Σβήνει κεράκια ο ΠΑΣ!

Την 45η επέτειο από την ίδρυση του γιορτάζει, ο ΠΑΣ Γιάννινα.

Στις 8 Ιουλίου του 1966, οι αντίπαλοι Ατρόμητος Ιωαννίνων και Αβέρωφ αποφασίζουν να παραμερίσουν τις όποιες διαφορές τους χωρίζουν και δημιουργούν τον ΠΑΣ (Πανηπειρωτικός Αθλητικός Σύλλογος) Γιάννινα, που έμελε να γίνει το καμάρι της Ηπείρου.

Η πρώτη αναμέτρηση στο πρωτάθλημα ήταν το ματς με τον Ολυμπιακό Πατρών, στην πρεμιέρα της Β’ Εθνικής, την περίοδο 1966-1967 και έληξε με 3-0 υπέρ του ΠΑΣ.

Η πρώτη τετραετία είναι ιδιαίτερα δύσκολη με την ομάδα να προσπαθεί να βρει την αγωνιστική της ταυτότητα και να σταθεροποιηθεί ώστε να κάνει το παραπάνω βήμα. Καταλυτική σε αυτό είναι η παρουσία του προπονητή Γκομέζ Ντε Φαρία, ο οποίος φέρνει μαζί του ποδοσφαιριστές με πλούσιο ταλέντο που άλλαξαν τα δεδομένα.

Ο Φαρία φέρνει τον Γκλασμάνη, που τότε έπαιζε σε μια ομάδα της Βενεζουέλας. ακολουθεί ο Εδουάρδος Κοντογιωργάκης (Ριγκάνι), και στη συνέχεια οι: Χουάν Μοντέζ, Εδουάρδος Λίσσα, Όσκαρ Αλβαρέζ, Χοσέ Παστερνάκης (Παστερνάκ).

Αυτή η φουρνιά οδηγεί τον ΠΑΣ (27-05-74) στα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου, αφού κατακτά το πρωτάθλημα στον πρώτο, από τους τρεις ομίλους που υπήρχαν στην Β’ κατηγορία και ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Α’ Εθνική.

Τα επιτεύγματα αυτής της ομάδας και οι νίκες επί των μεγάλων του ελληνικού ποδοσφαίρου με εξαιρετική απόδοση δίνουν το προσωνύμιο «Αγιαξ της Ηπείρου» που ακολουθεί τον ΠΑΣ μέχρι σήμερα. Παράλληλα ο ΠΑΣ αποκτά φανατικό κοινό που παραμένει πιστό μόνο στην ομάδα της πόλης των Ιωαννίνων.

Μετά από δέκα χρόνια παρουσίας, με σημαντικότερη επιτυχία τις δύο πέμπτες θέσεις τις περιόδους 75-76 και 77-78, βρίσκεται στη δεύτερη κατηγορία κλείνοντας ένα κύκλο με αξιόλογη παρουσία.

Το 1984 πέφτει επιστρέφει για δυο περιόδους και ξανά Β’ Εθνική.

Το καλοκαίρι του ‘90 επιστρέφει στην Α’ Εθνική για να βρεθεί άμεσα στη Β’ συνεχίζοντας το σκωτσέζικο ντους για τους οπαδούς του.

Δέκα χρόνια ταλανίζεται στις μικρές κατηγορίες και το καλοκαίρι του 2.000, σε συγκλονιστικούς αγώνες μπαράζ παίρνει το εισιτήριο της ανόδου έχοντας 8.000 κόσμο στο πλευρό του στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας.

Από εκεί και μετά τα διοικητικά προβλήματα και το κακό αγωνιστικό πρόσωπο τον οδηγούν μέχρι και την τρίτη κατηγορία τον Ιούνιο του 2004! Μια από τις πιο μαύρες σελίδες στην ιστορία της ομάδας της Ηπείρου είναι ο υποβιβασμός το 2002-03 με αφαίρεση βαθμών λόγω χρεών.

Δύο χρόνια θα παραμείνει στην τρίτη κατηγορία και η συνέχεια είναι ανοδική. Τρεις περιόδους στη Β’, άνοδος στην Α’ και άμεση πτώση.

Επέστρεψε και στόχος όλων να σταματήσει να λειτουργεί ως ασανσέρ και να καθιερωθεί στην πρώτη κατηγορία.

Το έμβλημα είναι ο Ταύρος, ο οποίος απεικονιζόταν σε νόμισμα την εποχή του Κοινού των Ηπειρωτών.

Αλέξανδρος Πιπεριάς