Κατσουράνης: «Ανδρώθηκα στην ΑΕΚ και δέθηκα μαζί της»

Συνέντευξη-αφιέρωμα στον Κώστα Κατσουράνη με τίτλο «Χρυσές Αναμνήσεις για τον Κατσουράνη» φιλοξενεί η επίσημη ιστοσελίδα της UEFA. Σε αυτό ο πρώην μέσος της ΑΕΚ και νυν της Μπενφίκα εξηγεί τους λόγους που επέλεξε να αγωνιστεί στο εξωτερικό και προτίμησε τη Μπενφίκα, ενώ μιλά για τα περίεργα συναισθήματα που του προκάλεσε η επιστροφή στο «Ντα Λουζ», έδρα της Μπενφίκα, αλλά και συνάμα γήπεδο όπου πριν από δύο χρόνια η Ελλάδα είχε κατακτήσει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Ακολουθεί αναλυτικά η συνέντευξη του 27χρονου μέσου:

Γιατί επέλεξες να αγωνιστείς τώρα για πρώτη φορά στο εξωτερικό;

«Είμαι στην κατάλληλη ηλικία και έχω την απαιτούμενη εμπειρία. Πιστεύω πως θα ήταν λάθος να αναβάλω περαιτέρω τη μεταγραφή στο εξωτερικό, αλλά πιστεύω επίσης πως θα ήταν λάθος να φύγω νωρίτερα. Δέθηκα πολύ με την ΑΕΚ και τους οπαδούς της. Σε αυτή την ομάδα πραγματικά ανδρώθηκα σαν ποδοσφαιριστής. Πλέον την αφήνω ξέροντας πως έπαιξα όσο καλύτερα μπορούσα και πως βοήθησα την ομάδα όσο περισσότερο μπορούσα».

Είχε πέρυσι πρόταση να αγωνιστείς στη Βέρντερ Βρέμης και φέτος στη Γκλάντμπαχ, αλλά επέλεξες τη Μπενφίκα. Γιατί προτίμησες την Πορτογαλία από τη Γερμανία;

«Και τα δύο πρωταθλήματα είναι πολύ ανταγωνιστικά, αλλά πιστεύω πως το πορτογαλικό μου ταιριάζει περισσότερο σαν ποδοσφαιριστή. Υπήρχαν όμως και άλλοι παράγοντες που έπαιξαν ρόλο στην επιλογή μου. Η Πορτογαλία μου ταιριάζει περισσότερο και σαν χώρα και θα είναι ευκολότερο για μένα και τη σύζυγό μου να προσαρμοστούμε στον νέο τρόπο ζωής. Είναι η πρώτη φορά που θα αγωνιστώ στο εξωτερικό και δεν θα ήθελα να αφήσω τον ήλιο και το μεσογειακό τρόπο ζωής που έχουν κοινό η Ελλάδα και η Πορτογαλία».

Πώς ένιωσες όταν επέστρεψες στο «Ντα Λουζ» για πρώτη φορά μετά τον τελικό του EURO 2004;

«Μετά την παρουσίασή μου από τη Μπενφίκα, μπήκα στον αγωνιστικό χώρο και κοίταξα την εστία στην οποία είχε πετύχει ο Άγγελος Χαριστέας το νικητήριο γκολ τον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2004. Θυμάμαι πως σε εκείνο το σημείο του σταδίου υπήρχαν Έλληνες φίλαθλοι που τρελάθηκαν. Ομολογώ πως ανατρίχιασα».

Έπαιξε ρόλο στην απόφασή σου το γεγονός πως ο Φερνάντο Σάντος θα ήταν προπονητής σου και ο Γιώργος Καραγκούνης συμπαίκτης σου;

«Θα αποδεχόμουν την πρόταση της Μπενφίκα ακόμη και αν ο Φερνάντο Σάντος και ο Γιώργος Καραγκούνης δεν ήταν εκεί. Η πρόταση που μου έγινε ήταν εξαιρετική, η χρονική στιγμή ήταν η κατάλληλη και υποδέχτηκα με ικανοποίηση την προοπτική να αγωνιστώ σε μια ιστορική ευρωπαϊκή ομάδα και σε ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα. Πάντως είμαι πολύ τυχερός που θα συνεργαστώ ξανά με έναν προπονητή τον οποίο γνωρίζω και σέβομαι πολύ. Δεν χρειάζεται να πω πως το να έχω και έναν συμπατριώτη μου για συμπαίκτη είναι κάτι πολύ ευχάριστο».

