Το ανοικτό προσκλητήριο στη διαφθορά (Sportday / Αλέξης Σπυρόπουλος)

Οι τύποι που προωθούν το σίχαμα του στοιχήματος στα τοπικά δεν κωλώνουν πουθενά. Είναι αδίστακτοι. Σαν τις τράπεζες, που κάποτε δελέαζαν τον κοσμάκη με δάνεια για να παίξει στο Χρηματιστήριο

Μια αγαπημένη συνήθεια στις αθλητικές εφημερίδες της Τρίτης είναι ν' ανατρέχω σ' εκείνες τις σελίδες που μοιάζουν σαν τηλεφωνικοί κατάλογοι, με τ' αποτελέσματα (και τις βαθμολογίες) των τοπικών πρωταθλημάτων όλης της Ελλάδας. Το μάτι έχει πια εκπαιδευτεί. Πηγαίνει κατευθείαν στη Β' Ημαθίας, βρίσκει τον Ηρακλή Πρασινάδας, τι κάναμε (στο ματς την Κυριακή), πού βολοδέρνουμε (στον πίνακα).
Η Πρασινάδα είναι το χωριό (της μάνας) μου. Ταυτισμένο με πολλά καλοκαίρια της παιδικής αθωότητας. Το αγάπησα. Ξέρω ότι και αυτοί με αγαπούν. Έπαιξα, πιτσιρίκι, στο γήπεδο όπου τώρα αγωνίζεται ο Ηρακλής, θυμάμαι τον θείο μου να υπερασπίζεται τα χρώματα της ομάδας (κι εγώ απ' έξω να «κάνω εξέδρα»), τι μένει; Μα, κάποια μέρα να δω τον Ηρακλή Πρασινάδας στο Στοίχημα!

Εχω άποψη και στάση ζωής απέναντι σ' αυτό. Το θεωρώ διαλυτικό για την ελληνική κοινωνία, συντάσσομαι με την απογοήτευση Φυντανίδη (σε προ καιρού δημόσια ομιλία του διευθυντή της «Ελευθεροτυπίας») στο θέαμα «νέοι να μουντζουρώνουν το κουπόνι», δεν το 'χω πιάσει στα χέρια ποτέ, ούτε που ξέρω καν πώς το συμπληρώνεις. Αν μπει ο Ηρακλής Πρασινάδας, μου φαίνεται... πως θ' αρχίσω να παίζω!

Τι είναι; Ενα τηλεφώνημα στον Ρούλη, στον Γιώτη, στον Μπάμπη, στον Κωστάκη (τους «συμπαίκτες» μου τον καιρό της ξεγνοιασιάς), τι γίνεται, τι νέα, το θέλει το ματς το Νησέλι, είναι αδιάφορη η Κυδωνιά, ο Πλάτανος τα δίνει όλα, εμείς δεν πάμε για τίποτα, «διπλό» ημίχρονο-«άσο» τελικό, χθες έκλεισε η δουλειά στο καφενείο, μονό αποδεκτό, μεγαλείο! Θα 'ταν για γέλια, αν δεν είναι (που είναι), για κλάματα.
Οι τύποι που προωθούν όλο αυτό το σίχαμα δεν κωλώνουν πουθενά. Είναι αδίστακτοι. Σαν τις τράπεζες, που κάποτε δελέαζαν τον κοσμάκη με δάνεια για να παίξει στο Χρηματιστήριο. Τα δε μηνύματα προς την κοινωνία, καταστροφικά. Η Κυρία του Κυρίου, σου λέει, έχει παίξει 11 εκατομμύρια ευρώ Στοίχημα κι έχει χάσει 12. Δεν είναι, σύμφωνοι, ποινικό αδίκημα.

Είναι όμως αδίκημα κατά των βασικών αξιών. Ούτε ν' ανάβεις επιδεικτικά πούρο με καιόμενο χαρτονόμισμα των 500 ευρώ είναι ποινικό αδίκημα. Είναι απλώς ξιπασιά. Είναι promo της κουλτούρας του άκοπου, εύκολου, γρήγορου, τυχαίου, καταφερτζίδικου κέρδους. Να βλέπουν οι απ' έξω, που έβαλαν στόχο να κερδίσουν (πολύ λιγότερα) με σπουδές, δουλειά, μόχθο και άλλα τέτοια πασέ και να ξελιγώνονται. 'Η να νιώθουν κορόιδα.

Τις προάλλες, διάβαζα, μπήκε στο κουπόνι η... Α' ΕΣΚΑ. Τοπικό μπάσκετ Αθηνών. Εγινε σούσουρο, την έβγαλαν. Στην πρώτη ευκαιρία, θα την ξαναβάλουν. Στον Θεολόγο, όπου πάμε καμιά φορά με την οικογένεια να ξελαμπικάρουμε, άκουσα ότι έβαλαν στο κουπόνι «μονά αποδεκτά» επιλεγμένα ματς Δ' Εθνικής. Ολυμπιακός Χαλκίδας-Πανθυρεατικός, σου λέει. Τα έβγαλαν, όταν κυκλοφόρησε ευρέως, κι αυτά.
Τώρα βάζουν τοπικά Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Ζέφυρος-Τράχωνες. ΠΑΟ Διοικητηρίου-Καμπανιακός. Δεν θα το πίστευα, αν δεν μου το έδειχνε on-site φίλος προχθές το βράδυ στην εφημερίδα. Ανοικτό, σαν λεωφόρος δίχως φανάρια, προσκλητήριο στη διαφθορά. Τσουνάμι! Ο ίδιος φίλος-καθοδηγητής μού έδειξε και την επίσημη έδρα της ευαγούς εταιρείας. Τη διεύθυνσή της. Σουίτα νούμερο τάδε, σε ξενοδοχείο-καζίνο του Γιβραλτάρ.

Κι εγώ που νόμιζα ότι σουίτες είναι η συνήθης επαγγελματική έδρα, ιδίως των εκδιδομένων στην υψηλή κοινωνία κυριών...