«Ανήκουμε στην ευρωπαϊκή ελίτ»

Βίκτορ Μουνιόθ επί (πράσινου) παντός! Λίγο πριν το μεγάλο ντέρμπι της σεζόν, όπως αυτή εξελίχθηκε για τον Παναθηναϊκό, στο Καραϊσκάκη κόντρα στον Ολυμπιακό, ο Βίκτορ Μουνιόθ παραχώρησε στην «Derby» την πρώτη του μεγάλη συνέντευξη από όταν ανέλαβε τους «πράσινους». Ο Ισπανός τεχνικός χαρακτήρισε το «τριφύλλι» «μη συνηθισμένη ελληνική ομάδα που ξεπερνάει τα εγχώρια όρια και ανήκει στην ελίτ της Ευρώπης», τονίζοντας πως στόχος του Παναθηναϊκού πρέπει να είναι πάντα η κορυφή. Παράλληλα, ο προπονητής των «πρασίνων» δηλώνει απόλυτα ικανοποιημένος με την παρουσία του στην ομάδα, όμως αποφεύγει να μιλήσει για το θέμα της ανανέωσης του συμβολαίου του. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι απόψεις του για τον Σωτήρη Νίνη, τον οποίο προσπαθεί να «προσγειώσει», λέγοντας πως «θέλει πολύ δουλειά ακόμα», αλλά και για το πρωτάθλημα της χώρας μας που είναι «μη ανταγωνιστικό και ποιοτικό».

«Ο Παναθηναϊκός είναι μεγάλη ομάδα. Θέλει να πρωταγωνιστεί και να είναι πρώτος. Είμαι ικανοποιημένος από την επιλογή μου. Κοινός στόχος είναι η κορυφή. Ο Σύλλογος παρέχει όλα τα μέσα που απαιτούνται για να φτάσουμε εκεί. Ο Παναθηναϊκός δεν είναι συνηθισμένη ελληνική ομάδα. Ξεπερνάει αυτά τα όρια σε όλα τα επίπεδα. Έχει όνομα, ιστορία και ευρωπαϊκές προδιαγραφές. Ανέλαβα αξιολογώντας τις συνθήκες και τα δεδομένα για μένα και την ομάδα. Ο στόχος είναι μεγάλος και κοινός. Θέλουμε να κάνουμε πρωταθλητή τον Παναθηναϊκό. Είναι μια μεγάλη ομάδα που πρέπει να βρίσκεται πάντα ψηλά. Στην ελίτ της Ευρώπης. Τα τελευταία χρόνια δεν είναι και πρέπει να βρεθεί ξανά. Ο κόσμος και η διοίκηση τον θέλουν στην κορυφή και για μένα είναι μια πρόκληση στην οποία θέλω να ανταποκριθώ. Ο Παναθηναϊκός ήταν, είναι και θα παραμείνει μεγάλος», ήταν η πρώτη τοποθέτηση του Βίκτορ Μουνιόθ, στη συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Derby».

Ακολουθεί η συνέντευξη αναλυτικά:

-Βρήκατε αυτά που ζητούσατε;

«Έχουμε τα πάντα για να δουλέψουμε καλά. Υπάρχει ένα συγκεκριμένο ρόστερ. Μπορεί να μην κάναμε μεταγραφές το Γενάρη, αλλά επέστρεψαν δυο δικοί μας παίκτες. Χωρίς να κάνουμε αλλαγές στην ομάδα, παλεύουμε για τους στόχους μας. Τώρα έχουμε το ματς με τον Ολυμπιακό και... ποιος ξέρει; Στο ΟΥΕΦΑ μας απέκλεισε μια μεγάλη ομάδα όπως η Λανς, που θα φθάσει ψηλά στη διοργάνωση. Η πρόκριση στον τελικό είναι ανοικτή. Είμαστε ακόμη ζωντανοί στις δυο ελληνικές διοργανώσεις και θα κάνουμε τα πάντα για να πετύχουμε. Συνεχίζουμε, δουλεύουμε. Η εντύπωση που έχω είναι θετική».

