Πάντος: «Πρόκριση στο Champions League, αλλιώς...»

Ριβάλντο, Ζιοβάνι, Οκκάς, Τζόρτζεβιτς, Σούρερ μπορεί θεωρητικά να συνθέτουν το γαλαξία αστέρων του Ολυμπιακού, ωστόσο η συνεισφορά ορισμένων λιγότερο διαφημισμένων παικτών είναι εξίσου σημαντική με αυτή των προαναφερόμενων, που γνωρίζουν να κάνουν αθόρυβα μεν, πολύ καλά τη δουλειά τους. Στην κατηγορία των παικτών αυτών ανήκει δίχως αμφιβολία ο Τάσος Πάντος, που εντυπωσιάζει φέτος με την παρουσία του σε πρωτάθλημα και Champions League. Το πολυεργαλείο του Ντούσαν Μπάγεβιτς παραχώρησε εφ’ολης της ύλης συνέντευξη στην ιστοσελίδα του Ολυμπιακού στην οποία αναφέρεται από τη μέχρι στιγμής καριέρα του στους «ερυθρολεύκους» μέχρι τη θέση που προτιμά να αγωνίζεται και από τους στόχους του Ολυμπιακού μέχρι το στάδιο Καραϊσκάκη. Ακολουθούν τα κυριότερα αποσπάσματα της συνέντευξης του δεξιού οπισθοφύλακα των Πειραιωτών

Τα χρόνια της Προοδευτικής

«Έχω δουλέψει πάρα πολύ στην καριέρα μου. Αγωνιζόμουν για πέντε χρόνια στην Προοδευτική, χρόνια δύσκολα με πολλές θυσίες, λίγα ανταλλάγματα. Πιστεύω ότι η σκληρή δουλειά, η υπομονή και η επιμονή για να εκπληρώσω και εγώ το όνειρό μου που ήταν μια καλή μεταγραφή, ήταν αυτό που με βοήθησε να φτάσω στον Ολυμπιακό. Όλοι οι προπονητές που συνεργάστηκα μέχρι σήμερα μου έδωσαν στοιχεία για να γίνω καλύτερος».

Η πορεία μέχρι το λιμάνι

«Σίγουρα τώρα νιώθω μια μεγαλύτερη ασφάλεια και αυτό το λέω γιατί όταν είχα έρθει προερχόμουν από μια μικρή ομάδα και τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα, καθώς οι ευκαιρίες σε μια τόσο μεγάλη ομάδα είναι λιγότερες. Τώρα με τον καιρό έχω προσαρμοστεί , έχω δεθεί με τα παιδιά, με τη φανέλα του Ολυμπιακού και όσο περνάει ο καιρός τόσο καλύτερα νιώθω και μπορώ να δίνω συνέχεια περισσότερα».

Η αλλαγή στη ζωή του

«Το να παίζεις σε μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός, την μεγαλύτερη της χώρας σου δίνει αναγνωρισιμότητα, έχεις την αγάπη του κόσμου, νιώθεις όμορφα που έχεις την ευκαιρία να αγωνίζεσαι σε διάφορα γήπεδα με πολύ κόσμο όπως το Καραϊσκάκη και βέβαια το οικονομικό».

Ο Ολυμπιακός και η καθιέρωση

«Είχα κάνει ένα μεγάλο άλμα στη ζωή μου και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους είχα και κάποιο άγχος για το τι θα συναντήσω. Ποδοσφαιριστές που τους έβλεπα από την τηλεόραση, τους προπονητές. Μόλις μπήκα στα αποδυτήρια με αγκάλιασαν όλα τα παιδιά και με βοήθησαν να γίνω και εγώ μέλος της οικογένειας του Ολυμπιακού. Το μόνο που ήθελα ήταν να κάνω την προσπάθειά μου, να βάλω τα δυνατά μου και το αποτέλεσμα δεν ήταν δικό μου θέμα να το κρίνω αλλά του προπονητή και των φιλάθλων. Στο ποδόσφαιρο υπάρχουν ποδοσφαιριστές που δεν ξεσηκώνουν τις κερκίδες, αυτοί που παίζουν για την ουσία. Εμένα δεν με πειράζει που θα παίζω. Παίζω όπου μου πει ο προπονητής μου και αυτό που με ενδιαφέρει είναι να βοηθάω την ομάδα να πετυχαίνει το στόχο της. Περισσότερο σκεφτόμαστε και ενεργούμε για να αποτρέψουμε το γκολ, όμως πιστεύω ότι για έναν αμυντικό το γκολ αποτελεί ιδιαίτερη χαρά. Εγώ δεν το έχω καταφέρει ακόμα στον Ολυμπιακό. Ευελπιστώ να το καταφέρω».

