Μαθαίνοντας το δεύτερο κεφάλαιο (Sportday / Αντώνης Καρπετόπουλος)

Τι παιδεύεται να κάνει ο Σάντος στα φιλικά; Κατ' αρχάς, να βρει μια ενδεκάδα που να χωράει όσο το δυνατόν περισσότερους ποιοτικούς παίκτες. Κατά δεύτερο λόγο, να μάθει στην ΑΕΚ να παίζει λίγο πιο πολύ ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας, τουλάχιστον σε σύγκριση με πέρυσι. Το ένα είναι συνάρτηση του άλλου.

Φρεναρίσματα

Στο αντίστοιχο διάστημα του περσινού καλοκαιριού ο Πορτογάλος προσπαθούσε απλώς να μάθει στην ΑΕΚ να στέκεται και να μη χάνεται στο γήπεδο. Ο σκοπός του ήταν το αποτέλεσμα (και μάλιστα ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, το 1-0) και όχι το παιχνίδι. Πέρυσι οι παίκτες αυτό το μάθημα το εμπέδωσαν. Η ΑΕΚ έκανε για τρεις, τέσσερις μήνες στην Ελλάδα βαθμοθηρία, ξεκινώντας από τη βεβαιότητα ότι δεν είναι χειρότερη (με όποια σύνθεση κι αν κατέβει) από τις υπόλοιπες 13 –τουλάχιστον– ομάδες του πρωταθλήματος. Οι νίκες της ΑΕΚ ήταν αποτέλεσμα νοοτροπίας, πάθους και γνώσης. Ακόμα και στο διάστημα της σχετικής ανετοιμότητάς της, το αποτέλεσμα (ειδικά στα ματς που δεν χαρακτηρίζονται ντέρμπι) εξαρτιόταν περισσότερο από τη συμπεριφορά της, παρά από τις αδυναμίες του αντιπάλου. Οταν δεν φρέναρε (με τον Ηρακλή στη Σαλονίκη π.χ.) νικούσε. Οταν φρέναρε ή χαμήλωνε τον πήχη της προσοχής και της (συνακόλουθα απαραίτητης) αγωνιστικής έντασης (με τον Αρη π.χ. ή ακόμα και με την Κέρκυρα), δεν νικούσε.

Προετοιμασία

Η ΑΕΚ πέρυσι έκανε ένα πρωτάθλημα απίστευτης αγωνιστικής έντασης -όλα τα ματς στο κόκκινο. Η τύχη (;) του Σάντος είναι ότι η ομάδα «ξαλάφρωνε» από την πίεση στα ευρωπαϊκά παιχνίδια της, σαν μετοχή που διόρθωνε για να μη γίνει φούσκα. Εκεί η μεν ομάδα είχε το δικαίωμα να πάει πιο χαλαρά (και να χάσει χωρίς μουρμούρες), ο δε προπονητής είχε τη δυνατότητα να συνεχίσει τους πειραματισμούς του. Τα συμπεράσματα που ο Σάντος έβγαλε μετά τις ευρωπαϊκές ήττες τον βοήθησαν να βελτιώσει την ΑΕΚ αγωνιστικά, ζητώντας μάλιστα κάποιες απαραίτητες προσθήκες τον Δεκέμβριο, ώστε να γεφυρωθεί το χάσμα που τη χώριζε από τους δυνατότερους αντιπάλους της στο πρωτάθλημα, δηλαδή τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟ. Αν η ΑΕΚ, ειδικά στο δεύτερο μισό της σεζόν, ήταν εξαιρετικά βελτιωμένη στα ντέρμπι, αυτό οφείλεται στο ότι ο μαστρο-Σάντος συνέχισε να ψάχνεται και να βελτιώνει την ομάδα για πολύ περισσότερο χρόνο από τον Μπάγεβιτς και τους προπονητές του ΠΑΟ, οι οποίοι μπλέκοντας με το Τσάμπιονς Λιγκ δεν είχαν καμία δυνατότητα πειραματισμών και αναζητήσεων μετά τον Αύγουστο. Για να το πω πιο απλά, η ΑΕΚ έκανε πέρυσι πέντε μήνες προετοιμασία!

