Ίβανσιτς: «Υπάρχουν παίκτες-ηγέτες στον ΠΑΟ»

Ενθουσιασμένος από τον πρώτο μήνα της θητείας του στον Παναθηναϊκό δηλώνει ο Αντρέας Ίβανσιτς σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ιστοσελίδα sportnet.at, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Νιόν της Ελβετίας, όπου βρίσκεται με την εθνική ομάδα της χώρας του. Ο Αυστριακός μέσος χαρακτηρίζει όνειρο που έγινε πραγματικότητα τη μετακίνησή του στο «τριφύλλι», ενώ τονίζει πως στις τάξεις της ομάδας υπάρχουν παίκτες-ηγέτες, απαντώντας ουσιαστικά (έστω και χωρίς να το ξέρει ο ίδιος) στις δηλώσεις του Φάνη Γκέκα περί έλλειψης ηγέτη στην ομάδα. Ακολουθεί αναλυτικά η συνέντευξη του 23χρονου άσου στην αυστριακή ιστοσελίδα:

• Έχεις προλάβει να προσαρμοστείς στον Παναθηναϊκό; Έπαιξες δύο αγώνες και το υπόλοιπο διάστημα βρίσκεσαι στην Αυστρία και την Ελβετία με την εθνική ομάδα.

«Προς το παρόν, μένω σε χώρο του συλλόγου, αλλά η Ανια και εγώ έχουμε ήδη βρει σπίτι. Αυτή οργανώνει τη μετακόμιση και τα έπιπλά μας θα πάνε στην Αθήνα μέσω ενός γραφείου μεταφορών».

• Έχεις καλή σχέση με τους συναδέλφους σου;

«Με τον Αντονσον και τον Βίκτορ συνεννοούμαι άψογα. Μαζί με τον Βίκτορ επισκέφθηκα κάποια διαμερίσματα και είχαμε μία πιο στενή επαφή. Δυστυχώς δεν μπορεί ακόμα να προπονηθεί με την ομάδα, μια και έχει ένα πρόβλημα στην άρθρωση του γονάτου και ακολουθεί ατομικό πρόγραμμα».

• Επιβεβαίωσες τις θετικές εντυπώσεις σου για τον Παναθηναϊκό από τις πρώτες εβδομάδες;

«Υπάρχουν μόνο καλά πράγματα να αναφέρω. Ελπίζω ότι αυτό δεν εξαρτάται μόνο από την επιτυχία. Όταν έχεις επιτυχίες και κερδίζεις τα παιχνίδια, τότε ολόκληρος ο σύλλογος είναι αρκετά "κλειστός". Έτσι είναι το κλίμα στην ομάδα. Όλοι είναι διατεθειμένοι να βοηθήσουν τους καινούργιους παίκτες για να ενσωματωθούν γρήγορα. Στην προπόνηση περνάμε καλά δουλεύοντας και αυτό είναι θετικό. Δεν θέλω, όμως, να κάνω σύγκριση με την Αυστρία. Το προπονητικό κέντρο είναι πολύ καλό για τον ποδοσφαιριστή. Ο καθένας έχει εκεί το δικό του δωμάτιο με κουζίνα, όπου μπορείς να κοιμηθείς και εκεί παραμένουμε πριν από κάθε ματς. Υπάρχουν τμήματα υποδομής, ακαδημίες, τρία γήπεδα κοντά στη φύση και γκαζόν. Όταν κάνουμε προπόνηση δύο φορές τη μέρα, παραμένουμε συνέχεια στο προπονητικό κέντρο. Η μεγαλύτερη διαφορά με την Αυστρία είναι ότι οι παίκτες δυο-τρεις ώρες πριν από την έναρξη της προπόνησης συναντιούνται, κάνουν μασάζ, πηγαίνουν στο γυμναστήριο ή κάνουν αποθεραπεία. Δεν είχα συνηθίσει κάτι τέτοιο. Στον Παναθηναϊκό υπάρχει πολύ μεγάλη ποιότητα, την οποία δουλεύουμε στην προπόνηση. Οι περισσότεροι πηγαίνουν στο σπίτι τους τρεις ώρες αργότερα. Εκεί είμαστε απολύτως απομονωμένοι. Ο χώρος είναι ταμπού για τους φιλάθλους και τους δημοσιογράφους. Μπορείς να κινηθείς ελεύθερα, πράγμα αρκετά ευχάριστο».