-Πόσο φυσιολογικό είναι για έναν προπονητή που ήταν στην Μπαρτσελόνα και στο Καμπιονάτο σαν ποδοσφαιριστής και στην Πριμέρα Ντιβιζιόν σαν προπονητής, να μην αισθάνεται ότι ήρθε σε κατώτερο επίπεδο από κείνο που ήταν;

«Τα πράγματα στην Ελλάδα σε κοινωνικό και αθλητικό επίπεδο είναι καλά. Το ποδόσφαιρο είναι πολύ σημαντικό για τον κόσμο. Το πρόβλημα για το πρωτάθλημα είναι ότι δεν υπάρχουν πολλές καλές ομάδες. Είναι δεδομένη η έλλειψη ανταγωνιστικότητας. Λείπουν οι πολλοί καλοί παίκτες που θα ανεβάσουν το επίπεδο, όπως στην Ισπανία, την Αγγλία, την Ιταλία. Δεν μπορεί όμως κανείς να υποτιμά την Ελλάδα στο ποδόσφαιρο, διότι είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης. Ίσως κατέκτησε την πρωτιά με ένα αγωνιστικό στυλ όχι τόσο σύνηθες. Αυτό όμως δεν αναιρεί την επιτυχία της. Άρα είναι χώρα που πήρε το ευρωπαϊκό τρόπαιο. Αυτό είναι η μια απάντηση».

-Η άλλη;

«Εγώ ήρθα στον Παναθηναϊκό. Δεν ήρθα σε μια ελληνική ομάδα από τις συνηθισμένες, αλλά σε μια πολύ μεγάλη ομάδα, που ξεπερνά τα εδώ δεδομένα και όρια και κινείται σε στάνταρ ευρωπαϊκά. Θέλει να βγαίνει πρωταθλήτρια κάθε χρόνο και να φθάνει ψηλά στην Ευρώπη. Αυτός είναι ο βασικός λόγος που ήρθα. Ο Παναθηναϊκός έχει υψηλούς στόχους, όπως έχω και εγώ».

-Έχετε αντιμετωπίσει σχεδόν όλες τις ομάδες του πρωταθλήματος. Αν βάζαμε στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο 4 ή 5 ταχύτητες, πού θα κατατάσσατε το ελληνικό πρωτάθλημα;

«Υπάρχουν δεκαέξι ομάδες, αλλά μόνο οι τρεις είναι σε ένα άλφα επίπεδο και σε άλλη ταχύτητα. Έχουν καλές ομάδες, μπάτζετ, κόσμο και είναι μακριά από τις άλλες σε όλα τα επίπεδα. Εκεί δημιουργείται η μεγάλη διαφορά. Αυτό δεν συμβαίνει σε άλλα πρωταθλήματα, καθώς σ' εκείνα μπορεί ο τελευταίος να κερδίσει τον πρώτο με ευκολία. Αυτό συμβαίνει, γιατί σε ομάδες της δεύτερης-τρίτης ταχύτητας υπάρχουν καλοί παίκτες που να κάνουν τη διαφορά και μπορούν να πάρουν το παιχνίδι μόνοι τους. Αυτό στην Ελλάδα δεν υπάρχει και κοστίζει σε επίπεδο ποιότητας και ανταγωνιστικότητας. Όταν το πρωτάθλημα δεν είναι δυνατό, δε γίνεσαι καλύτερος».

