Ο Ολυμπιακός πήγε στο Μόναχο με τις καλύτερες προϋποθέσεις, όπως είχαν διαμορφωθεί από τις τρεις συνεχόμενες νίκες του. Το ίδια καλά, ίσως και καλύτερα, είχε… στρώσει την κατάσταση για αυτήν η Μπάγερν. Τρία σερί «διπλά», δεν κάνουν άλλες και άλλες ομάδες στην Ευρωλίγκα. Στο παρκέ, αποδείχθηκε πως οι γηπεδούχοι ήταν πιο έτοιμοι για να τις εξαργυρώσουν. Και θα το είχαν κάνει ευκολότερα απέναντι στον χειρότερο φετινό Ολυμπιακό, αν έπαιζαν τόσο καλά όσο τις προηγούμενες εβδομάδες.

Οι «ερυθρόλευκοι» έχασαν την ευκαιρία για μια πολύτιμη στην οικονομία της διοργάνωσης νίκη, κυρίως γιατί ήταν εντελώς ανέτοιμοι πνευματικά. Δεν προσέγγισαν σωστά το παιχνίδι ακόμα και στα λίγα καλά διαστήματά τους, δεν κέρδισαν καμία διεκδικούμενη μπάλα και κατοχή, με αποτέλεσμα να μην πάρουν ποτέ την απαιτούμενη ενέργεια και συγκέντρωση για να επιβάλουν τον δικό τους ρυθμό. Έπαιξε στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα στον ρυθμό του Αντρέα Τρινκιέρι, ο οποίος δεν έχασε ούτε τώρα ως γηπεδούχους από τον Ολυμπιακό. Το… σερί άρχισε με την Καντού, συνεχίστηκε με την Μπάμπεργκ και τώρα η Μπάγερν.

Που εκμεταλλεύτηκε εκτός από την καλή ατομικά κατάσταση των Λούτσιτς, Μπόλντγουιν και Ρέινολντς, την αντίστοιχα κάκιστη των πρωτοκλασάτων γκαρντ των «ερυθρόλευκων». Σλούκας, Σπανούλης και Χάρισον είχαν από 0/4 τρίποντα, με τους δύο πρώτους να μην μπορούν να βοηθήσουν ούτε οργανωτικά, καθώς το πλάνο της αντίπαλης άμυνας για την εξουδετέρωσή τους, πήρε σχεδόν άριστα. Ο Ολυμπιακός τέλειωσε το ματς με 6/28 τρίποντα (με 21,4% δύσκολα νικάς εκτός έδρας) και 14/24 δίποντα, δείγμα του ότι επιτέθηκε με βιασύνη και χωρίς ορθολογικό τρόπο. Δεν είναι μόνο το λάθος απειρίας του ΜακΚίσικ στο 72-68 να σουτάρει τρίποντο στον αιφνιδιασμό, ενώ είχε ορθάνοικτο διάδρομο. Πιο λάθος είναι το ότι ο Χασάν Μάρτιν δεν πήρε ούτε μία μπάλα και τελείωσε το ματς χωρίς να σουτάρει.

Θέλουμε και άλλους αριθμούς που αποδεικνύουν πως το -6 ίσως να είναι και τιμητικό με βάση την εικόνα του Ολυμπιακού; Οι παίκτες του Μπαρτζώκα είχαν 15 λάθη για 13 ασίστ, έχασαν δέκα αμυντικά ριμπάουντ και ηττήθηκαν 8-2 σε πόντους από αιφνιδιασμό και 21-10 από λάθη αντιπάλου. Αν ο καθοριστικός στο 3ο δεκάλεπτο Μπόλντγουιν δεν το έπαιρνε προσωπικά στο τέλος όπου τα… έσπασε δίνοντας αλλεπάλληλες ευκαιρίες στην πρώην ομάδα του να «κλέψει» το ματς, ίσως η Μπάγερν να μην είχε καρδιοχτυπήσει καθόλου στο τέλος. Από το… ναυάγιο, διασώθηκαν μόνο ο πολύ ώριμος επιθετικά και αμυντικά, Τζένκινς, ο ΜακΚίσικ κατά διαστήματα και ο Παπανικολάου, στην καλύτερη επιθετικά φετινή εμφάνισή του. Είναι λοιπόν εύλογα αντιληπτό πως και που ήταν ο Ολυμπιακός στην διεκδίκηση του αγώνα μέχρι το 39’, μοιάζει με μικρό θαύμα.