Ήρθες στη Μπενφίκα λίγες ημέρες μετά τη μεταγραφή του Ρουί Κόστα…

«Θα είναι τιμή για μένα να μοιραζόμαστε τα αποδυτήρια με έναν θρύλο του πορτογαλικού ποδοσφαίρου, όπως ο Ρουί Κόστα. Πάντως όλοι οι παίκτες της Μπενφίκα είναι εξαιρετικοί και το επίπεδο της ομάδας είναι υψηλό. Για το λόγο αυτό είναι για μένα πρόκληση να ενσωματωθώ στην ομάδα. Δεν θα το έκανα αν δεν πίστευα πως είμαι έτοιμος για να αποδείξω την αξία μου».

Έχεις αγωνιστεί ως αμυντικό και επιθετικό χαφ, αλλά ακόμη και ως κεντρικός αμυντικός στην εθνική σου ομάδα. Ποια θέση προτιμάς περισσότερο;

«Τις τελευταίες τρεις σεζόν έχω παίξει πολλά ματς σε διαφορετικές θέσεις, τις οποίες έχω συνηθίσει και στις οποίες έχω αποδώσει και γι’αυτό δεν έχω προτιμήσεις. Ό,τι και να ζητήσει από εμένα ο προπονητής μου, δεν έχω πρόβλημα».

Θεωρείς τη Μπενφίκα ένα μεγάλο βήμα για την καριέρα σου;

«Προτιμώ να κάνω αργά, αλλά σταθερά βήματα στην καριέρα μου. Ήμουν στην Παναχαϊκή, έπαιξα για τέσσερα χρόνια στην ΑΕΚ και τώρα είμαι στη Μπενφίκα. Θα συγκεντρωθώ σε αυτό και θα δούμε τι θα φέρει το μέλλον. Ένα βήμα κάθε φορά…».

Πώς αισθάνεσαι να παρακολουθείς το Παγκόσμιο Κύπελλο από την τηλεόραση και να μην συμμετέχεις;

«Δεν είναι ωραίο να παρακολουθείς το Παγκόσμιο Κύπελλο από την τηλεόραση. Με πονά αυτό και πιστεύω πως θα μπορούσαμε να είμαστε εκεί. Αυτή η αποτυχία ωστόσο μας δίνει κίνητρο για το μέλλον».

Πριν από τέσσερα χρόνια, μόλις δύο ευρωπαϊκές ομάδες έφτασαν στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ενώ φέτος η ημιτελική φάση ήταν αποκλειστικά ευρωπαϊκή υπόθεση. Που το αποδίδεις αυτό;

«Οι Ευρωπαϊκές ομάδες είναι καλύτερα προετοιμασμένες και πιο σοβαρές από ό,τι πριν από τέσσερα χρόνια. Το 2002 οι περισσότερες ευρωπαϊκές ομάδες επέδειξαν μια αλαζονεία, δεν αντιμετώπισαν με τη δέουσα σοβαρότητα τους αντιπάλους και το πλήρωσα ακριβά. Αυτή τη φορά και οι τέσσερις ημιφιναλίστ απέδειξαν πως βασίζονται στην ομαδική δουλειά. Ανταποκρίνονται στις νέες απαιτήσεις του παιχνιδιού, που απαιτεί περισσότερη ταχύτητα, περισσότερη δύναμη και λιγότερες ατομικές ενέργειες. Ας μην ξεχνάμε πως η Ευρώπη δίνει την τάση του παιχνιδιού παγκοσμίως, αφού οι καλύτεροι παίκτες του κόσμου αγωνίζονται στα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα».

Επιμέλεια: Χρήστος Ρομπόλης