-Δεν έχει όμως τη γοητεία για έναν προπονητή το να μπορέσει να δουλέψει
και να ανεβάσει ένα επίπεδο τέτοιες ομάδες που δεν έχουν τους παίκτες πρώτης γραμμής και το μπάτζετ που έχουν οι μεγάλες ευρωπαϊκές;

«Αν έχεις άλλες προοπτικές, πας εκεί που σου φαίνεται καλύτερα. Οι προπονητές όμως δεν είναι το πιο σημαντικό σε μια ομάδα. Πάντα το λέω ότι οι παίκτες είναι οι σημαντικοί. Οι τεχνικοί προσφέρουν, αλλά οι ποδοσφαιριστές καθορίζουν μια ομάδα. Οι κόουτς δίνουν πειθαρχία, φόρμα παιχνιδιού. Για μένα αυτό είναι το ελκυστικό. Αυτή είναι η πρόκληση. Να τους κάνω καλύτερους σαν ομάδα. Έτσι το βλέπω. Όλοι πρέπει να ξέρουν πού παίζουν, γιατί παίζουν, να έχουν την ίδια ιδέα παιχνιδιού, να μη χάνουν τη θέση τους. Να επιτίθενται και να αμύνονται σαν ένας. Αυτή είναι η δουλειά μου. Το ξαναλέω όμως, το πιο σημαντικό σε μια ομάδα είναι οι παίκτες της, όχι ο προπονητής. Οι παίκτες πρέπει να έχουν αντίληψη, να δουλεύουν, να μη βάζουν τον εαυτό τους πάνω από την ομάδα. Να βγαίνουν όλα αυτόματα μέσα στο γήπεδο. Δεν είναι απλό. Χρειάζονται πολλά για να επιτευχθεί. Δε γίνεται χωρίς προσπάθεια».

-Θα προτιμούσατε το μοντέλο της Τσέλσι του Μουρίνιο, που ο Αμπράμοβιτς μπορεί και αποκτά τους καλύτερους παίκτες που υπάρχουν;

«Όλους τους παίκτες, ακόμη και τους πολύ καλούς πρέπει να τους κάνεις καλύτερους. Να τους δίνεις κίνητρο. Να αποδεικνύουν ότι είναι καλοί. Να βγάζεις μέσα στο γήπεδο τις ικανότητες και να εκμηδενίζεις τα λάθη, τις ατέλειες τους. Έντεκα καλοί παίκτες δε σημαίνει ότι κάνουν πάντα καλή ομάδα. Για παράδειγμα, ένας παίκτης της Ρεάλ μπορεί να κάνει τη διαφορά με μια καλή ενέργεια. Έχει την αξία, τη μεγάλη κλάση να βάλει γκολ και να πάρει το παιχνίδι, αλλά η Ρεάλ δε λειτουργεί σαν ομάδα στο γήπεδο. Εκεί υπάρχουν δυσκολίες».

-Μετά τις γιορτές και έως τώρα η ομάδα του Παναθηναϊκού παρουσιάζει μια ξεκάθαρη εικόνα, σε στυλ, χαρακτήρα και σχήμα. Είναι και μια σίγουρη βάση για το μέλλον;

«Ο Παναθηναϊκός με τους παίκτες που έχει μπορεί να γίνει καλύτερη ομάδα, να ανεβάσει το ρυθμό του παιχνιδιού και να παίζει πιο γρήγορα. Με κάποιες διορθωτικές κινήσεις όλα γίνονται. Πάνω απ' όλα, όμως, πρέπει να ανεβάσει ρυθμούς αντοχής και διάρκειας στην καλή απόδοση μέσα στον αγώνα. Αυτό με ενδιαφέρει περισσότερο απ' όλα».

-Έστω ότι είστε και του χρόνου προπονητής του Παναθηναϊκού. Θα μπορούσατε να στηριχτείτε στον κορμό αυτό; Με λογικές μεταγραφές.

«Δεν μου αρέσει να μιλάω υποθετικά. Πάντως η ομάδα έχει και νέους και έμπειρους παίκτες, οι οποίοι μπορούν να ανεβάσουν ακόμα περισσότερο τον Παναθηναϊκό, να συνεχίσουν τη δουλειά και να κάνουν καλύτερη την ομάδα».

-Έχουν ακουστεί πολλά σενάρια για την παραμονή σας στον πάγκο του Παναθηναϊκού...

