Το «πήρε» στη... ρουλέτα

Άραγε πόσες φορές θα δούμε ίδιο… έργο σε εντός έδρας ματς του Ολυμπιακού; Οι «ερυθρόλευκοι» για ακόμα μια φορά προσπάθησαν μόνοι τους να… βγάλουν τα μάτια τους, μετατρέποντας το ματς όχι σε ρώσικη αλλά σε… πειραϊκή ρουλέτα. Τελικά η μπίλια έκατσε στο κόκκινο και οι πρωταθλητές επικράτησαν εξαιρετικά δύσκολα 2-1 της Καλλιθέας, ένα αποτέλεσμα που πιθανότατα αδικεί την προσπάθεια των «κυανολεύκων» που έχουν πολλά παράπονα και από τη διαιτησία. «Λυτρωτής» του Ολυμπιακού ο Γρηγόρης Γεωργάτος στο 88΄, πέντε μόλις λεπτά μετά την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο. Το παιχνίδι στο "μικροσκόπιο". Το σκορ είχε ανοίξει στο 9΄ ο Ριβάλντο με αριστουργηματική εκτέλεση φάουλ, με τον Κουτσοσπύρο να ισοφαρίζει στο 30΄ και να απειλεί λίγο αργότερα και για το 1-2. Απίστευτη εμφάνιση από τον Μπαρτζώκα που παρολίγο να απορροφήσει μόνος του τους… κραδασμούς του ανελέητου «σφυροκοπήματος» των «ερυθρολεύκων».

Το ματς

Τη… συνηθισμένη φετινή του «εικόνα» παρουσίασε και σε αυτό το πρώτο ημίχρονο του ματς ο Ολυμπιακός. Δηλαδή την «εικόνα» μιας ομάδας που ενώ ξεκινάει πολύ δυνατά σε ένα παιχνίδι, πιέζει, δημιουργεί ευκαιρίες και τελικά καταφέρνει να πάρει το προβάδισμα, εν συνεχεία η απόδοσή της «πέφτει» (σχεδόν) ανεξήγητα, με τον εκάστοτε αντίπαλο να καταφέρνει -με τον ίδιο ακριβώς τρόπο κάθε φορά- να κάνει τη ζημιά.

Αυτό έγινε και στο πρώτο ημίχρονο της αναμέτρησης με την Καλλιθέα. Οι «ερυθρόλευκοι» στα πρώτα δέκα λεπτά ήταν καταιγιστικοί (δεν δημιούργησαν όμως όσες ευκαιρίες θα περίμενε κανείς), πίεσαν με κάθε τρόπο την άμυνα της Καλλιθέας, η οποία από την πλευρά της δεν κατάφερε -κυριολεκτικά- να περάσει τη σέντρα του γηπέδου. Πολλές κάθετες μπαλιές από τον χώρο της άμυνας κυρίως αλλά και από το «ύψος» που κινούνται τα αμυντικά χαφ προς την επίθεση και ταχύτατο «σπάσιμο» της μπάλας προς τα πλάγια, ήταν ο κύριος τρόπος επίθεσης των γηπεδούχων. Οι επιθέσεις αυτές ολοκληρώνονταν στη πλειονότητά τους με σέντρες, που ωστόσο δεν απείλησαν ιδιαίτερα τον Μπαρτζώκα. Η καλύτερη στιγμή του Ολυμπιακού στο πρώτο δεκάλεπτο ήταν η κεφαλιά του Κωνσταντίνου μετά το κόρνερ του Καστιγιο, με τον γκολκίπερ των «κυανολεύκων» να αποσοβεί την παραβίαση της εστίας του με υπερένταση.

Ο «Ρίμπο» έδειξε ξανά το δρόμο…

Σε ένα ακόμα ματς όμως, ότι δεν κατάφεραν οι παίκτες του Σόλιντ από οργανωμένη επίθεση, το κατάφερε ο… συνήθης ύποπτος σε αυτές τις περιπτώσεις, Ριβάλντο. Από την ίδια θέση που είχε δώσει στην ομάδα του το προβάδισμα στο ματς Κυπέλλου με την Ξάνθη, έτσι και κόντρα στην Καλλιθέα, μια αριστουργηματική εκτέλεση φάουλ του Βραζιλιάνου κατέληξε στο «Γ» της εστίας του ανήμπορου να αντιδράσει αντίπαλου τερματοφύλακα.

