Το παράπονο του Πύρρου

Πικραμένος από την αντιμετώπιση που είχε μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση δηλώνει στο ένθετο «Ε» της κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας ο Πύρρος Δήμας. «Εγώ χτύπησα τις πόρτες που έπρεπε με ιδέες, ήθελα να γίνω πρεσβευτής του αθλητισμού, αλλά δεν έγινε απολύτως τίποτα», δηλώνει ο τετράκις ολυμπιονίκης και συμπληρώνει: «Αν δεν ήμουν ολυμπιονίκης, θα ήμουν Αλβανός, ούτε καν ο Βορειοηπειρώτης». Παράλληλα εξηγεί τους λόγους που δεν ανέλαβε εθνικός προπονητής, δηλώνει «μπουχτισμένος» από την άρση βαρών και ισχυρίζεται πως κάποιος την είχε στημένη στον Σαπάνη.

Ακολουθούν τα κυριότερα αποσπάσματα της συνέντευξης του Πύρρου Δήμα:

«Δεν αντέχω άλλο την άρση βαρών…»

«Μπούχτισα με την άρση βαρών. Δεν την αντέχω άλλο. Παρακολουθώ καμιά φορά στην τηλεόραση διεθνείς αγώνες και αυτό από υποχρέωση, επειδή είμαι εκπρόσωπος των αθλητών στη ΔΟΕ, και διαπιστώνω ότι τους λυπάμαι. Τα καημένα παιδιά χτυπιούνται με τα βάρη. Δεν είναι μόνο ο κορεσμός, είναι και οι συνθήκες. Δεν μπορούσα να κάνω αυτό που ήθελα, να γίνω ανιχνευτής ταλέντων ανά τη χώρα. Με ήθελαν για προπονητή της εθνικής ομάδας, για βιτρίνα».

Το παράπονο…

«Μήπως αξιοποίησαν τον Γκάλη; Εγώ χτύπησα τις πόρτες που έπρεπε με ιδέες. Είπα ότι είμαι πρόθυμος να γίνω πρεσβευτής του αθλητισμού, να πηγαίνω σε σχολεία, αλλά χρειάζομαι οργανωτική βοήθεια. Όλοι ενθουσιάστηκαν με την ιδέα, αλλά δεν έγινε απολύτως τίποτα. Πέρασαν 13 μήνες από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τίποτα δεν θυμίζει τι πραγματικά έγινε. Τα στάδια είναι κλειστά. Εγώ ως Έλληνας και ολυμπιονίκης θα ήθελα να μπορούμε όλοι να χαιρόμαστε τα στάδια».

«Αν δεν ήμουν ολυμπιονίκης…»

«Αν δεν ήμουν ολυμπιονίκης, θα ήμουν Αλβανός, ούτε καν ο Βορειοηπειρώτης»

Η δύσκολη περίοδος μετά την αποχώρηση από την ενεργό δράση

«Τώρα γνωρίζω για πρώτη φορά την κανονική ζωή. Γεννήθηκε ένα νέος Πύρρος, μόνο που τώρα αισθάνθηκα τους πόνους του τοκετού. Ήταν και είναι δύσκολο. Μερικές φορές και μαρτυρικό. Πέρασα δύσκολο χειμώνα, πολλές φορές κλεισμένος στον εαυτό μου, προσπαθώντας να καταλάβω πού είμαι, εξερευνώντας ένα νέο περιβάλλον. Δεν ήθελα να κάνω τίποτα, έβγαζα μια άρνηση για τα πάντα, αισθανόμουν ότι δεν έχω σκοπό στη ζωή μου. Μπορεί να είχα πάντα ανθρώπους γύρω μου, αλλά ο πρωταθλητισμός είναι κατά βάθος μοναξιά. Όταν όμως τελειώνει και αρχίζει η πραγματική ζωή, τότε καταλαβαίνεις τον πραγματικό κόσμο. Μπορεί να σήκωνα 45 τόνους την ημέρα στην προπόνηση, αλλά τρόμαξα όταν αισθάνθηκα τα πραγματικά οικογενειακά βάρη. Βρέθηκα ξαφνικά μέσα στο σπίτι μου με τα παιδιά γύρω μου και διαπίστωσα ότι δεν μπορώ να ανοίξω την πόρτα να φύγω. Ήμουν ευτυχισμένος, αλλά ταυτόχρονα υπέφερα. Είδα πια ότι ανήκω σε άλλους και όχι στα όνειρά μου. Έλεγα στον εαυτό μου πως είμαι άχρηστος. Τελικά χρειαζόμουν χρόνο. Τώρα τα πράγματα παίρνουν τη σειρά τους».

