«Πράσινος για πάντα»

Διατεθειμένος ακόμη και να κλείσει την καριέρα του στον Παναθηναϊκό δηλώνει ο Δημήτρης Παπαδόπουλος, σε συνέντευξή του στο επίσημο περιοδικό του Παναθηναϊκού. Έτσι, όπως είναι φυσικό, στο ερώτημα για το αν θέλει να έχει αίσιο τέλος η υπόθεση της ανανέωσης του συμβολαίου του απαντά ότι «…εννοείται» και δηλώνει ότι οι στόχοι του συμβαδίζουν με αυτούς της ομάδας, δηλαδή κατάκτηση τίτλων και καλές πορείες στην Ευρώπη. Όσον αφορά στην φετινή πορεία της ομάδας, ο επιθετικός του Παναθηναϊκού πιστεύει ότι φταίνε, εξίσου, η απειρία λόγω του νεαρού της ηλικίας αρκετών παικτών, οι πολλοί νέοι παίκτες που αποκτήθηκαν το καλοκαίρι που επηρέασε, όπως ήταν φυσικό, την ομοιογένεια της ομάδας, αλλά και η ατυχία σε αρκετούς αγώνες. Τέλος, αν και επαναλαμβάνει πως θα ήθελε να μείνει για πολλά χρόνια στο «τριφύλλι», τονίζει πως η προοπτική να παίξει σε ένα σπουδαίο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα θα ήταν δελεαστική.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Δημήτρη Παπαδόπουλου στο επίσημο περιοδικό του Παναθηναϊκού:

«Σίγουρα αυτή η πρώτη χρονιά θα μου μείνει αξέχαστη. Τόσο σε ομαδικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Νταμπλ με τον Παναθηναϊκό και λίγο μετά κατάκτηση του Euro με την Εθνική ομάδα. Τέτοιος συνδυασμός είναι πού δύσκολο να επαναληφθεί. Δεν πρέπει πάντως να μένουμε σε εκείνη τη σεζόν. Και τις επιτυχίες και τις αποτυχίες πρέπει να τις ξεχνάς και να προχωράς. Μόνο έτσι πας μπροστά», ήταν η πρώτη τοποθέτηση του Δημήτρη Παπαδόπουλου.

Είχες πει στην πρώτη σου συνέντευξη ότι στόχος σου ήταν να καθιερωθείς. Το πέτυχες και με το παραπάνω. Τώρα ποιοι είναι οι στόχοι σου;

«Να σου πω την αλήθεια δεν το έχω σκεφτεί και τόσο πολύ. Πάντα, να ξέρεις, οι στόχοι μου συμβαδίζουν με αυτούς της ομάδας. Τι άλλο λοιπόν από την κατάκτηση τίτλων με τον Παναθηναϊκό. Α, και για να μην ξεχνάμε την παράδοση του συλλόγου, θέλω και καλές πορείες στην Ευρώπη».

Για το Τσάμπιονς Λιγκ τότε άκουγες πολλά αλλά δεν είχες εικόνα εκ των έσω. Τώρα που το έζησες για 3 σερί χρόνια, πως το βλέπεις;

«Το Τσάμπιονς Λιγκ είναι η κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση και το κορυφαίο ποδοσφαιρικό προϊόν μετά από το Παγκόσμιο Κύπελλο. Είναι μια ευκαιρία για κάθε ομάδα, για κάθε παίκτη να δει τις πραγματικές του δυνατότητες, να διαπιστώσει τι μπορεί να κάνει ανταγωνιζόμενος τους κορυφαίους, αγωνιζόμενος στο υψηλότερο επίπεδο. Σε αυτά τα παιχνίδια αποκαλύπτονται οι αδυναμίες σου και που πρέπει να βελτιωθείς. Τους αγώνες αυτούς τους βλέπει όλος ο κόσμος. Είναι λοιπόν χαρά να συμμετέχεις στο Τσάμπιονς Λιγκ. Αναγκάζεσαι να τα δίνεις όλα».

Τις δύο πρώτες σου χρονιές η πορεία της ομάδας ήταν καλή. Όχι όμως και φέτος...

«Πρέπει να σκέφτεστε ότι εφέτος είχαμε μια νέα ομάδα. Και σε πρόσωπα και σε ηλικία. Χωρίς μεγάλη εμπειρία σε αγώνες τέτοιου επιπέδου και αυτό το πληρώσαμε. Ήμασταν και άτυχοι σε κάποια ματς όπως αυτό με την Ουντινέζε στην Αθήνα. Μέσα από τις εμπειρίες όμως, ακόμη κι αν είναι σκληρές, μαθαίνεις. Ο κ. Μαλεζάνι από την αρχή επέμενε πολύ στην τακτική και καλά έκανε και δούλευε συνεχώς στον συγκεκριμένο τομέα. Στην Ευρώπη για να προχωρήσεις πρέπει να ξέρεις από τακτική. Στην Ελλάδα δυστυχώς κυριαρχεί η σκοπιμότητα και δεν δίνουμε το απαιτούμενο βάρος στην τακτική».