…οι συμπαίκτες του όμως δεν... κοιτούσαν

Η συνέχεια δεν ήταν αναμενόμενη όμως για τους Πειραιώτες. Αντίθετα, οι φιλοξενούμενοι ανέβασαν τον ρυθμό τους και άρχισαν να απειλούν με ταχύτατες αντεπιθέσεις. Και ακριβώς εδώ βρίσκεται πιθανότατα και το… μυστικό. Οι αντεπιθέσεις και η ταχύτητα αντίδρασης των αμυντικών του Ολυμπιακού. Εάν κάποιος κοιτάξει λίγο πιο προσεκτικά τα φετινά ματς του Ολυμπιακού, κυρίως στο «Καραϊσκάκη» και με αντιπάλους θεωρητικά χαμηλότερης δυναμικότητας, θα παρατηρήσει πως ο αντίπαλος ακολουθεί, σχεδόν πάντα, μια εξαιρετικά παθητική τακτική στα πρώτα λεπτά του κάθε αγώνα. Το αποτέλεσμα είναι ο Ολυμπιακός να επιτίθεται… κατά κύματα και φυσικά να μένει εκτεθειμένος. Το ζητούμενο για τον κάθε αντίπαλο είναι να καταφέρει να αμυνθεί σωστά. Ακόμη όμως και αν δεν καταφέρει κάτι τέτοιο και δεχθεί γκολ, ξανά η τακτική που ακολουθεί δεν είναι αυτή που θα περίμενε κανείς, δηλαδή να βγει στην επίθεση, αλλά απλώς… περιμένει. Βλέποντας κάτι τέτοιο οι «ερυθρόλευκοι» συνεχίζουν να πιέζουν (πιθανώς και υπό την πίεση της εξέδρας που δεν θέλει να βλέπει την ομάδα να κλείνεται στην άμυνα) και έτσι δίνουν τη δυνατότητα στην αντίπαλη ομάδα να πάρει τις πιθανότητες με το μέρος της. Ποιες πιθανότητες; Αυτές του να καταφέρει τελικά -ανεξαρτήτως σκορ- να βρει την κατάλληλη ευκαιρία. Η Καλλιθέα σε αυτό το ματς δεν έκανε τίποτα το διαφορετικό από αυτό. Παρά το ότι βρέθηκε να χάνει, περίμενε τον Ολυμπιακό και «χτυπούσε» ταχύτατα με πολύ καλά οργανωμένες αντεπιθέσεις με τρεις και τέσσερεις παίκτες κάθε φορά, κάτι που δύσκολα αντιμετώπιζαν οι αμυντικοί του Ολυμπιακού.

Αντεπιθέσεις «φωτιά»

Μετά το 15λεπτο οι παίκτες του Ντουμιτρέσκου άρχισαν να δημιουργούν πολύ καλές φάσεις. Μάλιστα, ο Κουτσοσπύρος είχε φροντίσει ήδη να προειδοποιήσει την «ερυθρόλευκη» άμυνα σε δύο περιπτώσεις, όμως οι αμυντικοί (κυρίως) του Ολυμπιακού δεν… έλαβαν το μήνυμα. Δύο σουτ του επιθετικού της Καλλιθέας στο 11΄ και το 13΄ κατέληξαν άουτ, ενώ στο 17΄ ο Ραντοβάνοβιτς είχε την ευκαιρία να δημιουργήσει την ευκαιρία του αγώνα για την ομάδα του, όμως στην καθαρή ανατροπή του από τον Μαυρογενίδη μέσα στην περιοχή, ο διαιτητής έδειξε «παίζεται». Εντωμεταξύ, ο Ολυμπιακός στο 23΄ έχασε τη μεγαλύτερη ευκαιρία να κάνει το 2-0 και ενώ η Καλλιθέα απειλούσε, με τον Καστίγιο να σουτάρει από κοντά άουτ.

Το γκολ της Καλλιθέας ήρθε μάλλον σαν φυσική εξέλιξη, αφού οι φιλοξενούμενοι ήταν αυτοί που έδειχναν πιο απειλητικοί και κυρίως ουσιώδεις από τους αντιπάλους τους (που «φλυαρούσαν» συνεχώς) όταν είχαν την μπάλα στα πόδια τους. Στο 30΄, μετά από εκτέλεση φάουλ, οι αμυντικοί του Ολυμπιακού δεν κατάφεραν να απομακρύνουν σε 2-3 περιπτώσεις την μπάλα από την άμυνά τους, η μπάλα έφτασε στον Πέτκοβιτς, αυτός σέντραρε ανενόχλητος από τα δεξιά, η μπάλα κατέληξε μέσα στην περιοχή του Νικοπολίδη στον επίσης ανενόχλητο Κουτσοσπύρο, ο οποίος από κοντά με… εναέριο γυριστό σουτ «σκότωσε» τον διεθνή γκολκίπερ. Σαν να μην έφτανε αυτό για τον Ολυμπιακό παραλίγο να βρεθεί και πίσω στο σκορ όταν ο ίδιος παίκτης απέναντι από τον Νικοπολίδη δεν κατάφερε να νικήσει τον «ερυθρόλευκο» τερματοφύλακα στη φάση του 42΄ που δημιούργησε με εξαιρετική ενέργεια ο Σιλά.

