Σταθοκωστόπουλος: «Τι κάνω εγώ εδώ;»

Αποκαλυπτικός και «χειμαρρώδης» ο πρόεδρος του ΤΑΑ Παναθηναϊκός, Βλάσης Σταθοκωστόπουλος, στη συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό της ΕΟΠΕ μίλησε «έξω από τα δόντια» για όσα συμβαίνουν στον χώρο του ελληνικού βόλεϊ. Ο πρώτος τη τάξει παράγοντας του πρωταθλητή Ελλάδας κάνοντας μια αποτίμηση των πέντε τελευταίων χρόνων όπου βρίσκεται στο τιμόνι της ομάδας, χαρακτήρισε την πορεία του «τριφυλλιού» επιτυχημένη ενώ δεν παρέλειψε να σχολιάσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το ελληνικό βόλεϊ αλλά και το θέμα που προέκυψε με την αύξηση των ξένων παικτών. Τέλος, ο πρόεδρος των «πρασίνων» με απόλυτη ειλικρίνεια δήλωσε πως λόγω της ανοργανωσιάς αλλά και των «λάθος» ανθρώπων που συνάντησε στο χώρο απόρησε πολλές φορές με τον ίδιο του τον εαυτό. « Τι κάνω εγώ εδώ;», αναρωτήθηκε ο κ. Σταθοκωστόπουλος.

Ο κ. Σταθοκωστόπουλος σχολίασε:

-το κίνητρο που τον ώθησε να ασχοληθεί με το χώρο του βόλεϊ:

«Το βόλεϊ είναι ένα από τα αθλήματα που μου αρέσουν πολύ. Έχει δυναμική και βρίσκει ανταπόκριση από τον κόσμο. Όταν μπήκα, λοιπόν, στον χώρο, ήθελα πάνω από όλα να βοηθήσω τον Παναθηναϊκό. Αυτό ήταν το μεγάλο κίνητρο για εμένα».

-την πορεία της ομάδας τα πέντε τελευταία χρόνια όπου βρίσκεται στο «τιμόνι» της:

«Αν αναλογιστείτε ότι σε αυτά τα χρόνια η ομάδα έχει κατακτήσει δύο πρωταθλήματα δεν μπορώ να μην είμαι ευχαριστημένος. Δεν νομίζω ότι είναι εύκολο να φθάσεις σε αυτές τις επιτυχίες εφόσον δεν κάνεις σωστή διαχείριση. Πήραμε δύο τίτλους, πήγαμε δύο φορές σε ευρωπαϊκό φάιναλ φορ και είμαστε μέσα στους στόχους που έχουμε θέσει από την πρώτη χρονιά».

-το επίπεδο του αθλήματος:

«Το γεγονός ότι υπάρχουν μόλις τρεις δυνατές ομάδες στο πρωτάθλημα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του ελληνικού βόλεϊ. Μόνο τα μεταξύ μας παιχνίδια είναι ντέρμπι. Καλό θα ήταν να υπήρχαν ακόμα τέσσερις - πέντε ισχυρές ομάδες, έτσι ώστε να είχαμε πιο δυνατό πρωτάθλημα. Δεν το βλέπω, όμως, να γίνεται, γιατί η αγορά έχει δυσκολέψει πολύ. Πρέπει να ανταγωνιστούμε χώρες σαν την Ιταλία και τη Ρωσία που έχουν τον πρώτο λόγο στις μεταγραφές, γιατί δεν διαθέτουμε τη δύναμή τους. Εμείς νομίζουμε ότι είμαστε πρώτοι παντού. Μόλις δέκα εκατομμύρια άνθρωποι και θέλουμε πάντοτε να βγαίνουμε πρώτοι. Νομίζουμε ότι αποτελούμε το κέντρο της γης. Είναι λάθος αυτό. Ήδη έχουμε κάνει πάρα πολλά πράγματα στον αθλητισμό. Πήραμε ευρωπαϊκό τίτλο στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ, οι ομάδες στο βόλεϊ είναι πάντοτε μέσα στα φάιναλ φορ, πάμε τελικούς σε Τσάμπιονς Λιγκ. Είμαστε απαιτητικοί αλλά πρέπει να ξέρουμε και που βρισκόμαστε».

-το έργο της ΕΣΑΠ και τη μέχρι τώρα βοήθειά της στην ανάπτυξη του αθλήματος:

«Εμείς δεν ζητάμε τίποτα παραπάνω από ισοτιμία. Θέλουμε να λειτουργεί η ΕΣΑΠ για όλους το ίδιο, για μικρούς και μεγάλους. Επιβάλλεται, λοιπόν, να οργανωθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε να έχουν έσοδα όλες οι ομάδες. Μόνο έτσι θα υπάρχει δυνατό πρωτάθλημα. Θέλουμε μια διοίκηση η οποία θα ενδιαφέρεται πραγματικά για το βόλεϊ. Να βοηθήσει δηλαδή στην ενδυνάμωση του πρωταθλήματος και οι παράγοντές της να ενδιαφέρονται για όλα τα σωματεία».