Κλασική και δυστυχώς αναπόφευκτη ερώτηση: τι έφταιξε φέτος σε Ελλάδα και Ευρώπη και οι προσδοκίες δεν επιβεβαιώθηκαν;

«Αυτό που είπα και πριν. Έχουμε μια νέα ομάδα σε όλα. Δεν είχαμε όπως είναι φυσικό την κατάλληλη νοοτροπία για να ανταπεξέλθουμε. Όταν έχεις τόσους νεαρούς στην ομάδα χρειάζονται καθοδήγηση για να καταλάβουν τι εστί Παναθηναϊκός. Κάποιες φορές "αναγκάστηκα" κι εγώ να παίξω αυτό το ρόλο. Και λέω "αναγκάστηκα" γιατί κι εγώ ηλικιακά δεν είμαι μεγάλος. Είμαι όμως πια τρία χρόνια στην ομάδα και καταλαβαίνω τι σημαίνει να παίζεις στον Παναθηναϊκό. Μια τέτοια ομάδα χρειάζεται χρόνο. Εμείς δεν ήμασταν φέτος έτοιμοι για μια τέτοια σειρά αγώνων. Τα δώσαμε όλα στα προκριματικά με τη Βίσλα και μετά νομίζω ότι αποσυντονιστήκαμε. Αν είχαμε κερδίσει το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στην πρεμιέρα θα ήταν όλα διαφορετικά. Και κυρίως στην ψυχολογία της ομάδας».

Έχουμε ακούσει πολλάκις από τα στόματα όλων στον Παναθηναϊκό να μιλούν για το χτίσιμο της νέας ομάδας. Και όλοι συμφωνούν, με ένα στόμα, ότι ένα τέτοιο εγχείρημα χρειάζεται κατ' αρχήν χρόνο. Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα και μια ποδοσφαιρική ομάδα δεν χτίζεται μέσα σε μερικούς μήνες...

«Πραγματικά δεν είναι καθόλου εύκολο να χτίσεις από την αρχή μια καινούρια ομάδα και σαφώς δεν γίνεται σε μικρό χρονικό διάστημα. Ηλικιακά είμαστε νέα ομάδα για τα βαθιά νερά. Και αυτό φάνηκε κυρίως στα εκτός έδρας παιχνίδια. Όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα στο ξεκίνημα. Το πιο σημαντικό είναι όμως ότι έχουν μπει οι βάσεις και αυτές οι βάσεις είναι στέρεες. Σκεφτείτε ότι σχεδόν όλοι είμαστε κάτω των 30. Αυτή η ομάδα έχει μέλλον. Αν συνεχίσουμε να δουλεύουμε σκληρά σας λέω ότι του χρόνου θα είμαστε πολύ καλύτεροι».

Ο δικός σου ρόλος σε αυτή την προσπάθεια;

«Είναι αυτός που κάθε παίκτης νομίζω οφείλει να έχει. Πάνω απ’ όλα είναι η ομάδα. Κάθε νέος ποδοσφαιριστής που έρχεται στην ομάδα πρέπει να τον στηρίζουμε. Αυτό κάνουμε και αυτό είναι που πρέπει ο καθένας να πράττει».

Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύς λόγος για το συμβόλαιό σου. Ρωτήθηκες και σε συνέντευξη τύπου "αν θέλεις να μείνεις" και απάντησες...

«...ότι εννοείται. Έτσι νιώθω, έτσι απάντησα. Το συμβόλαιο, το κάθε συμβόλαιο, ενός παίκτη είναι κάτι καθαρά ατομικό. Ένας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής έχει 10, άντε 15 στην καλύτερη περίπτωση, χρόνια καριέρας. Πρέπει λοιπόν να εξασφαλισθείς σε αυτά τα χρόνια. Είναι ίσως η μοναδική περίπτωση που βάζεις το δικό σου συμφέρον πρώτα. Έχω απαντήσει λοιπόν ότι εγώ θέλω να μείνω στον Παναθηναϊκό».

Η ιδέα της καριέρας στο εξωτερικό σε συγκινεί;

«Το έχω δοκιμάσει αν και όχι όπως το εννοείς ή όπως θα μπορούσε να γίνει στο μέλλον. Η αλήθεια είναι ότι οι διαφορές είναι τεράστιες και τις καταλαβαίνεις μόνο αφού επιστρέψεις στην ελληνική πραγματικότητα. Τότε που πήγα στην Μπέρνλι τα πράγματα ήταν δύσκολα. Μόνος σε μια ξένη χώρα, σε μια ξένη πραγματικότητα. Τα είδα όλα! Μάλιστα πίστευα ότι είχα κάνει λάθος. Τώρα βλέπω ότι η θητεία μου εκεί ήταν μια επένδυση για μένα που εκείνο τον καιρό δεν μπορούσα να καταλάβω. Ήταν πραγματικό σχολείο. Τώρα βέβαια είμαι σαφώς πιο έτοιμος σε όλους τους τομείς για ένα ξένο πρωτάθλημα. Στη ζωή σου πάντα θέλεις το καλύτερο. Ακόμη κι αν κλείσω την καριέρα μου στον Παναθηναϊκό, που το εύχομαι, πάντα ένα καλύτερο πρωτάθλημα σαν το ισπανικό ή το ιταλικό θα είναι ένας δελεαστικός προορισμός. Ποιός δεν θα ήθελε να παίξει στην Πριμέρα, στο Καμπιονάτο, στην Πρέμιερσιπ;»

Η Εθνική ομάδα είναι ενεργεία πρωταθλήτρια Ευρώπης αλλά το πρωτάθλημά μας δεν είναι αντάξιο του βαρύτιμου τίτλου...