Ο Πάντος για τον Πάντο

«Νομίζω ότι ένα στοιχείο που με διακρίνει είναι η πειθαρχία στο παιχνίδι μου. Κάνω ότι μου ζητάει ο προπονητής μου, έχω πάθος, μαχητικότητα και δίνω τα πάντα για το σύνολο, δηλαδή δεν έχω ποτέ στο μυαλό μου να ξεχωρίσω ατομικά, γνωρίζοντας ότι όταν η ομάδα πετύχει κάτι καλό αυτό είναι καλό και για μένα. Η κόκκινη κάρτα που πήρα με τη Λίβερπουλ ήταν λίγο ανόητη, αλλά προήλθε από έλλειψη καθαρού μυαλού τη συγκεκριμένη στιγμή από την κούραση και την πίεση του αγώνα. Εκείνη την ώρα ένιωσα πολύ στενοχωρημένος γιατί ήταν τα τελευταία κρίσιμα λεπτά του αγώνα και έμεινε η ομάδα με δέκα παίκτες. Εκείνα τα πέντε λεπτά δεν πέρναγαν με τίποτα, ήταν τα πιο αγχωτικά στη ζωή μου μπορώ να πω. Ίσως πάλι το πάθος μου να είναι υπερβολικό μερικές στιγμές, αλλά γίνεται πάνω στην προσπάθειά μου να αποτρέψω τον αντίπαλο από το να γίνει απειλητικός για την ομάδα μου και αυτό μπορεί να συμβεί και στη σέντρα».

Η εμπειρία του Champions League και το όνειρο της πρόκρισης

«Αν πριν από λίγα χρόνια μιλάγαμε για Τσάμπιονς Λιγκ ίσως θα γελάγαμε, αλλά ευχαριστώ το Θεό που μου δόθηκε η ευκαιρία να αγωνιστώ σε αυτή τη διοργάνωση και ειδικά με τον Ολυμπιακό. Στη διοργάνωση συμμετέχουν οι καλύτερες ομάδες της Ευρώπης και οι καλύτεροι ποδοσφαιριστές. Είναι φοβερή εμπειρία για έναν ποδοσφαιριστή η συμμετοχή και εγώ χαίρομαι πολύ ειδικά φέτος που ο Ολυμπιακός κάνει μια πολύ καλή πορεία και είναι κοντά στην πρόκριση. Νομίζω ότι φέτος ο Ολυμπιακός έχει παρουσιαστεί πάρα πολύ σοβαρός και πειθαρχημένος. Ξέρει τι ζητάει και έχει ουσία στο παιχνίδι του όπως για παράδειγμα στον εντός έδρας αγώνα με την Μονακό και αυτό δείχνει ότι ακόμα και σε μια κακή εμφάνισή του μπορεί να παίρνει τα αποτελέσματα που θέλει. Η ουσία είναι να μπορέσουμε να προκριθούμε στην επόμενη φάση. Έχουμε κάνει πολύ καλά παιχνίδια μέχρι τώρα και θα μπορούσαμε να είχαμε περισσότερους βαθμούς. Αυτό δεν έγινε γιατί σταθήκαμε άτυχοι, αλλά και γιατί μας αδίκησε η διαιτησία. Νομίζω ότι θα είναι μεγάλη αδικία για τον Ολυμπιακό φέτος να μην περάσει στην επόμενη φάση και αυτό το λέω γιατί οι ποδοσφαιριστές έχουμε κάνει το καλύτερο δυνατό και παρά το γεγονός αυτό υπάρχει περίπτωση να συγκεντρώσουμε δέκα βαθμούς και να μείνουμε απέξω. Αυτό δεν θέλω βέβαια ούτε να το σκέφτομαι. Όσον αφορά το παιχνίδι με την Λα Κορούνια δεν έχω να πω πολλά. Είναι ένα παιχνίδι στην έδρα μας και πρέπει να το πάρουμε οπωσδήποτε για να φτάσουμε στους δέκα βαθμούς και από κει και πέρα βλέποντας και τα αποτελέσματα των άλλων αγώνων θα δούμε αν θα χρειαστεί να πάμε στο Λίβερπουλ για να τα δώσουμε όλα για την πρόκριση».

