Μπαρτσελονέτα από κούπα σε κούπα, πήρε και το Super Cup Ευρώπης!

Η Μπαρτσελονέτα επικράτησε 10-8 της Μαρσέιγ στον τελικό του ευρωπαϊκού Super Cup και πρόσθεσε ακόμη έναν τίτλο στη συλλογή της, κατακτώντας το τρόπαιο για δεύτερη φορά στην ιστορία της.

Η πρωταθλήτρια Ευρώπης επικράτησε της Μαρσέιγ, που κατέκτησε το Euro Cup, στον τελικό του Super Cup που διεξήχθη το απόγευμα της Τετάρτης (30/09) στη Βαρκελώνη.

Το δυναμικό ξεκίνημα της Μπαρτσελονέτα αποδείχθηκε καθοριστικό για την έκβαση της αναμέτρησης. Οι Ισπανοί πήγαν στα αποδυτήρια προηγούμενοι με 8-4 και, παρά το γεγονός πως η επιθετική τους παραγωγή έπεσε σημαντικά στο δεύτερο μισό, κατάφεραν να διατηρήσουν το προβάδισμα και να πανηγυρίσουν το τρόπαιο, 12 χρόνια μετά την πρώτη τους κατάκτηση.

Το ματς

Η Μπαρτσελονέτα μπήκε δυνατά στην αναμέτρηση και απέκτησε γρήγορα προβάδισμα δύο τερμάτων. Ο Βινς Βιγκβάρι, πρώτος σκόρερ του Champions League το 2026, βρήκε δύο φορές τον δρόμο προς τα δίχτυα στα πρώτα δύο λεπτά, διαμορφώνοντας το 2-0.

Η Μαρσέιγ κατάφερε να μειώσει τη διαφορά στο ένα γκολ (2-3) στα μέσα της πρώτης περιόδου, όμως η Μπαρτσελονέτα ολοκλήρωσε το οκτάλεπτο με δύο γκολ και πήρε προβάδισμα 5-2.

Στη δεύτερη περίοδο, η Μαρσέιγ, με τον νεοαποκτηθέντα Νικ Πόρτερ κάτω από τα δοκάρια, βελτίωσε αισθητά την άμυνά της και ανέβασε την απόδοσή της στην επίθεση, πλησιάζοντας ξανά στο σκορ (4-5).

Η Μπαρτσελονέτα έμεινε χωρίς γκολ για επτά λεπτά, όμως ο Μπερνάτ Σαναούχα έβαλε τέλος στο επιθετικό μπλακ άουτ, κάνοντας το 6-4. Λίγο αργότερα, η μεγάλη μεταγραφική προσθήκη των γηπεδούχων, Φραντσέσκο Ντι Φούλβιο, σημείωσε ένα εξαιρετικό μακρινό σουτ για το 7-4, πριν ο συμπατριώτης του, Αλεσάντρο Βελότο, ολοκληρώσει ένα σερί 3-0 για τους Ισπανούς.

Η Μπαρτσελονέτα, η οποία αγωνίστηκε χωρίς τον προπονητή της, Φραν Φερνάντεθ, λόγω της κόκκινης κάρτας που είχε αντικρίσει στον τελικό του Champions League, πήγε στην ανάπαυλα προηγούμενη με 8-4. Τη θέση του στον πάγκο πήρε ο Βίκτορ Γκονθάλεθ.

Με την έναρξη του δεύτερου ημιχρόνου, ο Πέταρ Τεσάνοβιτς αντικατέστησε τον Νικ Πόρτερ στην εστία της Μαρσέιγ. Ο Μαυροβούνιος τερματοφύλακας πραγματοποίησε αρκετές σημαντικές αποκρούσεις και έδωσε ώθηση στη γαλλική ομάδα.

Η Μαρσέιγ κατάφερε να κρατήσει τη Μπαρτσελονέτα χωρίς γκολ στην τρίτη περίοδο, την ώρα που πέτυχε δύο τέρματα και επέστρεψε δυναμικά στη διεκδίκηση του τροπαίου, μειώνοντας σε 6-8 πριν από το τελευταίο οκτάλεπτο.

Οι Γάλλοι συνέχισαν στον ίδιο ρυθμό και ο Αλεξάντρ Μπουέ μείωσε σε 7-8 στην πρώτη επίθεση της Μαρσέιγ στην τέταρτη περίοδο. Η Μπαρτσελονέτα, όμως, απάντησε άμεσα, με τον Ουνάι Μπιέλ να σκοράρει με παίκτη παραπάνω και να βάζει τέλος σε ένα σερί δέκα λεπτών χωρίς γκολ για τους γηπεδούχους.

Ωστόσο, λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα αργότερα, ο Ούγκο Κρουζιγιά βρήκε δίχτυα και μείωσε εκ νέου σε 8-9.

Ακολούθησε μία σκληρή μάχη στην άμυνα, με τις δύο ομάδες να δίνουν τα πάντα για κάθε κατοχή. Με 71 δευτερόλεπτα να απομένουν, η Μπαρτσελονέτα κέρδισε πέναλτι και ο Μπερνάτ Σαναούχα ανέλαβε την εκτέλεση, στέλνοντας την μπάλα στα δίχτυα για το 10-8.

Η Μαρσέιγ προσπάθησε να απαντήσει, όμως ο Ουνάι Αγκίρε απέκρουσε το σουτ του Αλεξάντρ Μπουέ και ουσιαστικά «κλείδωσε» τη νίκη για την ισπανική ομάδα.

Η Μπαρτσελονέτα διατήρησε το προβάδισμα των δύο τερμάτων μέχρι το τέλος και ολοκλήρωσε με τον καλύτερο τρόπο τη σεζόν 2025/26, έχοντας ήδη κατακτήσει το ισπανικό νταμπλ και το Champions League.

Τα οκτάλεπτα:

5-2, 3-2, 0-2, 2-2

Οι πολυνίκες του Super Cup

9 τρόπαια: Προ Ρέκο (2003, 2007, 2008, 2010, 2012, 2015, 2021, 2022, 2023).

6 τρόπαια: Φερεντσβάρος (1978, 1980, 2018, 2019, 2024, 2025).

3 τρόπαια: Μλάντοστ (1976, 1990, 1996) και ΤΣΣΚΑ Μόσχας (1977, 1981, 1983).

2 τρόπαια: Σπαντάου 04 (1986, 1987), Πεσκάρα (1988, 1993), Παρτίζαν (1991, 2011), Καταλούνια (1992, 1995), Γιουγκ (2006, 2016) και Μπαρτσελονέτα (2014, 2026).

1 τρόπαιο: OSC Βουδαπέστης (1979), Μπαρτσελόνα (1982), POSK (1984), Ντιναμό Μόσχας (1985), Ούιπεστ (1994), Ολυμπιακός (2002), Χόνβεντ (2004), Ποζίλιπο (2005), Πρίμορατς (2009), Ερυθρός Αστέρας (2013) και Σόλνοκ (2017).

Το Super Cup Ευρώπης καθιερώθηκε το 1976, ωστόσο δεν διεξήχθη το 1989, από το 1997 έως και το 2001, καθώς και το 2020.

Μέχρι το 2002, για το τρόπαιο αναμετριούνταν ο πρωταθλητής Ευρώπης με τον νικητή του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Από το 2003, όταν το Κύπελλο Κυπελλούχων καταργήθηκε, το Super Cup διεκδικούν ο πρωταθλητής Ευρώπης και ο νικητής του Euro Cup.