«Ειλικρινά, είμαι καλά στον Παναθηναϊκό. Θέλω να πετύχω στην ομάδα. Όμως δεν είναι ώρα, δε θέλω να το συζητήσω τώρα. Τίποτα παραπάνω από αυτό. Το ξαναλέω: Είμαι καλά στον Παναθηναϊκό κι εγώ και οι συνεργάτες μου. Δουλεύουμε καλά εδώ και προσπαθούμε για να έχει επιτυχίες η ομάδα. Όταν έρθει η ώρα θα μιλήσουμε και για το θέμα της ανανέωσης της συνεργασίας. Αυτή τη στιγμή δε με απασχολεί».

-Στο μυαλό σας θα παίξει ρόλο η σχέση σας' με τον ιδιοκτήτη, το μπάτζετ της ομάδας, ο κόσμος, οι προοπτικές;

«Όλα μετράνε. Δε θέλω να ονομάσω κάτι συγκεκριμένα ως βασικό. Υπάρχει καλή διάθεση και από τις δύο πλευρές. Αυτό θέλω να πιστεύω. Θα μιλήσουμε σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, όπως ορίζει το συμβόλαιο, θα δούμε. Από εκεί και πέρα πρέπει να συζητήσουμε για ειδικά θέματα, για συγκεκριμένες λεπτομέρειες. Το τι θα πούμε είναι καθαρά προσωπικό. Είναι ιδιωτικές συζητήσεις που δε βγαίνουν προς τα έξω. Είναι θέμα αρχής».

-Θέλετε να δουλέψετε στην Ισπανία; Προτάσεις σίγουρα θα έχετε. Η προοπτική αυτή λειτουργεί ανασταλτικά σχετικά με την παραμονή σας στην Ελλάδα;

«Το πιο σκληρό για μένα στην Ελλάδα είναι ότι δεν έχω δίπλα μου την οικογένεια. Είναι στη Βαρκελώνη. Τα παιδιά σπουδάζουν εκεί. Είναι και το θέμα της γλώσσας, όπως και το οικείο περιβάλλον που μεγαλώνουν. Η γυναίκα μου έχει ζήσει στη Γαλλία, στην Ιταλία. Εκεί γεννήθηκε και η κόρη μας. Είναι δύσκολο να είσαι μακριά. Όλες οι γυναίκες γκρινιάζουν. Μη νομίζετε ότι μόνο οι Ελληνίδες είναι περίεργες. Δεν μπορείς να ζήσεις όμως δίχως τους ανθρώπους σου. Ήρθαν εδώ τα Χριστούγεννα, θα έρθουν τη Μεγάλη Εβδομάδα, εγώ πάω μια φορά το μήνα. Δεν είναι το ίδιο με το να είσαι εκεί, αλλά δεν μπορείς να τα έχεις όλα στη ζωή σου. Μου αρέσει όμως η δουλειά μου. Την κάνω απολύτως επαγγελματικά. Όπου κι αν πήγα. Ισπανία, Ιταλία, Σκοτία, τώρα στην Ελλάδα προσπάθησα και πέτυχα να προσαρμοστώ. Παντού πρέπει να προσαρμόζεσαι για να πετύχεις. Είμαι από τα 19 μου επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Είχα σπουδάσει προπονητική, ενώ ήμουν ακόμη παίκτης. Ξέρω τις δυσκολίες της δουλειάς από μικρός. Είναι καλό για κάθε επαγγελματία να έχει προτάσεις και καλή προοπτική».

-Ποιες είναι οι σχέσεις σας με τον Γιάννη Βαρδινογιάννη; Μιλάτε για την ομάδα; Μιλάτε ποδοσφαιρικά;

«Κάθε σύλλογος έχει τη δικιά του φιλοσοφία, η οποία ορίζεται από τον επικεφαλής. Υπάρχει μια σκέψη, μια φόρμα δουλειάς. Πρέπει να προσαρμόζεσαι σε αυτή. Η διοίκηση του Παναθηναϊκού έχει τη δική της δομή και λειτουργία. Ο Γιάννης Βαρδινογιάννης ζει για την ομάδα. Είναι δίπλα της κάθε στιγμή. Βοηθά όποια στιγμή και αν του ζητηθεί, χωρίς ποτέ να ενοχλείται. Υπάρχει ζωντανή και αληθινή σχέση, η οποία λειτουργεί. Κάθε πρόεδρος έχει τη δικιά του φιλοσοφία».

