Με το φτωχό μου το μυαλό, λέω εγώ... (Sportday / Αντώνης Πανούτσος)

Το επεισόδιο του Γκούμα και του Γκέκα με τους οπαδούς δεν θα έχει την ίδια σημασία για τους δύο στο μέλλον. Ο Γκούμας παραλίγο να μαλλιοτραβηχτεί με τον οπαδό που τον ξεφώνιζε, αλλά οι οργανωμένοι θα δώσουν τόπο στην οργή. «Αρχηγός είναι. Δέκα χρόνια στην ομάδα βρίσκεται. Εχει το δικαίωμα να πει και τη μια παραπάνω κουβέντα», μου έλεγε χθες μια γεροπανάθα που σήκωνε πανό στα γήπεδα από την εποχή που τα έφτιαχναν από καναβάτσο. «Αντίθετα, ο Γκέκας έχει τελειώσει για τους οργανωμένους. Τη στιγμή που καθισμένος στο πούλμαν φάνηκε να τεντώνει το μεσαίο δάχτυλό του στους οπαδούς», ολοκλήρωσε την ετυμηγορία ο γεροπανάθας.

«Αλλά οι γκουμογκέκες έκαναν δήλωση ότι δεν έγινε τίποτα. Και αν ήθελε να σκαλίσει τη μύτη του ο Γκέκας και δεν την πέτυχε;», έπεσε η επόμενη ερώτηση. «Τέτοιες στιγμές δεν σκαλίζεις ούτε μύτη. Κάνεις το λάθος και μετά γίνεσαι Μπασινάς, να μην μπορείς να βγεις ούτε για φαΐ με τη δική σου», ήταν η κατηγορηματική απάντηση.

Στη συνάντηση του Τζίγκερ με τον Μαλεζάνι δεν δόθηκε τελεσίγραφο από τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού, αλλά ούτε και η ήττα από τον Εργοτέλη πέρασε εντελώς στο ντούκου. Η γραμμή ήταν «Προχωράμε όπως έχουμε πει. Κοιτάμε το μέλλον, αλλά δεν είναι και ανάγκη να γράφουμε καθημερινά ιστορία». Όπως δεν προβλέπεται να πέσουν κεφάλια πιτσιρικάδων. Οι παρατρεχάμενοι του Τζίγκερ προσπάθησαν να του γανώσουν το κεφάλι ότι ο Λεοντίου, για παράδειγμα, την έχει δει «Ζιντάν» και το έδειξε στη Βαρκελώνη όταν στο εικοσάλεπτο έκανε ντρίμπλες έξω από τη μεγάλη περιοχή του Παναθηναϊκού, αλλά το θέμα έμεινε εκεί. Ο Τζίγκερ τα άκουσε, αλλά δεν σκοπεύει να μαζέψει τους παίκτες για να τους μιλήσει. Πρώτον, επειδή θα λείπουν οι διεθνείς και κατσάδιασμα με δόσεις δεν λέει, και δεύτερον, επειδή είναι καλύτερο να αφήνεις τον παίκτη να φοβάται για το τι μπορεί να συμβεί από το να το πάθει, που ποτέ δεν είναι τόσο φοβερό όσο φοβόταν.

Έφτασε Αμαλιάδα

Ο ερυθρόλευκος ροφός είχε φτάσει μέχρι την Αμαλιάδα. Το ματς του Ολυμπιακού με τον Πανηλειακό θα άρχιζε την επόμενη, αλλά από τον Πύργο και το Grand Gavre Hotel ακουγόντουσαν κραυγές. «Αντε μωρέ, να μη νομίζουνε ότι παίζουνε με τον ΟΦΗ και τους μαρκάρουνε με τα μάτια». Αυτή μου ακούγεται φωνή καραφλόγαυρου σκέφτηκε ο ροφός. «Να κρατήσουνε τον Μαλεζάνι πέντε χρόνια να ολοκληρώσει τα σχέδιά του. Μην πάνε και πάρουνε τον Μπάγεβιτς και τραβιόμαστε...», ακούστηκε η δεύτερη φωνή. «Μαύρη ψυχή...», μουρμούρησε ο ροφός... «Δεν ασχολούμαστε με αποτελέσματα άλλων ομάδων», ακούστηκε η τελευταία φωνή. «Επίπεδο ο Σάββας», είπε ο ροφός και βούτηξε βαθιά. Δεν πρόλαβε να ακούσει το «Χι, χι, χι» στο τέλος της φράσης.

Θα γίνει της διακοπής

Η πιο κοινότοπη φράση είναι «στη διακοπή των υποχρεώσεων η ομάδα θα έχει τι δυνατότητα να ανασυνταχθεί», αλλά η πραγματικότητα είναι άλλη. Η ομάδα που χάνει πρέπει να ξαναπαίξει όσο το δυνατόν συντομότερα. Εάν και πάλι χάσει, η ατμόσφαιρα δεν αλλάζει, αλλά εάν κερδίσει αρχίζει το επικοινωνιέν. «Ξαναβρήκε τη φόρμα της η ομάδα, νιώθουμε άλλοι άνθρωποι» και τα γνωστά. Το πρόβλημα της διακοπής είναι το μεγαλύτερο στον Παναθηναϊκό. Δώδεκα μέρες δεν θα υπάρχει άλλο θέμα. Εκτός αν πιστεύει κάποιος ότι το ενδιαφέρον θα στραφεί στο ματς της Εθνικής με τους Νεκρούς της Ουγγαρίας...