Μαχαίρια

Αυτή την πολυτέλεια φέτος ο Σάντος δεν την έχει, ούτε τη χρειάζεται. Ο Πορτογάλος γνωρίζει καλύτερα απ' όλους ότι φέτος η ομάδα δεν ξεκινά από το μηδέν και βιάζεται να της μάθει το δεύτερο κεφάλαιο, που είναι και δυσκολότερο. Ο σκοπός του Σάντος είναι να παρουσιάσει μια ομάδα που να νικά διαδικαστικά τους μικρομεσαίους, ώστε να δύναται να κάνει παιχνίδια μεγάλης αγωνιστικής έντασης στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και στα ντέρμπι του πρωταθλήματος. Παιδεύεται δηλαδή να φτιάξει μια νορμάλ ομάδα, που θα κάνει πρωταθλητισμό χωρίς ντε και καλά να χρειάζεται κάθε Κυριακή να εμφανίζεται με το μαχαίρι στα δόντια. Τα μαχαίρια θα χρειαστούν στις περιπτώσεις που πρέπει.

Σπέκουλα

Αν ο Σάντος ήθελε να πάρει αποτέλεσμα στην Τούμπα, θα έκανε άλλου είδους ματς. Θα σπεκουλάριζε στις αδυναμίες του ΠΑΟΚ και θα έπαιζε κλειστά και με αντεπιθέσεις, αφήνοντας την ευθύνη της διαχείρισης του αγώνα στους γηπεδούχους: δεν λέω ότι δεν θα έχανε παίζοντας έτσι, απλώς υπενθυμίζω ότι αυτή η ομάδα τέτοια ματς ξέρει να κάνει. Ο σκοπός –και ειδικά στα φιλικά– είναι να προσπαθεί να μάθει κάτι καινούργιο.

Συγχρονισμοί

Η ερώτηση είναι αν θα μάθει να παίζει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας -γιατί αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο. Κάποια πράγματα συνηγορούν στο «ναι» και κάποια άλλα δημιουργούν αμφιβολίες. Η άμυνά της –χωρίς τον Τσιρίλο– ενώ ξέρει τους συγχρονισμούς της ζώνης, δυσκολεύεται να παίξει ψηλά. Οι ακραίοι επιθετικοί της (ο Σέζαρ, ο Λάκης, ο Σοάρες) προτιμούν να έχουν χώρο μπροστά τους και να τρέχουν με την μπάλα, παρά να πιέζουν μια άμυνα. Ο Ιβιτς και ο Λυμπερόπουλος είναι δύσκολο να παίξουν μαζί στα χαφ και ειδικά ο δεύτερος αποδίδει καλύτερα ως επιθετικός, παρά ως μέσος. Ομως, πέρα από τα αγωνιστικά, τα οποία είναι υπό βελτίωση, το σημαντικό είναι πως οι παίκτες ασπάζονται το σχέδιο του κόουτς και δεν δείχνουν να προτιμούν κάτι άλλο: αισθάνονται και οι ίδιοι ότι μεγάλωσαν.

Χρόνος

Ξέρετε ότι θα ήθελα να δω πιο πολλούς πιτσιρικάδες στην ενδεκάδα. Ομως ο Σάντος τρέχει για την ώρα να κατηχήσει τους μεγάλους και να τους μάθει ένα ποδόσφαιρο το οποίο δεν γνωρίζουν. Οπως και πέρυσι, η προσήλωση στο μάθημα και η νοοτροπία μετράνε πιο πολύ από το ποιοι ξεκινούν και ποιοι όχι. Ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος του Πορτογάλου. Μόνο που ο χρόνος, ο αληθινός, είναι εξόριστος σαν μικρό παιδί και μικρό παιδί είναι και η ΑΕΚ, που δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πέρυσι στήθηκε στα πόδια της και φέτος ενηλικιώνεται…

Υστερόγραφο

Α, για να μην το ξεχάσω. Συνάδελφοι που στη ζωή τους έχουν βαρεθεί να γράφουν τη φράση «τα φιλικά δεν προσφέρονται για συμπεράσματα», μόλις είδαν την ήττα της ΑΕΚ στην Τούμπα πήραν τα φτυάρια! Γνωρίζοντας πώς λειτουργεί η ελληνική αθλητικογραφία, αυτό για την ΑΕΚ είναι το καλύτερο σημάδι…