«Στην Ελλάδα δυστυχώς υπάρχει υποβάθμιση. Υπάρχει πολύ βία. Προσπάθειες έγιναν και από τη δική μας την ομάδα αλλά και από τον Ντέμη Νικολαΐδη αλλά η Πολιτεία, οι φορείς, δεν στάθηκαν αρωγοί στην προσπάθεια αυτή. Σίγουρα λοιπόν το πρωτάθλημα δεν είναι αντάξιο του τίτλου της Εθνικής. Το κακό είναι ότι όλοι τα ξέρουν, τα λένε αλλά κανείς δεν κάνει τίποτα. Υπάρχει πρόβλημα και με τη διαιτησία. Όχι τόσο με τους διαιτητές εφέτος όσο με τους επόπτες. Εγώ δέχομαι ότι τα λάθη είναι ανθρώπινα και χωρίς δόλο. Το ότι επαναλαμβάνονται όμως σημαίνει ότι το συνολικό επίπεδο της διαιτησίας είναι κακό. Για παράδειγμα το ακυρωθέν γκολ του Γκέκα στο ματς με την ΑΕΚ. Ο βοηθός ήταν στην ευθεία και έβλεπε καθαρά τη φάση. Δεν ξέρω τι σκέφτηκε και το ακύρωσε».

Από τον εαυτό σου είσαι ικανοποιημένος εφέτος;

«Εγώ κοιτώ την απόδοσή μου ανάλογα με την ομάδα μου. Η σχέση παίκτη ομάδας είναι αμφίδρομη. Όταν πηγαίνει καλά η ομάδα ανεβαίνεις κι εσύ. Και το ανάποδο. Ακόμη και οι παίκτες που δεν παίζουν πολύ πρέπει να σκέφτονται έτσι. Ίσως δεν είνια εύκολο να το δεις όταν δεν έχεις μεγάλη συμμετοχή αλλά κάθε αθλητή τον συμφέρει να έχει επιτυχίες ο σύλλογός του».

Στην ποδοσφαιρική στρατηγική λοιπόν, πόσος χώρος υπάρχει για την φαντασία του παίκτη, για την υπακοή στις επιταγές του ενστίκτου;

«Η τακτική είναι χρήσιμη. Κάθε ομάδα οφείλει να έχει ένα πλάνο και να το ακολουθεί. Δεν ξέρεις όμως αν αυτό που σχεδιάζεις στο χαρτί θα σου βγει στο χορτάρι. Θα πω ένα πρόβλημα που είχαμε εμείς στην αρχή της σεζόν. Προσπαθούσαμε να ακολουθήσουμε ακριβώς τις οδηγίες του προπονητή και δεν σκεφτόμασταν να δοκιμάσουμε κάτι άλλο. Χρειάζεται και η φαντασία στο παιχνίδι, ανάλογα με το ματς και τον αντίπαλο. Τώρα ευτυχώς το καταλάβαμε και παίρνουμε πρωτοβουλίες».

Η δουλειά του επιθετικού (συνηθίσαμε να λέμε ότι) είναι το γκολ. Εσύ πάντως τρέχεις πιο πολύ και από Άγγλο μέσο...

«Με το σύστημα που παίζουμε και τη θέση που με χρησιμοποιεί ο προπονητής δεν μπαίνω στην περιοχή τόσο συχνά όσο παλιότερα. Το σημαντικό όμως είναι να κάνεις αυτό που πρέπει για την ομάδα. Πρώτα πρέπει να εξασφαλίζεται η νίκη της ομάδας και μετά ποιος θα βάλει το γκολ. Το ομαδικό είναι πάνω από το ατομικό συμφέρον».

Φαντάζομαι ότι ένας χαμηλών τόνων άνθρωπος δεν "τρελαίνεται" με τη δημοσιότητα...

«Σε όλους αρέσει κατά βάθος να τους αναγνωρίζει ο κόσμος. Εγώ απλά αισθάνομαι άβολα να είμαι σε ένα εστιατόριο π.χ. και να έρθει κάποιος να μου μιλήσει. Γενικά δεν προτιμώ να είμαι σε πολυσύχναστα μέρη. Απολαμβάνω την ηρεμία μου».

Πέραν του επισήμου περιοδικού του Παναθηναϊκού, την Τρίτη τίθενται στην κυκλοφορία και τα εισιτήρια του αγώνα της 24ης αγωνιστικής με αντίπαλο τον ΟΦΗ που θα διεξαχθεί την Κυριακή στο ΟΑΚΑ. Τα εισιτήρια τιμώνται από 10 έως 45 ευρώ και λεπτομέρειες για τη διάθεσή τους αναφέρονται στην επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου.