ΠΑΟ – ΑΕΚ στο «μικροσκόπιο»

Σπουδαία νίκη 2-1 πανηγύρισε η ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ επί του Παναθηναϊκού και μείωσε τη διαφορά της από τον Ολυμπιακό στους έξι βαθμούς. Κορυφαίος για τους νικητές ο Τραϊανός Δέλλας που πέτυχε το νικητήριο γκολ και έκανε τα πάντα μέσα στο γήπεδο, ενώ άξιοι συμπαραστάτες του, ήταν και οι δύο αμυντικοί χαφ, Ζήκος και Έμερσον, που από τη στιγμή που ανέβασαν τον ρυθμό τους ανέβηκε και όλη η ΑΕΚ. Στην αντίπερα όχθη, για τους «πράσινους», που στο δεύτερο ημίχρονο έδειξαν να μην μπορούν να ακολουθήσουν τον ρυθμό της «Ένωσης», προσπαθώντας αρχικά απλώς να μην δεχθούν άλλο γκολ και να πάρουν τη νίκη εάν τους παρουσιαζόταν κάποια καλή ευκαιρία, κορυφαίος ήταν ο Ρομέρο, ενώ αρκετά καλός ήταν σε ακόμα ένα παιχνίδι και ο Ίβανσιτς.

Παναθηναϊκός

Εμπέντε: Ο γκολκίπερ των «πρασίνων» πραγματοποίησε αρκετές εξαιρετικές επεμβάσεις και η παρουσία του θα μπορούσε να κριθεί απόλυτα θετική, εάν δεν είχε σταθεί άτυχος στη φάση του γκολ. Μετά από εκτέλεση κόρνερ έκανε κακή εκτίμηση της φάσης και αντίστοιχα κακή έξοδο, η μπάλα κατέληξε στον Δέλλα, πάνω στον οποίο έγινε το πέναλτι που έφερε την ισοφάριση για την ΑΕΚ.

Σέριτς: Μετριότατος. Από την πλευρά του η ΑΕΚ δεν είχε καθαρόαιμο δεξί χαφ που να τον πιέζει και να τον κρατάει πίσω, κάτι που λογικά θα σήμαινε πως θα έπαιρνε αρκετές αρκετές πρωτοβουλίες. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Ο Κροάτης δεν βοήθησε ιδιαίτερα στην ανάπτυξη της ομάδας του και γενικά η απόδοσή του κυμάνθηκε σε… απαρατήρητα επίπεδα.

Βύντρα: Ο «αδύναμος κρίκος» στην επιθετική ανάπτυξη του Παναθηναϊκού. Μπορεί ανασταλτικά η παρουσία του να ήταν θετική, ωστόσο όσες καλές προσπάθειες της ομάδας του από τη δεξιά πλευρά χρειάστηκε να τις τελειώσει ο ίδιος, η κατάληξη ήταν συνήθως η εξέδρα. Αντικαταστάθηκε -πολύ σωστά- στο 70΄.

Γκούμας: Δεν τα πήγε καθόλου καλά σε αυτό το παιχνίδι ο αρχηγός του Παναθηναϊκού. Αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα στο να περιορίσει τις κινήσεις των Λυμπερόπουλου, Καμπάνταη όταν αυτοί κινούνταν στον χώρο δράσης του, ενώ του χρεώνεται και η φάση του γκολ που δέχθηκαν οι «πράσινοι» αφού αυτός έκανε το πέναλτι πάνω στον Δέλλα. Ο ίδιος ήταν που «έφαγε» και την προσποίηση του αρχηγού της ΑΕΚ στο δεύτερο γκολ.

Μόρις: Αρκετά καλός. Ήταν σταθερός στις περισσότερες επεμβάσεις του, αποφεύγοντας τις περιττές ενέργειες και βγάζοντας σωστά τη μπάλα από την άμυνά του.

Μπίσκαν: Άφαντος. Αγωνίστηκε σαν ο μοναδικός καθαρά ανασταλτικός μέσος της ομάδας του και η παρουσία του πέρασε απαρατήρητη τόσο όταν η ομάδα του αμυνόταν αλλά κυρίως όταν αυτή βρισκόταν στην επίθεση. Πάντως, αξίζει να σημειωθεί πως οι επιθετικές πρωτοβουλίες του ήταν λογικά λιγότερες από ότι σε προηγούμενες εμφανίσεις του, αφού τον ρόλο να βγάλουν την ομάδα μπροστά είχαν οι Βίκτορ και Ίβανσιτς. Όταν χρειάστηκε να το κάνει και αυτός, συνήθως καθυστερούσε το παιχνίδι.

