Μετά τη συνέντευξη που παραχώρησε στη Fanatik, ο Ραζβάν Λουτσέσκου μίλησε και στο ProSport, ανοίγοντας ακόμη περισσότερο το προσωπικό του βίωμα και περιγράφοντας με ωμή ειλικρίνεια τις πιο δύσκολες εβδομάδες της ζωής του.
Ο Ρουμάνος τεχνικός άνοιξε την καρδιά του στη Ρουμανία, λίγες ημέρες μετά τον χαμένο τελικό του Κυπέλλου, σε μια συνέντευξη που αποτυπώνει το μέγεθος της πίεσης, της απογοήτευσης και της ανθρώπινης φθοράς που βίωσε τους τελευταίους μήνες. Ο προπονητής του ΠΑΟΚ μίλησε με απόλυτη ειλικρίνεια για τον πόνο που -όπως παραδέχεται- δεν ξέρει αν θα ξεθωριάσει ποτέ, για το όνειρο που χάθηκε μέσα σε μία βραδιά και για τον φόβο της αποτυχίας που «λύγισε» την ομάδα στον πιο κρίσιμο αγώνα της σεζόν.
Αναφέρθηκε στις πολύπλοκες καταστάσεις που σημάδεψαν την πορεία του ΠΑΟΚ, στη δυσκολία της καθημερινότητας στη Θεσσαλονίκη μετά την ήττα, αλλά και στο προσωπικό βάρος που κουβαλά ως άνθρωπος και ως προπονητής. Μια εξομολόγηση που δείχνει το πραγματικό μέγεθος της πίεσης πίσω από τις γραμμές του ποδοσφαίρου.
Αναλυτικά όσα δήλωσε:
Για το αν μετά από δύο μέρες πέρασε ο πόνος και ο θυμός από τον χαμένο τελικό:
«Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω αν θα περάσει ποτέ αυτός ο πόνος, η απογοήτευση για αυτή την ήττα! Όλα ξεθωριάζουν με τον χρόνο, αλλά όλα παραμένουν μέσα μας όπως τα ζήσαμε. Όπως μένουν οι καλές στιγμές, οι νίκες, μένουν και αυτές οι δυσάρεστες στιγμές. Έχω δώσει πολλούς τελικούς στην καριέρα μου, έχω κερδίσει κάποιους, έχω χάσει κάποιους άλλους.
Έχω βιώσει όλα τα συναισθήματα, αλλά ποτέ δεν μπορείς να διαχειριστείς όπως θέλεις μια τέτοια κατάσταση, ένα τέτοιο αποτέλεσμα. Η απογοήτευση είναι μεγάλη. Έχω μια εσωτερική ικανοποίηση για ό,τι έχω καταφέρει μέχρι τώρα, αλλά αυτή η ήττα είναι πολύ άσχημη, είναι μια πολύ άσχημη ιστορία».
Για το τι τον πονάει περισσότερο από αυτή την ήττα και το χαμένο τρόπαιο:
«Είναι μια αποτυχία για εμάς. Είναι τελικά μια αποτυχία. Ελπίζεις να τα καταφέρεις, χτίζεις κάτι όλη τη χρονιά, δημιουργείς ένα όνειρο, περνάς δύσκολες στιγμές, περίπλοκες καταστάσεις, πολεμάς μέσα στο γήπεδο και εκεί που αρχίζεις να πιστεύεις ότι μπορείς να κερδίσεις, έρχεται ένας αγώνας που σε ρίχνει στο έδαφος.
Ο μεγάλος πόνος για μένα είναι ότι χάθηκε αυτό το όνειρο που φτιάξαμε όλοι μαζί αλλά δεν έγινε πραγματικότητα. Δεν ήταν ο τελικός αυτός που παίξαμε απέναντι σε έναν αντίπαλο στο επίπεδό μας, με όλο τον σεβασμό στον ΟΦΗ. Είναι μια ομάδα σε καλή κατάσταση, έχουν τη δική τους φιλοσοφία, αλλά δεν είναι στο δικό μας επίπεδο. Ακόμα και μέσα στο παιχνίδι στον τελικό, κρίθηκε από στιγμές που ήταν υπέρ τους και όχι υπέρ μας. Μπορεί να συμβεί και αυτό, αλλά στην πράξη εμείς χάσαμε όχι από τον φόβο του αντιπάλου, αλλά από τον φόβο της αποτυχίας.
