Ρέλβας: «Πολύ περήφανος για την περσινή σεζόν της ΑΕΚ - Στόχος μας το Champions League»

Ο Φιλίπε Ρέλβας παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα «Δικέφαλος Αετός», μιλώντας για πολλά ζητήματα που αφορούν τόσο τον ίδιο, όσο και την ΑΕΚ.

Ο Πορτογάλος κεντρικός αμυντικός της «Ένωσης» αναφέρθηκε στην πρώτη του σεζόν στην Ελλάδα και την κατάκτηση του πρωταθλήματος, τον ρόλο που έπαιξε ο Μάρκο Νίκολιτς στις επιτυχίες του συλλόγου, τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό από τη Ράγιο Βαγεκάνο, αλλά και για τους στόχους των «κιτρινόμαυρων» ενόψει της νέας σεζόν.


Αναλυτικά τα όσα δήλωσε:

Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος από τότε που εντάχθηκες στην ΑΕΚ. Αν έπρεπε να περιγράψεις αυτή τη χρονιά με τρεις εικόνες, ποιες θα ήταν;
«Γεια σας. Δεν είναι εύκολο να περιγράψω την περσινή σεζόν μόνο με τρεις εικόνες, γιατί ζήσαμε τόσες πολλές όμορφες στιγμές στην ΑΕΚ. Αν έπρεπε όμως να διαλέξω, η πρώτη θα ήταν το πρώτο μου παιχνίδι και το πρώτο μου γκολ, τον Ιούλιο. Η δεύτερη θα ήταν η πρόκρισή μας από τη φάση του Conference League, τερματίζοντας στην τρίτη θέση ανάμεσα στις 32 ομάδες, κάτι που ήταν επίσης μια πολύ σημαντική στιγμή για όλη την ομάδα. Και φυσικά, η τρίτη θα ήταν το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, όταν κατακτήσαμε το πρωτάθλημα. Αυτή ήταν η κορυφαία στιγμή της καριέρας μου και νιώθω πραγματικά πολύ χαρούμενος και περήφανος γι' αυτό».

Η κατάκτηση του πρωταθλήματος ήταν η κορυφή της διαδρομής. Ποια ήταν η στιγμή που ένιωσες πραγματικά ότι αυτή η ομάδα είχε τη νοοτροπία του πρωταθλητή;

«Η κατάκτηση του πρωταθλήματος ήταν ένας πολύ μεγάλος και δύσκολος δρόμος. Ήταν πραγματικά πολύ απαιτητικό, γιατί είχαμε απέναντί μας πολύ δυνατούς αντιπάλους, τις υπόλοιπες μεγάλες ομάδες. Πιστεύω όμως ότι το κλειδί ήταν πως στις δύσκολες στιγμές μείναμε όλοι ενωμένοι. Όλοι συνέχισαν να πιστεύουν, ακόμη και τον Οκτώβριο, όταν χάσαμε δύο συνεχόμενα παιχνίδια από τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό. Εκείνη τη στιγμή η ομάδα έμεινε συσπειρωμένη και ένιωσε ότι μπορούσε να βελτιώσει πολλά πράγματα στη συνέχεια. Κατά τη γνώμη μου, τότε χτίστηκε η δυνατή μας νοοτροπία. Είναι εύκολο να είσαι ενωμένος όταν κερδίζεις. Το δύσκολο είναι να μείνεις ενωμένος στις δύσκολες στιγμές. Τότε ήμασταν όλοι μαζί: οι παίκτες, ο προπονητής, το επιτελείο, όλοι. Αυτό ήταν πολύ σημαντικό. Είχαμε επίσης μια καλή πορεία στο Conference League. Όχι την καλύτερη δυνατή, γιατί πιστεύω ότι αυτή η ομάδα μπορούσε να φτάσει ακόμα πιο μακριά. Όμως θεωρώ ότι το πρωτάθλημα ξεκίνησε από αυτή ακριβώς τη νοοτροπία».

