Η επόμενη μέρα του ντέρμπι

Το ποια ομάδα κέρδισε το ντέρμπι μέσα στο γήπεδο αποτελεί ιστορία. Ο Παναθηναϊκός επικράτησε 1-0 της ΑΕΚ και μπήκε για τα καλά στη διεκδίκηση της 2ης θέσης που οδηγεί στο Τσάμπιονς Λιγκ. Αυτό που πλέον έχει σημασία είναι ο απολογισμός. Ποιο είναι το κλίμα και η ψυχολογία στις δύο ομάδες την επόμενη μέρα; Πως διαμορφώνεται η αξία των μετοχών των δύο προπονητών στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο αλλά και στην συνείδηση των οπαδών; Πως θα διαχειριστούν όσον αφορά στην αγωνιστική τακτική ΑΕΚ και ΠΑΟ τα εναπομείναντα ματς σε σχέση πάντα με την τωρινή βαθμολογική τους θέση; Ποιος έχει ευκολότερο πρόγραμμα; Τι θα συμβεί σε αυτόν που θα βγει νικητής από τη «μονομαχία» και τη σε αυτόν που θα έρθει… τρίτος και καταϊδρωμένος; Ερωτήματα που δύσκολα μπορεί να απαντηθούν με τρόπο απόλυτο, καθώς όλα αυτά μπορούν να πάνε… περίπατο μέσα σε αγωνιστικά 90 λεπτά, ωστόσο μόνο και μόνο η καταγραφή τους μπορεί να προσφέρει τροφή για σκέψη…

Το μόνο σίγουρο που προκύπτει από τη νίκη του Παναθηναϊκού επί της ΑΕΚ με 1-0 στο ντέρμπι του ΟΑΚΑ για την 22η αγωνιστική της Α’ Εθνικής είναι πως διατηρεί άσβεστο το ενδιαφέρον στο πρωτάθλημα, τουλάχιστον σε ότι αφορά την κορυφή του βαθμολογικού πίνακα. Σε διαφορετική περίπτωση, σε περίπτωση δηλαδή νίκης της ΑΕΚ, κυρίως, αλλά και ισοπαλίας, η «Ένωση» θα είχε πάρει μια διαφορά (6 ή 3 βαθμούς) που πολύ δύσκολα οι «πράσινοι» θα μπορούσαν να καλύψουν μέσα σε 8 αγωνιστικές, δεδομένου ότι θα ήταν χειρότεροι και στην ισοβαθμία.

Συμπεράσματα

Από το συγκεκριμένο παιχνίδι προκύπτουν αρκετά ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Αρχικά, ο Παναθηναϊκός, στο κρισιμότερο παιχνίδι της σεζόν «έπιασε» πιθανότατα την καλύτερή του απόδοση σε ματς πρωταθλήματος και γέμισε τους φίλους του με αισιοδοξία, όχι τόσο για τη συνέχεια της τρέχουσας σεζόν, αλλά αναφορικά με το μέλλον αυτής της ομάδας και μετά το καλοκαίρι. Επίσης, ένα πολύ θετικό στοιχείο για το «τριφύλλι» είναι ότι φάνηκε πως ήθελε περισσότερο το παιχνίδι από την αντίπαλη ομάδα, από το πρώτο λεπτό του αγώνα. Λένε πως συνήθως αυτός που θέλει κάτι περισσότερο αυτός είναι και που το πετυχαίνει. Σε ότι αφορά την ΑΕΚ πάλι, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Πάνω που το πρωτάθλημα μπήκε στην κρίσιμη καμπή του, η ομάδα άρχισε να χάνει παιχνίδια πιο εύκολα από ότι συνήθιζε τους πρώτους μήνες του πρωταθλήματος (σημειωτέον: όταν δεν υπήρχε ακόμα το άγχος της βαθμολογίας), αρχής γενομένης από το 4-0 του Ηρακλή, στη συνέχεια το 3-0 του Ολυμπιακού και με αποκορύφωμα την ήττα στο ντέρμπι του ΟΑΚΑ, χωρίς μάλιστα να καταφέρει να αντιδράσει πριν το τελευταίο μισάωρο, όταν και δημιούργησε τις μοναδικές δύο ευκαιρίες της στο παιχνίδι. Και αυτό ακριβώς είναι και το παράπονο των περισσοτέρων φίλων της ομάδας, τις σεζόν που είναι στο «τιμόνι» της ομάδας ο Φερνάντο Σάντος. Ότι δηλαδή στο κρίσιμο σημείο, η ΑΕΚ «λυγίζει», κάτι που μπορεί να οφείλεται είτε στην τεράστια ατολμία και την τακτική διαχείρισή της από τον Πορτογάλο, είτε στην έλλειψη των παικτών με το ειδικό βάρος να ανταπεξέλθουν στην ψυχολογική πίεση της στιγμής. Όπως και να’ χει, η «Ένωση» δεν αποδεικνύει μέσα στο γήπεδο πως η πολύ καλή της άμυνα και η εν γένει αγωνιστική της οργάνωση, το τεράστιο πάθος, το γεγονός ότι παλεύει μέχρι τέλους κάθε αγώνα, το ότι πιθανώς αρκετοί παίκτες της να έχουν αποδώσει κατά καιρούς το 101% των δυνατοτήτων τους, η οργανωμένη διοίκηση και τέλος το κίνητρο της διάκρισης των παικτών, πως μπορούν να γίνουν οι παράγοντες που θα δώσουν τη λύση την κρίσιμη στιγμή και θα ανεβάσουν την ομάδα ένα σκαλί παραπάνω.

