Μπορεί να είναι προσωρινός στον πάγκο του Παναθηναϊκού, ωστόσο ο Γιώργος Βόβορας απέδειξε πως διαθέτει και μπασκετική αντίληψη, αλλά και το θάρρος για να πάρει δύσκολες αποφάσεις.

Ο Τζίμερ Φρεντέτ άρχισε «ζεστός» στο Μόναχο στην επίθεση αλλά οι αμυντικές αδυναμίες του που ήταν περισσότερο κραυγαλέες σε σχήματα με βαριά πεντάρια έκαναν προφανές στα μάτια του υπηρεσιακού κόουτς ότι είχε να διαλέξει δύο δρόμους: να ικανοποιήσει το αίσθημα του κόσμου (ίσως και της διοίκησης) παίζοντας μέχρι… θάνατον με τον Αμερικανό σκόρερ ή να πάρει την θαρραλέα απόφαση να τον «θυσιάσει» με κίνδυνο σε περίπτωση ήττας να συγκεντρώσει ανάλογο ανάθεμα με τον Αργύρη Πεδουλάκη. Ο Βόβορας επέλεξε τον δύσκολο δρόμο και δικαιώθηκε πανηγυρικά…

«Πάρκαρε» τον Φρεντέτ στον πάγκο, ομοίως και τα βαριά πεντάρια της ομάδας και επέλεξε σχήματα που δεν είχαν αμυντικές «τρύπες». Το Καλάθης-Παπαπέτρου-Τόμας-Μπέντιλ-Μήτογλου αποδείχτηκε τρομερά αποτελεσματικό και στις δύο πλευρές του παρκέ (αλλάζοντας σε κάθε σκριν χωρίς να προκύπτουν πολλά μις ματς), με τους Ράις και Γουάιλι να προσφέρουν πολύτιμες λύσεις ερχόμενοι από τον πάγκο. Την διαφορά, ωστόσο, έκανε ο Μήτογλου. Η συγκεκριμένη στήλη έχει επισημάνει εδώ και καιρό πως αυτό το παιδί μπορεί να δώσει λύσεις ή ακόμη και να αποτελέσει σημείο αναφοράς στο «5» για τον Παναθηναϊκό αλλά και την Εθνική. Ούτε το μπόι του λείπει (2,10μ.), ούτε η δύναμη, η σβελτάδα ή η μπασκετική αντίληψη για να τα καταφέρει. Αποδεικνύεται, δε, πως είναι ο ψηλός του ρόστερ που μπορεί να προσαρμοστεί καλύτερα σε διαφορετικού τύπου σέντερ αλλά και να ανταποκριθεί αθλητικά και… νοητικά στην άμυνα αλλαγών.

Τι έκανε ο Μήτογλου; Σε αντίθεση από Παπαγιάννη και Βουγιούκα, που έκαναν το λάθος να επιτρέπουν στον Μονρό να τροφοδοτείται κοντά στο καλάθι, όπου δεν έχει αντίπαλο στην Ευρώπη, ο 23χρονος διεθνής τον αντιμετώπισε διαφορετικά. Έπαιξε άμυνα άρνησης (δηλαδή να μην του επιτρέπει να πάρει καν την μπάλα αμυνόμενος από μπροστά κι όχι από πίσω) όταν ο πρώην ΝΒΑερ ήταν κοντά στο πεδίο δράσης του και όταν απομακρυνόταν από εκεί με τα μακριά του χέρια τον εμπόδιζε όσο χρειαζόταν να σουτάρει ή να πασάρει. Ενδεικτικά αυτός και ο επίσης πολύ θετικός Γουάιλι είχαν +16 και +21 αντίστοιχα στον δείκτη +/-, ενώ ο Φρεντέτ είχε -5 και -12 ο Παπαγιάννης.

Ο Παναθηναϊκός παρέταξε μετά τις αρχές της δεύτερης περιόδου σχήματα χωρίς αδύναμους κρίκους αμυντικά και με ικανό μέγεθος για να αντιμετωπίσει τις ψηλές πεντάδες της Μπάγερν. Κάπως έτσι το 27-19 στο 11ο λεπτό του αγώνα έγινε 39-58 (12-39 επί μέρους σκορ) μέσα σε 18 αγωνιστικά λεπτά και τα πάντα κρίθηκαν. Οι «πράσινοι» ήταν αδύνατο να χάσουν από τις προσωπικές ενέργειες του Τσίπσερ και του Λούτσιτς, με τον Μονρό να έχει 13 πόντους ως το 14’ και δύο σε όλο το υπόλοιπο ματς και τους Βαυαρούς να είναι πολύ… διακριτικοί στην άμυνα κάνοντας 14 φάουλ σε όλο το ματς.

Κάπως έτσι ο Παναθηναϊκός έσβησε μονοκονδυλιά την γκέλα από την Άλμπα και παρά δυνατά στην οκτάδα έχοντας πέρα από δύο ματς κερδίσει παίκτες (Μήτογλου, Μπέντιλ, Ράις) και έναν άνθρωπο που θα επιστρέψει σε ρόλο βοηθού αλλά δείχνει ικανός να ηγηθεί ως πρώτος στο μέλλον (Βόβορας). Ο Ρικ Πιτίνο έχει δύσκολο έργο, όχι γιατί παραλαμβάνει… χάος όπως φαινόταν μέχρι προ ημερών, αλλά επειδή καλείται να αξιοποιήσει όλο το ρόστερ και κυρίως τους παίκτες που υστερούν. Το μεγαλύτερο στοίχημα γι’ αυτόν είναι να αξιοποιήσει το υπερόπλο Φρεντέτ βρίσκοντας φόρμουλα για να είναι περισσότερο επιδραστικός στην επίθεση παρά επιζήμιος στην άμυνα. Κι ασφαλώς να «ξεκλειδώσει» τον Γουέσλεϊ Τζόνσον και τον Γιώργο Παπαγιάννη, που έχουν αναμφισβήτητα προσόντα αλλά ακόμη ψάχνονται. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οι συνθήκες στις οποίες επιστρέφει ο Hall of Famer προπονητής δεν έχουν καμία σχέση με εκείνες του Δεκεμβρίου του 2018.

*Την Κυριακή τα λέμε στον ΣΠΟΡ FM, 12:00-14:00, παρέα με τον Παναγιώτη Κεφαλά. Κουβέντα με πολύ μπάσκετ, ρεπορτάζ, ενδιαφέροντες καλεσμένους, κουιζάκια. Όσοι πιστοί της πορτοκαλί, κοπιάστε στην παρέα μας.

Κάνεις Cash out από παντού μέσω Opapp και πληρώνεσαι στο πρακτορείο.