Η αγωνιστική αποτυχία και η επικοινωνιακή πανωλεθρία (Sportday / Αλέξης Σπυρόπουλος)

Ο Αγροτικός Αστέρας πρωταγωνιστεί στη Γ' Εθνική. Οχι, όπως ο Εργοτέλης, στη Β'. Και απέκλεισε στο Κύπελλο τον ΠΑΟΚ. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει δικαιώματα, τουλάχιστον δεν προκύπτουν τέτοια από την εν γένει πολιτεία του στη χρονιά που διανύουμε, να θεωρεί πως «εμείς δεν είμαστε ΠΑΟΚ» (αλλά κάτι, εννοείται, πολύ πιο τρανό, πιο ογκώδες). Ο ΠΑΟΚ πήρε το μάθημά του δίχως ιδιαίτερους κραδασμούς, ένδειξη συμπαγούς πίστης, ανασυντάχθηκε γρήγορα, προχωρεί. Είναι το ερώτημα της ημέρας. Ο Παναθηναϊκός πώς θα προχωρήσει μετά το μάθημα στο Παγκρήτιο;
Κατά πάσα πιθανότητα, θα επιβιώσει και θα προχωρήσει, προς το παρόν, «ως έχει». Πάντοτε επιβιώνεις από ένα νοκ άουτ στο Κύπελλο. Πιο εύκολα, σε σχέση με τα στραπάτσα σε οποιοδήποτε άλλο μέτωπο. Η δοκιμασία της πίστης του Τζίγκερ θα περνούσε, ήταν δεδομένο, διάφορα στάδια. Φάσεις. Στην πρώτη σοβαρή, τον Σεπτέμβριο, η ανθεκτικότητα αποδείχθηκε επαρκής. Η δεύτερη αναμενόταν λίγο αργότερα. Ήρθε απρόοπτα πιο νωρίς. Θα την υπολόγιζε κανείς στο σετ Ουντινέζε-Ξάνθη-Ατρόμητος-Βέρντερ. Έβαλε ο διαβολάκος, μες στη μέση, το σετ ΟΦΗ+Εργοτέλης.

Κυριακή Παγκρήτιο, Τετάρτη Παγκρήτιο. Καταστροφική σύμπτωση! Για αρχή, αν και ο ΟΦΗ είναι ανώτερη ομάδα από τον Εργοτέλη και το πρωτάθλημα ανώτερος θεσμός από το Κύπελλο, παρά ταύτα η διαφορά στα εισιτήρια ΟΦΗ-Παναθηναϊκός (που το 'δειχνε, μάλιστα, η συνδρομητική TV) και Εργοτέλης-Παναθηναϊκός (που το 'δειχνε, απεναντίας, η ελεύθερης πρόσβασης TV) ήταν πάνω από 3.000 κομμάτια. Υπέρ του Εργοτέλη. Οι ντόπιοι ξέρουν. Η επιλογή τους επιβεβαιώθηκε. Προτίμησαν το ματς για το οποίο ένιωθαν, α πριόρι, σίγουροι πως θα 'ταν (άνισος έστω, όμως) αγώνας. Α-γ-ώ-ν-α-ς. Λιγότεροι, το ματς για το οποίο πήγαιναν να δουν αν θα 'ταν επιτέλους αγώνας.

Ο Εργοτέλης ήταν, για τον Παναθηναϊκό, αγωνιστική αποτυχία. Ο Εργοτέλης, σε συσχετισμό με τον ΟΦΗ, ήταν επικοινωνιακή πανωλεθρία. Ο Μαλεζάνι δεν κάνει λάθος λογικής, πουθενά. Κοινός νους: Εάν με τον ΟΦΗ του «βγαίνει μεγάλο παιγνίδι» και μετράει δύο γκολ, τρία δοκάρια, άλλες πέντε καθαρές φάσεις για γκολ, πώς (και γιατί) να μην εκτιμήσει ότι με τον Εργοτέλη οι μικροί στο κέντρο, δίχως Εκι και Φλάβιο, αρκούν; Τα μισά να 'καναν, τώρα ο Παναθηναϊκός θα ήταν στον επόμενο γύρο. Έπεσε έξω. Διότι πήγε, με τη λογική, να διαχειριστεί το άλογο. Το πληρώνει.
Τα σημειώναμε εδώ ανήμερα (Τετάρτη) για να χρειάζεται να προσθέσουμε σήμερα πολλά. Ότι δεν είναι αξιόπιστα εργαλεία συμπερασμάτων τα ματς με την Καλλιθέα και τον ΟΦΗ, όταν έρχονται και διακόπτουν το κατά τα λοιπά απελπιστικό, σε Ελλάδα και Ευρώπη, εκτός έδρας σερί. Πάρε τους 3+3 πόντους, αλλά... μη μιλάς, μη γελάς, μην ξανοίγεσαι, μην παρασύρεσαι στην αυταπάτη. Εκτός αν, από την προσπάθειά τους να το πιστέψουμε, στο τέλος το πίστεψαν κι οι ίδιοι ότι έκαναν πράγματι «μεγάλα παιγνίδια» στο «Ελ Πάσο» και στο Παγκρήτιο. Ο Μαλεζάνι, φυσικά, «δεν τα ξέρει». Δεν απαλλάσσεται, ως ανυποψίαστος, ωστόσο. Ελέγχεται, πλέον, για την αντιληπτική ικανότητά του. Βλέπει και δεν καταλαβαίνει; Κακό. Καταλαβαίνει, αλλά βολεύεται; Τόσο το χειρότερο.

Ο Θεός κι η ψυχή Του.

ΥΓ.: Πόσο λείπει ο Εργοτέλης φέτος στην Α' Εθνική, πιο πολύ ως αντίληψη για το ποδόσφαιρο παρά ως σκέτο ποδόσφαιρο, δεν είναι απλώς αισθητό. Ηταν βέβαιο, από τη στιγμή του περσινού υποβιβασμού του. Ως σκέτο ποδόσφαιρο φέτος είναι πιο ποιοτικός από πέρυσι. Αυτονόητο ότι τον περιμένουμε ανυπόμονοι πίσω στο προσκήνιο. Πιο σοφό, τη δεύτερη φορά.