Φερέρ: «Να γκρεμίσουμε τα τείχη»

Την υπέρβαση των… εσωτερικών και εξωτερικών εμποδίων της ΑΕΚ θέτει ως στόχο ο Λορένσο Σέρα Φερέρ για το Champions League σε συνέντευξή του στο ένθετο περιοδικό «Champions Day» που κυκλοφορεί μαζί με τη σημερινή Sportday. Με αξιοπρέπεια, σωφροσύνη, αλλά και θάρρος πρέπει να αντιμετωπίζουν κάθε παιχνίδι σε αυτή τη διοργάνωση οι ποδοσφαιριστές της «Ένωσης», σύμφωνα με τον Ισπανό τεχνικό, που αναφέρεται ακόμη στην επιθετική νοοτροπία που προσπαθεί να εμφυσήσει στην ομάδα του, τους στόχους που μπορεί να έχει τη φετινή περίοδο, αλλά και τις αδυναμίες που έχει εντοπίσει. Ακολουθούν τα κυριότερα αποσπάσματα της εξασέλιδης συνέντευξης που δημοσιεύεται ολόκληρη στη Sportday:

- Μίστερ, η Εθνική μπάσκετ κέρδισε ένα μεγαθήριο, τις ΗΠΑ, και έφτασε στον τελικό ενός Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Η ΑΕΚ μπορεί να μπει σε αυτή τη λογική; Μπορεί να κερδίσει ένα μεγαθήριο, όπως, για παράδειγμα, η Μίλαν;

«Το να θέλεις κάτι δεν σημαίνει ότι είναι πάντα δυνατό. Συνήθως στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ πάνε ομάδες όπως η Μπαρτσελόνα, η Μίλαν, η Γιουβέντους, η Αρσεναλ. Ομάδες μικρότερες σε ικανότητα και εμπειρία συνήθως δεν εμφανίζονται σε τελικούς στο ποδόσφαιρο. Όμως, στο μπάσκετ η Ελλάδα είναι μια μεγάλη δύναμη. Είναι αλήθεια, ωστόσο, ότι έχεις περισσότερες πιθανότητες να υλοποιήσεις μια επιθυμία αν αυτό το θέλεις πολύ κι αν βάζεις πάντα υψηλούς στόχους. Όμως στο ποδόσφαιρο υπάρχει μια κάποια λογική. Θέλω να πω ότι οι καλύτεροι είναι συνήθως και αυτοί που γίνονται πρωταθλητές. Αυτό έχει κάποια λογική».

- Αυτό στο τέλος. Στην πορεία, όμως, μπορεί να γίνει μια υπέρβαση; Διότι σίγουρα κανείς δεν ισχυρίζεται ότι η ΑΕΚ είναι σε θέση να φτάσει σ' έναν τελικό...

«Σ' έναν δρόμο πορεύεσαι κάνοντας βήματα. Σε αυτά τα βήματα, για να φτάσεις στο τέλος, είναι σημαντικό να διώχνεις συνέχεια εμπόδια από μπροστά σου. Σ' εμάς πρώτο εμπόδιο ήταν η Χαρτς. Τώρα είναι η Μίλαν, η Λιλ και η Αντερλεχτ. Είναι ξεκάθαρο ότι εμείς δεν μπορούμε να εμφανιστούμε στο Τσάμπιονς Λιγκ αναλαμβάνοντας την ευθύνη ότι πρέπει υποχρεωτικά να περάσουμε στην επόμενη φάση. Αλλά πρέπει να εμφανιστούμε με όραμα. Κάτι που δεν είναι ακριβώς το ίδιο. Γιατί αν η ομάδα φορτωθεί υπερβολικά με αυτήν την ευθύνη, μπορεί να δημιουργηθούν εσωτερικά τείχη μπροστά μας. Μακάρι η ΑΕΚ να μπορέσει να συμμετέχει πολλά συνεχή χρόνια στο Τσάμπιονς Λιγκ και να μάθει να ζει με αυτά τα συναισθήματα και αυτές τις δυσκολίες. Και σ' ένα διάστημα, όχι πολύ μακρινό, να μπορούμε να μιλάμε με μεγαλύτερη σιγουριά. Τώρα πρέπει να χρησιμοποιούμε τη σωφροσύνη».

