Με το φτωχό μου το μυαλό, λέω εγώ (Sportday / Αντώνης Πανούτσος)

Ο Γιώργος Ορφανός έχει βάλει σκοπό να κάνει όσα περισσότερα δωρεάν ταξίδια μπορεί. Η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά ασχολείται μόνο με τα Ολυμπιακά Ακίνητα. Με τον αθλητισμό ποιος ασχολείται;

Ο Τατούλης ή ο Ταμτάκος;

Τα χρόνια φαίνονται όχι στο σώμα, αλλά στην προσέγγιση στο κλασικό. Είναι αυτό που λένε «ακαδημαϊσμό». Η διάθεση του καλλιτέχνη να προσεγγίζει τα κλασικά κείμενα σαν κάτι το ιερό που δεν έχεις δικαίωμα να αλλάξεις ούτε τόνο. Είναι το πρόβλημα στον «Όλιβερ Τουίστ» του Πολάνσκι, που αντιμετωπίζει το μυθιστόρημα του Ντίκενς με τόσο σεβασμό που η ταινία γίνεται σκλάβος του κειμένου.

Τώρα για τους ηθοποιούς ο ρόλος του Τουίστ είναι τόσο αδιάφορος όσο και ένας σάκος του μποξ. Ο Τουίστ υπάρχει για να τον ταλαιπωρούν. Όπως όλες οι μεγάλες ταινίες, τέτοιου τύπου σενάρια αξίζουν για τους ρόλους των κακών. Και εδώ η ταινία του Πολάνσκι βγαίνει δεύτερη. Ο Μπεν Κίνγκσλεϊ είναι φοβερός Φέινγκιν, αλλά ο Ρον Μούντι στον «Όλιβερ Τουίστ» του Λέστερ ήταν ακόμα καλύτερος. Οσο για τον Όλιβερ Ριντ, που έπαιζε τον Σάικς, ήταν τόσο καλός «κακός» τον οποίο μόνο σε πόρτα κέντρου της παραλιακής μπορείς να συναντήσεις. Αξίζει όμως τον κόπο να το δεις; Σίγουρα. Ο «Όλιβερ Τουίστ» του Πολάνσκι μπορεί να μην έχει την πρωτοτυπία με την οποία θα το γύριζε πριν από 30 χρόνια, αλλά έχει τη μελαγχολία του ανθρώπου που σκέφτεται το τέλος της ζωής του. Ενα requiem σαν τα «Όνειρα» του Κουροσάβα. Και τώρα που έκανα τον Νίνο-Φενέκ Μικελίδη κα ξεχαρμάνιασα, πάμε σε λιγότερο αρτιστίκ και περισσότερο νταραβέρι θέματα.

Κούφανε αυτιά η αποκάλυψη του Σκάι ότι στη μετάφραση της επιστολής των εμπειρογνωμόνων της Λόιντς το Υφυπουργείο Αθλητισμού είχε «φάει» την τελευταία παράγραφο για να μαλακώσει τις εντυπώσεις. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα είχε ζητηθεί η παραίτηση του υπαλλήλου που τόλμησε να εκθέσει την υπουργό του. Εκτός αν το creative editing, που λένε και στο χωριό μου, έκανε η ίδια η υπουργός. Μη μπορώντας λοιπόν να παραιτήσει τον εαυτό της, μεταμορφώθηκε σε Fani Duck και κάνει «κουάκ, κουάκ» μέχρι να περάσει η μπόρα.

True story. Ο Όθων πρίγκιψ της Αυστροουγγαρίας, του οίκου των Αψβούργων, εργάζεται ως δημοσιογράφος στη μεγαλύτερη -δεν ξέρω αν υπάρχει και άλλη- εφημερίδα του Λουξεμβούργου. Πριν από κάποιον καιρό ένας συνάδελφός του του είχε πει ότι το βράδυ παίζει Αυστρία-Ουγγαρία. «Εναντίον ποιου;» απάντησε ο πρίγκιπας.

Oλα για την κονόμα

«Στον γαύρο δώσανε γήπεδο. Εμείς πώς θα τον ανταγωνιστούμε αν δεν έχουμε δικό μας;». Η σωστή απάντηση είναι «κακώς δώσανε γήπεδο στον γαύρο», αλλά ας πούμε ότι η παραχώρηση του Καραϊσκάκη στον Ολυμπιακό έχει δημιουργήσει προηγούμενο. Με αυτή τη λογική η απάντηση πρέπει να είναι «πάρτε χώρο για το γήπεδο. Πάρτε και δάνειο, όπως πήρε ο Κόκκαλης, και φτιάξτε το "Ντραγκάο" ή ό,τι άλλο γουστάρει η ψυχή σας». Σε αυτό, όμως, το σημείο Enter Dora.

Η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη αναλαμβάνει να χρηματοδοτήσει το γήπεδο και η οικογένεια Βαρδινογιάννη να το αποπληρώνει σε δόσεις. Γιατί; Υποτίθεται ότι η επένδυση θα είναι επικερδής για τον δήμο… Μπορώ να αμφιβάλλω. Όπως μπορώ να αμφιβάλλω για το ότι υπάρχουν πολλές επικερδείς δημοτικές επιχειρήσεις. Το αποτέλεσμα όμως ποιο θα είναι;

Πρώτον, ο δήμος θα βρεθεί καταχρεωμένος. Δεύτερον, επειδή δημοτική επιχείρηση σημαίνει βόλεμα ψηφοφόρων στις επιχειρήσεις του δήμου, προβλέπεται να «απασχοληθούν» αυτοί που δεν θα ασχολούνται. Τρίτον, ο δήμος δημιουργεί ένα «μαγαζί» για έναν πελάτη, τον Παναθηναϊκό. Η περιοχή που θα αναβαθμιστεί; Ας αναβαθμιστεί, αλλά με γήπεδο που θα χρηματοδοτείται από τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ Παναθηναϊκός ή χωρίς γήπεδο. Οι γαύροι; Όσοι έχουν καλό μνημονικό, θυμούνται ότι ο Σωκράτης Κόκκαλης πριν από τρία χρόνια είχε πει ότι στηρίζει την προσπάθεια κάθε ομάδας να έχει δικό της γήπεδο. Στη μάσα ενωμένοι και στις φανέλες χωριστά… Άιντε. Φωνάξτε για να τα κονομάνε…