-την αύξηση των ξένων παικτών στο πρωτάθλημα και τις διαμαρτυρίες των Ελλήνων παικτών:

«Η δική μου άποψη ήταν ότι έπρεπε να υπάρχουν τρεις ξένοι αθλητές για να μπορεί να αναπτυχθεί και το ελληνικό βόλεϊ. Δυστυχώς, όμως, οι διεθνείς παίκτες δεν έκαναν τίποτα για να διασφαλίσουν τις θέσεις τους και δεν δικαιούνται να έχουν παράπονα από τη στιγμή που οι ίδιοι δεν έπραξαν το παραμικρό για να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους και να σώσουν τη δουλειά τους. Πάντα περιμένουν από τους άλλους να κάνουν κινήσεις για αυτούς. Ελπίζω την επόμενη χρονιά να γυρίσουμε στους τρεις ξένους, αν συμφωνήσουν και οι υπόλοιποι σύλλογοι».

-τη μεταγραφή του Ντάντε και τις οικονομικές απολαβές τέτοιων «μεγάλων» ονομάτων:

«Δεν νομίζω ότι είναι μόνο οικονομικό το κίνητρο των μεγάλων αθλητών για να έρθουν στην Ελλάδα. Δυστυχώς, δεν έρχονται οι μεγάλοι παίκτες. Το αντιμετωπίζουμε κάθε χρόνο αυτό το πρόβλημα. Ο Ολυμπιακός, ο Ηρακλής και ο Παναθηναϊκός, θέλουν να φέρουν παίκτες παγκόσμιας κλάσης, αλλά δεν έρχονται».

-το λόγο που δεν έρχονται «μεγάλα» ονόματα στη χώρα μας:

«Γιατί το επίπεδο του πρωταθλήματος δεν τους έλκει. Οι σπουδαίοι αθλητές προτιμούν να πάνε στην Ιταλία ή στη Ρωσία».

-τη δυσκολία που υπάρχει ανάμεσα σε έναν πρόεδρο ελληνικής ομάδας να συναγωνιστεί στις μεταγραφές έναν ομόλογό του σε ιταλική ή ρωσική ομάδα:

«Η αγορά είναι πάρα πολύ δύσκολη και η ψαλίδα έχει ανοίξει. Μόνο με έξυπνες κινήσεις μπορούμε πλέον να πάρουμε κάποιους παίκτες από τους Ιταλούς ή τους Ρώσους. Υπάρχουν βέβαια και οι Έλληνες, τους οποίους πιστεύω πάρα πολύ. Για αυτό, άλλωστε, είχα ψηφίσει υπέρ των τριών ξένων και όχι των τεσσάρων. Πρέπει να αναδείξουμε Έλληνες παίκτες γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε δυνατά συγκροτήματα».

-τα οφέλη που έχει επωμιστεί ο ίδιος από το άθλημα:

«Ούτε για αστείο. Το βόλεϊ, η ενασχόλησή μου με τον Παναθηναϊκό είναι το χόμπι μου, η τρέλα μου. Δεν υπάρχει οικονομικό όφελος και να ξέρετε ότι όλοι οι πρόεδροι βάζουν το χέρι τους στην τσέπη και το κάνουν συνειδητά αυτό. Κάποιοι βέβαια το βάζουν πιο βαθιά».

-τις «κακές» γλώσσες που τον θέλουν να ασχολείται με το άθλημα για χάρη της «λεζάντα» του:

«Εγώ, δεν το σκέφτομαι έτσι. Δεν παίζω χαρτιά, δεν παίζω καζίνο και το μοναδικό χόμπι μου είναι ο Παναθηναϊκός. Βοηθάω όσο μπορώ τον σύλλογο που αγαπάω. Όποιος μπορεί να κάνει κάτι ανάλογο είναι θεμιτό. Είναι όφελος για τον αθλητισμό, για τα παιδιά μας, αυτή η βοήθεια. Είναι όφελος για την κοινωνία».

-τα δρώμενα που τον απογοήτευσαν στο χώρο και τον έφτασαν στα «όριά»:

«Με απογοητεύει η ανοργανωσιά που επικρατεί, ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι ντόμπροι, ξεκάθαροι, που να παίζουν με ανοιχτά χαρτιά. Εκεί υπάρχει πρόβλημα και κάθεσαι και σκέφτεσαι τι κάνω εγώ εδώ; Με ανθρώπους, δηλαδή, που δεν σε εκφράζουν και δεν μιλάς την ίδια γλώσσα. Δυστυχώς, υπάρχουν τέτοια άτομα και στο βόλεϊ, όπως άλλωστε και σε πολλούς χώρους. Ναι, για αυτούς τους ανθρώπους που δεν θέλουν να σκέφτονται σωστά θα αποχωρούσα».

-την πιθανότητα να είχε σκεφτεί στο παρελθόν να εμπλακεί διοικητικά και σε άλλο τμήμα του Ερασιτέχνη:

«Κάποια στιγμή ήθελα να βοηθήσω κι άλλα τμήματα, όμως, τελικά αποφάσισα να ασχοληθώ μόνο με το ανδρικό τμήμα βόλεϊ».

Επιμέλεια: Πένυ Ροντογιάννη