- Το μεγαλύτερο τείχος, το μεγαλύτερο εμπόδιο που συναντήσατε στην ΑΕΚ και προσπαθείτε τώρα να ξεπεράσετε, ποιο είναι; Μήπως η νοοτροπία της ομάδας;

«Ο προπονητής είναι φυσιολογικό να συνεχίζει να δουλεύει πάνω σε αυτά τα μικρά εμπόδια που βρίσκει στον δρόμο του. Πρέπει συνεχώς να προσπαθούμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό ώστε να πετύχουμε και διαφορετικά πράγματα. Εγώ προσπαθώ συνεχώς να μεταδίδω στους ποδοσφαιριστές μου ότι πρέπει να είναι θαρραλέοι, να αλλάζουν τις συνήθειές τους, να μην παραιτούνται. Αυτό είναι ένα κομμάτι της νοοτροπίας. Αλλά υπάρχει κι άλλο ένα κομμάτι, μέσα στο γήπεδο. Αυτό εξαρτάται από την ιδέα, από την επιθυμία. Όλα από εκεί ξεκινούν. Όμως, δεν γίνεται σε μία εβδομάδα, ούτε σ' έναν μήνα, να συντονίσεις κριτήρια και έννοιες του παιχνιδιού. Καμιά φορά χρειάζεται να περάσεις έναν κύκλο, ώστε να υπάρξει σταθερότητα και αρμονία. Γιατί εδώ μιλάμε για 25-30 προσωπικότητες. Κάθε παίκτης έχει διαφορετική ψυχολογία και διαφορετικά χαρακτηριστικά μέσα στο γήπεδο. Και, μέσα σε όλα αυτά, οι διοργανώσεις προχωρούν. Και προχωρούν με πάρα πολύ υψηλές απαιτήσεις. Οπότε, δεν υπάρχει χρόνος να κοιτάξουμε πίσω. Μέχρι τον Δεκέμβριο έχουμε κάθε δύο-τρεις μέρες έναν αγώνα και δεν μπορούμε να χαλαρώσουμε. Τα εμπόδια έρχονται, λοιπόν, από τις διοργανώσεις, αλλά και από την πολυπλοκότητα που έχει κάθε άνθρωπος μέσα στην ομάδα. Όμως εγώ συνεχίζω να δουλεύω με όραμα. Αφιερώνω πάρα πολύ χρόνο στη δουλειά μου. Το ποδόσφαιρο είναι η ζωή μου. Και εύχομαι να λύσω όλα τα προβλήματα. Πρώτα να βοηθήσω ώστε να διώξουμε από μπροστά μας όλα τα εσωτερικά τείχη και μετά να συντονίσουμε και να συνθέσουμε μια ομάδα».

- Στις ομιλίες σας προς τους παίκτες έπειτα από το παιχνίδι με τον ΟΦΗ κάνατε λόγο για «βόλεμα». Αυτά τα τείχη που θέλετε να διώξετε έχουν να κάνουν και με την έλλειψη υψηλών απαιτήσεων από ορισμένους ποδοσφαιριστές;

«Εγώ μιλάω για να σπρώξω τους παίκτες και να τους κάνω να αναδείξουν το θάρρος και την τόλμη τους. Θέλω να διαφύγουμε από την παραίτηση. Να συμμαχήσουμε με τις υψηλές απαιτήσεις που πρέπει να βάζει ο καθένας στον εαυτό του».

- Και πόσος χρόνος πιστεύετε ότι χρειάζεται για να πέσουν αυτά τα τείχη;

«Με ρωτάτε πόσος χρόνος θα χρειαστεί γι' αυτό... Θα μου άρεσε περισσότερο εμένα να το γνωρίζω αυτό. Σκεφτείτε ότι πρόσφατα ξεκινήσαμε να δουλεύουμε όλοι μαζί. Και, ακόμα, μας λείπει πολύς χρόνος για να γνωριστούμε καλά. Τόσο για να μάθουν οι παίκτες εμένα όσο και για να μάθω εγώ τους παίκτες. Γνωρίζω ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν κάποια όρια. Καμιά φορά όλα αυτά που θέλεις να πετύχεις δεν είναι δυνατό να τα πετύχεις. Καμιά φορά πρέπει να κατεβάζεις λίγο τον πήχη. Εμείς ακόμα δεν γνωρίζουμε σε ποιο ύψος πρέπει να βάλουμε αυτόν τον πήχη. Αν βάλω πολύ ψηλά τον πήχη, μπορεί τελικά να χρειαστεί να κατέβει λίγο. Γιατί μπορεί να αποδειχτεί ότι δεν μπορούμε να δώσουμε κάτι παραπάνω. Κι αυτό θα πρέπει να το αποδεχτούμε».

- Αυτό μπορεί να πει κανείς ότι ίσως να είναι ένας συμβιβασμός από τη μεριά του προπονητή...

«Οχι. Αυτό είναι η προσαρμογή στην πραγματικότητα. Αν δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, δεν μπορούμε. Αν έχουμε μόνο ένα λεμόνι, δεν μπορούμε να φτιάξουμε λεμονάδα. Δεν μπορούμε έτσι να φτιάξουμε ένα κοκτέιλ "Κούμπα Λίμπρε" (σ.σ.: ποτό αποτελούμενο από ρούμι και λεμόνι)».