Η απώλεια του περσινού τίτλου και η φετινή περιπέτεια

«Πέρυσι η ομάδα η ομάδα μέχρι τον Δεκέμβριο έκανε πολύ καλά παιχνίδια, όμως δεν είχε τα αποτελέσματα που ήθελε και στο Τσάμπιονς Λιγκ και στο Πρωτάθλημα. Έτσι φθάσαμε να παίζουμε τον τίτλο στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο. Πιστεύω ότι αν είχαμε λίγη τύχη ο Ολυμπιακός θα ήταν πάλι πρωταθλητής. Φέτος έγιναν αρκετές αλλαγές στην ομάδα. Καινούργιος προπονητής, αρκετοί νέοι παίκτες. Κάναμε μια καλή προετοιμασία το καλοκαίρι, δουλέψαμε αρκετά. Σίγουρα έχουμε χάσει κάποιους βαθμούς, αλλά νομίζω ότι η ομάδα θα βρει το ρυθμό της. Ήδη βγάλαμε μια εβδομάδα με τρία δύσκολα παιχνίδια και αν εξαιρέσεις το παιχνίδι με την ΑΕΚ τα καταφέραμε. Η ομάδα μπήκε πολύ γρήγορα στα δύσκολα, παίζαμε παιχνίδια Τετάρτη-Κυριακή συνέχεια. Από δω και πέρα πιστεύω ότι θα βρούμε τον ρυθμό μας, θα φανεί η δουλειά που κάναμε το καλοκαίρι και θα αρχίσουμε να παίρνουμε τα πάνω μας. Πιστεύω ότι θα βρούμε το δρόμο μας και θα φτάσουμε πάλι στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος».

Το νέο Καραϊσκάκη

«Η εντύπωσή μου από το νέο Καραϊσκάκη είναι θα έλεγα κοινότυπη. Μιλάμε για ένα αριστούργημα. Είναι χαρά για κάθε ποδοσφαιριστή να παίζει και ιδιαίτερα εδώ στην Ελλάδα που δεν έχουμε τέτοια γήπεδα. Με λίγα λόγια είναι φοβερό, έχει απίστευτη ακουστική και είναι μεγάλη εμπειρία να αγωνίζεσαι σε ένα τέτοιο γήπεδο το οποίο είναι γεμάτο σε κάθε αγώνα. Προσωπικά νιώθω μεγάλο δέος κάθε φορά που μπαίνω για να παίξω στο Καραϊσκάκη. Ένα γεγονός που με εντυπωσίασε και δεν το περίμενα συνέβη στο παιχνίδι με τη Μονακό. Είδα μερικούς παίκτες της όταν μπήκαν μέσα για ζέσταμα να κοιτάζουν γύρω-γύρω σαν να μην πίστευαν στα μάτια τους με την ατμόσφαιρα που υπήρχε στο γήπεδο. Παίκτες που έχουν εμπειρία και έχουν παίξει σε πολλά ευρωπαϊκά γήπεδα. Αυτό που συμβαίνει στο Καραϊσκάκη είναι κάτι το πρωτόγνωρο, ο κόσμος είναι ενθουσιώδης και σίγουρα η ατμόσφαιρα αυτή επηρεάζει τους αντιπάλους μας δίνοντας ώθηση σε εμάς. Είναι δύσκολο πιστεύω για οποιαδήποτε ομάδα να κτυπήσει τον Ολυμπιακό μέσα στο Καραϊσκάκη»

Κεφάλαιο εθνική ομάδα

«Να πω την αλήθεια πάντα όταν αγωνίζομαι ποτέ δεν σκέφτομαι ότι κάποιος θα με δει για κάποια μεταγραφή η για την Εθνική. Αφήνω τα πράγματα να έρθουν όπως έρχονται. Πάντως σίγουρα η Εθνική είναι τιμή για οποιονδήποτε ποδοσφαιριστή. Είναι τιμή να φοράς τη φανέλα με το Εθνόσημο στο στήθος και να αντιπροσωπεύεις τη χώρα σου. Ο προπονητής της Εθνικής ο κ. Ρεχάγκελ είναι αυτός που γνωρίζει καλύτερα, είναι καταξιωμένος προπονητής και έφερε και την μεγαλύτερη επιτυχία που έχει το ποδόσφαιρο μας. Από κει και πέρα ο κάθε ποδοσφαιριστής πρέπει να σταθεί με τον τρόπο του δίπλα στην προσπάθεια της Εθνικής που κάνουν τα παιδιά για να μας κάνουν και πάλι υπερήφανους».

Όχι στη βία

«Είναι κακό για το ποδόσφαιρο η βία. Βλέπω ότι γίνονται πολύ μεγάλα βήματα προόδου σε αυτόν τον τομέα. Χαίρομαι που βλέπω τα γήπεδα γεμάτα, χαίρομαι που βλέπω οικογένειες να έρχονται στο γήπεδο. Πρέπει να κάνουμε όλοι μια προσπάθεια για να εξαλείψουμε αυτό το φαινόμενο».