Από εκεί και πέρα, το τεράστιο αβαντάζ της «Ένωσης» τη δεδομένη στιγμή και αυτό που έχει να αντιπαρατάξει στην ανεβασμένη στα ύψη ψυχολογία και την κεκτημένη ταχύτητα του Παναθηναϊκού, είναι το εξαιρετικά ευνοϊκό πρόγραμμα, σε αντίθεση με αυτό των «πρασίνων» που περιλαμβάνει ματς «φωτιά». Ίσως το πρόγραμμα των αγώνων να είναι αυτό που θα βοηθήσει τελικά την ΑΕΚ να διατηρήσει το ελάχιστο δυνατό προβάδισμα έναντι του αντιπάλου της, όμως ποιος μπορεί να είναι σίγουρος πως δεν θα κάνει για ακόμη μια φορά τα εύκολα δύσκολα, όπως είχε κάνει και πέρυσι, χάνοντας 1-0 από τον Ιωνικό στο ΟΑΚΑ πετώντας έτσι τις προσπάθειες ενός χρόνου για την κατάκτηση του πρωταθλήματος στα σκουπίδια;

Από αυτή την αστάθεια της ΑΕΚ, προκύπτει και η αισιοδοξία στο στρατόπεδο του Παναθηναϊκού, παρά τη δύσκολη συνέχεια που ακολουθεί. Ήδη οι «πράσινοι» τρέχουν ένα σερί έξι συνεχόμενων νικών, αποδίδοντας καλύτερα παιχνίδι με το παιχνίδι και σίγουρα το γεγονός αυτό έχει ανεβάσει την ψυχολογία της ομάδας. Άπαντες πιστεύουν πως εάν αρχικά «περάσουν» από την Τούμπα και κάνουν δύο ακόμη συνεχόμενες νίκες με ΟΦΗ εντός και Καλαμαριά εκτός, τότε η πίεση που θα ασκηθεί στην ΑΕΚ ίσως οδηγήσει και στην… ασφυξία για τον «Δικέφαλο».