- Όταν μιλήσατε για «βόλεμα» και «βολεμένους» στα αποδυτήρια της ΑΕΚ, τι εννοούσατε; Γιατί στην Ελλάδα όταν μιλάμε για «βολεμένους» αναφερόμαστε κυρίως σε αυτούς που έχουν δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία...

«Δεν θα ήθελα, δεν θα μου άρεσε να δημιουργηθεί μια πολεμική πάνω σε αυτό το ζήτημα. Είπα στους ποδοσφαιριστές ότι δεν μου αρέσει το βόλεμα. Αλλά δεν είπα ότι αυτοί είναι βολεμένοι. Δεν είναι το ίδιο. Εγώ δεν είπα ποτέ σε συνέντευξή μου ότι οι παίκτες μου είναι βολεμένοι. Στη ζωή, για να αισθάνεται κάποιος ολοκληρωμένος, είναι σημαντικό να κάνει κάτι διαφορετικό. Αυτό κάνουμε μέχρι αυτή τη στιγμή. Θέλουμε να προσπαθήσουμε να κάνουμε άλλα πράγματα. Να προσπαθήσουμε, εντάξει; Δεν θέλω να πω ότι θα επιτευχθούν όλα. Γιατί, για παράδειγμα, στο Τσάμπιονς Λιγκ μπορούμε να ονοματίσουμε δέκα ομάδες που μπορούν να φτάσουν στον τελικό και να κερδίσουν το τρόπαιο. Οχι μόνο μία. Κι αυτή που θα βγει τελικά δέκατη σημαίνει ότι δεν θα το έχει προσπαθήσει; Σίγουρα θα το έχει προσπαθήσει. Αλλά ίσως κάποιος να τα κατάφερε καλύτερα ή να τον ευνόησαν οι καταστάσεις. Μιλάμε για ένα παιχνίδι και η τύχη έχει κι αυτή την επιρροή της. Βάζοντας πρώτα αυτό ως παράδειγμα, εμείς πρέπει να έχουμε θάρρος και τόλμη. Αυτό μεταδίδω στους ποδοσφαιριστές μου: να είναι θαρραλέοι σ' αυτό που ζητάνε από το παιχνίδι τους. Να μη μείνουν στο τέλος με την ιδέα ότι θα μπορούσαν να κάνουν κάτι παραπάνω. Οταν τελείωσε κάτι, τελείωσε. Τώρα που ξεκινάμε, πάμε ρισκάροντας. Γιατί εγώ πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο να ρισκάρεις. Γνωρίζοντας πάντα ότι κάτι μπορεί να σου βγει άσχημα. Αλλά δεν τρέχει τίποτα. Προτιμώ να έχω παίκτες που αναλαμβάνουν τον κίνδυνο, ακόμα κι αν δεν μας βγαίνουν καλά τα πράγματα, από το να έχω παίκτες που δεν κάνουν τίποτα. Προτιμώ να έχω παίκτες με αυτή τη νοοτροπία. Αλλά κι εγώ είμαι μέρος αυτής της ομάδας. Αυτό προσπαθούμε να πετύχουμε. Κάθε άνθρωπος, όμως, είναι περίπλοκος και δεν είναι τόσο εύκολο να κάνεις γρήγορα αυτό που θέλεις».

- Επειδή μιλήσατε για ρίσκο, είναι σίγουρα ρίσκο να παίζεις επιθετικά. Υπάρχει, λοιπόν, μια συζήτηση για το αν είναι προτιμότερο για την ΑΕΚ να έχει την περσινή νοοτροπία, δηλαδή να «κλέβει» τη νίκη με «μισό» μηδέν, αλλά να κερδίζει, από το να παίζει επιθετικά και να ρισκάρει να χάνει βαθμούς. Σε αυτή τη συζήτηση εσείς τι λέτε;

«Εγώ προτιμώ να ριψοκινδυνεύω την ήττα για να κερδίζω. Γνωρίζοντας ότι καμιά φορά μπορεί να χάσω. Πιστεύω, όμως, ότι σ' ένα πρωτάθλημα που συμμετέχουν μόνο 16 ομάδες πρέπει να μπαίνεις για να κερδίζεις κάθε παιχνίδι. Γιατί η ισοπαλία χρησιμεύει μόνο όταν έχεις κάνει προηγουμένως τα αδύνατα δυνατά για να κερδίσεις. Όταν έχεις κάνει ό,τι μπορείς για να κερδίσεις και δεν τα έχεις καταφέρει, τότε το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να αρκεστείς στην ισοπαλία. Σε κάθε αγώνα, από το πρώτο λεπτό, πρέπει να βγαίνεις με τον μέγιστο σεβασμό προς τον αντίπαλο, αλλά ρισκάροντας για τη νίκη».

