Πλήρωσαν την ατολμία τους...

Σε ένα επιεικώς μετριότατο παιχνίδι, Καλαμαριά και Αιγάλεω… έπεσαν θύματα της ατολμίας αλλά και την αναποτελεσματικότητάς τους, με το τελικό 0-0 να αντικατοπτρίζει απόλυτα την εικόνα του αγώνα. Σαφώς δίκαιο το αποτέλεσμα, με τους γηπεδούχους να μην μπορούν να εκμεταλλευθούν την ελαφρά υπεροχή τους, βρίσκοντας μπροστά τους έναν πολύ σταθερό Σιντιμπέ, ο οποίος επενέβη σε όσες περιπτώσεις χρειάστηκε. «Άνοστο» ματς με ελάχιστες φάσεις μπροστά στις δύο εστίες, πολλά φάουλ, αργό ρυθμό και σκοπιμότητα… «Είμαι ευχαριστημένος που δεν έχουμε δεχθεί γκολ στα δύο τελευταία γκολ», δήλωσε ο Ντράγκαν Κοκότοβιτς κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου. «Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη», το σχόλιο του Γιώργου Βαζάκα για την εικόνα του παιχνιδιού.

Το ματς

Ο χαρακτηρισμός «μετριότατο» είναι πιθανότατα και ο πιο επιεικείς για το πρώτο ημίχρονο του συγκεκριμένου αγώνα. Καμιά από τις δύο ομάδες δεν είχε σκοπό να ρισκάρει και αυτό αποδείχθηκε από την εξέλιξη του πρώτου μέρους, κατά τη διάρκεια του οποίου οι δύο τερματοφύλακες απειλήθηκαν ελάχιστα. Λίγα σουτ -και από τις δύο ομάδες- ακόμη λιγότερες αξιόλογες φάσεις, μια μόλις μεγάλη ευκαιρία, με το σουτ του Πετκάκη να εξουδετερώνεται από τον Σιντιμπέ, πολλά φάουλ και πολλές κακές μεταβιβάσεις, συνέθεσαν το… σκηνικό της μετριότητας. Σίγουρα, η Καλαμαριά ήταν καλύτερη «στα σημεία», όχι λόγω της μοναδικής καλής στιγμής που είχε, αλλά κυρίως επειδή είχε καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας, ορισμένα καλά σουτ και κυρίως ορισμένες καλές «αυτοματοποιημένες» κινήσεις, δείχνοντας έτσι πως αν μια από τις δύο ομάδες θα μπορούσε να δημιουργήσει κάτι καλό, τότε θα ήταν αυτή. Αυτό είχε και σαν αποτέλεσμα να έχει και την κατοχή της μπάλας, ενώ αντίθετα το Αιγάλεω περιορίστηκε -αναγκαστικά- σε πιο παθητικό ρόλο, παρόλο που δεν ξεκίνησε το παιχνίδι με αμυντικές διαθέσεις. Όσον αφορά στους παίκτες που ξεχώρισαν, αυτοί ήταν ο Μάριτς από την πλευρά των φιλοξενούμενων και ο Σιντιμπέ για τους γηπεδούχους, ο οποίος τις δύο φορές που χρειάστηκε να επέμβει, στα σουτ του Κλέιτον και του Πετκάκη, ήταν αποτελεσματικός.

Το «σκηνικό» δεν άλλαξε στο δεύτερο ημίχρονο. Ούτε καν όταν ο Γιώργος Βαζάκας προσπάθησε να κάνει την ομάδα του πιο επιθετική, ρίχνοντας στον αγωνιστικό χώρο τον Νικολόπουλο στη θέση του Τσάτσου, αλλάζοντας προσωρινά το σχήμα της ομάδας του σε 4-3-3, αλλά και γενικά με τις τρεις αλλαγές του οι οποίες είχαν σκοπό να «ανακατέψουν την τράπουλα». Οι «Πόντιοι» συνέχισαν να έχουν την υπεροχή χωρίς όμως να καταφέρνουν να «πατήσουν» την αντίπαλη περιοχή και να δημιουργήσουν ευκαιρίες, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων. Σε αυτές τις περιπτώσεις φώναξε ξανά «παρών» ο Σιντιμπέ, ο οποίος ήταν κατά πάσα πιθανότητα και ο καλύτερος παίκτης του αγώνα, αφού όλοι οι υπόλοιποι κινήθηκαν σε τουλάχιστον μέτρια επίπεδα. Ο Πετκάκης ήταν αυτός που ξεχώρισε αλλά και ο Μάριτς από την «αντίπερα όχθη», που προσπαθούσε να… «ξεκολλήσει» μόνος του το παιχνίδι από την ισοπαλία. Το μοναδικό που άλλαξε στο δεύτερο ημίχρονο ήταν ο ρυθμός, ο οποίος έγινε… ακόμα πιο αργός.