Στην Ευρώπη φτάσατε πολύ κοντά σε κάτι ιστορικό. Μετά τον αποκλεισμό από τη Ράγιο στα προημιτελικά, ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες όταν μπήκες στα αποδυτήρια;

«Πιστεύω ότι η ευρωπαϊκή μας πορεία ήταν πολύ όμορφη, γιατί ξεκινήσαμε πολύ νωρίς, μέσα από τρεις προκριματικούς γύρους. Φτάσαμε στο Conference League, τερματίσαμε στην τρίτη θέση και στη συνέχεια αποκλείσαμε τη Celje. Απέναντι στη Ράγιο ήταν πραγματικά κρίμα, γιατί στο εκτός έδρας παιχνίδι χάσαμε λίγο τη συγκέντρωσή μας, ενώ στη ρεβάνς είχαμε μεγάλη ευκαιρία να νικήσουμε και να ολοκληρώσουμε μια μεγάλη ανατροπή. Πολλές φορές, όταν μένω μόνος μου και σκέφτομαι, λέω στον εαυτό μου ότι έχουμε μια πραγματικά πολύ καλή ομάδα. Παλέψαμε πολύ και είμαι περήφανος για όλους. Ταυτόχρονα όμως νιώθω και μια μικρή στεναχώρια, γιατί πιστεύω ότι μπορούσαμε να τα καταφέρουμε και να φτάσουμε ακόμη πιο μακριά, ίσως μέχρι τον τελικό. Όπως και να έχει, κρατάμε πολλές πολύ όμορφες στιγμές από αυτή την ευρωπαϊκή διαδρομή».

Πέρασαν αρκετές εβδομάδες από εκείνο το παιχνίδι. Σήμερα υπάρχει περισσότερο η πίκρα για τον αποκλεισμό ή η περηφάνια για όσα πετύχατε μέχρι να φτάσετε εκεί;

«Όπως είπα και πριν, θεωρώ ότι πρέπει να είμαστε περήφανοι για την πορεία μας στο Conference League. Από την άλλη όμως είμαι ένας άνθρωπος με φιλοδοξίες και πιστεύω ότι μπορούσαμε να πετύχουμε κάτι ακόμη μεγαλύτερο. Τώρα όμως δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν. Η προσοχή μας στρέφεται στην επόμενη σεζόν και σε όσα μπορούμε να πετύχουμε. Φυσικά, ο στόχος μας είναι το Champions League».

Ο κόσμος της ΑΕΚ έζησε μαζί σας αυτό το ευρωπαϊκό ταξίδι. Υπήρξε κάποια στιγμή –ένα εκτός έδρας παιχνίδι, μια υποδοχή ή ένα σύνθημα– που σε έκανε να καταλάβεις τι σημαίνει πραγματικά να εκπροσωπείς αυτόν τον σύλλογο;

«Νομίζω ότι ζήσαμε πολλές στιγμές που μας έκαναν περήφανους μαζί με αυτούς τους εκπληκτικούς φιλάθλους. Τι να πω γι' αυτούς; Θυμάμαι το πρώτο μου γκολ, στο πρώτο παιχνίδι. Άκουσα όλο το γήπεδο να φωνάζει το όνομά μου και πραγματικά ένιωσα απίστευτη χαρά. Υπήρξαν όμως και πολλές άλλες στιγμές, όπως στα play off μετά τη νίκη επί του Ολυμπιακού εκτός έδρας. Ήρθαν κοντά μας, στο πούλμαν, τραγουδούσαν για εμάς. Σε κάθε παιχνίδι ήταν δίπλα μας. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω μία, δύο ή τρεις στιγμές, γιατί η στήριξή τους ήταν συνεχής σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι τους είμαι πραγματικά ευγνώμων. Δεν σταμάτησαν ποτέ να πιστεύουν σε εμάς. Είτε κερδίζαμε είτε όχι — γιατί έτσι είναι το ποδόσφαιρο — εκείνοι ήταν πάντα στο πλευρό μας».