- Δηλαδή... καμία σχέση με την περασμένη περίοδο...

«Έχω τον μέγιστο σεβασμό στο παρελθόν. Δεν θέλω να μπω στην αξιολόγηση της περασμένης σεζόν. Το μόνο που λέω είναι ότι εγώ προτιμώ να ρισκάρω για να κερδίζω. Δεν θέλω πολεμική με κανέναν. Δεν θέλω να υπάρχει καμία πολεμική. Δεν θέλω να πιστέψει κανείς ότι υπάρχει κάποια κόντρα με τον κ. Σάντος. Αυτό θέλω να είναι ξεκάθαρο. Πάντα πρέπει να σεβόμαστε κάθε προσωπικότητα. Όλοι προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο».

- Δεν σας ζητήσαμε να κρίνετε την αξία του προηγούμενου προπονητή, αλλά την αγωνιστική φιλοσοφία που είχε η ομάδα...

«Το κατάλαβα. Εγώ είπα την άποψή μου».

- Προηγουμένως μιλήσατε για τον πήχη. Αυτή τη στιγμή ο πήχης έχει κατέβει ή έχει ανέβει σε σχέση με το σημείο που τον είχατε τοποθετήσει όταν αναλάβετε την ΑΕΚ; Ή μήπως δεν έχει αλλάξει θέση;

«Ηρθα εδώ το περασμένο καλοκαίρι και ακόμα πρέπει να προσαρμοστώ στην ΑΕΚ. Δεν μπορεί να προσαρμοστούν όλοι πάνω σ' εμένα. Είμαι σε μια χώρα στην οποία υπάρχει αθλητική κουλτούρα και είμαι σ' έναν σύλλογο που έχει τη δική του φιλοσοφία και τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο να αντιλαμβάνεται τον ανταγωνισμό. Είναι προφανές ότι σιγά-σιγά πρέπει να προσπαθήσω ώστε να βελτιώσουμε αυτό που εγώ πιστεύω ότι μπορεί να βελτιωθεί. Παρατηρούμε τις αρετές και τα όρια που όλοι έχουμε και μετά θέλουμε να βγάλουμε το μέγιστο αποτέλεσμα. Θέλουμε να "φωτίσουμε" και να αναδείξουμε τις αρετές μας και να κρύψουμε τα όριά μας. Αυτό είναι συλλογική δουλειά. Αυτή η δουλειά άρχισε πρόσφατα. Δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε αυτή τη στιγμή όλα όσα μπορούμε να κάνουμε. Εχουμε δώσει πολύ λίγα επίσημα ματς και είναι δύσκολο να γίνει αυτή η αξιολόγηση τώρα. Μπορούμε να αποδώσουμε όπως στο πολύ καλό παιχνίδι που κάναμε στη Σκωτία ή όπως παίξαμε στο δεύτερο ημίχρονο του αγώνα με τον ΟΦΗ. Στο πρώτο ημίχρονο του ματς με τον ΟΦΗ ήμασταν καλοί, φτάσαμε τρεις-τέσσερις φορές μπροστά από τον αντίπαλο τερματοφύλακα και κλείναμε πολύ καλά το δικό μας τέρμα. Στη συνέχεια, όμως, προέκυψε ένα ερώτημα. Η εικόνα του δευτέρου ημιχρόνου ήταν συνέπεια της νοοτροπίας ή της έλλειψης φρεσκάδας εξαιτίας του γεγονότος ότι παίξαμε τρία ματς μέσα σε μία εβδομάδα; Ακόμα δεν έχουμε απαντήσει ξεκάθαρα σε αυτό το ερώτημα. Δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν ήταν συνέπεια μιας παθητικής νοοτροπίας. Οπως δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν ήταν συνέπεια μιας έλλειψης φρεσκάδας που δεν μας επέτρεψε να πραγματοποιήσουμε την ιδέα που είχαμε για το παιχνίδι μας. Οπότε αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να πούμε πού μπορούμε να αποδώσουμε καλύτερα. Εγώ πιστεύω ότι είμαστε σε καλό δρόμο. Ακόμα μας χρειάζεται να βρούμε τη σωστή ταχύτητα με την οποία θα ανταγωνιζόμαστε σε κάθε αγώνα. Οχι σ' έναν αγώνα να το κάνουμε και σ' έναν άλλον να μην το κάνουμε. Σ' αυτόν τον δρόμο πρέπει να έχουμε την κατάλληλη ταχύτητα για να πετύχουμε. Βρήκαμε τον προορισμό και πρέπει να συνεχίσουμε. Με τη μέγιστη ταχύτητα. Αλλά σ' αυτήν την ταχύτητα δεν έχουμε βρει ακόμα σταθερότητα. Τα σχήματα που έχει αποκτήσει η ομάδα πάνω σε αυτόν τον δρόμο είναι τα κατάλληλα. Είναι καλό αυτό. Το προφίλ που έχει αποκτήσει η ομάδα είναι καλό. Οπότε είμαστε στον σωστό δρόμο. Εμείς θέλουμε να φτάσουμε στο υψηλότερο σημείο. Αλλά σε κάποιους αγώνες πηγαίνουμε πολύ καλά και γρήγορα προς αυτό το σημείο και σε κάποιους άλλους αγώνες πηγαίνουμε πολύ αργά. Πρέπει να ψάξουμε για μια σταθερή ταχύτητα. Να μην έχουμε αυτά τα σκαμπανεβάσματα. Αλλά ο δρόμος είναι ο σωστός. Και ο στόχος είναι το ίδιο σωστός».