-Για πρόεδρος ξέρει μπάλα;

«Ναι. Το καλό είναι ότι και ξέρει και παίζει μπάλα. Ζει για το ποδόσφαιρο. Καταλαβαίνει πολλά...»

-Όταν είστε στον πάγκο κάνετε σα να θέλετε να μπείτε μέσα και να παίξετε μπάλα. Την ώρα που γίνεται μια φάση, λέτε καμιά φορά ότι «αν ήμουν εγώ εκεί, θα έκανα αυτό»;

«Όχι, δε θέλω να μπω μέσα. Είναι θέμα χαρακτήρα. Είμαι εκρηκτικός. Από έξω έχεις μια ξεκάθαρη εικόνα του γηπέδου. Βλέπεις πράγματα που από μέσα δεν μπορείς να τα δεις. Αντιδρώ αυθόρμητα. Μου αρέσει να ζω το παιχνίδι. Ακόμα και το ρυθμό των συνθημάτων της εξέδρας».

Τι είπε για τους:

Παναθηναϊκό: «Η ομάδα μου…»

Σωτήρη Νίνη: «Ο Νίνης έχει ικανότητες και ποιότητα. Μπήκε όταν έπρεπε. Το ποδόσφαιρο λειτουργεί υπό απρόβλεπτες συνθήκες. Η καριέρα ενός παίκτη μπορεί να διαμορφωθεί από ένα τυχαίο γεγονός. Ψάχναμε να βρούμε συνθήκες θετικές για να παίξει το παιδί. Από δω και πέρα πρέπει να μπει στο σωστό ποδοσφαιρικό καλούπι για να προχωρήσει. Αν αρκεστεί σε αυτά που ακούει τώρα, θα μείνει στάσιμος. Με ένα μήνα μπάλα δεν μπορείς να πεις τίποτα... Ο Νίνης όμως είναι έξυπνος. Έχει προσωπικότητα. Μπορεί να είναι μικρός, αλλά βρίσκεται σε καλό δρόμο. Πρέπει να συνεχίσει να ακολουθεί το δρόμο της δουλειάς, για να πάει μπροστά και να φτάσει ψηλά». Όσο για την σύγκριση με τον Μέσι. «Με ρώτησαν γι' αυτό οι δημοσιογράφοι. Δε νομίζω ότι είναι σωστά τέτοια σχόλια για μικρά παιδιά. Ούτε ο Μέσι έχει γίνει. Πρέπει το μεταδώσουμε αυτό στο παιδί. Όχι να τον απογοητεύσουμε, αλλά να μην πετάει στα σύννεφα. Επαναλαμβάνω, όμως, ότι ο Νίνης έχει προσωπικότητα, είναι έξυπνος και έτοιμος να πετύχει».

Γιάννη Βαρδινογιάννη: «Ζει για την ομάδα και είναι διπλά της κάθε στιγμή. Ξέρει από ποδόσφαιρο και είναι κάλο ότι του αρέσει να παίζει μπάλα. Καταλαβαίνει πολλά και είναι έτοιμος να βοηθήσει ανά πάσα στιγμή».

Γιάσμικο Βέλιτς: «Είναι αυτός ο οποίος ασχολείται, που τρέχει, που δουλεύει, που ανησυχεί για όλους και για όλα στο ποδοσφαιρικό τμήμα του Παναθηναϊκού».

Ολυμπιακό: «Η ομάδα που πρέπει να κερδίσουμε».

Σέρα Φερέρ: «Απλά συνάδελφος…»

ΑΕΚ: «Η ομάδα που μας ακολουθεί»