Το φιλμ του αγώνα

Το παιχνίδι στο μικροσκόπιο

Πως έπαιξαν

Απόλλων Καλαμαριάς

Πιο αμυντικά από ότι αναμενόταν παρέταξε την ομάδα του ο Ντράγκαν Κοκότοβιτς. Ο Σέρβος τεχνικός επέλεξε το 3-6-1 αντί για το σύνηθες 3-5-2. Κάτω από τα δοκάρια ξεκίνησε ο Κόβατς. Ο Ιωάννου ήταν ο λίμπερο της ομάδας, ενώ οι δύο κεντρικοί αμυντικοί της ομάδας ήταν οι Αμπονσά και Φυτανίδης. Σε θέση αριστερού μπακ-χαφ αγωνίστηκε ο Ν.Χ Παπαδόπουλος, με τον Πετκάκη να αγωνίζεται στην ίδια θέση, αλλά από την απέναντι πλευρά του γηπέδου. Από εκεί και πέρα, οι Καραμανλής και Μουράφσκι αποτέλεσαν το δίδυμο των αμυντικών χαφ. Λίγο πιο μπροστά από τους δύο, έπαιξε ο Παρμαξίδης, έχοντας πάρει την οδηγία από τον πάγκο να δίνει βοήθειες στον Κλέιτον όταν η ομάδα επιτίθεται, σε έναν όχι και τόσο γνώριμο για αυτόν ρόλο. Ακόμη πιο μπροστά σε ελεύθερο ρόλο και γύρω από τον μοναδικό επιθετικό της ομάδας τον Ουέλινγκτον, κινούταν ο Κλέιτον.

Αιγάλεω

Το γνωστό 4-4-2 επέλεξε ο Γιώργος Βαζάκας. Ο Σιντιμπέ υπερασπίστηκε την εστία της ομάδας, με τους τέσσερις στην άμυνα, από αριστερά προς τα δεξιά να είναι οι Εντουσέι, Ψωμάς, Ζαπρόπουλος, Παπουτσής. Στο αριστερό άκρο της μεσαίας γραμμής αγωνίστηκε ο Χώνος, στο δεξί ο Τσάτσος και στο κέντρο οι Μάριτς και Φωτάκης, με τον τελευταίο να έχει πιο οργανωτικές τάσεις. Ρόλο περιφερειακού επιθετικού είχε ο Μανουσάκης με τον Τσέζαρεκ να αποτελεί την «κολώνα» στην επιθετική γραμμή της ομάδας.

Ο MVP

Ο Μαχαμαντού Σιντιμπέ ήταν ο καλύτερος παίκτης του αγώνα. Όχι γιατί πραγματοποίησε εκπληκτικές ή ούτε καν πολλές επεμβάσεις, αλλά απλώς γιατί ξέφυγε από την μετριότητα. Δεν έκανε το παραμικρό λάθος και σε όσες περιπτώσεις χρειάστηκε να επέμβει το έκανε με απόλυτη επιτυχία. Εάν κάποιος παίκτης από όσους αγωνίστηκαν είχε καθοριστική συμβολή στην εξέλιξη του αγώνα -τουλάχιστον μεγαλύτερη από τους υπόλοιπους- ήταν σίγουρα αυτός, καθώς τα 3-4 καλά σουτ των παικτών της Καλαμαριάς είχαν κατεύθυνση προς τα δίχτυα.

Ο διαιτητής: Μιχάλης Κουκουλάκης

Απαρατήρητος… άρα και άριστος. Δεν του παρουσιάστηκε η δύσκολη φάση, ενώ έδειξε όσες κίτρινες κάρτες χρειάστηκε. Δεν είχε κανένα απολύτως πρόβλημα.

Επιμέλεια: Άκης Στρατόπουλος