- Ομως, στο παιχνίδι με τον ΟΦΗ η ομάδα έδειξε μετά το 80ό λεπτό να βρίσκει τη φρεσκάδα της. Πίεσε, έχασε ευκαιρίες... Μήπως, λοιπόν, το πρόβλημα δεν ήταν η φρεσκάδα, αλλά η νοοτροπία; Μήπως οι παίκτες της ΑΕΚ πιστεύουν ότι το 1-0 τους είναι αρκετό;

«Είναι αλήθεια ότι υπήρχαν κάποια συμπτώματα αυτού του πράγματος. Αλλά είναι και η πρώτη ξεκάθαρη εμπειρία αυτής της συμπεριφοράς. Γιατί στα υπόλοιπα παιχνίδια, είτε παίξαμε λίγο καλύτερα είτε λίγο χειρότερα, ήταν συνεχής η προσπάθειά μας. Κατά ένα μέρος υπάρχει αυτή η αρνητική ανάγνωση της κατάστασης. Εγώ το αναλαμβάνω και είμαι μαζί με την ομάδα. Υπάρχει όμως και μια θετική ανάγνωση. Οτι στα τελευταία δέκα λεπτά επιστρέψαμε και γκαζώσαμε. Το θέμα είναι γιατί δεν το κάναμε από την αρχή. Όλα δεν μπορούμε να τα κάνουμε τόσο σύντομα. Πρέπει να διορθώσουμε αυτήν την κατάσταση».

- Αυτό το εμπόδιο, της νοοτροπίας «πάμε να "κλέψουμε" τη νίκη και όχι να επιβληθούμε και να κυριαρχήσουμε», είναι το μεγαλύτερο που πρέπει να ξεπεραστεί;

«Δεν βλέπω ακριβώς αυτά τα συμπτώματα στην ομάδα. Στα τέσσερα πρώτα επίσημα παιχνίδια παρουσιάστηκαν συμπτώματα που πρέπει να τα διώξουμε. Σε γενικότερο επίπεδο, όμως, εμένα η ομάδα μού μεταδίδει καλά αισθήματα. Αλλά εγώ πάντα σκέφτομαι τι περισσότερο μπορώ να πετύχω. Μέχρι να μην υπάρχει... περισσότερο. Θέλω να πω ότι εσύ μπορείς να πατήσεις γκάζι σε ένα αυτοκίνητο για να πάει πιο γρήγορα, αλλά καμιά φορά το αυτοκίνητο δεν μπορεί να πάει γρηγορότερα. Και ο άνθρωπος τρέχει. Και του λέμε "τρέξε περισσότερο". Αλλά φτάνει σ' ένα σημείο που δεν μπορεί να τρέξει περισσότερο. Ως ομάδα, κι εμείς έχουμε κάποιο όριο, το οποίο όμως εγώ δεν γνωρίζω ακόμα πού βρίσκεται. Στο παιχνίδι της Σκωτίας, το οποίο όλοι έχουμε πάρει ως σημείο αναφοράς, είναι το ιδανικό μου. Αυτό το παιχνίδι, λοιπόν, το έκαναν οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ. Ετσι δεν είναι; Δεν το έκαναν άλλοι. Οπότε αυτοί πρέπει να καταλάβουν ότι είναι ικανοί να το κάνουν και να το ξανακάνουν. Και πρέπει να ενισχύσουμε αυτή την κατάσταση. Δεν θέλω να συμβιβάζονται με τα λιγότερα. Αυτή είναι η ιδέα. Αν θα το πετύχω ή όχι, θα το δούμε. Εδώ είναι η δουλειά μου. Αλλά αρχικά είμαστε σε καλό δρόμο».