Αλλαγμένοι προς το καλύτερο οι «ερυθρόλευκοι»

Το δεύτερο μέρος ξεκίνησε με τον Ολυμπιακό να επιτίθεται με όλες του τις δυνάμεις, αυτή τη φορά όμως οι επιθέσεις του είχαν λογική συνέχεια και κυρίως ολοκληρώνονταν σωστά και όχι βιαστικά. Γενικά, η περιγραφή του τι συνέβη στο δεύτερο μέρος μπορεί να γίνει μέσω ελάχιστων λέξεων. Οι παίκτες της Καλλιθέας είχαν μπει μέσα στην περιοχή τους, προκειμένου να διαφυλάξουν την εστία τους από αυτό που βάσει του πως εξελίχθηκε το παιχνίδι, φάνταζε μοιραίο. Στο 50΄ Ο Ριβάλντο σούταρε από κοντά ψηλά άουτ και τρία λεπτά μετά ο Μπαρτζώκας ξεκίνησε το… δικό του σόου.

«Σφυροκόπημα»

Η αρχή έγινε αποκρούοντας την «καρφωτή» κεφαλιά του Κωνσταντίνου. Στο 58΄ μπλόκαρε με διπλή προσπάθεια το σουτ του Στολτίδη, όπως επίσης εκπληκτικό σουτ του ίδιου παίκτη που κατευθυνόταν στο «Γ» της εστίας τους ήταν αυτό απομάκρυνε με τρομερή εκτίναξή του στο 62΄. Δύο λεπτά μετά, σειρά είχε ξανά ο Κωνσταντίνου να δει τον γκολκίπερ των «κυανολεύκων» να αποκρούει την κεφαλιά του, μετά από εκτέλεση φάουλ του Ριβάλντο. Σε μια αντίστοιχη φάση, λίγα λεπτά μετά, ο Ριβάλντο εκτέλεσε κόρνερ και ο Σούρερ που αυτή τη φορά νίκησε στον αέρα τον αντίπαλο γκολκίπερ, έστειλε τη μπάλα άουτ. Κατά τη διάρκεια του «σφυροκοπήματος» πρέπει να σημειωθεί πως ο Μπαρτζώκας όχι μόνο πραγματοποιούσε σωτήριες επεμβάσεις αλλά καθάριζε… αυτοκρατορικά όποια μπάλα βρισκόταν στον… εναέριο χώρο της περιοχής του. Ακολούθησαν σουτ από όλες τις πιθανές θέσεις, κεφαλιές, σέντρες όμως ο Μπαρτζώκας ακόμα… κρατούσε.

«Γκέο», ο «λυτρωτής»

Τελικά όμως ο παρολίγον ήρωας για την Καλλιθέα δεν άντεξε. Πέντε μόλις λεπτά μετά την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο, ο Γρηγόρης Γεωργάτος έγινε αποδέκτης στο ύψος της μικρής περιοχής της εξαιρετικής ασίστ του Άκη Στολτίδη, «άδειασε» τον προσωπικό του αντίπαλο και σούταρε με το δεξί, στέλνοντας την μπάλα στο μοναδικό σημείο που εάν ο Μπαρτζώκας είχε αποκρούσει ξανά, τώρα θα μιλούσαμε πιθανότατα για την απόκρουση της δεκαετίας. Τρομερά δύσκολη νίκη για τον Ολυμπιακό, μετά από την οποία διατήρησε την διαφορά του από τη δεύτερη ΑΕΚ στο +6.

Οι συνθέσεις των ομάδων:

Ολυμπιακός (Τροντ Σόλιντ): Νικοπολίδης, Μαυρογενίδης, Καψής, Σούρερ, Μπουλούτ (84, Γεωργάτος), Ριβάλντο, Στολτίδης, Τζόρτζεβιτς, Μπαμπανγκίντα (70, Οκκάς), Καστίγιο (60, Ντάνι), Κωνσταντίνου

Καλλιθέα (Ίλιε Ντουμιτρέσκου): Μπαρτζώκας, Αγγελόπουλος, Κουλακιώτης (90, Κλέμπερ), Βενέτης, Τσιώλης (73, Γκεοργκίεφ), Πέτκοβιτς, Μπέι, Ραντοβάνοβιτς, Μιγιάτοβιτς, Σιλά, Κουτσοσπύρος (84, Πασάς)

Διαιτητής: Βασιλείου (Ηλείας)
Βοηθοί: Φίτσας, Τομαράς

Το φιλμ του αγώνα

Πως έπαιξαν

Ολυμπιακός

Το 4-3-3 του Τροντ Σόλιντ δεν αλλάζει ποτέ και το παιχνίδι αυτό δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Ο Νικοπολίδης ήταν κάτω από τα δοκάρια, δεξιά στην άμυνα ο Μαυρογενίδης, αριστερά ο Μπουλούτ, με κεντρικούς τους Σούρερ και Καψή. Μοναδικό αμυντικό χαφ των «ερυθρολεύκων» ήταν ο Στολτίδης με τους Ριβάλντο και Τζόρτζεβιτς να αγωνίζονται μπροστά του ως κεντρικά χαφ, δεξιά και αριστερά, αντίστοιχα. Στο δεξί άκρο της επίθεσης αγωνίστηκε ο Μπαμπανγκίντα, στο αριστερό ο Καστίγιο και στην «κορυφή» της επίθεσης ο Κωνσταντίνου.

