Ο Μάνος Ξενάκης στο ΚΑΡ

Τον επτά φορές πρωταθλητή Ελλάδας στο μπιτς βόλεϊ, Μάνο Ξενάκη φιλοξένησε το Κέντρο Αθλητικού Ρεπορτάζ. Ο πρώην -πλέον- άσος της άμμου μίλησε στους σπουδαστές για την πορεία του στο άθλημα, τις δυσκολίες και τα εφόδια που χρειάζεται κάποιος για να αγωνιστεί σε υψηλό επίπεδο, καθώς και για τον Ολυμπιακό, που τον βοήθησε να αναδειχθεί στο ξεκίνημα της καριέρας του.

Αποσπάσματα όσων είπε ο Μάνος Ξενάκης στο Κέντρο Αθλητικού Ρεπορτάζ:

Για τα πρώτα του βήματα στον αθλητισμό: «Ξεκίνησα στην σάλα, με την ομάδα του Ολυμπιακού. Έπεσα πάνω σε μεγαθήρια που ήταν τότε στην ομάδα και γι' αυτό είχα κυρίως συμπληρωματικό ρόλο. Έμπαινα για κάποια σέρβις στο τέλος του σετ, κάποιες άμυνες. Ήταν υψηλός τότε ο ανταγωνισμός. Ωστόσο, έμαθα πολλά στον Ολυμπιακό, καθώς παίζαμε πάντα για να κερδίσουμε. Είχα σαν είδωλο τον Γκιούρδα. Και με τις εμπειρίες που αποκόμισα εκεί, μπόρεσα στην συνέχεια να ασχοληθώ με το μπιτς βόλεϊ».

Για το μπιτς βόλεϊ και την παρουσία του: «Το μπιτς βόλεϊ είναι ο βασιλιάς του καλοκαιριού, όπου χρειάζεται μεγάλη εξειδίκευση για να πρωταγωνιστήσεις. Χρόνο με τον χρόνο αναπτύσσεται όλο και περισσότερο. Εγώ αν και είχα από νωρίς προτάσεις να ασχοληθώ, εν τέλει άργησα να το κάνω. Καθυστέρησα να καταλάβω πόσο μου ταιριάζει το συγκεκριμένο άθλημα. Ωστόσο κατάφερα μέχρι και σήμερα να έχω αγωνιστεί συνολικά 53 τουρνουά στην καριέρα μου κι ενώ κάθε χρόνο υπάρχουν περίπου 15. Ξεκίνησα με τον Θανάση Μιχαλόπουλο, που υπήρξε δάσκαλός μου και καταφέραμε πολλά πράγματα. Αν θες να βρίσκεσαι σε υψηλό επίπεδο, δεν μπορείς να αγωνίζεσαι και στην άμμο και στην σάλα. Πρέπει να επιλέξεις. Σίγουρα το μπιτς βόλεϊ σε καταπονεί περισσότερο, όμως από την άλλη έχει και λιγότερους τραυματισμούς, ενώ το θεωρώ πιο συναρπαστικό σε σχέση με την σάλα».

Για τις δυσκολίες: «Μέχρι το 2004 όλα ήταν ρόδινα. Από εκεί και ύστερα οι κρατικές επιχορηγήσεις σταμάτησαν. Είναι ένα δαπανηρό άθλημα, όπου στον προϋπολογισμό σου πρέπει να συμπεριλάβει τα δικά σου έξοδα και του προπονητή του. Χρειάζεσαι περίπου 50.000 ευρώ περίπου για καλή προετοιμασία για να πεις ότι πας για κάτι καλό. Που και πάλι τα πράγματα είναι δύσκολα. Καθώς στα μεγάλα τουρνουά μπαίνουν απευθείας στα ταμπλό 24 ομάδες, ενώ τα υπόλοιπα 8 εισιτήρια τα παίρνουν μέσω προκριματικών 8 ομάδες από τις περίπου 60 που δηλώνουν συμμετοχή. Είναι πολύ δύσκολο να μπεις σε κυρίως ταμπλό και αντιλαμβάνεται κανείς πως αν δεν μπεις σε κάποιο τουρνουά, τότε τα έξοδα γίνονται όλο και πιο πολλά».