Η 'μάχη' του πάγκου

Πέρα από αυτά όμως, ένα στοιχείο που έχει σημασία είναι το πώς θα αντιμετωπιστούν οι δύο προπονητές στη συνέχεια από διοικήσεις και οπαδούς αλλά και πως αυτοί με τη σειρά τους θα διαχειριστούν τακτικά τα εναπομείναντα ματς. Όσον αφορά στον νικητή του ντέρμπι, τον Αλμπέρτο Μαλεζάνι, το βράδυ της Κυριακής κέρδισε πάρα πολλούς πόντους και από τη διοίκηση και από τους «πράσινους» οπαδούς. Και για τους τρεις βαθμούς αλλά κυρίως για την παρουσία της ομάδας. Ο Ιταλός φαίνεται πως οι αρκετές… παραχωρήσεις που έχει κάνει από την αρχή της χρονιάς (βλ. Κονσεϊσάο στον πάγκο, Βόουτερ στον πάγκο, αλλαγή θέσης στον Μπίσκαν, χρησιμοποίηση του Γκέκα στην κορυφή της επίθεσης, αλλαγή συστήματος σε 4-4-2 κ.α) του έχουν βγει σε καλό όμως εδώ πρέπει να σημειωθεί και το εξής: Το γεγονός πως ο Μαλεζάνι άλλαξε πάρα πολλά στην ομάδα του μέσα σε μια σεζόν ναι μεν δείχνει ότι ο συγκεκριμένος τεχνικός δεν είναι κατά το κοινώς λεγόμενο ξεροκέφαλος και πως δεν διστάζει να παραδεχθεί τα όποια λάθη του, δείχνει όμως και το προφανές, πως δηλαδή φέρει και το μεγαλύτερο ποσοστό ευθύνης για την κακή αγωνιστική κατάσταση και την απώλεια αρκετών σημαντικών βαθμών στο πρώτο μισό του πρωταθλήματος. Όμως, το θετικό για αυτόν είναι ότι ο παράγοντας που οδηγεί συνήθως στην λήψη αποφάσεων είναι η τελευταία… γεύση. Όσο περνάει ο καιρός τόσο ο Γιάννης Βαρδινογιάννης πείθεται πως η αρχική του πρόθεση να κρατήσει τον Ιταλό στον πάγκο της ομάδας είναι και η πλέον ενδεδειγμένη, πόσο μάλλον εάν η ομάδα πάρει τη δεύτερη θέση. Τότε τα πράγματα θα είναι απλά, ο Μαλεζάνι θα είναι εκτός συγκλονιστικού απροόπτου το απόλυτο αφεντικό και τη νέα σεζόν. Σε διαφορετική περίπτωση τα πράγματα μπλέκουν ιδιαίτερα και σημαντικό ρόλο στην απόφαση του «Τζίγγερ» θα παίξει ο τρόπος που η ομάδα θα μείνει εκτός στόχου, καθώς ακόμη απομένουν 8 αγώνες, διάστημα που μπορεί να γίνει το οτιδήποτε, από ένα εκπληκτικό σερί, μέχρι και τρεις-τέσσερις ήττες… Πλέον, η «μπάλα» είναι στο «γήπεδο» του Ιταλού. Το πώς θα διαχειριστεί την ομάδα του σε αυτά τα ματς πιθανότατα κρύβει και τη λύση του… αινίγματος, τουλάχιστον για το κομμάτι που του αναλογεί. Εάν επιλέξει την φουλ επίθεση σε όλα τα επίπεδα, που είναι η πιο εμφανής λύση για αυτό που θέλει να πετύχει ο Παναθηναϊκός, μπορεί μεν να του γυρίσει «μπούμερανγκ», ωστόσο μπορεί και να του δώσει μια σπουδαία τακτική νίκη και ο ίδιος να κερδίσει πλέον τη δυνατότητα να έχει κάτι να αντιπαρατάξει όταν κάποια στιγμή οι επιλογές του τεθούν ξανά υπό αμφισβήτηση.