Τι αλλάζει στην καθημερινότητα ενός ποδοσφαιριστή όταν δουλεύει με τον Νίκολιτς; Ποια είναι η λεπτομέρεια στην προπόνηση που ίσως δεν βλέπει ο κόσμος, αλλά κάνει τη διαφορά στους αγώνες;

«Τι μπορώ να πω για τον Μάρκο Νίκολιτς; Είναι ένας εξαιρετικός προπονητής. Πρώτα απ' όλα, σε ανθρώπινο επίπεδο έχουμε μια πολύ καλή σχέση. Ήταν η πρώτη φορά που έφευγα από τη χώρα μου και με βοήθησε πολύ να προσαρμοστώ και να ενταχθώ στην ομάδα. Ως προπονητής, όλοι γνωρίζουν ότι είναι άνθρωπος της πειθαρχίας. Θέλει οι παίκτες του να είναι συγκεντρωμένοι σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Έχει επίσης πολύ καλές ιδέες τόσο όταν η ομάδα έχει την μπάλα όσο και όταν αμύνεται. Πιστεύω ότι κράτησε το γκρουπ ενωμένο. Μέχρι σήμερα είναι ένας από τους πιο σημαντικούς προπονητές της καριέρας μου και θεωρώ ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο ώστε η ομάδα να πετύχει τους στόχους της αυτή τη σεζόν».

Είσαι αμυντικός. Πόσο διαφορετικά αντιλαμβάνεσαι πλέον τον ρόλο σου μέσα από τη φιλοσοφία του Νίκολιτς σε σχέση με όσα είχες μάθει στις προηγούμενες ομάδες σου;

«Όπως είπα και πριν, θεωρώ ότι ο Μάρκο Νίκολιτς είναι ένας πολύ πειθαρχημένος προπονητής. Για παράδειγμα, θυμάμαι ένα παιχνίδι που κερδίσαμε την Τσέλιε με 4-0, όμως αμέσως μετά φρόντισε να κρατήσει όλους συγκεντρωμένους στον επόμενο αγώνα. Ακόμη κι έπειτα από μια τόσο μεγάλη νίκη, δεν άφησε ποτέ κανέναν να χαλαρώσει. Αυτή είναι η νοοτροπία του και συμφωνώ απόλυτα μαζί της, γιατί πρέπει να είμαστε δυνατοί και συγκεντρωμένοι σε κάθε παιχνίδι. Η νοοτροπία του, ο τρόπος με τον οποίο μας πίεζε στις δύσκολες στιγμές και κρατούσε την ομάδα ενωμένη, όπως είπα και πριν, ήταν το κλειδί. Πιστεύω ότι αυτή η νοοτροπία ήταν ο βασικός λόγος που καταφέραμε να διατηρήσουμε αυτή την επιτυχία μέσα στην ομάδα».

Σε μια τόσο μεγάλη σεζόν δημιουργούνται ισχυροί δεσμοί. Ποιοι συμπαίκτες σε βοήθησαν περισσότερο να προσαρμοστείς και ποιος είναι το "πειραχτήρι" των αποδυτηρίων που κρατά την ομάδα ενωμένη στις δύσκολες στιγμές;

«Όσον αφορά τους συμπαίκτες μου, πιστεύω ότι είχαμε ένα από τα καλύτερα γκρουπ που έχω συναντήσει ποτέ στην καριέρα μου, αν όχι το καλύτερο. Ήμασταν ένα πολύ όμορφο μείγμα από έμπειρους ποδοσφαιριστές, νεαρούς παίκτες αλλά και ποδοσφαιριστές σαν κι εμένα, που μπορεί να μην είμαστε πλέον τόσο νέοι, αλλά βρισκόμαστε στην αρχή μιας νέας εμπειρίας μακριά από τη χώρα μας. Για μένα ήταν πολύ σημαντικό το πώς με υποδέχθηκαν οι παίκτες που βρίσκονταν ήδη στην ομάδα. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω μόνο ένα ή δύο ονόματα. Φυσικά, έχω πολύ καλή σχέση με τους παίκτες που μιλούν τη γλώσσα μου, όπως ο Ζοάο Μάριο, που είναι πολύ έμπειρος και από τον οποίο έμαθα πολλά, αλλά και ο Ζίνι, που είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Γενικά όμως όλοι στην ομάδα, όπως είπα και πριν, με υποδέχθηκαν με τον καλύτερο τρόπο. Δεν έχω το παραμικρό πρόβλημα με κανέναν».

