Ρέντη, ανεργία, Βιετνάμ!

Tα τελευταία χρόνια τα ταμεία του Ολυμπιακού έχουν αδειάσει, προκειμένου να αποκτηθούν αστέρες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, που θα τον οδηγούσαν μέχρι και στην κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ. Αν εξαιρέσει κανείς τους Καρεμπέ (το γύρισε σε μάνατζερ) και Ζέτερμπεργκ (παίζει ακόμη στην Αντερλεχτ), στον Πειραιά κλαίνε ακόμη τα δέκα δισ. που έδωσαν αυτή την πενταετία και τα οποία έχουν πάει στράφι. Οι ίδιοι οι αστέρες, πλέον, είτε ζουν από τα «κόκκινα ένσημα» είτε «φυτοζωούν» στην ποδοσφαιρική αφάνεια. Ας δούμε πού βρίσκονται σήμερα μερικοί από αυτούς, παίκτες και προπονητές, που πήραν πολλά, μα πρόσφεραν ελάχιστα...

Του Γιώργου Μαζιά

ΠΙΤΕΡ ΟΦΟΡΙΚΟΥΕ

Τεράστιο ταλέντο. To 1997 o Κόκκαλης έδωσε 600 εκατομμύρια στην Καλαμάτα για να πάρει τον 17χρονο Πίτερ. Του έβαλε και ρήτρα 8 δισ., μα ο Γκανέζος όταν έφευγε για την πατρίδα του ξεχνούσε να γυρίσει. Πολλά προβλήματα στα γόνατα, ουδέποτε έκανε θεραπεία και τις απαραίτητες εγχειρήσεις, με αποτέλεσμα το 2003 να μην του ανανεωθεί το συμβόλαιο. Από τότε, δεν έχει ξαναπαίξει ποδόσφαιρο. Αν και μόλις 25 χρονών τώρα, προσπαθεί να ξαναπαίξει μπάλα με τη Λίμπερτι της Γκάνα. Με διαλυμένα γόνατα, μάλλον δύσκολο...

ΓΚΑΜΠΡΙΕΛ ΑΛΒΕΣ

Ο «γύπας» αποκτήθηκε ως ο πρώτος σκόρερ στην Ουρουγουάη, με τη Νασιονάλ να βάζει 1,2 δισ. στους λογαριασμούς της. Ξεκίνησε καλά, μα σύντομα έγινε κάτοικος των κλαμπ της παραλιακής. Κατέληξε να προπονείται με τις μπουλντόζες και τελικά επέστρεψε στο Μοντεβίδεο. Λίγα ματς με τη Νασιονάλ και στη συνέχεια περιοδεία στο Μεξικό με Πατσούκα και Μορέλια. Ξαναγύρισε στη Νασιονάλ, μα δεν έχει καμία σχέση με τον σούπερ επιθετικό του 2000. Σύντομα θα πάει στο Κατάρ, πλάι στον Μάρτιν Παρόδι για μια χούφτα πετροδόλαρα.

ΧΟΡΧΕ ΜΠΕΡΜΟΥΔΕΣ

Ο «Ελ Πατρόν» της Μπόκα Τζούνιορς και αγαπημένος παίκτης του Μαραντόνα ήρθε το 2001 για να λύσει το αμυντικό πρόβλημα. Με το «καλημέρα» ήρθε στα χέρια με τον Ελευθερόπουλο στη Λα Κορούνια, ο Λεμονής τον έβαλε αντί για λίμπερο να παίζει ζώνη, και τα 1,8 δισ. που δαπανήθηκαν για χάρη του ακόμη τα κλαίνε στου Ρέντη. Γύρισε στην Αργεντινή, μα δεν έκοψε τις κακές συνήθειες. Τα έβαλε με τον πρόεδρο της Νιούελς Ολντ Μπόις και αυτός τον «σούταρε». Πήγε στο Εκουαδόρ για την Μπαρτσελόνα του Γκουαγιακίλ, μα και εκεί δεν στέριωσε. Από τον Ιούλιο του 2004 και έχοντας πατήσει τα 33, ζει στην Κολομβία, μακριά από τα γήπεδα.

ΦΕΛΙΞ ΑΜΠΟΑΓΚΟΥΕ

Το καμάρι της Αλ Αχλί κόστισε 1,2 δισ. δραχμές για να σκίζει τα δίχτυα. Ο 30χρονος, πλέον, Γκανέζος επιθετικός αποδείχθηκε ένα ακόμη ακριβό ανέκδοτο. Από την Αίγυπτο, για λίγους μήνες στο ΟΑΚΑ και μετά άρχισε ο γύρος της Ασίας, με τις Γιουνάιτεντ (Αραβικά Εμιράτα), Μαχίντρα και Μπενγάι (Ινδία). Τώρα βγάζει το ψωμί του στο Βιετνάμ με τη Χατόκο. Τα γκολ παραμένουν γι’ αυτόν μια δύσκολη υπόθεση...

ΖΙΖΙ ΡΟΜΠΕΡΤΣ

«Προστατευόμενος» του Γουεά, πήγε στη Μίλαν. Από εκεί, έκανε το «αγροτικό» του σε Μπελινζόνα και Ραβένα. Το 2000 ως δανεικός συνέχισε στον Ιωνικό, βγάζοντας μάτια με 8 γκολ σε 15 ματς. Τον πήρε αμέσως ο Πανιώνιος. Συνέχισε το σερί του και το καλοκαίρι του 2001 ο Ολυμπιακός έδωσε 400 εκατομμύρια για να τον αποκτήσει. Αποτυχία πλήρης. Αντεξε ελάχιστα και, με πρόβλημα στο γόνατο, δοκίμασε για μία διετία την τύχη του στις ΗΠΑ, με τους Κολοράντο Ράπιντς. Νέος τραυματισμός στους χιαστούς τον ανάγκασε να σταματήσει την ενεργό δράση στα 26 του, τον Αύγουστο. Τώρα είναι στο πλευρό του βουλευτή Γουεά για μία νέα Λιβερία.

