Όνειρο ήταν και πάει…

Χάθηκε το όνειρο της τετράδας για την Εθνική μας ομάδα χάντμπολ. Οι παίκτες του Ουλφ Σέφερτ λύγισαν από την πίεση και το άγχος, έχασαν με 31-29 από την αδιάφορη Τσεχία και πλέον θα διεκδικήσουν την πέμπτη θέση, στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Τυνησίας. Η επιτυχία είναι τεράστια, αλλά έχοντας «αγγίξει» το θαύμα, μένει μια πικρή γεύση σε όλους μας.

Στο παιχνίδι με τους Τσέχους θέλαμε τη νίκη για να «εξαργυρώσουμε» τις εκπληκτικές εμφανίσεις που πραγματοποιήσαμε σε όλη τη διάρκεια του τουρνουά. Οι συνθήκες έμοιαζαν ιδανικές -ο αντίπαλος ήταν στα μέτρα μας και ουσιαστικά αδιάφορος- οι παίχτες μας ήταν αποφασισμένοι και τίποτα δεν φαινόταν να μπορεί να μας στερήσει την ιστορική πρόκριση.

Τίποτα, εκτός από τον κακό μας εαυτό. Η Ελλάδα παρουσιάστηκε κατώτερη των προσδοκιών, δεν κατάφερε να ελέγξει τον ρυθμό του αγώνα και στα τελευταία λεπτά «πλήρωσε» την απειρία των διεθνών μας, καθώς αυτή ήταν μόλις η πρώτη μας συμμετοχή σε παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Από τα πρώτα κιόλας λεπτά, φάνηκε ότι οδηγούμασταν σε ένα κλειστό ματς και ο τελικός νικητής θα κρινόταν από τις λεπτομέρειες. Σε όλη τη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου καμία από τις δύο ομάδες δεν κατάφερε να ξεφύγει με περισσότερα από δύο τέρματα. Στην ανάπαυλα πήγαν ισόπαλες (16-16).

Οι Τσέχοι μπήκαν πολύ δυνατά στο δεύτερο ημίχρονο, κατάφεραν να αιφνιδιάσουν την Εθνική μας και προηγήθηκαν με 23-18 στο πρώτο δεκάλεπτο της επανάληψης. Οι διεθνείς μας δεν το έβαλαν κάτω και με αντεπίθεση διαρκείας κατάφεραν να προηγηθούν με 24-23, κρατώντας τους Τσέχους μακριά από το γκολ για εφτά λεπτά.

Ο ενθουσιασμός, όμως, αποδείχθηκε κακός σύμμαχος και μας οδήγησε σε βιαστικές επιλογές στην επίθεση. Οι Τσέχοι εκμεταλλεύτηκαν τα δικά μας λάθη, έμειναν στο παιχνίδι και πήραν προβάδισμα δύο γκολ (25-27) στο 55’. Καταφέραμε και πάλι να ισοφαρίσουμε, κερδίσαμε την κατοχή της μπάλας και κρατούσαμε την τύχη μας στα χέρια μας δύο λεπτά πριν το τέλος.

Η εκδήλωση της επίθεσης όμως ήταν απογοητευτική. Όχι μόνο δεν καταφέραμε να απειλήσουμε, αλλά χάνοντας την μπάλα δώσαμε την ευκαιρία στους Τσέχους να βγουν στην αντεπίθεση και να ξαναπάρουν το προβάδισμα. Στη νέα επιθετική προσπάθεια δεν υπήρχε καθαρό μυαλό, οι αντίπαλοί μας κράτησαν άνετα ανέπαφη την εστία τους και σκόραραν στην δικιά τους επίθεση για να γράψουν το τελικό 29-31.

Η νίκη χάθηκε και μαζί χάθηκε και μια επική πρόκριση. Δεν διαγράφηκαν όμως όλα αυτά που πέτυχαν οι διεθνείς μας στην εξέλιξη του τουρνουά. Στο ξεκίνημα κανείς δεν μας υπολόγιζε, αλλά αργότερα όλοι υποκλίθηκαν στην αξία μας. Ταπεινώσαμε μεγαθήρια του παγκόσμιου χάντμπολ, θα πάρουμε μία άκρως τιμητική θέση και σε δύο χρόνια πιο έμπειροι και πιο δυνατοί θα ανέβουμε ακόμα ψηλότερα…

Επιμέλεια: Πέτρος Λιοδάκης