Περί του αποτελεσματικού μαρκαρίσματος της φαλτσέτας (Sportday / Δρ.Μ.Φουρκέτας)

Eγώ την δουλειά την έχω σακκουλεφτεί εκς απαλών ονύχων που λένε και οι γραμματισμένοι και είμε αποφυγών δημιουργίας περιουσιακών στοιχείωνε, λόγω που θα έρχεται ο κάθε Ρεγκούζας και θα είνε βγάζον ένα φιρμάνι προβλέπον να εμπίπτουσιν και νέοι φόροι εις ακίνητον περιουσίαν, για να είνε παντελονιάζον το κράτος μπικικίνια, μήπως και ακσιοθεί να μπαλώσει τα παπούτσια του και να περπατήσει ακσιοπρεπος εις Εβρώπην. Γιαφτό κε γέρνει η προτίμησίς μου εις μετρητά, επιταγάς, Τιμαφλή και γενικός πράματα που αν παραστεί η ανάγκη (και σε αφτήν την ρημάδαν την δουλειάν παρίσταται πλειστάκις και εξαπήνης) τα πετάς σε μία βαλίτζαν και γίνεσαι μπουχός. Δέον υπολογισθεί ότι τοιουτοτρόπως, με ρεφστόν εις βαλίτζαν, δύνασαι κσεπερνόν και παιχνίδια σοβαρόνε δυσκολιόνε και κερδίζον τα βαθμουλάλια τα απαραίτητα. Περί αφτού είμε εγκρίνον άπασες τις πραχτικές του πατριάρχου ρήαλ εστέητ που είνε δουλεβον αποκλειστικός μετρητοίς ή έστο εκσουσιοδοτόν εμπίστους προς διεκπερέοσιν οικονομικόν υποθέσεον. Μόνο που σε αφτήν την περίφτοσιν πρέπει να είσαι δοκιμάσας ανθρόπους τους προς εμπίστεφσιν καθόσον μπορεί να είνε λαμόγιες και να φύγουσιν δια γύρον λατινικής αμερικής με άπαντα τα έκσοδα πληρωμένα από εσέναν τον κορόιδον, που τελικός σε αφήσουνε στον άσο και αναζητούντα μαντήλιον λεφκόν προς εκσάλειπσιν δακρύον.. Εγώ που χου, άμα είνε κάποιο κρίσιμον παιχνίδι και απετείται τακτική με μαντουμαν, είμε εμπιστέφσας για μαρκάρισμα επιθετικόν των αντιπάλονε, αμυντικούς ποδοσφεριστάς που έχουν μίαν αρχήν αδιαπραγμάτεφτον. Το ποδόσφερον δεν είνε τσάι κυριώνε αλλά πόλεμος. Και περιπλέον είμε εκτιμόν απεριορίστος τους αμυντικούς τους υποστηρίζοντες ότι τα προβλήματα δεν τα παρακολουθούμε, τα λύνουμε οριστικός και με κάθε δυνατόν τρόπον, από απλού πατήματος κνήμης, μέχρι πολλαπλών καταγμάτων. Τινές κοκότες λέγουσιν ότι τέτοιου είδους παικσίματα είνε βρώμικα και εγό λέο παπαριές λένε, καθόσον βρώμικον είναι να μαρκάρεις αντίπαλον έχον κρύπσει φαλτσέταν εις κάλτσα και να είσε χρησιμοποιοόν το ενλόγο εργαλήον την κατάλληλον στιγμήν. Βεβέος, δεν είμε αποκλείον και αφτόν τον μαρκαρισματικόν τρόπον καθόσον ο σουγιάς αγιάζει τα μέσα και ίσος να μην υπάρχει άλλη λύσις σταματήματος αντιπάλου επιθετικού, αλλά ος ύστατον μέσον μόνον το αποδέχομαι. Φυσικά, η τέχνη του εν λόγο χτυπήματος έγκειται να μην γίνει αντιληφτόν από διετητήν καθόσον αν ο κόρακς αντιληφθεί την χρήσιν φαλτσέτας, θα έχομεν ντράβαλα φθάνοντα μέχρι αφτοφόρου και ίσος παραστή ανάγκη να μαρκαρισθεί μετά φαλτσέτας και ο ίδιος ο κόρακς, πράγμα που δεν είνε συνφέρον διότι θα εμπλακούν πολλοί στην ιστορία και θα φτάσομε έος και αθλητικόν δικαστήν, διακινδυνεύοντες πιθανήν τιμωρίαν πέκτου κε έδρας, παρεκτός και αν ο υπερασπίζον δικηγόρος βρει μίαν καλήν επιχειριματολογίαν και το μπαλόσει το συμβάν λέγων «κουνούπι τον δάγκοσε» ή ότι «την είχε την πληγήν από εβδομάδος ο αντίπάλος» ή ότι στο φινάλε «είναι κληρονομικόν». Το μυστικό εις το μαρκάρισμα φαλτσέτα, είναι δύο τινά. Η κοφτερή φαλτσέτα και το χτύπημα να γίνεται σε συνοστισμόν κόρνερ ή φάουλ με τείχος, με ταχύτηταν λίγο κάτωθεν της σκωληκοειδίτιδας ζώνης. Ταφτα κε διατελό ντούρος εις τας επάλκσεις της ενημέρωσης ες αεί, εκσόν από τις αργίες.