Ίβανσιτς: Όσο η ώρα περνούσε ο Αυστριακός ήταν όλο και καλύτερος. Καλύτερες στιγμές του η απευθείας εκτέλεση φάουλ που απέκρουσε δύσκολα ο Σορεντίνο, αλλά και η εξαιρετική φαλτσαριστή σέντρα από δεξιά, από την οποία προήλθε το γκολ του Παπαδόπουλου. Αρκετά καλός και στον ανασταλτικό τομέα. Χρειάστηκε μάλιστα να τρέξει αρκετά, απουσία δεύτερου αμυντικού χαφ. Η απόδοσή του έπεσε αισθητά στο δεύτερο μέρος, όπως βέβαια και ολόκληρου του Παναθηναϊκού.

Ρομέρο: Ο κορυφαίος του Παναθηναϊκού. Ο Αργεντινός ταλαιπώρησε αφάνταστα όποιον βρήκε μπροστά του από την δεξιά πλευρά επίθεσης της ομάδας του, ήταν κινητικότατος, έβγαλε αρκετές επικίνδυνες σέντρες, ενώ μοίραζε έξοχα το παιχνίδι, αφού οι επιλογές του στις μεταβιβάσεις ήταν πολύ σωστές, στο συντριπτικό ποσοστό τους.

Βίκτορ: Ξεκίνησε καλά ο Ισπανός, έδειξε διάθεση, έτρεξε αρκετά, πίεσε, μοίρασε πάσες και γενικά έδειξε να βοηθάει σε αρκετούς τομείς στα πρώτα 20-25 λεπτά του αγώνα, όμως στη συνέχεια η απόδοσή του έπεσε αισθητά. Είναι εμφανές πως ακόμα δεν έχει φτάσει στο μάξιμουμ των δυνατοτήτων του. Θα χρειαστεί μάλλον αρκετά παιχνίδια ακόμα μέχρι να είναι απόλυτα έτοιμος να προφέρει όσα μπορεί. Σωστά αντικαταστάθηκε, κάτι που ίσως έπρεπε να γίνει και νωρίτερα.

Παπαδόπουλος: Πέτυχε το γκολ της ομάδας του με μια εξαιρετική κεφαλιά, όμως ελάχιστα βοήθησε την ομάδα του μετά τα πρώτα λεπτά του αγώνα, όταν και είχε ξεκινήσει με πολύ πάθος.

Σαλπιγγίδης: Προσπάθησε αρκετά -όπως συνήθως- όμως σε αυτό το παιχνίδι δεν ήταν καθόλου αποτελεσματικός. Έχασε τη μεγαλύτερη ευκαιρία για την ομάδα του όταν βρέθηκε μόνος απέναντι από τον Σορεντίνο και σούταρε πάνω του.

Νίλσον: Σωστά ο Μουνιόθ τον πέρασε στο παιχνίδι στη θέση του Βύντρα. Ο Σουηδός έδωσε στην ομάδα του αυτό που χρειαζόταν από την πλευρά του, δηλαδή σίγουρες κινήσεις και σωστές απομακρύνσεις της μπάλας.

Μπόβιο: Μπήκε στο παιχνίδι με σκοπό να οργανώσει περισσότερο το κέντρο της ομάδας του, όμως δεν έκανε τη διαφορά σε σχέση με τον Βίκτορ.

Μάντζιος: Αγωνίστηκε ελάχιστα και δεν μπορεί να κριθεί.

ΑΕΚ

Σορεντίνο: Ο Ιταλός πορτιέρο χρειάστηκε να επέμβει σε δύο δύσκολες φάσεις για την εστία του. Στην πρώτη, έκανε… έξοδο του Μεσολογγίου και ο Παπαδόπουλος με μια εξαιρετική κεφαλιά έκανε το 1-0, ενώ στη δεύτερη, στο τετ-α-τετ με τον Σαλπιγγίδη έκανε ότι περισσότερο μπορούσε. Παρέμεινε ψύχραιμος και είχε την υπομονή να περιμένει, παίρνοντας σωστή θέση και τελικά ανταμείφτηκε.

Γεωργέας: Αρνητικός. Δεν κατάφερε σε καμία περίπτωση να περιορίσει τον Ρομέρο, ο οποίος έκανε ότι ήθελε από τα δεξιά. Σε αρκετές περιπτώσεις δεν είχε την απαιτούμενη ψυχραιμία, ενώ ελάχιστα βοήθησε από τη μέση και μπροστά.

Παουτάσο: Αν και δεν χρειάστηκε να κάνει πολλά πράγματα στον ανασταλτικό τομέα, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους τρεις πλάγιους μπακ στο παιχνίδι, αυτός βοήθησε αρκετά την ομάδα του στην επίθεση, με αρκετές πλαγιοκοπήσεις και 1-2 πολύ καλές σέντρες.

Τσιρίλο: Δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερα προβλήματα στο μαρκάρισμα του εκάστοτε παίκτη που βρισκόταν σε θέση σέντερ φορ, αν και αξίζει να σημειωθεί πως αυτό οφείλεται και στο γεγονός πως πάντα είχε κοντά του βοήθειες από τους υπόλοιπους.