Σε ότι αφορά τον ηττημένο της υπόθεσης, τον Φερνάντο Σάντος τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά. Ο Πορτογάλος, δεν έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη σε αυτό που συμβαίνει στην ομάδα (αγωνιστική καθίζηση), όσο και αν κάτι τέτοιο ακούγεται οξύμωρο. Όταν μέσα σε δύο χρόνια, η διοίκηση σου αλλάζει δύο φορές τους στόχους της ομάδας, την ώρα που όταν σε έφερνε στην ομάδα σου έδινε όλες τις διαβεβαιώσεις πως το μόνο που θα έχεις να κάνει είναι να χτίσεις σιγά σιγά μια ομάδα που θα πρωταγωνιστεί τα χρόνια που θα ακολουθήσουν και η οποία θα στηρίζεται σε νεαρούς ποδοσφαιριστές, δεν μπορεί να φταις μόνο εσύ. Εσύ μετά βεβαίως φταις γιατί κάνεις αποδεκτά τα συγκεκριμένα αιτήματα… Αρχικά, η διοίκηση ζήτησε πέρυσι από τον Σάντος, αφού… γλυκάθηκε, έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ. Φέτος άρχισαν άπαντες να μιλούν και για πρωτάθλημα. Δεν μπορεί λοιπόν να φταίει μόνο ο Πορτογάλος για το γεγονός πως η ομάδα στο κρίσιμο σημείο δεν άντεξε την πίεση. Ακόμη λιγότερο φταίει για το ότι δεν χρησιμοποιεί τα νέα παιδιά της ομάδας. Άλλωστε, τι είδους πορεία μπορεί να κάνει μια ομάδα σε ένα πρωτάθλημα όταν στηρίζεται σε παίκτες 17-22 ετών; Όχι αναγκαστικά κακή, αλλά σίγουρα αμφιβόλου ποιότητας και διάρκειας. Ο Πορτογάλος σίγουρα φταίει για την αμφιλεγόμενη διαχείριση του υλικού που είχε στα χέρια του, από πολλούς που πιστεύουν ότι έχει βάλει στην ομάδα του… χαλινάρια. Ίσως πάλι ο ίδιος να μην μπορεί να προσφέρει κάτι παραπάνω σε μια ομάδα, ή ακόμη καλύτερα σε αυτή την ομάδα. Ακόμη όμως και τότε, σίγουρα αυτός είναι ο άμεσος υπεύθυνος για την πορεία της ομάδας, όμως ο… ηθικός αυτουργός είναι αυτός που ζητάει κάτι από κάποιον που δεν έχει τη δυνατότητα να το κάνει. Ο Σάντος δύσκολα θα αλλάξει τακτική (με ότι αυτή η έννοια περιλαμβάνει) οκτώ αγωνιστικές πριν το φινάλε. Εάν του βγει έχει καλώς, εάν όχι τότε αυτό που θα ισχυριστεί είναι πως έκανε αυτό ακριβώς που του ζητήθηκε. Σύμμαχός του το ευνοϊκότατο πρόγραμμα έναντι του Παναθηναϊκού. Στη δεύτερη περίπτωση, αναμένεται με αγωνία η απόφαση της διοίκησης της ΑΕΚ, την ώρα που οι φωνές εναντίον του από τους φίλου της ΑΕΚ πληθαίνουν.

Αναλυτικά το υπόλοιπο πρόγραμμα των δύο ομάδων στο πρωτάθλημα:

Το πρόγραμμα του Παναθηναϊκού

23η αγ.: ΠΑΟΚ – Παναθηναϊκός
24η αγ.: Παναθηναϊκός – ΟΦΗ
25η αγ.: Καλαμαριά – Παναθηναϊκός
26η αγ.: Ξάνθη – Παναθηναϊκός
27η αγ.: Παναθηναϊκός – Ατρόμητος
28η αγ.: Ηρακλής – Παναθηναϊκός
29η αγ.: Παναθηναϊκός – Αιγάλεω
30η αγ.: Λάρισα – Παναθηναϊκός

Σύνολο: 3 εντός / 5 εκτός

Το πρόγραμμα της ΑΕΚ

23η αγ.: ΑΕΚ – Πανιώνιος
24η αγ.: Καλλιθέα – ΑΕΚ
25η αγ.: ΑΕΚ – Ακράτητος
26η αγ.: ΑΕΚ – Λεβαδειακός
27η αγ.: ΠΑΟΚ – ΑΕΚ
28η αγ.: ΑΕΚ – ΟΦΗ
29η αγ.: Καλαμαριά – ΑΕΚ
30η αγ.: ΑΕΚ – Ξάνθη

Σύνολο: 5 εντός / 3 εκτός

Επιμέλεια: Άκης Στρατόπουλος