Υπήρξε κάποια στιγμή μέσα στη χρονιά που αμφισβήτησες τον εαυτό σου; Αν ναι, πώς κατάφερες να επιστρέψεις πιο δυνατός;

«Για να είμαι ειλικρινής, όταν ήμουν μικρότερος δεν ήμουν πάντα ο πιο σίγουρος άνθρωπος για τον εαυτό μου. Υπήρχαν φορές που αμφέβαλλα αν μπορούσα να τα καταφέρω. Αυτή τη σεζόν όμως, χάρη σε όλους τους ανθρώπους γύρω μου — το προπονητικό επιτελείο, τον προπονητή και τους συμπαίκτες μου — ένιωσα πραγματικά άνετα να δείξω τον καλύτερό μου εαυτό ή έστω κάτι πολύ κοντά σε αυτόν. Φυσικά, μέσα στη χρονιά υπήρξαν καλύτερες και χειρότερες περίοδοι. Όμως, όσον αφορά την περσινή σεζόν στην ΑΕΚ, είμαι πολύ περήφανος γιατί πιστεύω ότι έφτασα πολύ κοντά στο να δείξω τις πραγματικές μου δυνατότητες. Και θεωρώ ότι μπορώ να δείξω ακόμη περισσότερα την επόμενη χρονιά. Αυτός είναι ο στόχος μου. Πέρυσι ένιωσα πολύ άνετα μέσα στο γήπεδο και έπαιξα με μεγάλη αυτοπεποίθηση».

Όταν μια ομάδα διεκδικεί τίτλους σε Ελλάδα και Ευρώπη, η ψυχική κόπωση είναι πολλές φορές μεγαλύτερη από τη σωματική. Πώς τη διαχειρίστηκες προσωπικά;

«Για μένα η νοοτροπία είναι πολύ σημαντική. Όταν όμως αισθάνεσαι ότι υπάρχει τόσο όμορφη ατμόσφαιρα, με τους φιλάθλους, το προπονητικό επιτελείο, τον προπονητή, τους συμπαίκτες μου και γενικά με όλους τους ανθρώπους εδώ στην Ελλάδα που με υποδέχθηκαν τόσο θερμά, τότε είναι πολύ πιο εύκολο να έχεις αυτή τη σωστή νοοτροπία. Όταν είμαστε δυνατοί πνευματικά, πιστεύω ότι αισθανόμαστε καλύτερα και σωματικά. Μέσα στο παιχνίδι δεν νιώθουμε την κούραση. Φυσικά, δώσαμε πάρα πολλούς αγώνες. Έπαιξα 47 παιχνίδια και περισσότερα από 4.000 λεπτά. Όμως, όταν έχεις τη σωστή νοοτροπία, μπορείς να τα καταφέρεις. Εγώ ένιωθα πολύ καλά και αυτός είναι και ο στόχος μου για την επόμενη σεζόν: να αισθάνομαι έτσι ξανά ή ακόμη καλύτερα».

Πλέον έχεις συμπληρώσει έναν χρόνο στην Ελλάδα. Τι σε έχει κερδίσει περισσότερο στην καθημερινή ζωή εδώ και τι είναι αυτό που σου λείπει ακόμη από την Πορτογαλία;

«Πιστεύω ότι η Ελλάδα είναι μια υπέροχη χώρα, αρκετά παρόμοια με την Πορτογαλία, όσον αφορά τους ανθρώπους, τον καιρό και το φαγητό. Δεν έχω να πω ότι βρήκα κάτι πολύ διαφορετικό εδώ, γιατί η προσαρμογή μου ήταν πραγματικά πολύ εύκολη. Δεν μου λείπουν πολλά πράγματα από την Πορτογαλία. Φυσικά, μου λείπει η οικογένειά μου, αλλά αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό, γιατί αυτή είναι η δουλειά μου. Η Ελλάδα είναι μια πολύ όμορφη χώρα και προσαρμόστηκα εδώ χωρίς δυσκολία».