Δεν μιλάμε για φόβο αντιπάλου, ούτε για φόβο ενός παιχνιδιού. Χάσαμε από τον φόβο ότι δεν θα τα καταφέρουμε, ερχόμενοι στον τελικό από μια περίοδο που δεν είναι η καλύτερη για εμάς. Αυτό μας έκανε να χάσουμε την ''ασφάλεια'', την ηρεμία μας, να χάσουμε την εμπιστοσύνη μας και στο τέλος να μην έχουμε την απαραίτητη χημεία στον αγωνιστικό χώρο που είχαμε σε όλη τη διάρκεια της σεζόν.
Υπήρχαν πάρα πολλές πολύπλοκες καταστάσεις για εμάς σε όλη τη σεζόν. Πολλά ατυχήματα, πολλές καταστάσεις γύρω από την ομάδα εντελώς αρνητικές, που σιγά?σιγά τους τελευταίους δύο μήνες μας έκαναν να χάσουμε όλη αυτή την καλή φόρμα που είχαμε. Βρισκόμασταν πριν δύο μήνες σε μια φόρμα που μας έδινε το δικαίωμα να ελπίζουμε ότι θα πάρουμε το πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο».
Για το πώς είναι η ζωή στη Θεσσαλονίκη και πώς ζει ο ίδιος μια τόσο κακή στιγμή:
«Είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο για μένα όλο αυτό που έγινε στον τελικό. Είναι δύσκολη η διαχείριση μιας τέτοιας κατάστασης. Η συνέντευξη αυτή ήταν να γίνει σε εξωτερικό χώρο αλλά δεν ήθελα να το κάνω, δεν νιώθω ότι είμαι σε θέση τώρα να κάνω κάτι τέτοιο.
Νιώθω ένα αίσθημα αμηχανίας επειδή λυπάμαι πολύ που έχουμε απογοητεύσει τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ, που είχαν πολλές ελπίδες για να πάρουμε αυτό το τρόπαιο. Είναι δύσκολο γιατί τα συναισθήματα εδώ στη Θεσσαλονίκη είναι πολύ έντονα, το ποδόσφαιρο εδώ σημαίνει πολλά. Πέρα από αυτό, δεν μπορείς να φανταστείς ότι εδώ υπάρχουν άνθρωποι που ζουν για την ομάδα 24 ώρες και όχι μόνο για να πάνε στο γήπεδο και να δουν τον αγώνα όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες.
Είναι κάτι εντελώς ξεχωριστό και μπορείς να το καταλάβεις μόνο αν είσαι μέρος της οικογένειας που λέγεται ΠΑΟΚ».
Γιατί αισθάνεται όλη αυτή την αμηχανία αφού έχει πετύχει τόσα με τον ΠΑΟΚ:
«Το γεγονός ότι με εκτιμούν και ότι είμαι πολύ δημοφιλής, ότι οι άνθρωποι στηρίζουν επάνω μου πολλές ελπίδες, με κάνει να νιώθω πολύ καλά από τη μία, από την άλλη όμως δημιουργεί πολλές και μεγάλες ευθύνες.
Βάζω και εγώ στον εαυτό μου τις ευθύνες αλλά έτσι ζω. Αν χάσω ένα παιχνίδι, πεθαίνω εκείνη τη στιγμή... για 1?2 μέρες είναι ένα άτομο που... αγνοείται! Έτσι ζούμε πιθανώς όλοι οι προπονητές τις στιγμές της αποτυχίας».
Για το αν νιώθει ότι απογοήτευσε τον πατέρα του και αν θα ''έσβηνε'' το 2026 αν είχε μια μαγική ικανότητα:
«Κανείς δεν μπορεί να το κάνει αυτό και δεν μπορούμε να μιλάμε για μαγικές δυνάμεις. Μπορώ μόνο να διαπιστώσω ότι αυτοί οι δύο μήνες είναι οι χειρότεροι μήνες της ζωής μου!
Είναι η πρώτη φορά που χάνω κάποιον πολύ δικό μου άνθρωπο. Ακόμα και αν προετοιμαστείς εκ των προτέρων και λες ότι θα έρθει η στιγμή να γίνει αυτό, θα εμφανιστούν άλλες σκέψεις στο κεφάλι μου. Από αθλητικής άποψης το 2026 άρχισε πάρα πολύ καλά, αλλά όπως συμβαίνει πολλές φορές δημιουργήθηκαν προσδοκίες για να πάρουμε το νταμπλ. Εκεί στα τέλη Γενάρη?αρχές Φλεβάρη άρχισα να χάνω παίκτες από το... τίποτα.
Άρχισαν να συμβαίνουν τριγύρω πολύ παράξενα πράγματα. Αυτές οι καταστάσεις σε διδάσκουν πως μερικές φορές η μοίρα είναι αυτό που είναι και δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο παρά μόνο να πολεμήσεις και να αντιδράσεις».
Ακολουθήστε τον bwinΣΠΟΡ FM 94.6 στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