Δέλλας: Ο κορυφαίος του γηπέδου. Ο αρχηγός της ΑΕΚ ήταν πανταχού παρών. Στο κέντρο της άμυνας όπου δέσποζε στον «αέρα» και έβγαζε τη μπάλα αρχοντικά από την άμυνά του, μέχρι και μπαλιές 30 μέτρων. Γύρω από την περιοχή της ομάδας του, όπου γέμιζε με την παρουσία του τους κενούς χώρους και όταν χρειαζόταν… ντρίπλαρε και τους αντίπαλους επιθετικούς. Στην αντίπαλη περιοχή όπου κέρδισε το πέναλτι της ισοφάρισης και αργότερα έδωσε τη νίκη στην ομάδα του με ενέργεια γνήσιου σέντερ φορ.

Ζήκος: Από τη στιγμή που ανέβασε τον ρυθμό του ο έμπειρος μέσος ανέβηκε και όλη η ΑΕΚ, κάτι που δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Ήταν απροσπέλαστος στον χώρο του κέντρου, ψύχραιμος… μέχρι αηδίας, βγάζοντας έξοχα την ομάδα του στην επίθεση. Λειτούργησε εξαιρετικά σαν λίμπερο μπροστά από τα σέντερ μπακ.

Έμερσον: Όπως και στην περίπτωση του Ζήκου, έτσι και ο Βραζιλιάνος σταδιακά άρχισε να μπαίνει στο κλίμα του αγώνα. Όπως ήταν αναμενόμενο, βοήθησε πάρα πολύ στον ανασταλτικό τομέα, ενώ οι επιθετικές πρωτοβουλίες του ήταν λιγότερες από ότι σε άλλα παιχνίδια.

Τόζερ: Δεν ήταν ο καλός Τόζερ προηγούμενων αγώνων. Αγωνίστηκε πίσω από τους δύο επιθετικούς με σκοπό να τους περάσει μπαλιές, όμως η παρουσία του πέρασε απαρατήρητη. Σωστά αντικαταστάθηκε στο ημίχρονο, αφού η ομάδα του χρειαζόταν περισσότερη βοήθεια στον δημιουργικό τομέα.

Μαντούκα: Αν εξαιρέσουμε την ψύχραιμη εκτέλεση πέναλτι που ισοφάρισε το σκορ για την ομάδα του, σε αυτό το παιχνίδι ήταν επιεικώς μέτριος. Πολλά προβλήματα στην άμυνα της ομάδας του, δημιουργήθηκαν από τις λιγοστές βοήθειες που έδωσε στον Γεωργέα από τα αριστερά.

Καπάνταης: Στην πρώτη του φετινή συμμετοχή στην βασική ενδεκάδα της ΑΕΚ, έδειξε ότι ο Φερέρ μπορεί να του εμπιστευτεί αρκετό χρόνο συμμετοχής. Οι προσπάθειές του μπορεί συνήθως να ανακόπτονταν, όμως πάντα βρισκόταν μέσα στις φάσεις, δείχνοντας ιδιαίτερο ζήλο.

Λυμπερόπουλος: Από τους διακριθέντες για την ομάδα του, παρόλο που η «δουλειά» του ήταν αρκετά… αθόρυβη. Επιθετικά απείλησε αρκετά με ορισμένα καλά σουτ και μια καλή κεφαλιά στο πρώτο ημίχρονο, όμως η μεγαλύτερη συμβολή του στη νίκη της «Ένωσης» ήταν το ότι προς το τέλος κατάφερε να κρατήσει σωστά τη μπάλα, παγώνοντας τον ρυθμό και κερδίζοντας αρκετό χρόνο. Πολύ καλός και στο «σπάσιμο» της μπάλας προς τα πλάγια, κάτι που βέβαια συνηθίζει να κάνει καλά.

Σέζαρ: Από τη στιγμή που μπήκε στο παιχνίδι έδωσε ιδιαίτερη πνοή στην επιθετική λειτουργία της ομάδας του. Πραγματοποίησε αρκετές κούρσες από τα αριστερά που προβλημάτισαν ιδιαίτερα τόσο τον Βύντρα όσο και τον Νίλσον και γενικά συνέβαλε αρκετά στη νίκη της ΑΕΚ.

Κονέ: Αγωνίστηκε για περίπου 20 λεπτά και η παρουσία του κρίνεται ουδέτερη. Έδειξε κάποια καλά στοιχεία, όπως καλή τεχνική και ψυχραιμία παρά το νεαρό της ηλικίας, όμως δεν κατάφερε να κάνει κάτι το ιδιαίτερο.

Λαγός: Αγωνίστηκε ελάχιστα και δεν μπορεί να κριθεί.

Επιμέλεια: Άκης Στρατόπουλος