- Ρεαλιστικά, η ΑΕΚ έχει τη δυνατότητα να πάρει το πρωτάθλημα και το Κύπελλο και να περάσει στην επόμενη φάση του Τσάμπιονς Λιγκ;

«Το να μπεις στην κλήρωση για τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ είναι ήδη μια μεγάλη επιτυχία. Εμείς σ' αυτή τη διοργάνωση θέλουμε να ανταγωνιστούμε με αξιοπρέπεια. Αξιοπρέπεια σημαίνει ότι θέλουμε να κάνουμε το μέγιστο σε κάθε παιχνίδι, αποδεικνύοντας τι είναι η ΑΕΚ. Αν η Μίλαν είναι ανώτερη, και στη θεωρία είναι, πρέπει να το αποδείξει και στην πράξη. Πάντα πρέπει να παίζουμε με σεβασμό και σωφροσύνη. Γιατί σ' αυτή τη διοργάνωση αν βγάλεις πολύ μπροστά το στήθος σου, θα σου τη... ρίξουν. Πρέπει να πηγαίνεις με σωφροσύνη. Όσο για το πρωτάθλημα, εμείς πρέπει να πηγαίνουμε να κερδίζουμε κάθε Κυριακή. Και το άθροισμα όλων αυτών των νικών θα δούμε πού θα μας τοποθετήσει. Προς το παρόν, έχουμε δύο ισοπαλίες. Εγώ θέλω οι παίκτες της ΑΕΚ να έχουν τη νοοτροπία να βγαίνουν σε κάθε αγώνα και να κερδίζουν. Κάθε Κυριακή. Μπορεί, βέβαια, κάποια στιγμή να μη μας πάνε καλά τα πράγματα, μπορεί ο αντίπαλος να είναι καλύτερος από εμάς. Κι αυτό πρέπει να το αποδεχτούμε. Φυσιολογικά δεν μπορεί να είναι έτσι. Την ίδια νοοτροπία πρέπει να έχουμε και στο Κύπελλο. Αυτοί είναι οι στόχοι μας στις τρεις διοργανώσεις».

- Βέβαια, δεν τους οριοθετήσατε με ακρίβεια τους στόχους...

«Δεν τους συγκεκριμενοποίησα επειδή δεν υπάρχει τίποτα πιο απαιτητικό από το να βγαίνεις για να κερδίζεις κάθε παιχνίδι. Το να κάνεις ένα σχέδιο, ένα πρότζεκτ, για οκτώ μήνες δεν μου αρέσει. Εμένα μου αρέσει να κοιτάζω την καθημερινότητα και να συμπληρώνω μικρά κομμάτια σε αυτό το μεγάλο ταξίδι που έχουμε και στις τρεις διοργανώσεις. Αυτούς τους αγώνες πρέπει να τους απολαμβάνουμε, πρέπει να τους ζούμε. Και πρέπει να τους ζούμε έναν έναν. Με χαρά και υπευθυνότητα. Αν το κάνουμε αυτό, θα έχουμε εκπληρώσει τον στόχο πρώτα ατομικά και μετά συλλογικά και θα ικανοποιήσουμε το σύνολο των φίλων της ΑΕΚ που περιμένουν πολλά από εμάς. Πρέπει ο καθένας από εμάς, ως επαγγελματίας, να δίνει πάντα το μάξιμουμ και να συνεργαστούμε όλοι για να κάνουμε την ομάδα δυνατή και να μεγαλώσουμε την ιστορία του συλλόγου».

- Έχετε δηλώσει πως κανείς οπαδός δεν μπορεί να έχει από εσάς μεγαλύτερες απαιτήσεις απ' όσες έχετε εσείς για τον εαυτό σας. Η μεγαλύτερη απαίτηση που έχετε από τον εαυτό σας στην ΑΕΚ ποια είναι;

«Να κερδίζω κάθε αγώνα».

- Φτάνοντας πού;

«Αν κερδίζω κάθε αγώνα, θα φτάσω πιο ψηλά απ' όλους. Αυτό είναι σίγουρο. Βέβαια, αυτό πρακτικά είναι αδύνατο. Στο πρωτάθλημα ήδη υπάρχουν δύο αγώνες που δεν έχω κερδίσει».

- Η ΑΕΚ στα πρώτα τέσσερα επίσημα παιχνίδια της είχε συνολικά 82 τελικές προσπάθειες. Όμως, μολονότι τα τελευταία χρόνια δεν έφτανε ποτέ με τέτοια συχνότητα κοντά στο γκολ, έδειξε μεγάλη αδυναμία στο τελείωμα των φάσεων. Αυτό σας έχει τρομάξει καθόλου; Γιατί όταν λες «μπαίνουμε για να κερδίσουμε κάθε παιχνίδι» δεν μπορείς να σπαταλάς τόσες ευκαιρίες...

