Είναι κάτοχος επτά πρωταθλημάτων και αυτό από μόνο του, έχει ένα ενδιαφέρον. Ο λόγος για την Νίκη Γκαραγκούνη που παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό «Volleyball», και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στον Παναθηναϊκό, σε ενδεχόμενη συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι: «Αν δεν αξίζει σε αυτήν την ομάδα του Παναθηναϊκού, τότε δεν αξίζει καμία άλλη ελληνική ομάδα», ενώ μίλησε και για την αποχώρηση της από την Εθνική ομάδα.
Αναλυτικά η συνέντευξη
- Τι ήταν αυτό που σε ώθησε να μετεγγραφείς το 2000 στον Παναθηναϊκό;
«Η αλήθεια είναι ότι ήθελα να φύγω από τα Βριλήσσια. Η τελευταία χρονιά στην παλιά μου ομάδα ήταν η πιο δύσκολη ψυχολογικά. Χρειαζόμουν ανανέωση και έτσι αποδέχθηκα την πρόταση του Παναθηναϊκού, που ήταν σαφώς δελεαστική. Άλλωστε είναι ένας σύλλογος που με το όνομά του και την ιστορία του προσελκύει κάθε αθλήτρια».
- Με δεδομένο ότι ο Παναθηναϊκός είχε κατακτήσει δύο συνεχόμενες χρονιές το νταμπλ, την περίοδο που ολοκληρώθηκε ξεκίνησε από τη γραμμή εκκίνησης με τον τίτλο του φαβορί. Στην αρχή πίστευες ότι θα μπορούσε να τριτώσει το καλό και εσύ να κατακτήσεις τον τίτλο της πολυτιμότερης παίκτριας του πρωταθλήματος;
«Είναι αλήθεια ότι πιστεύω πάρα πολύ σε αυτήν την ομάδα, διότι σε όλες τις θέσεις απαρτίζεται από έμπειρες αθλήτριες που έχουν ταλέντο και είναι τεχνικά καταρτισμένες. Η ομάδα αυτή μπορεί να κάνει τη διαφορά στην Ελλάδα, αφού βάζει στόχους και τους πετυχαίνει. Όσον αφορά στον τίτλο της ΜVP, αυτός ανήκει σε όλες τις παίκτριες του Παναθηναϊκού. Θεωρώ ότι όλες οι συναθλήτριές μου είναι MVP του πρωταθλήματος, γιατί χωρίς αυτές δεν θα είχα τη δυνατότητα να διακριθώ. Εκείνο που μου αρέσει σε αυτήν την ομάδα είναι ότι η μία βοηθάει την άλλη για να αποδώσει τα μέγιστα μέσα στο γήπεδο».
- Αξίζετε να λάβετε μέρος στο Τσάμπιονς Λιγκ γυναικών;
«Αν δεν αξίζει σε αυτήν την ομάδα του Παναθηναϊκού, που πρωταγωνιστεί την τελευταία τριετία στις εγχώριες διοργανώσεις, να λάβει μέρος στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση, τότε δεν αξίζει σε καμία ελληνική ομάδα».
- Από το 2000 που μετακόμισες στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας έκανες καινούριες φίλες;
«Με τις περισσότερες ήμασταν συμπαίκτριες στην Εθνική. Με κάποιες από αυτές έτυχε να αγωνιστούμε και στην ίδια ομάδα, όπως για παράδειγμα με τη Ρούξι Ντουμιτρέσκου. Σχεδόν όλες, ξέραμε η μία την άλλη. Είχαμε συνεργαστεί στο παρελθόν, οι σχέσεις μας είναι πολύ καλές και όταν μας δίνεται η ευκαιρία βρισκόμαστε και έξω από το γήπεδο».
- Γιατί αποχαιρέτησες τόσο νωρίς την Εθνική ομάδα;
«Ο βασικός λόγος, για τον οποίο σταμάτησα από το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα ήταν ο σοβαρός τραυματισμός που είχα στο αριστερό γόνατο την περίοδο 2001-02. Ο τραυματισμός αυτός με ανάγκασε να μείνω έξω από το γήπεδο. Πιέστηκα να φτιάξω το πόδι μου για να ακολουθήσω την ομάδα στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Γερμανίας. Τα δύο πρώτα χρόνια μετά την αποκατάσταση του ποδιού μου και μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες δεχόμουν πολλές πιέσεις.
Άλλωστε, παίζω και σε μία θέση, όπου υπάρχουν πολλές καταπονήσεις, λόγω των αλμάτων. Έβλεπα ότι δεν θα άντεχα. Μέχρι και εφέτος μου έβγαζε προβλήματα. Γι’ αυτό επέλεξα να αφήσω την Εθνική, ήταν καθαρά λόγοι υγείας. Από εκεί και πέρα είχα φτάσει σε ένα σημείο να τα ζήσω όλα σε αυτή την ομάδα. Είμαι, ήδη, 30 χρονών και έχω άλλες προτεραιότητες. Ο Ομοσπονδιακός προπονητής πρέπει να αναζητήσει νέες αθλήτριες και πάνω σε αυτές να χτίσει την καινούρια Εθνική ομάδα. Να φτιάξει ένα σύνολο από την αρχή».
- Είναι δύσκολο για μια εργαζόμενη γυναίκα να καταφέρνει να δείχνει συνέπεια στις υποχρεώσεις της ομάδας της όταν αυτή κάνει πρωταθλητισμό;
«Δεν δουλεύω πλήρες ωράριο και όταν έχω αγώνες παίρνω άδεια, οπότε συνδυάζεται. Η τελευταία χρονιά, όμως, ήταν δύσκολη. Μετά την πρωινή προπόνηση πήγαινα κατευθείαν στη δουλειά, ενώ έτρεχα να πάω σπίτι να φάω, για να προλάβω την απογευματινή προπόνηση. Πέρυσι ήταν πιο ομαλά τα πράγματα, γιατί είχα περισσότερες άδειες».
Επιμέλεια: Αλέξανδρος Κουλούρης
Ακολουθήστε τον bwinΣΠΟΡ FM 94.6 στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
