Ο 17χρονος αθλητής της Βουλιαγμένης αναφέρθηκε στην τεράστια αυτήν επιτυχία στην Αυστραλία, ενώ στη συνέντευξή του δεν παρέλειψε να μιλήσει για τα οικονομικά προβλήματα που προκαλεί η απουσία του κράτους.

Πώς πήρες την απόφαση να ασχοληθείς με το θαλάσσιο σκι κι όχι με κάποιο πιο δημοφιλές άθλημα, όπως τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας σου;

«Οι γονείς μου έκαναν, οπότε κάθε φορά που πήγαινα μαζί τους άρχισα να ασχολούμαι κι εγώ. Στη συνέχεια επειδή με ενδιέφερε και ήταν κάτι διαφορετικό από τα υπόλοιπα αθλήματα, το 2005 άρχισα να παίρνω μέρος σε διάφορους αγώνες με την ομάδα της Βουλιαγμένης».

Ποιος ήταν ο πρωταρχικός σου στόχος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αυστραλίας; Πήγες έχοντας στο μυαλό σου το χρυσό μετάλλιο;

«Επειδή είχα ξαναπάει σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και είχα καταλάβει τη 18η θέση, αυτή τη φορά ήθελα πρώτα απ' όλα να μπω στους τελικούς που δεν είχα μπει την προηγούμενη φορά».

Ποιο ήταν το σύστημα της διοργάνωσης και πόσο εύκολο ήταν να προκριθείς στους τελικούς και από κει και πέρα να έρθει η διάκριση;

«Έπρεπε να τρέξεις στον πρώτο γύρο που είναι οι ημιτελικοί και από κει οι δώδεκα πρώτοι είναι αυτοί που παίρνουν την πρόκριση για τον τελικό. Το αποτέλεσμα στα ημιτελικά θα σε ωφελήσει μόνο αν βρεθείς σε ισοβαθμία με κάποιον άλλον, αλλιώς αν δεν περάσεις ούτε το πρώτο πέρασμα, μπορείς να βγεις και τελευταίος. Οπότε το άγχος είναι μεγάλο, διότι πρέπει να τα πας καλά και στους δυο γύρους για να φτάσεις ψηλά.

Επειδή ήμουν δεύτερος σε ισοβαθμία με κάποιον άλλον στον ημιτελικό, έτρεχα τρίτος από το τέλος, οπότε ήξερα τι είχαν κάνει οι εννιά αθλητές που προηγήθηκαν και μόλις έφτασα στο σημείο που είχα περάσει όλους τους προηγούμενους αθλητές και ήξερα ότι είχα ήδη καταλάβει μια θέση στο βάθρο, είπα να συνεχίσω με λιγότερο άγχος, γιατί δεν περίμενα ποτέ να φτάσω τόσο ψηλά».

Αγωνίστηκες χωρίς άγχος λοιπόν και το τελικό αποτέλεσμα σε δικαίωσε. Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες;

«Δύσκολα το συνειδητοποιείς εκείνη τη στιγμή, πολύ παράξενο το συναίσθημα του να είσαι παγκόσμιος πρωταθλητής. Ειδικά όταν άκουσα τον εθνικό ύμνο. Είναι ό,τι καλύτερο διότι... ανεβάζεις τη χώρα σου σε μια στιγμή που είναι σε δύσκολη θέση».

Έπειτα από μια τέτοια επιτυχία, τι μπορεί να ακολουθήσει στην πορεία;

«Το μετά δεν το έχω σκεφτεί ακόμα, γιατί δεν έχουν περάσει και πολλές μέρες από το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο. Ακολουθεί τον Μάιο το US Masters, στο οποίο καλούν τους δέκα πρώτους στον κόσμο για να συμμετάσχουν εκεί. Θεωρείται ο καλύτερος αγώνας μετά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Εχει ανέβει πολύ ο πήχης, τώρα θα ανέβω κατηγορία θα είμαι σε αυτή των Ανδρών στην Ελλάδα. Σκληρή δουλειά και να δούμε στη συνέχεια τι μπορεί να καταφέρω».

Είναι ένα κατόρθωμα τεράστιο και όλοι περιμένουν κάτι μεγαλύτερο από σένα.

«Έχοντας πάρει χάλκινα μετάλλια σε Ευρωπαϊκό, δεν κρύβω ότι θα ήθελα ένα χρυσό».

Μαθητής στην τρίτη τάξη του Λυκείου και παγκόσμιος πρωταθλητής κάτω των 17 στο σλάλομ. Εύκολος συνδυασμός;
«Προσπαθώ όσο πιο πολύ μπορώ να είμαι εντάξει με τις υποχρεώσεις μου στο σχολείο και να αθλούμαι, γιατί είναι πολύ δύσκολο να τα συνδυάζεις και τα δύο».

Με δεδομένο ότι τελειώνεις φέτος το σχολείο, έχεις κάνει τα μελλοντικά σου σχέδια;

«Έχω τη δυνατότητα να πάω σε ένα πανεπιστήμιο της Αμερικής με υποτροφία που έχει και ομάδα θαλάσσιου σκι, κάτι που είναι πιο εύκολο για μένα μια και θα ασχολούμαι με το άθλημά μου. Οπότε μπορεί να προτιμήσω να πάω στην Αμερική. Υπάρχει, όμως και το άνευ που μου δίνει η πολιτεία, να φοιτήσω δηλαδή σε όποια σχολή θέλω εδώ στην Ελλάδα».

Αγώνες σε διάφορα μέρη του εξωτερικού, προπονήσεις. Όλα αυτά συνεπάγονται και κάποια έξοδα. Ποιος έχει αναλάβει όλο αυτό το βάρος;

«Τα έξοδα όλα τα καλύπτουν οι γονείς μου, τα αεροπορικά εισιτήρια, τους αγώνες. Δεν υπάρχει κάποια στήριξη από κανέναν άλλον γιατί δεν υπάρχουν λεφτά στο άθλημα. Δεν είναι τόσο πολλοί αυτοί που ασχολούνται στην Ελλάδα με το θαλάσσιο σκι, διότι δεν υπάρχει ανταπόκριση από το κράτος. Πρέπει όλα τα έξοδα να τα καλύπτεις από μόνος σου».

Εκτός από τις δεδομένες διακρίσεις, ποια είναι τα υπόλοιπα κέρδη που έχεις αποκομίσει από την οκτάχρονη εμπειρία σου σε όλους αυτούς τους αγώνες;

«Γενικά λόγω της συμμετοχής μου στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα έχω επισκεφτεί απίστευτα μέρη, από την Ουκρανία μέχρι την Αυστραλία. Έχω γνωρίσει και πάρα πολλά άτομα και έχουν δημιουργηθεί αρκετές φιλίες. Μαθαίνεις πάρα πολλά μέρη και είναι ένα σημαντικό όφελος».