«Αν διαιρέσουμε τις τελικές μας προσπάθειες με το τέσσερα θα καταλάβουμε ότι αυτή είναι μια δυσκολία που αντιμετωπίζουμε. Δεν είναι πρόβλημα. Είναι δυσκολία, που πρέπει να τη λύσουμε. Στις προπονήσεις βλέπετε ότι δουλεύουμε πολύ πάνω στο τελείωμα της φάσης. Κάθε μέρα θα το κάνουμε. Κάθε μέρα αφιερώνω μέρος της δουλειάς, ατομικά και συλλογικά, σε αυτό που είναι το πιο δύσκολο στο ποδόσφαιρο: στο τελείωμα της φάσης. Υπάρχει όμως και ένα κομμάτι για το οποίο πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι. Δεν είναι εύκολο να δημιουργείς ευκαιρίες για γκολ. Αυτό χρειάζεται καλή οργάνωση για να κερδίσεις την μπάλα και να βγεις μπροστά και μια θαρραλέα νοοτροπία για να μπορείς να κοιτάς το αντίπαλο τέρμα. Αν είμαστε ικανοί να λύσουμε αυτό το τελευταίο εμπόδιο, το παιχνίδι μας θα φτάσει σ' ένα αρκετά καλό επίπεδο. Υπάρχει ακόμα ένα περιθώριο βελτίωσης αρκετά μεγάλο ώστε η ομάδα να έχει την αρμονία που θα μου άρεσε. Την αρμονία στην κατοχή της μπάλας και στην αμυντική μας λειτουργία. Είμαστε στο 75% της ικανότητάς μας σε αυτό. Σκεφτείτε, πάντως, ότι οι γκολτζήδες είναι οι ποδοσφαιριστές που πληρώνονται καλύτερα στο ποδόσφαιρο. Και δεν είναι εύκολο να τους έχεις. Τους καλύτερους γκολτζήδες του κόσμου τους έχουν οι μεγάλες ομάδες. Και δεν είναι ότι έχουν μόνο έναν. Εχουν από πέντε-έξι η καθεμία».

- Γίνεται μια συζήτηση και για το σύστημα της ΑΕΚ. Λέγεται, δηλαδή, ότι ο Λυμπερόπουλος θα έπρεπε να παίζει μέσα στην περιοχή για να είναι πιο αποτελεσματική η ομάδα. Στο γήπεδο φαίνεται ότι η ΑΕΚ παίζει περισσότερο 4-2-3-1, με τον Λυμπερόπουλο πίσω από τον «φουνταριστό», και λιγότερο 4-4-2...