• Το αφεντικό του συλλόγου νευρίασε μετά την ήττα από τον Ιωνικό;

«Μίλησα στο τηλέφωνο με προπονητές μου από την Αυστρία και μου είπαν ότι τις πρώτες μέρες θα επικρατούσε σάλος. Όταν χάνεις, τίθενται σε αμφισβήτηση όλα όσα προηγουμένως ήταν καλά. Κάποιος μας κατηγόρησε ότι δεν είμαστε σε καλή φυσική κατάσταση. Υπάρχουν μέρες, κατά τις οποίες δεν "πιάνει" απολύτως τίποτα και αυτό πάθαμε εναντίον του Ιωνικού. Δεν πρέπει, όμως, κανείς να το αξιολογήσει υπερβολικά. Δεν επιτρέπεται να χάσουμε την ψυχραιμία μας».

• Το Σάββατο εναντίον της Ξάνθης η ομάδα θα βρίσκεται υπό πίεση.

«Όλοι πιστεύουμε ότι θα φύγουμε από αυτό το παιχνίδι έχοντας έξι βαθμούς. Όσο πλησιάζει το παιχνίδι τόσο περισσότερο το αισθανόμαστε, ακόμα και λόγω της ευθύνης που έχουμε. Παρ' όλα αυτά, δεν χρειάζεται να τρελαινόμαστε. Χαίρομαι από τώρα για τη μονομαχία με το φιλαράκι μου από τη Ραπίντ, Γκιόργκι Κόρσος, και για τον πρώην παίκτη της Πάσινγκ Τόμας Βίζιο. Εχουμε μπροστά μας ένα εντός έδρας παιχνίδι το οποίο πρέπει να κερδίσουμε».

• Αισθάνεσαι στην Αθήνα την αντιπαλότητα Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού;

«Φυσικά έχω ήδη ακούσει γι' αυτή, αλλά δεν σκέφτομαι ακόμα τίποτα. Μέχρι τον Οκτώβριο το κλίμα θα γίνει "καυτό". Γνωρίζω ότι στην Αθήνα υπάρχουν διάφορες συνοικίες, οι οποίες υποστηρίζουν μία ομάδα. Ο,τι ισχύει στη Βιέννη μεταξύ της Ραπίντ και της Αούστρια, στην Αθήνα είναι πολύ πιο ακραίο».

«Με έπεισε ο Μπάκε»

• Είχες ποτέ σκεφθεί να μεταγραφείς στην Ελλάδα;

«Όταν ήρθε η πρόταση, δεν το σκέφτηκα πολύ. Στη Σάλτσμπουργκ δεν ήμουν ευτυχισμένος. Ο Τραπατόνι μου είπε ότι είναι καλύτερα για μένα να φύγω ως δανεικός. Ο Παναθηναϊκός για κάποιους είναι μία ιδέα. Για μένα είναι χωρίς αμφιβολία ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Από εδώ και πέρα πρέπει να έχω μόνο επιτυχίες».

• Πόσο σημαντικό είναι για την ωρίμανσή σου το γεγονός ότι πήγες στο εξωτερικό;

«Σε κάθε περίπτωση είναι μία ακόμα δύσκολη κατάσταση για μένα, όπως όταν πήγα στη Σάλτσμπουργκ. Άλλη γλώσσα, άλλη γραφή. Δεν είναι απλό. Αυτή η κατάσταση δεν σου επιτρέπει να υποτιμήσεις τίποτα. Είναι απαραίτητο να προσαρμοστώ στο ποδόσφαιρο της χώρας. Πρέπει πρώτα να δημιουργήσω στην Αθήνα ένα περιβάλλον, όπου θα αισθάνομαι ευτυχισμένος και πλήρης και να μπορώ να συγκεντρώνομαι για την προπόνηση και τα παιχνίδια. Δεν χρειάζονται πολλά, όταν ζω εκεί και ο ήλιος λάμπει πάντα. Για μένα είναι σημαντικό να παίζω, να έχω επιτυχίες και να εξελιχθώ».