Όταν οι φιλοξενούμενοι παρότι τις… έτρωγαν από την Μπάγερν και δεν αντιδρούσαν, προηγήθηκαν για πρώτη φορά με 50-49 στο 25’, απαιτούνταν λίγο καθαρό μυαλό και λίγη ισορροπία στην επίθεση. Η λογική αυτό έλεγε, όμως οι επιθέσεις που ακολούθησαν ήταν εκτός λογικής και χωρίς σχέδιο. Χιλιόμετρα μακριά από το σωστό μπάσκετ που παίχτηκε στα τρία προηγούμενα παιχνίδια. Είπαμε όμως από βδομάδα σε βδομάδα και από παιχνίδι σε παιχνίδι, θα βλέπουμε φέτος ακόμα περισσότερες αλλαγές αγωνιστικής συμπεριφοράς. Είναι δύσκολο για μία νέα ομάδα να κάνει τέταρτο σερί ουσιαστικό ματς, ειδικά όταν οι ηγέτες της βρίσκονται σε κακό βράδυ.

Ο κόουτς αποφάσισε να αφήσει εκτός και τους δύο στο τέλος και να πάει με την αποτελεσματική αμυντικά, νωθρή επιθετικά, πεντάδα των Τζένκινς, Μακ Κίσικ, Παπανικολάου, Βεζένκοβ και Μάρτιν. Ίσως να έπρεπε να το κάνει νωρίτερα και στο τέλος να δώσει μία ακόμα ευκαιρία στον Σλούκα, ο οποίος έχει την εμπειρία να διαχειρίζεται στο τέλος, ακόμα και τις βραδιές που δεν είναι καλός. Όλα αυτά στην θεωρία βέβαια, διότι την πράξη την ξέρει καλύτερα ο προπονητής. Ακόμα και τα… κυκλικά δεκάλεπτα που χρησιμοποιεί τους παίκτες του, κάποιον λόγο θα έχει που το κάνει αυτή την περίοδο και ας δημιουργούν απορίες.

Πλέον ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω, οι πειραιώτες έπεσαν σε ρεκόρ 3-2 και την επόμενη εβδομάδα υποδέχονται την ξεκούραστη, αλλά χωρίς ρυθμό Εφές, που καίγεται για την νίκη και λογικά θα έχει για πρώτη φορά διαθέσιμο τον Λάρκιν. Το ζητούμενο, στις δύσκολες εποχές που διανύουμε, είναι να γυρίσουν όλοι υγιείς από το Μόναχο και να δουλέψουν για την επόμενη πρόκληση. Ο Ολυμπιακός είναι ομάδα που «χτίζεται», έχει μπόλικη απειρία και κυρίως δεν έχει την πολυτέλεια να μην είναι ταυτόχρονα κακοί οι έμπειροι του. Όπως επίσης και να μην είναι έτοιμος πνευματικά για κάθε αποστολή που έχει να φέρει εις πέρας.

Υ.Γ.1: Οι διαιτητές έπαιξαν έδρα και έκαναν αρκετά λάθη. Ακόμα και έτσι όμως, ο Ολυμπιακός με τις συνεχόμενες διαμαρτυρίες παικτών και πάγκου, δεν μπόρεσε ποτέ να συγκεντρωθεί στον στόχο και να βρει ρυθμό. Δεν έβγαλε τίποτα και έκανε κακό στον εαυτό του…

Υ.Γ.2: Η ήττα είναι πάντα ήττα, αλλά μαζί με το παλιό καλό κλίμα και την σωστή νοοτροπία που επανέρχεται, ο Ολυμπιακός αν και κακός, πάλεψε μέχρι το τέλος το παιχνίδι. Την προηγούμενη διετία, όταν τον έπαιρνε η… κάτω βόλτα (βλέπε -11 χθες), το κοντέρ έγραφε -20…


ON DEMAND: Όλα τα ρεπορτάζ στο επίσημο κανάλι του ΣΠΟΡ FM στο youtube