιανία. Ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές της Ευρώπης θα φορούσε την φανέλα με το τριφύλλι και η μεταγραφή του είχε προκαλέσει αίσθηση σε όλη της Γηραιά Ήπειρο, ενώ στην Ελλάδα οι φίλοι του Παναθηναϊκού τον περίμεναν σαν μεσσία.

Ο Ζάετς επιβεβαίωσε τις προσδοκίες και μεσουράνησε στην πορεία του στον Παναθηναϊκό, όπου μαζί με τον Δημήτρη Σαραβάκο, που είχε μετακομίσει στην Παιανία την ίδια χρονιά και τους άλλους παίκτες είχαν φτάσει τους «πράσινους» μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου Πρωταθλητριών και αποκλείστηκαν από την μεγάλη Λίβερπουλ. Ο «λαγός» έμεινε 4 χρόνια στην Παιανία και έφυγε το 1988, αφήνοντας πίσω του μεγάλη κληρονομιά και μια φανέλα που όποιος την έπαιρνε θα έπρεπε να σηκώσει ένα τεράστιο βάρος.

"Μαύρη" επιστροφή

Η πόρτα της Παιανίας όμως δεν είχε κλείσει για τον Κροάτη και οι ιθύνοντες του Παναθηναϊκού τον θυμήθηκαν περίπου 10 χρόνια αργότερα, δίνοντας του θέση προπονητή. Την περίοδο 1996-1997 ο Βέλιμιρ Ζάετς κάθεται στον πάγκο των «πράσινων» μετά την απομάκρυνση του Ρότσα. Η χρονιά είχε ξεκινήσει με δύο απανωτούς αποκλεισμούς, αρχικά στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ από την Ρόζενμποργκ και στη συνέχεια στο ΟΥΕΦΑ από την Λέγκια Βαρσοβίας, γεγονός που έδειξε την πόρτα της εξόδου στον Αργεντινό τεχνικό.

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης αποφάσισε να φέρει τον Βέλιμιρ Ζάετς σαν αντικαταστάτη του Ρότσα, ώστε να επαναφέρει τον Παναθηναϊκό στις καλές εμφανίσεις και να τον οδηγήσει και πάλι στον δρόμο των επιτυχιών με στόχο φυσικά να διατηρήσει τα σκήπτρα στην Ελλάδα. Κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν έγινε, αντίθετα μάλιστα, οι «πράσινοι» διένυσαν μία από τις χειρότερες χρονιές στην ιστορία του. Ο Μάιος του 1997 βρήκε τον πρωταθλητή της προηγούμενης χρονιάς, Παναθηναϊκό, εκτός Ευρώπης, μετά από 16 ολόκληρα χρόνια. Ο Κροάτης έμελλε στην σύντομη προπονητική του καριέρα να ζήσει μία από τις πιο «μαύρες» σελίδες στην ιστορία του συλλόγου και όπως ήταν λογικό η επιστροφή του στον Παναθηναϊκό τελείωσε πολύ γρήγορα.

Τρίτη και... φαρμακερή

Αυτή μάλιστα ήταν και η αρχή της «στείρας» επταετίας για τους «πράσινους», που δεν κατάφεραν να… σταυρώσουν τίτλο, ενώ από την άλλη ο «αιώνιος» αντίπαλος, Ολυμπιακός κατακτούσε το ένα πρωτάθλημα πίσω από το άλλο. Η δεύτερη επιστροφή του Ζάετς στον Παναθηναϊκό είναι το 2002 σε πόστο τεχνικού διευθυντή. Η πρώτη χρονιά ήταν… αναγνωριστική, με τον «λαγό» να μην έχει και πολλές αρμοδιότητες, αλλά η βαριά ήττα στην Ριζούπολη από τον Ολυμπιακό και η απώλεια ενός ακόμα πρωταθλήματος δεν τον άφησαν εκτός… στόχου των «πράσινων» φιλάθλων, οι οποίοι έβαλλαν κατά πάντως και φυσικά και κατά του Ζάετς.

Ο Γιάννης Βαρδινογιάννης εκείνο το καλοκαίρι αποφασίζει να προχωρήσει σε ριζικές αλλαγές και αναβαθμίζει τον ρόλο του Κροάτη, από τον οποίο πλέον θα εξαρτιόταν κάθε τι που είχε σχέση με την ομάδα. Αυτός αποφάσιζε για τον προπονητή, η επιλογή του Σουμ ήταν μόνο δική του, αυτός αποφάσιζε για τις μεταγραφές, οι περισσότεροι παίκτες που επιλέχθηκαν είχαν την συγκατάθεση του, αυτός αποφάσιζε για τα πάντα. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά και αναφέρονται στους λόγους της αποχώρησης του.

Επιμέλεια: Βασίλης Μοιρώτσος