• Σε πειράζει που στην Αυστρία συχνά έλεγαν ότι ο Ιβανσιτς είναι ένα εξαιρετικό ταλέντο, αλλά δεν τολμά το άλμα στο εξωτερικό;

«Υπάρχουν πάντα κάποιοι που πιστεύουν ότι πρέπει να με κρίνουν. Οι περισσότεροι δεν με γνωρίζουν ή με ξέρουν από την τηλεόραση και όχι πώς είμαι πραγματικά. Αυτό φυσικά με ενόχλησε. Είμαστε όμως σε ελεύθερη χώρα και ο καθένας μπορεί να λέει ανοιχτά τη γνώμη του».

• Έκανε καλό στο φρόνημά σου να πας σε έναν κορυφαίο ευρωπαϊκό σύλλογο;

«Σίγουρα. Η Σάλτσμπουργκ μπορεί να γίνει ένας μεγάλος σύλλογος και τότε θα ήθελα να ανήκω στην ομάδα. Παρ' όλα αυτά, οι ομιλίες μου με τον προπονητή Χανς Μπάκε ήταν τόσο πειστικές, που χρειάστηκα μόνο λίγες ώρες για να συμφωνήσω».

«Υπάρχουν παίκτες-ηγέτες στον Παναθηναϊκό»

• Εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου ότι στην Αθήνα θα λάβεις έναν ρόλο ηγέτη, όπως στην εθνική ομάδα;

«Υπάρχουν ήδη παίκτες όπως ο Γκούμας, ο Παπαδόπουλος ή οι Κροάτες, οι οποίοι παίζουν εδώ και χρόνια στον Παναθηναϊκό. Αυτοί είναι οι ηγέτες. Μπορείς να φθάσεις σε αυτό το σημείο μόνο αν είσαι καιρό σε μία ομάδα και έχεις πανηγυρίσει κάποιες επιτυχίες. Προσπαθώ να γίνω παίκτης-ηγέτης, αλλά για έναν τέτοιο ρόλο πρέπει να μεγαλώσεις εσωτερικά, κάτι το οποίο χρειάζεται χρόνο. Δεν έχω απαίτηση να έχω λόγο για όλα. Όταν έχω καλή απόδοση, η θέση μου θα μεγαλώνει από μόνη της».

• Σε μία συνέντευξη είχες πει ότι στο μέλλον θες να κάνεις τον ηγετικό ρόλο σου στην εθνική πιο επιθετικό και ενεργό. Να χτυπάς το χέρι σου στο τραπέζι.

«Ακριβώς. Είμαι ένας αρκετά ήσυχος παίκτης, όπως και στην προσωπική μου ζωή. Προσπαθώ πάντα να βλέπω τα πράγματα αντικειμενικά και ουδέτερα. Μετά τις τρεις ήττες ήμουν της άποψης ότι δεν επιτρέπεται να αρχίσουμε να μιλάμε για όλα. Τότε έπρεπε να χτυπήσω το χέρι μου στο τραπέζι. Ως αρχηγός, είμαι ένας από τους πρώτους που πρέπει να παίρνω τον λόγο, αν κάτι δεν πάει καλά. Με τον Γιόζεφ Χίκερσμπεργκερ είχα στη Ραπίντ μία άψογη συνεργασία και τώρα θέλουμε να λειτουργήσουμε στην εθνική ομάδα έτσι ώστε το 2008 να έχουμε μία τέλεια ομάδα και να τα βάλουμε όλα στον σωστό δρόμο».

• Τα συναισθήματα από την αποχώρησή σου από το Χίτελντορφ έγιναν υπερβολικά. Σκέφτηκες ποτέ μία προσπάθεια συμφιλίωσης με τους φιλάθλους της Ραπίντ;

«Αυτό ήταν πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στη Σάλτσμπουργκ. Η μεταγραφή μου στον Παναθηναϊκό με διευκόλυνε πολύ και μέσα μου ησύχασα. Δεν έχω πια αυτό το άσχημο συναίσθημα. Η συμφιλίωση μπορεί να γίνει ή θα παραμείνουμε όπως είμαστε τώρα».