Το μέλλον του

«Θα προσπαθήσω να σπουδάσω δάσκαλος, αλλά θέλω επιτέλους να αποκτήσω κοινωνική μόρφωση, να μάθω τη ζωή, την αγορά, να δω τους ανθρώπους μέσα από άλλη μάτια. Πετάω σιγά-σιγά τις φόρμες και μαθαίνω να ντύνομαι με πολιτικά».

«Ζούμε αξιοπρεπώς…»

«Άκουγα πρόσφατα σε μια μετάδοση του Ευρωμπάσκετ ότι ένας αθλητής θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερο συμβόλαιο από αυτό των 800.000 ευρώ το χρόνο που έχει σήμερα. Τόσα χρήματα δεν θα καταφέρω να μαζέψω σε όλη μου τη ζωή. Τέλος πάντων, μπορώ και ζω την οικογένειά μου αξιοπρεπώς. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχω ανάγκη αν κάνω κάτι επαγγελματικά, κάθε άλλο. Ευτυχώς υπάρχει ο στρατός, ενώ για λίγα χρόνια ακόμη έχω συμβόλαιο με τους χορηγούς μου, που με στήριξαν και με στηρίζουν».

Αν δεν ήταν οι Ολυμπιακοί της Αθήνας…

«Για το μετάλλιο της Αθήνας πόνεσα περισσότερο. Αν δεν είχαμε τους Ολυμπιακούς στην Ελλάδα, θα σταματούσα. Άλλωστε ήρθα κοντά στην απόφαση να σταματήσω πριν από το τελευταίο χειρουργείο».

Λίγοι φίλοι από την άρση βαρών

«Έκανα λίγους φίλους. Έχει μοναξιά εκεί ψηλά. Βλέπεις ότι οι περισσότεροι σε πλησιάζουν για να πάρουν κάτι από αυτό που είσαι ή έχεις, όχι για να σταθούν ανθρώπινα δίπλα σου. Δεν είμαστε πια μαζί με τα παιδιά της άρσης βαρών. Πάει, τέλειωσε, πάμε για άλλα».

Δεν θέλει να γίνει γλάστρα

«Στην Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή οι αθλητές είναι γλάστρες, χωρίς δικαίωμα ψήφου. Ήμουν στην προηγούμενη διοίκηση, θα με ενδιέφερε να είμαι και τώρα. Με παραγκώνισαν με τη δικαιολογία των απουσιών από τις συνεδριάσεις της προηγούμενης θητείας. Εντάξει, κύριοι, συγγνώμη που προετοιμαζόμουν για την Ολυμπιάδα και φορούσα φόρμες κι όχι γραβάτες για συνεδριάσεις. Ας όψονται τα κομματικά».

Ο Πύρρος όλων των Ελλήνων

«Έχω πρόταση από όλα τα κόμματα της Βουλής, αλλά δεν με ενδιαφέρει η πολιτική με την κομματική έννοια. Κι ευτυχώς ή δυστυχώς κουβαλώ μια καταδίκη. Να είμαι ο Πύρρος όλων των Ελλήνων και αυτό είναι στιγμές που με βαραίνει. Νιώθω να έχω ευθύνες. Το νιώθω στις καθημερινές κουβέντες με αγνώστους που μου μιλάνε στο δρόμο».

Του την έστησαν του Σαμπάνη

«Οι περισσότεροι που κάνουν χρήση αναβολικών είναι από τριτοκοσμικές χώρες. Αυτά που λέγονται για τα εξελιγμένα αναβολικά, που υποτίθεται ότι διαθέτει η Δύση, είναι ανοησίες. Όποιος θέλει μπορεί να βρει. Στις χώρες αυτές υστερούν σε επαγγελματισμό και συνθήκες προπόνησης. Του την έστησαν του Σαμπάνη άνθρωποι που ήταν δυσαρεστημένοι με την πολιτική της ομοσπονδίας, άνθρωποι που παραγκωνίστηκαν. Η ποσότητα που ανιχνεύτηκε ήταν τόσο μεγάλη, που εγώ υποθέτω πως του την έδωσαν με το φαγητό, γιατί στο νερό ή την πορτοκαλάδα θα άφηνε περίεργη γεύση. Κανένας δεν είναι τόσο ηλίθιος για να πάρει μια απαγορευμένη ουσία που δεν θα του προσφέρει τίποτα στη δεδομένη στιγμή, λίγο πριν τον αγώνα. Όσοι ντοπάρονται το κάνουν στην προετοιμασία. Φυσικά το πληρώνουν μετά με τεράστιο τίμημα για την υγεία τους».

Για Κεντέρη-Θάνου…

«Ειλικρινά δεν ξέρω τι έγινε. Κανένας δεν ξέρει τι έγινε, εκτός από τους πρωταγωνιστές».