Καλλιθέα

Το 4-4-2, αντί του συνηθισμένου 4-5-1, επέλεξε ο Ίλιε Ντουμιτρέσκου για το συγκεκριμένο ματς. Την εστία των «κυανολεύκων» υπερασπίστηκε ο Μπαρτζώκας. Δεξί μπακ ήταν ο Βενέτης, αριστερό ο Τσιώλης, ενώ οι Κουλακιώτης και Αγγελόπουλος συνέθεσαν το δίδυμο των κεντρικών αμυντικών. Στα δύο άκρα της μεσαίας γραμμής, δεξιά και αριστερά, έπαιξαν οι Πέτκοβιτς και Σιλά, αντίστοιχα. Ως κεντρικοί μέσοι αγωνίστηκαν οι Μπέι και Μιγιάτοβιτς. Την «γραμμή κρούσης» της ομάδας αποτέλεσαν οι Ραντοβάνοβιτς και Κουτσοσπύρος.

Ο MVP: Γρηγόρης Γεωργάτος

Αν και βάσει απόδοσης ο καλύτερος στον αγωνιστικό χώρο ήταν μακράν ο γκολκίπερ Μπαρτζώκας, ο πολυτιμότερος ήταν απλά αυτός που τελικά με τη μοναδική ενέργειά του στα περίπου δέκα λεπτά που αγωνίστηκε, έκρινε και το αποτέλεσμα του αγώνα. Το όμορφο γκολ του «Γκέο» έδιωξε τα «σύννεφα» πάνω από το «Καραϊσκάκη» και διατήρησε την ομάδα του 6 βαθμούς μπροστά από την διεκδικήτρια του τίτλου.

Ο διαιτητής: Σπύρος Βασιλείου

Επιεικώς μετριότατη η διαιτησία του διαιτητή του συνδέσμου Ηλείας. Οι φιλοξενούμενοι έχουν πολλά παράπονα από τις αποφάσεις του, όχι τόσο για τη φάση του πέναλτι στο 18΄ αλλά κυρίως για την ελαστικότητά του όταν καταλόγιζε φάουλ, η οποία κατά την άποψή τους ήταν… μονομερής. Δηλαδή ότι ο κ. Βασιλείου δεν σφύριζε με την ίδια ευκολία φάουλ υπέρ των παικτών της Καλλιθέας σε θέσεις που θα μπορούσαν να απειλήσουν, κάτι που δεν δίσταζε να κάνει σε αρκετές περιπτώσεις υπέρ των «ερυθρολεύκων». Όσον αφορά στη φάση του πέναλτι, ο διαιτητής είναι προφανές ότι είχε άδικο. Ο Μαυρογενίδης έχοντας «κολλήσει» στο έδαφος, απλώνει το πόδι του και ανατρέπει καθαρά τον Ραντοβάνοβιτς. Τελικά όμως οι συγκυρίες βοήθησαν τον ρέφερι του αγώνα, αφού η Καλλιθέα έφτασε λίγα λεπτά μετά στην ισοφάριση, χωρίς αυτό να σημαίνει φυσικά ότι το λάθος του πρέπει να περάσει απαρατήρητο.

Όμως παράπονα έχουν και οι «ερυθρόλευκοι» από την πλευρά τους για μια φάση προς το τέλος του αγώνα, στην οποία υποστηρίζουν ότι έγινε χέρι μέσα στην περιοχή ύστερα από παράλληλο γύρισμα προς την εστία και άρα πέναλτι. Η συγκεκριμένη φάση είναι αρκετά δύσκολη για να βγει 100% ασφαλές συμπέρασμα, ωστόσο αυτό που φαίνεται ότι η μπάλα ακόμη και αν «βρήκε» στο χέρι του αμυντικού, είχε πρώτα προσκρούσει στα πλευρά του και ενώ αυτός είχε πλάτη προς τη μπάλα. Αν σε αυτά προστεθεί και η πολύ μικρή απόσταση μεταξύ του επιτιθέμενου και του αμυνόμενου τότε μάλλον δεν μπορεί να γίνει λόγος για παράβαση.

Επιμέλεια: Άκης Στρατόπουλος