Οι φίλαθλοι βλέπουν τον Ρέλβας μέσα στο γήπεδο. Ποιος είναι ο Φελίπε όταν επιστρέφει στο σπίτι μετά από έναν δύσκολο αγώνα; Πώς αποφορτίζεσαι;

«Σε αυτή τη φάση της ζωής μου προσπαθώ, όταν τελειώνουν οι αγώνες, να αποφορτίζομαι περνώντας χρόνο με την οικογένειά μου, ειδικά όταν ένα παιχνίδι δεν έχει πάει όπως θα ήθελα. Εκείνες τις στιγμές δεν βλέπω πολύ ποδόσφαιρο. Φυσικά θέλω πάντα να βελτιώνομαι και μου αρέσει να παρακολουθώ ορισμένα πράγματα, για παράδειγμα από άλλους κεντρικούς αμυντικούς που αγωνίζονται στο υψηλότερο επίπεδο. Από την άλλη όμως, μου αρέσει και να αποσυνδέομαι λίγο, γιατί ζούμε με πολύ άγχος και πίεση: πριν από τους αγώνες, κατά τη διάρκειά τους, αμέσως μετά, αλλά και στις καθημερινές προπονήσεις. Γι' αυτό, όταν επιστρέφω στο σπίτι, προσπαθώ να αφήνω για λίγο το ποδόσφαιρο στην άκρη. Ζούμε για το ποδόσφαιρο, αλλά η ζωή δεν είναι μόνο ποδόσφαιρο. Πιστεύω ότι μερικές φορές είναι καλό να αποσυνδέεσαι».

Αν μπορούσες να γυρίσεις πίσω και να ξαναζήσεις μία μόνο στιγμή αυτής της σεζόν, ποια θα επέλεγες και γιατί;

«Φυσικά, πιστεύω ότι είναι εύκολο να απαντήσει κανείς σε αυτή την ερώτηση, γιατί η καλύτερη στιγμή ήταν όταν κατακτήσαμε το πρωτάθλημα. Θα μπορούσα να επιστρέψω σε εκείνη τη μέρα εκατό φορές ή και περισσότερες, γιατί ήταν μια πραγματικά ξεχωριστή στιγμή. Είναι μια ανάμνηση που θα κρατήσω για όλη μου τη ζωή, οπότε είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτό».

Έχεις ήδη κατακτήσει ένα πρωτάθλημα, αλλά παρέμεινε η αίσθηση ότι στην Ευρώπη έμεινε κάτι ανολοκλήρωτο. Πιστεύεις ότι αυτή η ομάδα έχει ακόμη μια ιστορία να γράψει στην Ευρώπη και τι πρέπει να βελτιώσει για να φτάσει ακόμα πιο μακριά;

«Έχουμε μπροστά μας σημαντικά παιχνίδια στα play off για να δείξουμε ότι μπορούμε να κάνουμε καλά πράγματα και στο Champions League την επόμενη σεζόν. Φυσικά, ξέρουμε ότι θα είναι πολύ δύσκολο, γιατί όλες οι ομάδες στο Champions League είναι έμπειρες και έχουν σπουδαίους παίκτες. Αλλά θέλουμε να βρεθούμε εκεί. Είναι το υψηλότερο επίπεδο και θέλουμε να παίξουμε απέναντι στις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Πιστεύω ότι έχουμε μια καλή ομάδα για να δείξουμε πως μπορούμε να ανταγωνιστούμε όλους».

Καλή παρουσία στο Τσάμπιονς Λιγκ ή όνειρο για έναν τελικό στο Europa;

«Με βάζετε σε δύσκολη θέση τώρα, γιατί είναι μια δύσκολη ερώτηση. Ένας τελικός στο Europa League θα ήταν φυσικά κάτι πολύ ξεχωριστό και θα ήταν κάτι φανταστικό. Αλλά για μένα, το όνειρό μου είναι να παίξω στο Champions League. Οπότε, αν καταφέρουμε να προκριθούμε και να παίξουμε απέναντι στις κορυφαίες ομάδες, θα είμαι πολύ περήφανος. Παρ’ όλα αυτά, είναι δύσκολο να διαλέξω, γιατί ένας τελικός στο Europa League θα ήταν επίσης κάτι εξαιρετικό. Οπότε ας το απολαύσουμε, ας παίξουμε και γιατί όχι να σκεφτούμε ότι μπορούμε να πάμε ακόμα πιο μακριά στο Champions League. Ποτέ δεν ξέρεις — είναι ποδόσφαιρο — και εγώ πιστεύω πολύ σε αυτή την ομάδα».