ΕΝΤΟΥ ΝΤΡΑΣΕΝΑ

Η καλύτερη επιλογή κατέληξε σε ένα ακόμη λάθος. Ο Ολυμπιακός δεν πλήρωσε ποτέ τη ρήτρα των 500.000 ευρώ για να τον κρατήσει και μέσα σε ένα εξάμηνο ο Βραζιλιάνος στόπερ γύρισε στην Γκουαρανί. Από εκεί πήγε στην Κρουζέιρο, στην οποία κατέκτησε το νταμπλ, με προπονητή τον Λουξεμπούργκο. Τώρα, έχοντας ξεπεράσει πρόσφατο τραυματισμό, ετοιμάζεται για μεταγραφή στη Ρεάλ, την Μπάγερν ή τη Λίβερπουλ, αλλά και για το Μουντιάλ της Γερμανίας.

ΖΕ ΕΛΙΑΣ

Μεγάλος παίκτης, συνέθεσε ένα από τα κορυφαία δίδυμα στα χαφ με τον Καρεμπέ. Στην αρχή δικαιολογούσε το ένα δισ. που πήρε η Ιντερ για να τον παραχωρήσει. Τα πολλά νεύρα και οι ακόμη περισσότερες θλάσεις τον έβγαλαν νοκ άουτ, έπειτα από τρία χρόνια στο λιμάνι. Πήγε στην Τζένοα για ένα χρόνο, μα οι κίτρινες ήταν πιο πολλές από τα ματς που έπαιξε. Από το 2004 είναι στη Σάντος, στην οποία του κάνει παρέα ο Ζιοβάνι. Αμφότεροι δεν έχουν και μεγάλες ελπίδες να παραμείνουν στην περσινή πρωταθλήτρια Βραζιλίας. Αν και 29 ετών (γεννημένος το 1976), δύσκολα θα βρει καλή επαγγελματική στέγη.

ΜΙΡΖΑ ΒΑΡΕΣΑΝΟΒΙΤΣ

Βοήθησε πολύ στο πρωτάθλημα του 1996, μα έπεσε στη «λούμπα» των πολλών «ιτς» και απομακρύνθηκε στις αρχές του '97. Ο Βόσνιος συνέχισε την καριέρα του στην Τουρκία με την Μπούρσα, πήγε στην Αούστρια Βιέννης, για ένα δίμηνο στη Σαράγεβο και, τη διετία 2002-04, και πάλι στην ομάδα της Προύσας. Στα 32 αποφάσισε να μην ξαναφορέσει ποδοσφαιρικά παπούτσια και να ασχοληθεί με τα διοικητικά της Σαράγεβο. Δεν του έχει βγει σε καλό, αφού πρόσφατα ο γιος του έπεσε θύμα απαγωγής. Οι φήμες αναφέρουν πως αυτό είχε σχέση με τη μαφία που διοικεί το ποδόσφαιρο της Βοσνίας.

ΤΖΟΝΙ ΝΟΒΑΚ

Από τα αζήτητα της Ουντερχάκινγκ (ένα χρόνο εκτός δράσης) ήρθε στον Πειραιά για ένα εξάμηνο επί Κάτανετς. Στα 33 του πρόλαβε να αγωνισθεί σε 5 αγώνες (στους 3 ως αλλαγή) και αποχαιρέτησε τον Ιούνιο του 2003. Την ίδια μέρα ο Σλοβένος μπακ είπε «αντίο» και στο ποδόσφαιρο.

ΙΒΑΝ ΡΕΖΙΤΣ

Ηρθε από το πουθενά, κατέληξε στο πουθενά. Ο Κροάτης αποκτήθηκε τον Ιούνη του 2004, έπειτα από δοκιμή και εισήγηση του Μπάγεβιτς. Είχε μείνει έξι μήνες χωρίς ομάδα μετά την αποπομπή του από τη Βάρτεκς. Επαιξε ελάχιστα με τους «ερυθρόλευκους» (3 ματς), ήταν στη φετινή προετοιμασία, μα λίγο πριν από το ξεκίνημα της περιόδου έμεινε ελεύθερος. Ακόμη δεν έχει βρει ομάδα...

ΑΛΜΠΕΡΤΟ ΜΠΙΓΚΟΝ

Αντικατέστησε τον Ντούσαν Μπάγεβιτς για να προσδώσει στον Ολυμπιακό το περίφημο ευρωπαϊκό πρόφιλ. Με θητεία στη Νάπολι του Μαραντόνα και τίτλους στην Ελβετία, θα οδηγούσε τους Πειραιώτες με τις γνώσεις και τις διασυνδέσεις του στην κορυφή της Ευρώπης. Εφυγε νύχτα, μετά από μια ισοπαλία στην Καισαριανή. Πήρε γερή αποζημίωση και από τον Μάρτιο του 2000 ζει με αυτή τη «σύνταξη».

ΣΡΕΤΣΚΟ ΚΑΤΑΝΕΤΣ

Διέπρεψε ως παίκτης στη Σαμπντόρια. Εκανε καλή πορεία με την εθνική Σλοβενίας στο Euro 2000 και τον Γενάρη του 2003 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τους «κόκκινους». Δεν έμεινε παρά τρεις μήνες. Οταν μίλησε για την «ψύχωση του πρωταθλήματος», πήρε one way ticket για Λιουμπλιάνα. Εκτοτε, ο Ολυμπιακός παραμένει η τελευταία ομάδα στο βιογραφικό του.