«Η πραγματικότητα είναι ότι παίζουμε με δύο επιθετικούς, όχι με έναν. Οπότε, παίζουμε 4-4-2. Καθένας έχει τα χαρακτηριστικά του. Ο Λυμπερόπουλος είναι ένας πολύ καλός ποδοσφαιριστής και στην τακτική είναι πάρα πολύ έξυπνος. Αλλά η ταχύτητα δεν είναι η μέγιστη αρετή του. Οπότε, έρχεται από την άμυνα προσπαθώντας να βγάλει έξω ένα από τα δύο στόπερ της αντίπαλης ομάδας και να δημιουργήσει έναν αποσυντονισμό στην αμυντική γραμμή του αντιπάλου ώστε ο άλλος μας επιθετικός να μπορεί συνεχώς να δουλεύει στην πλάτη της άμυνας. Όταν μιλάμε για μια γραμμή των τεσσάρων στην άμυνα, μιλάμε για πλάγιους μπακ που ενσωματώνονται στην επίθεση. Και από τους δύο κεντρικούς μέσους πάντα ο ένας πρέπει να στηρίζει την επίθεση και ο άλλος να είναι πιο αμυντικός. Όταν μιλάμε για τέσσερις στη μεσαία γραμμή, μιλάμε για δύο εξτρέμ. Οχι για δύο ακόμα μέσους. Ο Λάκης, ο Λαγός, ο Σέζαρ, ο Χετεμάι είναι εξτρέμ. Οπότε δεν μιλάμε για τέσσερις χαφ. Μιλάμε για τέσσερις επιθετικούς. Συν τους πλάγιους μπακ, από τους οποίους απαιτούμε να παίζουν στην επίθεση. Το παιχνίδι μας είναι βασισμένο σε "ζευγάρια". Δύο στόπερ, δύο μέσοι, από τους οποίους ο ένας είναι πιο αμυντικός και ο άλλος πιο δημιουργικός, δύο στα άκρα από κάθε πλευρά και δύο στην κορυφή. Όταν, λοιπόν, ο επιθετικός είναι στατικός, είναι πιο εύκολο να τον αντιμετωπίσει ο αντίπαλος. Όταν γυρίζει λίγο προς τα πίσω, δημιουργεί πρόβλημα στην αντίπαλη άμυνα. Και ο "Λύμπε" αυτό το κάνει πολύ καλά. Δημιουργεί ελεύθερους χώρους που μπορούν να καταληφθούν από τους συμπαίκτες του. Και ύστερα μπαίνει ξανά προς την περιοχή και τότε είναι που αιφνιδιάζει την αντίπαλη άμυνα. Σίγουρα φέτος ο Λυμπερόπουλος θα επιστρέψει στο σκοράρισμα και θα βάλει 15-16 γκολ. Επίσης, αν δείτε τη στατιστική μας, θα δείτε και τον αριθμό των φάσεων που κάναμε από τα άκρα. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι έως τώρα, μέρα με τη μέρα, η αριστερή πλευρά έχει περισσότερο πλεονέκτημα από τη δεξιά. Στο παιχνίδι με τον ΟΦΗ, για παράδειγμα, ο Σέζαρ έδωσε την ασίστ στο γκολ και έβγαλε ακόμα μία μπαλιά που θα μπορούσε να καταλήξει σε γκολ. Και ο Γεωργέας ανέβηκε και πάσαρε στον Λυμπερόπουλο, αλλά το πλασέ του "Λύμπε" το έδιωξε με τη μύτη του ποδιού του ο τερματοφύλακας. Και βγάλαμε κι άλλη μία φάση από αριστερά. Οπότε μιλάμε για τέσσερις ξεκάθαρες φάσεις από τα αριστερά. Από τη δεξιά πλευρά, όμως, δεν κάναμε καμία φάση. Κι αυτό δεν ήταν καλό. Μας λείπουν, λοιπόν, τέσσερις ευκαιρίες και από δεξιά. Πρέπει να τις δημιουργήσουμε. Επιπλέον, μιλάμε για πέντε κόρνερ από κάθε πλευρά και για τέσσερα φάουλ από κάθε πλευρά έξω από την αντίπαλη περιοχή. Φτάνουμε, δηλαδή, στις 25-26 φάσεις από τις οποίες μπορεί να έρθει το γκολ».

- Αυτές τις ευκαιρίες τις θέλετε σε κάθε ματς;

«Αυτή πάνω-κάτω είναι η ιδέα».

- Με 4-4-2;

«Ο Ιβιτς δεν είναι αμυντικός μέσος. Δεν μιλάμε, δηλαδή, για 4-2-3-1, με δύο "καθαρούς" αμυντικούς μέσους, αλλά για 4-4-2. Όλα τα συστήματα, όμως, έχουν τις δικές τους κινήσεις. Για παράδειγμα, ας δούμε τις δύο φιναλίστ του τελευταίου Τσάμπιονς Λιγκ. Την Μπαρτσελόνα και την Αρσεναλ. Η Αρσεναλ έπαιξε 4-1-4-1. Η Μπαρτσελόνα έπαιξε 4-3-3, με πλάγιους ιδιαίτερα επιθετικούς. Η μικρή διαφοροποίηση ήταν ότι τα εξτρέμ της Αρσεναλ οπισθοχωρούν μέχρι το κέντρο. Τα συστήματα, όμως, προχωρούσαν, κινούνταν. Δεν ήταν πέτρες μέσα στο γήπεδο. Γιατί στην άμυνα μπορείς να κάνεις μια οπισθοχώρηση, μια αναδίπλωση με κάποιον τρόπο και στην επίθεση να παίζεις διαφορετικά. Για παράδειγμα, εμείς δεν κάνουμε επίθεση μόνο με τα εξτρέμ. Ο πλάγιος μπακ είναι υποχρεωμένος να στηρίζει. Οπότε, πίσω μένει μια άμυνα των τριών. Ο άλλος πλάγιος έρχεται και κλίνει προς την άμυνα, μαζί με τα δύο στόπερ. Έτσι, υπάρχει άμυνα των τριών. Στο κέντρο υπάρχει μόνο ένας παίκτης, ο Εμερσον. Και στην επίθεση έχουμε δύο επιθετικούς, συν το εξτρέμ και τον Ιβιτς που έρχεται στη γραμμή της μεγάλης περιοχής. Οπότε, αυτό το σύστημα είναι ήδη διαφοροποιημένο και μετατρέπεται στην επίθεση σε 3-1-2-4. Και στην αναδίπλωση, αν χαθεί η μπάλα, το σύστημα μετατρέπεται ξανά, γίνονται οι μετακινήσεις και οι αλληλοκαλύψεις και παίζουμε 4-4-2».

Πηγή: Sportday